Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ: ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 17/5, 11:00, ΜΟΥΣΕΙΟ

Τους τελευταίους μήνες διεξάγονται διαπραγματεύσεις μεταξύ της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ  και των «θεσμών» (Κομισιόν, ΕΚΤ, ESM, ΔΝΤ) για το κλείσιμο της β΄ αξιολόγησης στο πλαίσιο των μνημονιακών υποχρεώσεων που ανέλαβε η χώρα με την υπογραφή του τρίτου μνημονιακού προγράμματος το καλοκαίρι του 2015. Για άλλη μια φορά ο εργαζόμενος λαός γίνεται θεατής της ίδιας κοροϊδίας, καθώς οι διαφωνίες μεταξύ των δανειστών, απόρροια των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών μεταξύ της γερμανοκρατούμενης ΕΕ και του αμερικανοκρατούμενου ΔΝΤ, συνίστανται απλά και μόνο στον τρόπο υλοποίησης νέων δυσβάστακτων αντεργατικών-αντιλαϊκών μέτρων. Παρά τις δηλώσεις Τσίπρα, «Δεν θα νομοθετήσουμε ούτε ευρώ μέτρα» η συγκυβέρνηση με θρασύτητα την επομένη της Εργατικής Πρωτομαγιάς ανακοίνωσε ότι βγήκε «λευκός καπνός» από το Hiltonγια την ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Με τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να βρίσκεται πλέον σε πολιτικό αδιέξοδο και το ΔΝΤ σε αντιπαράθεση με την ΕΕ να επιμένει στη μείωση του στόχου για 3,5 % πλεόνασμα για μετά το 2018, αφού τα «νούμερα δεν βγαίνουν» σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των τεχνοκρατών του, το 4ο μνημόνιο  έρχεται προς ψήφιση, όπως επιβεβαιώνει το Γραφείο προϋπολογισμού της Βουλής. Έτσι, με το τσάκισμα των εργατικών – λαϊκών δικαιωμάτων το πρόγραμμα θα καταστεί «βιώσιμο», ενώ η ζωή της πλειοψηφίας της κοινωνίας αβίωτη, γεγονός το οποίο βρίσκει σύμφωνους τόσο τους δανειστές όσο και τα ντόπια δεκανίκια τους (συγκυβέρνηση, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, Ένωση Κεντρώων, «αντιμνημονιακή» ΧΑ, ΣΕΒ, ΤτΕ). Ύστερα από την αποτυχία κατάληξης σε συμφωνία στα Eurogroupτης 20ης Φλεβάρη και της 20ης Μαρτίου και το κλείσιμο της συμφωνίας σε τεχνικό επίπεδο στο Eurogroupστις 7 Απριλίου, τα νέα δυσβάστακτα μέτρα θα πρέπει να έχουν ψηφιστεί μέχρι τα μέσα Μαϊου, προκειμένου η συγκυβέρνηση να λάβει τα εύσημα από τους ιμπερια-ληστές δανειστές στο Eurogroupστις 22 ΜαΪου. Ταυτόχρονα, καθώς αναμένεταιν στη συνάντηση των υπουργών Οικονομικών των χωρών του G7 στις 11-13 Μαίου να συζητηθεί το ελληνικό χρέος (της τάξεως του 175,1% ΑΕΠ), το οποίο λειτουργεί ως μηχανισμός νεοαποικιοποίησης και κοινωνικής λεηλασίας, η συγκυβέρνηση καυχιέται ότι το αντάλλαγμα για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης θα είναι η λήψη μεσοπρόθεσμων μέτρων για τη «διευθέτηση» του χρέους. Η συγκυβέρνηση μάλιστα κομπάζει ότι ξεπέρασε το στόχο για τα πρωτογενή πλεονάσματα (3,9% ή 4,19% σύμφωνα με τους ειδικούς κανόνες του προγράμματος, οκταπλάσιο του προβλεπομένου), ξεχνώντας να αναφέρει ότι τα αιμοσταγή πλεονάσματα προήλθαν από την υπερφορολόγηση και τη μείωση των κοινωνικών δαπανών. Την ίδια στιγμή η συγκυβέρνηση βιάζεται να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση, έτσι ώστε να ενταχθούν τα ελληνικά ομόλογα στο τρέχον πρόγραμμα της ποσοτικής χαλάρωσης, διασφαλίζοντας τα συμφέροντα της τραπεζικής ολιγαρχίας.

Τα νέα μέτρα των 4 δις, στα οποία συμφώνησε η συγκυβέρνηση για το 2018-2020, εντείνουν την κοινωνική γενοκτονία, προβλέποντας: μειώσεις των κοινωνικών δαπανών από το 2018 (περικοπές των επιδομάτων ανεργίας, τέκνων, φτώχειας, φυσικών καταστροφών, ακόμη και του επιδόματος θέρμανσης, της έκπτωσης φόρου για ιατρικές δαπάνες), μειώσεις συντάξεων ( της τάξεως 1% του ΑΕΠ από 1.1.2019) μέσω της κατάργησης της λεγόμενης «προσωπικής διαφοράς», πλήττοντας 900000 συνταξιούχους, μείωση του αφορολόγητου ορίου (μέτρο της τάξεως 1% του ΑΕΠ) από το 2020 στα 5861(!), διευκόλυνση της απελευθέρωσης των ομαδικών απολύσεων μέσω της κατάργησης της έγκρισης τους με υπουργική απόφαση και του υπουργικού βέτο, περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων στο δημόσιο, μείωση του αριθμού των συμβασιούχων εργαζομένων στο δημόσιο, ούτε λόγος για επαναφορά των ΣΣΕ, περιορισμοί στο δικαίωμα της απεργίας, κατάργηση της κυριακάτικης αργίας (άλλο ένα μέτρο «εκσυγχρονισμού») με το άνοιγμα των εμπορικών καταστημάτων 30 Κυριακές ετησίως για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των πολυεθνικών (βλ. H&M), πετώντας στα σκουπίδια την απόφαση του ΣτΕ, που είχε κηρύξει αντισυνταγματικό το άνοιγμα των εμπορικών καταστημάτων πάνω από 8 Κυριακές ετησίως. Παράλληλα, συνεχίζεται το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας σε εξευτελιστικές τιμές  (ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΟΛΘ ) και εντείνονται οι πιέσεις για της ιδιωτικοποιήσεις στον ενεργειακό τομέα ( 40% των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ και 17% της εταιρείας μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, 66% ΔΕΣΦΑ, κίνδυνος πώλησης του 100% του ΑΔΜΗΕ).

Όσο κι αν η συγκυβέρνηση προσπαθεί να διαχειριστεί το πολιτικό κόστος με τον επιμερισμό των μέτρων, είναι αδύνατο να κρύψει τον εγκληματική και αντεργατική πολιτική που ακολουθεί. Όσο κι αν η πολιτικά και κοινωνικά χρεοκοπημένη συγκυβέρνηση βασίζει επικοινωνιακά την τακτική της στη λήψη των αντιμέτρων, εφόσον επιτευχθεί ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% ή 3,7%-πράγμα μάλλον απίθανο-, δεν διστάζει να παρουσιάζει ως διαπραγματευτική επιτυχία αντίμετρα-«ψίχουλα» (μικρή μείωση ΕΝΦΙΑ, μείωση της συμμετοχής στη φαρμακευτικές δαπάνες, ελάχιστα επιδόματα, αύξηση παροχής σχολικών γευμάτων) μπροστά στην ένταση της εξαθλίωσης του εργαζόμενου λαού, ενώ κάποια από αυτά, όπως η μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων, ικανοποιεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου, το οποίο «πλήττεται» από την πολιτική της κυβέρνησης, όπως παραπονιέται η ντόπια παρασιτική αστική τάξη μέσω του ΣΕΒ.

Ο νέος αρμαγεδδών, ύστερα από 7 χρόνια μνημονίων, εντείνει την εξαθλίωση του λαού και της νεολαίας, αυξάνει το βαθμό εκμετάλλευσης των απόκληρων αυτής της κοινωνίας, στέλνει στον καιάδα τις όποιες κοινωνικές κατακτήσεις. Γιατί νέα μνημονιακά μέτρα σημαίνουν ταξικό πόλεμο, φοροεπιδρομή, διάλυση του συστήματος υγείας και κοινωνικής ασφάλισης, ενώ 1,5 εκατομμύρια άτομα βιώνουν την ακραία φτώχεια. Γιατί νέα μνημονιακά μέτρα δεν δίνουν λύση στην καλπάζουσα ανεργία, καθώς 1 στους 2 νέους εργαζομένους και 1 στους 4 εργαζομένους είναι άνεργοι με το 73,3% μακροχρόνια (εκ των οποίων μόνο το 9,5% δικαιούται επίδομα ανεργίας), φέρνουν πλειστηριασμούς λαϊκών σπιτιών (ακόμα και με ηλεκτρονικές διαδικασίες), μειώσεις λαϊκών εισοδημάτων (στο 75,3 % των νοικοκυριών), ανάληψη του βάρους της ασφάλισης από τους εργαζομένους και όχι από την εργοδοσία (εισφορές με «μπλοκάκια»). Γιατί εντός του σφαγείου της ΕΕ υιοθετούνται αντιδραστικοί κανονισμοί για την καταπολέμηση της «ανεργίας», φτωχοποιείται η μικρή και μεσαία αγροτιά.

Σε μία χρονική συγκυρία κλυδωνισμού του ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού μηχανισμού της ΕΕ με την άνοδο ευρωσκεπτιστικών ρευμάτων αντιδραστικού χαρακτήρα (Κίνημα πέντε αστέρων, Λέγκα του Βορρά στην Ιταλία, Λεπέν στη Γαλλία, ενίσχυση της ακροδεξιάς σε Αυστρία, Γερμανία, Ολλανδία ,Ουγγαρία), πολιτικής αβεβαιότητας (εκλογές σε Γερμανία το φθινόπωρο), προσανατολισμού προς πολιτικές προστατευτισμού (Brexit, Τραμπ στις ΗΠΑ), ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού και γεωπολιτικών αναδιατάξεων μόνο το πολιτικά οργανωμένο εργατικό-λαϊκό κίνημα,το αναρχικό κίνημα και η επαναστατική κομμουνιστική αριστερά μπορούν να βάλουν φρένο στη φρενήρη επέλαση του κεφαλαίου σε βάρος του κόσμου της εργασίας, προετοιμάζοντας την ταξική αντεπίθεση και προβάλλοντας την επαναστατική έξοδο από την κρίση. Στον πόλεμο που έχουν κηρύξει εναντία στην κοινωνία, στους φτωχούς, τους ανέργους, τους νεολαίους δεν θα μείνουμε απαθείς. Γιατί παρά την υποχώρηση, τις ήττες, το συμβιβασμό της ΓΣΕΕ και τις συνεχείς αντιφάσεις που κυοφορεί η ταξική πάλη ο εργαζόμενος λαός δεν έχει κάνει ακόμα την αξιολόγηση του. Γιατί μόνο με τη σύγκρουση με τους ιμπεριαλιστές δανειστές, την ντόπια αστική τάξη και τις κυβερνήσεις της, την έξοδο από την ΕΕ, την κατάργηση των μνημονίων και όλων των εφαρμοστικών νόμων, τη διαγραφή του ληστρικού χρέους και την ανατροπή του καπιταλισμού θα μπορέσει ο λαός να γίνει αφέντης στον τόπο του. Γιατί μόνο με το πρόταγμα της επαναστατικής προοπτικής θα οικοδομήσουμε μία κοινωνία στην οποία ο πλούτος θα ανήκει στα χέρια των εργαζομένων.

ΚΑΤΩ ΟΛΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΕ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΚΡΑΤΟΣ, ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ, ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ, ESM

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 17 ΜΑΗ ΣΤΙΣ 11:00 ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΔΕΚΤΑ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ. ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ,ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12/5, 18:00

Από την απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλη του 2016 μέχρι κι σήμερα, η Τουρκία βρίσκεται σε μόνιμο καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Το φασιστικό καθεστώς του Ερντογάν διεξάγει έναν ανηλεή πόλεμο, ο οποίος διαρκώς οξύνεται, ενάντια σε όποιον αντιστέκεται. Οι συνεχείς επιχειρήσεις ενάντια σε επαναστατικές οργανώσεις, οι φυλακίσεις, τα βασανιστήρια, οι δολοφονίες περιγράφουν τη σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν οι Τούρκοι και Κούρδοι αγωνιστές. Ο Ερντογάν με όχημα την πάταξη του “Γκιουλενισμού” ξεκίνησε μια σειρά εκκαθαρίσεων σε όλο το φάσμα του τούρκικου κράτους. Μια σειρά εκκαθαρίσεων η οποία βάζει στο στόχαστρο όχι μόνο τους αγωνιστές αλλα ακόμα κι ανθρώπους προοδευτικούς, όπως δημοσιογράφους, δημόσιους υπαλλήλους, καθηγητές που απλά έχουν εκφράσει δημόσια την αντίθεση τους σε σχέση με το φασισμό κι το φόβο που επιβάλλεται. Ενδεικτικό της κατάστασης είναι το γεγονός πως σ’αυτό το διάστημα έχουν απολυθεί πάνω από 100.000 δημόσιοι υπάλληλοι και έχουν προφυλακιστεί κοντά στις 42.000 άνθρωποι, στους οποίους συγκαταλέγονται από αγωνιστές με επαναστατική δράση μέχρι άνθρωποι που ανέβασαν σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης αρνητικό σχόλιο για τον Ερντογάν κι το καθεστώς του.
Μέσα σ’αυτό το περιβάλλον μια απολυμένη καθηγήτρια, η Nuriye Gülmen ξεκίνησε πρώτη ένα πολύμηνο αγώνα, στην Άγκυρα, ενάντια στις απολύσεις. Με σθένος κι αποφασιστικότητα, παρά τις καθημερινές συλλήψεις στις οποίες προέβαινε η αστυνομία για να της κάμψει το ηθικό, κατάφερε να ακουστεί σε όλη την Τουρκία το σύνθημα: «Θέλουμε τις δουλείες μας πίσω. Οχι στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης». Στον ίδιο αγώνα συμμετείχε και ο απολυμένος δάσκαλος Semih Özakça και μαζί με τη Nuriye ξεκίνησαν απεργία πείνας στις 11 Μαρτίου.

Στις 7 Νοεμβρίου του 2016, σε επιχείρηση βομβαρδισμών του τούρκικου στρατού στα βουνά της Dersim (Κουρδιστάν), σκοτώνονται 11 αντάρτες του DHKC (Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο). To τούρκικο κράτος αρνείται να παραδώσει τις σορούς των ανταρτών στις οικογένειες κι τους συντρόφους τους. Ο 70χρονος πατέρας ενός εκ των ανταρτών, ο Kemal Gun ξεκίνησε στις 23 Φλεβάρη απεργία πείνας διεκδικώντας να δοθούν πίσω οι σοροί , λέγοντας τα γεμάτα θάρρος κι συγκίνηση λόγια: «Όποιο κι αν είναι το κόστος, θα συνεχίσω. Θέλω o γιός μου να έχει ένα τάφο που να μπορώ να επισκέπτομαι. Ακόμα και αν έχει μείνει μόνο ένα κόκκαλο, το θέλω.».

Εμείς από την πλευρά μας, στέλνουμε σινιάλο διεθνιστικής αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας που διεξάγουν ένα σκληρό μα και συνάμα δίκαιο αγώνα απέναντι σε ένα φασιστικό καθεστώς που δε διστάζει να δολοφονεί αγωνιστές αλλά ακόμα και μικρά παιδιά. Όπως τα τελευταία γεγονότα, με τις δολοφονίες των δύο αδερφών, ηλικίας 6 και 7 ετών, στη Σιλόπη του Κουρδιστάν.Όπου μεθυσμένοι αστυνομικοί εισέβαλλαν στο σπίτι των παιδιών, με τεθωρακισμένο όχημα, γκρεμίζοντας τον τοίχο κι σκοτώνοντας τα στο κρεβάτι τους. Καθώς και τις δολοφονίες 3 νέων ηλικίας 18-19 ετών στην περιοχή Γκάζι στην Κων/πολη, τους οποίους τους σκότωσαν αστυνομικοί πυροβολώντας το αυτοκίνητο στο οποίο επαιβαιναν, γυρνόντας από πάρτυ γενεθλίων.

Στις 6 Μαϊου, στην Κων/πολη, η αστυνομία δολοφονεί τη 18χρονη Sila Abalay. H Sila ήταν αγωνίστρια, φίλη του Berkin Elvan και μέλος της DEV-GENC(Επαναστατική Νεολαία του DHKP-C).Όταν ήταν 16 χρονών συνελήφθει σε δράσεις μνήμης και δικαιοσύνης για τον Berkin και προφυλακίστηκε με την κατηγορία της συμμετοχής σε “τρομοκρατικές” πράξεις. Στη φυλακή έκανε απεργία πείνας για να μεταφερθεί σε θάλαμο με πολιτικούς κρατούμενους, αίτημα που τελικά κέρδισε. Αποφυλακίστηκε κι έπειτα της έκδωσαν πάλι ένταλλμα σύλληψης και μόλις την εντόπισαν την σκότωσαν.

Η Nuriye, o Semih, o Kemal, η Sila και όλοι οι αγωνιστές που έδωσαν τη ζωή τους στην πάλη ενάντια στο φασισμό κι το σύστημα ανισότητας και αδικίας αποτελούν φωτεινά σύμβολα αντίστασης.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ.

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΤΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ DHKC

ΤΟ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ.ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ.

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ: Απεργιακή Συγκέντρωση, Κυριακή 7 Μάη, 9.30 πμ, Ερμού (Σύνταγμα)

Την στιγμή που επιχειρείται και πάλι να ανοίξει η συζήτηση για τη νομοθέτηση των 52 εργάσιμων Κυριακών με διαρροές γύρω από τη δήθεν διαπραγμάτευση κυβέρνησης-δανειστών, η απάντησή μας παραμένει αταλάντευτη: Ούτε 52, ούτε 8, ΚΑΝΕΝΑ ΜΑΓΑΖΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΝΟΙΧΤΟ. Κάτω τα χέρια από τις Κυριακές και τις ζωές μας!

Εν όψει της Κυριακής 7 Μάη 2017, της επόμενης εργάσιμης Κυριακής (βάσει του νόμου περί «8 Κυριακών με τα μαγαζιά ανοιχτά») καλούμε εργατικά σωματεία και συλλογικότητες, συνελεύσεις γειτονιάς και τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους μας από το εμπόριο και από κάθε εργασιακό κλάδο, σε ενίσχυση της απεργιακής συγκέντρωσής μας (9.30πμ, Ερμού -Σύνταγμα) και κάθε κινητοποίησης για την υπεράσπιση της Κυριακάτικης αργίας και των εργατικών μας συμφερόντων.

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα “απελευθερωμένα” ωράρια

5 μέρες ταξικής αλληλεγγύης και κοινωνικής αυτοργάνωσης, στο Πολιτικό Περίπτερο στην πλ.Εξαρχείων

post image

5 μέρες ταξικής αλληλεγγύης και κοινωνικής αυτοργάνωσης

στο Πολιτικό Περίπτερο στην πλ. Εξαρχείων

(3 Μαΐου-7  Μαΐου)

-Τετάρτη 3 Μαΐου: 17:00-20:00 Συλλογή και Διανομή Ρούχων
-Πέμπτη 4  Μαΐου: 20:30 Προβολή: Ταξίδι στα Κύθηρα, του Θ. Αγγελόπουλου (Διάρκεια 120′)
-Παρασκευή 5  Μαΐου: 17:00-19:00 Bazaar βιβλίου
-Σάββατο 6  Μαΐου: 20:00 Γλέντι στην πλατεία Εξαρχείων
-Κυριακή 7  Μαΐου: 18:00 Εκδήλωση-Παρουσίαση του Πολιτικού Περιπτέρου

Συνέλευση για την επανοικειοποίηση των Εξαρχείων

Η τέχνη των σιωνιστών γίνεται με το αίμα των παλαιστίνιων: Συγκέντρωση έξω από τη Ταινιοθήκη της Ελλάδας (Ιερά Οδός 48), Πέμπτη, 4 Μάη. Ώρα 6μμ.

Φωτογραφία του χρήστη Από ταξική σκοπιά.

Nίκη στον αγώνα των παλαιστίνιων απεργών πείνας! – Καμία συνεργασία με τους σιωνιστές μακελάρηδες. –  Η τέχνη των σιωνιστών γίνεται με το αίμα των παλαιστίνιων.

Μετά το ίδρυμα Κακογιάννη, το ίδρυμα της Ταινιοθήκης της Ελλάδας σπεύδει να δηλώσει και αυτό υποταγή στα κελεύσματα στρατηγικής συνεργασίας του ελληνικού κράτους με το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ. Διοργανώνει αυτή τη βδομάδα πενθήμερο αφιέρωμα ισραηλινών ταινιών προκειμένου να γνωρίσει το ελληνικό κοινό τη προπαγάνδα του σιωνιστικού κινηματογράφου.

Η ενέργεια αυτή είναι προκλητική, ειδικά όταν από τις 17 Απριλίου περισσότεροι από 1500 παλαιστίνιοι πολιτικοί κρατούμενοι συμμετέχουν στην επ’ αόριστον μαζική απεργία πείνας “Για Ελευθερία και Αξιοπρέπεια” ενάντια στις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης των 6500 κρατουμένων. Βασικά αιτήματα των απεργών πείνας είναι η κατάργηση του δικαστικού απαρτχάιντ και της διοικητικής κράτησης (δηλαδή της φυλάκισης χωρίς απαγγελία κατηγοριών και δικαστική απόφαση), η παύση των βασανιστηρίων και της εξευτελιστικής μεταχείρισης, η αποφυλάκιση όλων των παιδιών, η αποκατάσταση της επικοινωνίας με συγγενείς και δικηγόρους, η επαρκής ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κλπ. Οπως έγραψε το ηγετικό στέλεχος της Φατάχ Μαρουάν Μπαργούθι από τις φυλακές Χανταρίμ:

Δεκαετίες εμπειρίας έχουν αποδείξει ότι το απάνθρωπο σύστημα της αποικιοκρατίας και της στρατιωτικής κατοχής του Ισραήλ αποσκοπεί στο να καταρρακώσει το ηθικό των κρατουμένων και τους έθνους στο οποίο ανήκουν, βασανίζοντας το σώμα τους, χωρίζοντάς τους από τις οικογένειες και τις κοινότητές τους και χρησιμοποιώντας εξευτελιστικά μέτρα για να τους αναγκάσουν να υποταχθούν. Παρά τη μεταχείριση αυτή, εμείς δεν πρόκειται να παραδοθούμε”.

Στην αφίσα του αφιερώματος της Ταινιοθήκης, εμφανίζεται και το σήμα της σιωνιστικής πρεσβείας, η οποία προφανώς συνεργάζεται με την Ταινιοθήκη της Ελλάδας για την πραγματοποίηση του αφιερώματος στη σιωνιστική κινηματογραφική προπαγάνδα.

Στο δελτίο τύπου της Ταινιοθήκης διαβάζουμε τα εξής προκλητικά:

«Οι «Ημέρες Ισραηλινού Κινηματογράφου» προσφέρουν στο ελληνικό κοινό την ευκαιρία να γνωρίσει διαφορετικές πτυχές της κοινωνίας και της καθημερινότητας του Ισραήλ, πέρα από αυτές που προβάλλει η επικαιρότητα.

…..

Δεν είναι εύκολο να διακρίνει κανείς κατά πόσο αυτή η νέα «αφήγηση» στην κινηματογραφία της χώρας είναι αντανάκλαση μιας αλλαγής που συντελείται στην ισραηλινή κοινωνία ή είναι ένας καταλύτης για μια τέτοια αλλαγή ….

Τέλος, αυτή η νεοαποκτηθείσα ωριμότητα δεν συντελεί μόνο σε έναν καλύτερο κινηματογράφο. Επιτρέπει επίσης να αναδυθεί μια έννοια που έχει ιδιαίτερα ταλαιπωρηθεί από τη σκληρή πραγματικότητα της Μέσης Ανατολής: την ελπίδα. «

 

Δεν ξέρουμε που ακριβώς διαφαίνεται η ελπίδα στους ιθύνοντες της Ταινιοθήκης. Γνωρίζουμε όμως ότι η λεπίδα του σιωνισμού ξεσπιτώνει καθημερινά δεκάδες παλαιστίνιους από τις πατρογονικές τους εστίες στη Δυτική Οχθη, ασκεί ασφυκτική πολιορκία στη Λωρίδα της Γάζας που αντιστέκεται με νύχια και με δόντια στο μαρτύριο της πείνας που της έχει επιβληθεί από το σιωνιστικό στρατό.

Δεκαετίες η δολοφονική μηχανή του Ισραήλ σπέρνει τον όλεθρο σε ένα λαό προκειμένου να τον εξαφανίσει από προσώπου γης. Ο λαός αυτός, όμως, κάτω από τις χειρότερες συνθήκες βάρβαρης κατοχής συνεχίζει να αντιστέκεται. Ολοι οι ισχυροί της γης σήμερα, οι ιμπεριαλιστές και οι παρατρεχάμενοί τους (βλέπε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) συνεργάζονται με τους κατακτητές σιωνιστές. Όλα τα μεγάλα Μέσα Ενημέρωσης απλώνουν πέπλο σιωπής για τα ειδεχθή κατοχικά εγκλήματα του κράτους-τρομοκράτη της Μέσης Ανατολής.

 

Το χρέος το δικό μας είναι να σπάσουμε τη σιωπή.

Να τερματίσουμε κάθε συνεργασία με τους σιωνιστές ναζί.

Ολοι και όλες έξω από τη Ταινιοθήκη της Ελλάδας, Πέμπτη 4 Μάη – 6μμ.

όποιος παριστάνει τον «ουδέτερο» καλλιτεχνικό παρατηρητή

ξεπλένει τα χεράκια του σε νιπτήρες γεμάτο με αίμα

Συνέλευση Αλληλεγγύης στους Παλαιστίνιους Απεργούς Πείνας

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΜΕ

Η τοποθέτηση του πολιτικού περιπτέρου στην πλατεία Εξαρχείων στις 8 Απρίλη, πυροδότησε εκ νέου την εκστρατεία συκοφάντησης και λάσπης που έχει εξαπολυθεί τους τελευταίους δύο μήνες μέσα από τα Μ.Μ.Ε. που παρουσιάζουν μια εντελώς διαστρεβλωμένη και ταυτόχρονα ζοφερή εικόνα για την περιοχή των Εξαρχείων.

Η λειτουργία του πολιτικού περιπτέρου αντανακλά ένα αγώνα που δίνεται εδώ και ένα χρόνο στη γειτονιά των Εξαρχείων από κοινωνικά, ταξικά και πολιτικά εγχειρήματα, όπου με επίμονες και μαχητικές κινητοποιήσεις αντιτάχθηκαν- και συνεχίζουν να αντιστέκονται- στις μαφίες κάθε είδους που επιχειρούσαν να επιβάλλουν την κυριαρχία τους στο δημόσιο χώρο, στην κρατική καταστολή και προστασία που παρείχαν οι μπάτσοι στις συμμορίες των ναρκεμπόρων και στον κοινωνικό κανιβαλισμό -ως μια συνθήκη αλληλοφαγώματος των εκμεταλλευόμενων- που επιχειρείται να επιβληθεί από την εξουσία ως κυρίαρχη στις κοινωνικές σχέσεις. Ένας αγώνας που βασίστηκε στη συλλογική δράση και επιδίωξε την κινηματική συσπείρωση, με κοινωνικά και ταξικά χαρακτηριστικά. Όπου με συνέπεια και δυναμισμό, κατάφερε σε μεγάλο βαθμό να εκδιώξει τη ναρκομαφία από την πλατεία Εξαρχείων και να αντιπαρατεθεί έμπρακτα σε φαινόμενα κοινωνικού κανιβαλισμού. Διατηρώντας τον ελεύθερο χαρακτήρα ενός δημόσιου χώρου, όπως η πλατεία, και ταυτόχρονα κρατώντας ανοιχτό το πεδίο για την ανάπτυξη των πολιτικών, κοινωνικών και ταξικών εκείνων εγχειρημάτων και αγώνων που αντιστέκονται στα σχέδια κράτους και κεφαλαίου για την υποδούλωση της κοινωνίας.

Το πολιτικό περίπτερο δημιουργήθηκε για να εδαφικοποιήσει την αντίσταση, [..]για να αποτελέσει σημείο αναφοράς της νεολαίας και της αγωνιζόμενης γειτονιάς μέσα από μια σειρά εκδηλώσεων, συζητήσεων, δράσεων και παρεμβάσεων που θα πραγματοποιούνται την ώρα λειτουργίας του, [..] για να συμβάλει στην πολιτιστική και πολιτική αναβάθμιση του δημόσιου χώρου ως όχημα για τη ριζοσπαστικοποίηση και τη συγκρότηση αγωνιστικής πολιτικής κουλτούρας.(αποσπάσματα από την ανακοίνωση “Για τη δημιουργία ενός χώρου πολιτικής και κοινωνικής παρέμβασης στην πλ. Εξαρχείων”).

Ταυτόχρονα κατασκευάστηκε και η παιδική χαρά, με στόχο να ξαναμετατραπεί η πλατεία σε ένα χώρο ζωντανό, ελεύθερο και δημιουργικό. Όμως τα αναρίθμητα τηλεοπτικά ρεπορτάζ, δημοσιεύματα στον τύπο και σε ηλεκτρονικά μέσα, που βρίθουν από ψεύδη και κατασκευές, δεν αναφέρονται καθόλου σε αυτήν αλλά, στην υπηρεσία της κρατικής προπαγάνδας, συνεχίζουν να επιχειρούν να πείσουν την κοινωνία πως στη γειτονιά των Εξαρχείων η ζωή είναι αβίωτη και υπό συνεχή κίνδυνο και μάλιστα εξαιτίας των αγώνων που αναπτύσσονται σε αυτήν. Πίσω από το πρόσχημα των πολεοδομικών παραβάσεων κρύβεται ο πραγματικός φόβος της εξουσίας απέναντι στα πολιτικά, ταξικά κοινωνικά κομμάτια που δεν τρέφουν καμία αυταπάτη πως το κράτος και ο καπιταλισμός μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες των από τα κάτω και αμφισβητούν έμπρακτα την αναγκαιότητα ύπαρξής του. Η “αυθαιρεσία” είναι σύμφυτη με το υπάρχον εκμεταλλευτικό και καταπιεστικό σύστημα που λεηλατεί τη φύση και αφαιμάζει τους από τα κάτω στο βωμό της εξουσίας και του κέρδους.

Δεν είναι λοιπόν, η πρώτη φορά που τα Εξάρχεια βρίσκονται στο στόχαστρο μιας τέτοιας ενορχηστρωμένης επίθεσης και κάθε άλλο παρά τυχαία είναι η χρονική συγκυρία στην οποία εκτυλίσσεται.
Όλους αυτούς τους αγώνες στοχεύουν οι κραυγές περί «άβατου» και «ανομίας», η κατασκευή εικόνων ακραίας αποσάθρωσης του κοινωνικού ιστού, προετοιμάζοντας το έδαφος για μια ακόμη κατασταλτική επιχείρηση, ακριβώς τη στιγμή που μπόρεσαν να είναι αποτελεσματικοί και να καταδείξουν τη συμπόρευση κράτους, αφεντικών και των διάφορων συμμοριών στην επιβολή συνθηκών ελέγχου και φόβου τόσο στα Εξάρχεια όσο και στις υπόλοιπες γειτονιές της μητρόπολης. Μία κατασταλτική επιχείρηση, που θα υλοποιηθεί από κρατικούς και παρακρατικούς μηχανισμούς,που στο στόχαστρο βάζει, εκτός από το παραδοσιακά ριζοσπαστικό πεδίο της γειτονιάς των Εξαρχείων, ευρύτερα τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις και εκδηλώνεται με εκκενώσεις καταλήψεων, επιθέσεις σε αυτοοργανωμένες δομές αγώνα, ποινικοποίηση σωματείων βάσης, απαγόρευση παρεμβάσεων σε εργασιακούς χώρους, στοχοποίηση αγωνιστών.

Εμείς, από τη μεριά μας, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για τα Εξάρχεια της κοινωνικής αυτοοργάνωσης και της ταξικής αλληλεγγύης, ενάντια στο κράτος και τα αφεντικά, στις συνθήκες εκμετάλλευσης και καταπίεσης που επιβάλλουν, τον κοινωνικό έλεγχο, τον φόβο και την εξατομίκευση, ενάντια στις μαφίες και τον κοινωνικό κανιβαλισμό, αναζητώντας πάντα τη δυνατότητα ανάπτυξης συνθηκών γενικευμένης κοινωνικής χειραφέτησης.

 

Συνέλευση για την Eπανοικειοποίηση των Εξαρχείων, Απρίλιος 2017

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Παρασκευή 5 Μαΐου στις 19:00 στον πολιτικό χώρο στη Σπύρου Τρικούπη 44: «Γειά σας και Καλή Αντάμωση ως Νικητές!»

post image

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ 

Παρασκευή 5 Μαΐου στις 19:00 στον πολιτικό χώρο στη Σπύρου Τρικούπη 44

– Προβολή ντοκιμαντέρ: «Γειά σας και Καλή Αντάμωση ως Νικητές!». Ο Ηλίας Μεταλλίδης, λοχαγός του Δημοκρατικού Στρατού, εξιστορεί τα γεγονότα και τις σημαντικότερες μάχες του Εμφυλίου (Φλώρινα, Πατώματα, Λέσιτς κ.ά.) στις οποίες έλαβε μέρος.

– Συζήτηση με τη συμμετοχή του δημιουργού του ντοκιμαντέρ Νίκο Νούλα για την παρακαταθήκη του αγώνα του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

Από τις 17 Απριλίου περισσότεροι από 1500 Παλαιστίνιοι πολιτικοί κρατούμενοι βρίσκονται σε απεργία πείνας στις φυλακές του Ισραήλ, απαιτώντας καλύτερες συνθήκες κράτησης. Η απεργία πείνας ξεκίνησε με πρωτοβουλία του φυλακισμένου από το 2002 ηγετικού στελέχους της Φατάχ, Μαρουάν Μπαργούντι ,καταδικασμένου σε πέντε φορές ισόβια για «τρομοκρατία» και εκτελέσεις αξιωματούχων Ισραηλινών στη διάρκεια της δεύτερης Ιντιφάντα, το 2000, της οποίας υπήρξε πρωτεργάτης. Στη συνέχεια, έλαβαν την απόφαση να συμμετάσχιυν στην απεργία πείνας το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελεύθερωση της Παλαιστίνης,η Χαμάς και η ισλαμική Τζιχάντ.

Περισσότεροι από 6.500 Παλαιστίνιοι, μεταξύ των οποίων 57 γυναίκες, 300 ανήλικοι, 800 που χρήζουν άμεσης ιατρικής φροντίδας και 18 δημοσιογράφοι, είναι αυτή τη στιγμή φυλακισμένοι από το Ισραήλ. Περίπου 500 απ’ αυτούς κρατούνται βάσει του εξωδικαστικού συστήματος της διοικητικής κράτησης το οποίο επιτρέπει φυλάκιση χωρίς δίκη και χωρίς απαγγελία κατηγοριών, με αποτέλεσμα οι σιωνιστές να συνεχίζουν να εφαρμόζουν μία πολιτική απαρτχάιντ σε βάρος του δοκιμαζόμενου παλαιστινιακού λαού. Εκτός αυτών, 13 Παλαιστίνιοι βουλευτές βρίσκονται στα μπουντρούμια του κράτους –τρομοκράτη Ισραήλ.

Κεντρικά αιτήματα των Παλαιστινίων κρατουμένων είναι η βελτίωση των απάνθρωπων συνθηκών κράτησής τους: να τερματιστούν, η στέρηση βασικών τους δικαιωμάτων, όπως είναι οι επισκέψεις, αλλά συχνά ακόμη και η στοιχειώδης επικοινωνία με την οικογένειά τους ή ακόμη και τους συνηγόρους τους τα βασανιστήρια, η κράτηση παιδιών, η ανυπαρξία ιατρικής φροντίδας, η πρακτική της διαρκούς απομόνωσης, η εξευτελιστική και απάνθρωπη συμπεριφορά απέναντί τους. Χαρακτηριστικά, οι σιωνιστές χλευάζουν τον απεργό πείνας Μπαργούντι και ψήνουν προκλητικά και ανερυθρίαστα μπάρμπεκιου έξω από τις φυλακές των απεργών πείνας! Επίσης, ζητούν να τοποθετηθούν δημόσια τηλέφωνα στις φυλακές, κλιματισμός και τηλεοράσεις, να γίνει σεβαστό το δικαίωμά τους στην εκπαίδευση και να λάβει τέλος η αδιανόητη πρακτική της «διοικητικής κράτησης», της κράτησης δηλαδή ενός συλληφθέντα χωρίς απαγγελία κατηγορίας επ’ αόριστον κάτι που σημαίνει ότι δεν έχει καμία επαφή ούτε με συνήγορο, ούτε με την οικογένειά του.

Απέναντι στους ανυπότακτους Παλαιστίνιους, οι οποίοι με μετερίζι το ίδιο τους το σώμα και διακινδυνεύοντας την ίδια τους τη ζωή αγωνίζονται για τα στοιχειώδη δικαιώματα τους, οι μακελάρηδες σιωνιστές φαίνεται ότι θα κρατήσουν αμείλικτη στάση δίχως καμία διάθεση διαπραγμάτευσης, καθώς, όπως δήλωσε στον ραδιοφωνικό σταθμό του στρατού ο ισραηλινός υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας Γκιλάντ Ερντάν, «Πρόκειται για έγκλειστους τρομοκράτες και δολοφόνους, οι οποίοι λαμβάνουν αυτό που τους αξίζει και δεν έχουμε λόγο να διαπραγματευτούμε μαζί τους». Μάλιστα, ο ίδιος διέταξε την κατασκευή ενός πρόχειρου στρατιωτικού νοσοκομείου, προκειμένου να μεταφέρονται εκεί οι Παλαιστίνιοι απεργοί πείνας για την επιβολή αναγκαστικής σίτισης, πρακτική την οποία αρνούνται να εφαρμόσουν με βάση την ιατρική δεοντολογία-ο ΟΗΕ την χαρακτηρίζει βασανιστήριο- οι γιατροί των πολιτικών νοσοκομείων. Παράλληλα, εκπρόσωπος της Ισραηλινής Υπηρεσίας Φυλακών άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο βίαιης επέμβασης στα κελιά για τον τερματισμό της απεργίας πείνας, ενώ ήδη οι διαδηλώσεις συμπαράστασης στους απεργούς πείνας στη Δυτική Όχθη δέχονται άγρια καταστολή.

Την ίδια στιγμή όπου το κράτος – τρομοκράτη του Ισραήλ εφαρμόζει μία πολιτική γενοκτονίας, διαπράττοντας δολοφονικές ενέργειες σε βάρος του παλαιστινιακού λαού, το ελληνικό κράτος και η αστική τάξη του αποβλέπουν στην ενίσχυση των διμερών σχέσεων Ελλάδας-Ισραήλ σε πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο. Ποιος θα μπορούσε άλλωστε να ξεχάσει τις δηλώσεις του πρωθυπουργού της «αριστεράς» του κεφαλαίου Αλ.Τσίπρα, όταν έγραφε στο βιβλίο επισκεπτών του ακροδεξιού ισραηλινού προέδρου Νετανιάχου «Είναι μεγάλη μου τιμή να βρίσκομαι στην ιστορική σας πρωτεύουσα και να συναντώ τις εξοχότητές σας», αναγνωρίζοντας εμμέσως την Ιερουσαλήμ σαν πρωτεύουσα του Ισραήλ; Κίνηση, την οποία ούτε οι «φονιάδες των λαών Αμερικάνοι» Χένρι Κίσινγκερ και Ρίτσαρντ Νίξον δεν είχαν τολμήσει. Ταυτόχρονα, η ντόπια παρασιτική αστική τάξη αναβαθμίζει τις οικονομικές σχέσεις με το Ισραήλ στον ενεργειακό τομέα, έχοντας θέσει ως στόχο την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην ΑΟΖ Κύπρου-Ισραήλ και τη διαμόρφωση της χώρας ως σημαντικού ενεργειακού κόμβου για τη μεταφορά φυσικού αερίου και τον ενεργειακό ανεφοδιασμό της ΕΕ. Εξάλλου, ο ελληνικός στρατός συμμετέχει σε πληθώρα στρατιωτικών ασκήσεων με το Ισραήλ, ενώ η Ελλάδα επί συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο, εκτός από τις ΗΠΑ, που έχει υπογράψει με το Ισραήλ τη συμφωνία (Status of Forces Agreement), η οποία ρυθμίζει το καθεστώς που διέπει τη διαμονή στις δύο χώρες στρατιωτικού προσωπικού κατά τη διάρκεια μετακίνησής του στο πλαίσιο στρατιωτικών ασκήσεων και συνεργασιών.

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, συνεχίζοντας επάξια με τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις την κοινωνική λεηλασία, ως υπεύθυνη για το τσάκισμα των εργασιακών δικαιωμάτων, την υπογραφή του τρίτου και, όπως προκύπτει από τις εξελίξεις κατά τη διάρκεια της β αξιολόγησης, τέταρτου μνημονίου, την εξαθλίωση του εργαζόμενου λαού, δεν διστάζει να ενισχύσει τις σχέσεις του ελληνικού κράτους με το κράτος των σιωνιστών. Ένα κράτος-δολοφόνο, το οποίο βομβαρδίζει τους Παλαιστίνιους, κατέχει τα εδάφη της Παλαοστίνης, έχει οδηγήσει στην προσφυγιά και τον θάνατο εκατομμύρια Παλαιστίνιους. Ένα κράτος, το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο σύμμαχο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη Μ. Ανατολή, ασκώντας και το ίδιο επεκτατική πολιτική. Ένας κράτος, το οποίο σιγοντάρει την ενίσχυση του εκτρώματος του ISIS.

Από τη μνημονιακή Ελλάδα εκφράζουμε τη διεθνιστική μας αλληλεγγύη στον αγωνιζόμενο παλαιστινιακό λαό. Γιατί η ηρωϊκή αντίσταση στα εδάφη της Παλαιστίνης και η επαναστατική παράδοση που κυοφορεί η Ιντιφάντα είναι για όλους τους καταπιεσμένους λαούς φανός ελπίδας. Γιατί οι ιστορικές θυσίες αυτού του λαού νοηματοδοτούν πάντα τα οράματα των αναρχικών και των κομμουνιστών, όπου κι αν βρίσκονται. Γιατί τέτοια αγωνιστικότητα, τόλμη, αποφασιστικότητα, μαχητικότητα και αυτοθυσία μόνο ένας λαός, ο οποίος έχει δοκιμαστεί τόσο όσο ο παλαιστινιακός, μπορεί να δείξει. Γιατί, όπως γράφει και ο επαναστάτης Ζωρζ Ιμπραήμ Αμπνταλλά,ο μακροβιότερος πολιτικός κρατούμενος (32 χρόνια αιχμάλωτος στις γαλλικές φυλακές) «Η Αντίσταση συνεχίζεται και σίγουρα θα συνεχιστεί όσο διαρκεί η κατοχή…. Παρ’ όλα αυτά, θέλω να στρέψω την προσοχή σας στον συνεχόμενα αυξανόμενο αριθμό ανήλικων παλαιστινίων που εμπλέκονται όλο και περισσότερο στον αγώνα των λαϊκών μαζών, που υφίστανται την καταστολή του σιωνιστικού στρατού και των δικαστών του που τους επιβάλλουν ολοένα και πιο εξοντωτικές ποινές… Δύο λόγια που και που σε κάθε “λιονταράκι” και σε κάθε “ανθό”, δίνουν στους σιωνιστές δεσμοφύλακες να καταλάβουν ότι αυτοί οι ανήλικοι δεν είναι μόνοι.»

ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΙΣΡΑΗΛ

ΝΙΚΗ ΣΤΑ ΟΠΛΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΙΣ 10:00 ΣΤΟ ΜΠΛΟΚ ΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΣΤΙΣ 2/5 ΣΤΙΣ 18:00

Ταξική Αντεπίθεση μάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Κάλεσμα για την “απολογία” του Τάσου Θεοφίλου

“Στον ταξικό πόλεμο επέλεξα πλευρά με τους αδικημένους και τους καταπιεσμένους, με τους αποκλεισμένους και τους κυνηγημένους, με τους ενόχους και τους κολασμένους. Οργανώθηκα πολιτικά στον αναρχικό χώρο με το μεγαλεπήβολο πράγματι στόχο να πλήξω τις κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές δομές του κεφαλαίου και του κράτους του”.

Τάσος Θεοφίλου

Η περίπτωση της δίωξης του αναρχικού κομμουνιστή Τάσου Θεοφίλου συμπυκνώνει την πολιτική του κράτους έκτακτης ανάγκης ενάντια στους πολιτικούς του εχθρούς. Η σύλληψή του την 19η Αυγούστου του 2012 έγινε μέσα σε συνθήκες μιντιακής τρομοϋστερίας, ηθικού πανικού και σύγχρονου κυνηγιού μαγισσών. Ο Τάσος κατηγορήθηκε από την αντιτρομοκρατική για την ένοπλη ληστεία στην Alpha Bank της Νάουσας Πάρου, όπου σκοτώθηκε οδηγός ταξί που επιχείρησε να ακινητοποιήσει τους ληστές. Παράλληλα, κατηγορήθηκε ως μέλος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, παρ’ ότι η πολιτική του και ιδεολογική κατεύθυνση είναι διαφορετική. Παρ’ ότι στο πρωτόδικο δικαστήριο το κατηγορητήριο κατέρρευσε με πάταγο, η έδρα καταλήγοντας σε μια φαινομενικά μεσοβέζικη λύση καταδίκασε τον Τάσο σε 25 χρόνια, παρά την πλήρη ανυπαρξία στοιχείων, κρίνοντάς τον ένοχο για τη ληστεία και αθωώνοντας τον για τη ΣΠΦ και την ανθρωποκτονία του οδηγού ταξί. Ακόμα,όμως, κι αυτή η εξοντωτική ποινή δεν ικανοποίησε την Αντιτρομοκρατική, που θέλει την πλήρη εξόντωση του Τάσου. Ο εισαγγελέας Δράκος, όντας σε διατεταγμένη υπηρεσία, άσκησε “έφεση υπέρ του νόμου” με αποτέλεσμα ο Τάσος να ξαναδικάζεται στο εφετείο (που ξεκίνησε από τις 21/11) ακόμα και για τις υποθέσεις για τις οποίες αθωώθηκε!

Όπως στο πρωτόδικο, έτσι και στο εφετείο το κατηγορητήριο έχει καταρρεύσει πλήρως, οι ψευδομάρτυρες της Αντιτρομοκρατικής, με μπροστάρη τον Χαρδαλιά, έχουν ξεμπροστιαστεί, ενώ κανένας από τους υπαλλήλους της τράπεζας ή τους οδηγούς ταξί δεν αναγνώρισε τον Τάσο ως δράστη της ληστείας ή της ανθρωποκτονίας. Ακόμα και το “ενοχοποιητικό τεκμήριο” που παρουσιάστηκε ως “δυνατό χαρτί” από την αρχή της υπόθεσης, ένα καπέλο στο οποίο βρέθηκε DNA του Τάσου, αποδείχθηκε ότι είναι διαφορετικό από το καπέλο που φορούσε ο δράστης της ληστείας. Κάτι που έκανε φανερό πως η υπόθεση ενοχοποίησης ενός αγωνιστή μαγειρεύτηκε εξ’ ολοκλήρου στα εργαστήρια της Αντιτρομοκρατικής και σερβιρίστηκε από τα αστικά ΜΜΕ, στο πλαίσιο του κατασταλτικού πογκρόμ ενάντια σε όσους αγωνίζονται στη σύγχρονη βαρβαρότητα.

Η περίπτωση του Τάσου δεν είναι η μοναδική. Είναι η ακραία εφαρμογή της ειδικής μεταχείρισης που επιφυλάσσει το κράτος στους πολιτικούς του αντιπάλους, την ίδια ώρα που δεν τους αναγνωρίζει την ταυτότητα του πολιτικού κρατούμενου! Η άρνηση χορήγησης άδειας στον κομμουνιστή Δημήτρη Κουφοντίνα και τον αναρχικό Κώστα Γουρνά με αιτιολογήσεις φρονηματικού χαρακτήρα και η απαγωγή του 6χρονου παιδιού των μελών του Επαναστατικού Αγώνα Νίκου Μαζιώτη και Πόλας Ρούπα αποτελούν το τελευταίο διάστημα πρακτικές εφαρμογές της ίδιας πολιτικής.

Στη σημερινή συγκυρία της επέλασης του κεφαλαίου και του κράτους του το ευρύτερο ανταγωνιστικό κίνημα οφείλει να σταθεί στο πλευρό των πολιτικών κρατούμενων και να σπάσει στην πράξη το καθεστώς εξαίρεσης και ειδικής μεταχείρισης που βιώνουν. Οφείλουμε να συμπεριλάβουμε την αλληλεγγύη στους φυλακισμένους συντρόφους στον ευρύτερο αγώνα ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα, ενθυμούμενοι πάντα το παλιό σύνθημα: όποιος ξεχνάει τους αιχμάλωτους του κοινωνικού/ταξικού πολέμου σύντομα θα ξεχάσει και τον ίδιο τον ταξικό πόλεμο. Η αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους είναι αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτικής και ταξικής μας συγκρότησης, του αγώνα μας για τον Κομμουνισμό και την Αναρχία.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ ΤΑΣΟ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

Συγκέντρωση Παρασκευή 28 Απρίλη

ώρα 9.00, όροφος 1ος, αίθουσα 70Α, Εφετείο (Λουκάρεως) 

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)