Monthly Archives: August 2018

Σχετικά με το “μετα-μνημόνιο”

«Ζηλεύω τον Τσίπρα. Πέρασε 7.500 σελίδες με μέτρα χωρίς καμία αλλαγή, χωρίς απεργίες»

Μανουέλ Βαλς, πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας (03/06/2016)

Με περίσσιο θράσος και μπόλικα επικοινωνιακά τρικ ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε από την Ιθάκη το “τέλος των μνημονίων”, στις 21 Αυγούστου. Λες και απευθύνεται σε λωτοφάγους ο Τσίπρας πούλησε για μια φορά ακόμα παραμύθια για το τέλος της λιτότητας, των λαϊκών θυσιών και της επιτροπείας. Τα γεγονότα, όμως, είναι πεισματάρικα και μας δείχνουν πως η μνημονιακή πολιτική θα ακολουθηθεί πιστά και μετά το “τέλος των μνημονίων”. Η ίδια πολιτική της υποτίμησης των ζωών μας, της εντατικοποίησης της εκμετάλλευσης, της φτωχοποίησης του λαού, της κοινωνικής ερημοποίησης, της φοροεπιδρομής με ταυτόχρονη μείωση των κοινωνικών δαπανών που πλήττει τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα, του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας και της εξυπηρέτησης των επιχειρηματικών συμφερόντων θα συνεχιστεί στο διηνεκές. Κανένα μνημόνιο δεν τέλειωσε, αφού οι χιλιάδες εφαρμοστικοί νόμοι και τα σωρευμένα αντιλαϊκά μέτρα που πέρασαν από το 2010 ως σήμερα παραμένουν σε πλήρη ισχύ. Ακόμα κι αυτά που υπόσχεται η συγκυβέρνηση στο πλαίσιο των προεκλογικών της δεσμεύσεων (όπως αύξηση του κατώτατου μισθού) ακόμα κι αν πραγματοποιηθούν δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά ασπιρίνες για τον καρκίνο, καθώς τα εργατικά – λαϊκά συμφέροντα θα συνεχίζουν να συνθλίβονται στις συμπληγάδες της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Γιατί η “ανάπτυξή” τους είναι το θυσιαστήριο της εργατικής τάξης και των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων.

Άλλωστε, το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα (2018 – 2022) προβλέπει γιγαντιαία πρωτογενή πλεονάσματα, που θα ξεκινούν από το 3,56% για το 2018 και θα καταλήγουν στο εξωφρενικό 5,19% το 2022. Γεγονός που σημαίνει παραπέρα μείωση των κοινωνικών δαπανών και αύξηση των κρατικών εσόδων, μέσω της έντασης της φορομπηχτικής πολιτικής. Η Ελλάδα είναι δεσμευμένη να διατηρήσει την πολιτική δημοσιονομικής πειθαρχίας και αυξημένων πρωτογενών πλεονασμάτων, δηλαδή μνημόνιο διαρκείας, μέχρι το 2060! Επίσης, το μεσοπρόθεσμο προβλέπει “συνταξιοδοτικές παρεμβάσεις” ύψους 12 δισεκατομμυρίων ευρώ μέχρι το 2022, ενώ θα συνεχιστεί ακάθεκτη η λαφυραγώγηση του δημόσιου πλούτου μέσω του λεγόμενου “υπερταμείου”, το οποίο θα λειτουργεί με νεοαποικιοκρατικούς όρους μέχρι το 2114! Ταυτόχρονα, παρά τις σκληρές λαϊκές θυσίες, το χρέος παραμένει στα δυσθεώρητα ύψη των 345,4 δισεκατομμυρίων ευρώ, αποτελώντας βασικό μοχλό της λεηλασίας και της πειθάρχησης της κοινωνίας, καθώς και της μονιμοποίησης του καθεστώτος έκτακτης οικονομικής (και όχι μόνο) ανάγκης.

Η ανακοίνωση της γερμανικής καγκελαρίας για τη συνέχιση της επιτροπείας και της λιτότητας, μέσω τερατωδών πρωτογενών πλεονασμάτων, είναι κάτι παραπάνω από σαφής για να διαλύσει το παραμύθι της δήθεν “καθαρής εξόδου” που πουλάει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ: «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα επιβλέπει την Ελλάδα εντατικά τέσσερις φορές ετησίως την πρώτη περίοδο μετά το τέλος του προγράμματος. Θα ελέγχει επιπλέον τις ελληνικές εγγυήσεις για τη συνέχιση της μεταρρυθμιστικής πορείας. Μέχρι το 2022 η Ελλάδα θέλει να επιτυγχάνει ένα πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 3,5% του ΑΕΠ και κατόπιν να τηρεί τους ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς κανόνες». Η συνέχιση της μνημονιακής πολιτικής, λοιπόν, όχι μόνο δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση, αλλά αποτελεί θέσφατο για την ΕΕ: «Η πραγματικότητα παραμένει δύσκολη, υπάρχει ακόμα πολλή δουλειά να γίνει ώστε η Ελλάδα να μπορέσει να σταθεί και με τα δυο της πόδια […] Η μείωση του δημόσιου χρέους και η συνέχιση των μεταρρυθμίσεων πρέπει να είναι οι κύριες προτεραιότητες της κυβέρνησης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα διασφαλίσει την τήρηση των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η Ελλάδα, παραμένοντας όμως σύμμαχος της Ελλάδας» (Πιέρ Μοσκοβισί, επίτροπος Οικονομικών υποθέσεων της ΕΕ). Κανένα τέλος της ιμπεριαλιστικής επιτροπείας δεν υπάρχει, λοιπόν, αφού το Αρθρο 14.1 του Κανονισμού 472/2013 της ΕΕ είναι σαφέστατο: «Τα κράτη μέλη παραμένουν υπό εποπτεία μετά το πρόγραμμα εφόσον δεν έχει εξοφληθεί τουλάχιστον το 75% της χρηματοδοτικής συνδρομής που έχει ληφθεί από ένα ή περισσότερα άλλα κράτη μέλη, τον ΕΜΧΣ (Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Χρηματοοικονομικής Σταθεροποίησης), τον ΕΜΣ (Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας) ή το ΕΤΧΣ (Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας».

Tα μνημόνια, λοιπόν, δεν ήταν μια μεταφυσική παρένθεση ή μια μαγική εικόνα, αλλά ιστορική και υλική αποκρυστάλλωση ταξικών συσχετισμών, η απάντηση στη δομική καπιταλιστική κρίση από τη σκοπιά των συμφερόντων του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού. Λειτούργησαν με διπλό τρόπο, τόσο ως βασικός μοχλός απαξίωσης της εργατικής δύναμης, όσο και ως ιμάντας μεταβίβασης αξίας και υπεραξίας από την περιφέρεια προς το κέντρο. Κεντρικός τους στόχος υπήρξε η τεράστια μεταφορά παραγόμενων αξιών στο όνομα της εξυπηρέτησης του κρατικού χρέους και η επιτάχυνση της εφαρμογής ενός μοντέλου κεφαλαιακής συσσώρευσης, που βασίζεται στην ιδιαίτερη ένταση της πολύπλευρης εκμετάλλευσης, στην αφαίρεση κεκτημένων της ταξικής πάλης, στην παραπέρα μεταβολή του συσχετισμού ισχύος ανάμεσα στις κυρίαρχες και κυριαρχούμενες τάξεις και στη μεταφορά τεράστιου όγκου πλούτου από την εργασία στο κεφάλαιο. Η τυπική λήξη των μνημονίων δε σημαίνει άρση των όρων εκμετάλλευσης και κυριαρχίας του κεφαλαίου, αλλά το αντίθετο: το κεφάλαιο βγαίνει ακόμα πιο ισχυρό, ακόμα πιο δυνατό, με μια κοινωνία γονατισμένη από τη διαρκή φτωχοποίησή της και την έλλειψη χειραφετητικού οράματος Και με αυτό το βασικό αβαντάζ το κεφάλαιο θα εξακολουθήσει την ίδια επίθεση και χωρίς την τυπική ύπαρξη μνημονίων…

Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες ακραίας επίθεσης του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού και ταυτόχρονης αποδιοργάνωσης και υποχώρησης του εργατικού – λαϊκού παράγοντα, οι δυνάμεις του ταξικού ανταγωνιστικού κινήματος καλούνται να δώσουν μια τιτάνια μάχη, μια διπλή μάχη, από τη μία για την ιδεολογικοπολιτική ανασυγκρότηση της τάξης μας και από την άλλη για την οργάνωση της αντεπίθεσης μας στο κεφάλαιο. Απέναντι στην καπιταλιστική και ιμπεριαλιστική ομοβροντία, δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τους εργαζόμενους, τους άνεργους και τη νεολαία, για όλους εμάς που βλέπουμε το παρόν μας να συνθλίβεται και το μέλλον μας να υποθηκεύεται (ακόμα και ως κρέας για κανόνια), πέρα από το μονόδρομο του μαζικού ανυποχώρητου ταξικού αγώνα.

Μοναδική καθαρή έξοδος, λοιπόν, είναι η έξοδος από την ΕΕ, η μονομερής διαγραφή του χρέους, η κοινωνική επανάσταση και η κοινωνικοποίηση του πλούτου που παράγει ο εργαζόμενος λαός και ληστεύουν τα παράσιτα της πλουτοκρατίας.

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Απολογιστικό κείμενο της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό

Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό, συγκροτήθηκε τον Δεκέμβρη του 2017, λίγες μέρες μετά την ανακοίνωση του Τραμπ για τη μεταφορά της αμερικάνικης πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ. Η κίνηση αυτή από την πλευρά του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού ουσιαστικά συνιστά αναγνώριση του συνόλου της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας της σιωνιστικής οντότητας.

Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό είναι μια σχετικά πρόσφατη προσπάθεια συντονισμού της διεθνιστικής πάλης συλλογικοτήτων, οργανώσεων και ανένταχτων αγωνιστών του αντικαπιταλιστικού-ανταγωνιστικού κινήματος στους εξής βασικούς άξονες:

Την διεθνιστική αλληλεγγύη στη παλαιστινιακή αντίσταση ενάντια στο κατοχικό ζυγό του Ισραήλ, χωρίς προκαταλήψεις απέναντι στις παλαιστινιακές ισλαμικές οργανώσεις που είναι σάρκα από τη σάρκα του παλαιστινιακού λαού και σήμερα στην εμπροσθοφυλακή της ένοπλης αντίστασης.

Την πάλη ενάντια στο Ισραήλ, το πιστό μαντρόσκυλο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη Μέση Ανατολή.

Την πάλη ενάντια στη κυβέρνηση, τη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που όπως και οι προγενέστερες συσφίγγουν και βαθαίνουν τις σχέσεις της χώρας μας με τους σιωνιστές, σε όλους τους τομείς: οικονομικούς, στρατιωτικούς, πολιτικούς, πολιτιστικούς.

Στους έξι περίπου μήνες της ύπαρξής της η Πρωτοβουλία έχει να επιδείξει έναν ενθαρρυντικό απολογισμό, μέσα από μια σειρά δράσεις:

– Το Σάββατο 13/1/2018 ήταν προγραμματισμένο σεμινάριο κραβ μαγκά στο ΟΑΚΑ, με τη συμμετοχή εκπαιδευτών του ισραηλινού στρατού. Η Πρωτοβουλία κάλεσε σε συγκέντρωση και πορεία προς το ΟΑΚΑ, προκειμένου να καταστεί σαφές στους δολοφόνους και βασανιστές των Παλαιστίνιων ότι είναι ανεπιθύμητοι στη χώρα μας και ότι θα μας βρίσκουν πάντα απέναντί τους. Λίγες μέρες μετά τη δημοσίευση του καλέσματος, η ομοσπονδία κραβ μαγκά ανακοίνωσε την ακύρωση του σεμιναρίου εξαιτίας «καλέσματος στο ΟΑΚΑ από την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό, υπέρ του αγωνιζόμενου παλαιστινιακού λαού».

– Το Σάββατο 20/1/2018, εκατοντάδες διαδηλωτές συμμετείχαν στην πορεία που οργάνωσε η Πρωτοβουλία ενάντια στην απόφαση Τραμπ για τη μεταφορά της αμερικάνικης πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ. Η πορεία ξεκίνησε από την Πλατεία Συντάγματος με τελικό προορισμό την αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα.

– Την Τρίτη 30/1/2018 διοργανώθηκε στο Μοναστηράκι συγκέντρωση αλληλεγγύης στη 17χρονη παλαιστίνια αγωνίστρια Αχέντ Ταμίμι, που είναι φυλακισμένη στα ισραηλινά κάτεργα.

– Την Πέμπτη 29/3/2018, η Πρωτοβουλία διοργάνωσε εκδήλωση με ομιλήτρια την παλαιστίνια δικηγόρο, πρώην πολιτική κρατούμενη, Σιρίν Ισάουι. Η Σιρίν παρέμεινε φυλακισμένη στα ισραηλινά κάτεργα από τον Μάρτη του 2014 μέχρι τον Οκτώβρη του 2017. Το «έγκλημά» της ήταν ότι χρησιμοποιώντας την ιδιότητά της, υπερασπίστηκε τους παλαιστίνιους πολιτικούς κρατούμενους με όλες της τις δυνάμεις. Αποφυλακίστηκε τον Οκτώβρη του 2017 και από τότε συνεχίζει αυτό που έκανε πάντοτε: να υπερασπίζεται τους παλαιστίνιους πολιτικούς κρατούμενους και ν’ αγωνίζεται ενάντια στην κατοχή.

– Την Παρασκευή 27/4/2018, έγινε παρέμβαση στο Μέγαρο Μουσικής ενάντια στη συναυλία που συνδιοργάνωσε το κρατικό πια Μέγαρο Μουσικής με την πρεσβεία των σιωνιστών για να τιμήσει τα 70 χρόνια από την ίδρυση του Ισραήλ, τα 70 χρόνια από τη Νάκμπα, τη μεγάλη καταστροφή για το λαό της Παλαιστίνης, όταν εκατοντάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες υπό τη βία και την τρομοκρατία των ένοπλων σιωνιστών. Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης, που δεν ανακοινώθηκε εκ των προτέρων για να μην τραβήξει πάνω της την κυβερνητική καταστολή, μέλη της Πρωτοβουλίας μοίρασαν προκηρύξεις στους περαστικούς, φώναξαν συνθήματα υπέρ του παλαιστινιακού λαού και της Αντίστασης, χαλώντας τη σιωνιστική φιέστα και καταγγέλλοντας την αγαστή συνεργασία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τους σιωνιστές.

– Την Τρίτη 15/5/2018, στην επέτειο της Νάκμπα, πάνω από χίλιοι διαδηλωτές ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Πρωτοβουλίας για πορεία από το Μέγαρο Μουσικής προς την πρεσβεία του Ισραήλ. Η οργή ξεχείλιζε για τους 60 παλαιστίνιους διαδηλωτές που δολοφονήθηκαν μια μέρα νωρίτερα στη “νεκρή ζώνη” που έχει επιβάλει το Ισραήλ στην πολιορκημένη Λωρίδα της Γάζας. Δεκάδες Παλαιστίνιοι αψήφησαν τον κίνδυνο της σύλληψης και ανέβηκαν στις κλούβες των ΜΑΤ, υψώνοντας αγέρωχοι παλαιστινιακές σημαίες και φωνάζοντας συνθήματα στα αραβικά υπέρ της Αντίστασης και το «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» στα ελληνικά. Λίγο αργότερα δεκάδες διαδηλωτές επιτέθηκαν με πέτρες στο κτίριο της πρεσβείας.

– Την Παρασκευή 29/6/2018, δεκάδες διαδηλωτές ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Πρωτοβουλίας και συμμετείχαν σε μοτοπορεία που διέσχισε ένα μεγάλο μέρος του κέντρου της Αθήνας, περνώντας από το υπουργείο Εξωτερικών, τις πρεσβείες της Κύπρου και της Αιγύπτου, με τελικό προορισμό την ισραηλινή πρεσβεία, στοχοποιώντας με αυτόν τον τρόπο τη συνεργασία της ελληνικής και κυπριακής κυβέρνησης με την αιγυπτιακή χούντα και το κράτος απαρτχάιντ του Ισραήλ. Σε όλη τη διάρκεια της μοτοπορείας πετάχτηκαν χιλιάδες τρικάκια και μοιράστηκαν εκατοντάδες προκηρύξεις στους περαστικούς, ενώ τις προηγούμενες μέρες μέλη της Πρωτοβουλίας κόλλησαν χιλιάδες αφίσες και μοίρασαν χιλιάδες προκηρύξεις σε συναυλίες και πολιτικά φεστιβάλ, με στόχο την πλατιά ζύμωση για το δίκαιο του αγώνα του λαού της Παλαιστίνης και την καταγγελία της συνεργασίας της ελληνικής κυβέρνησης με τους σιωνιστές.

Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό χαιρετίζει τους αγωνιστές που συμμετείχαν σ’ αυτές τις δράσεις και τους καλεί να πλαισιώσουν συστηματικά τις δράσεις αλληλεγγύης και τις εκδηλώσεις υπέρ της Παλαιστινιακής Αντίστασης.

Οι συνελεύσεις της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό είναι ανοιχτές σε όποια/ον επιθυμεί να συμμετέχει.

Η επόμενη συνέλευση θα γίνει την Τετάρτη 12 Σεπτέμβρη στις 19:00 (κτίριο ΕΜΠ, Aμφιθέατρο Γκίνη).

ΝΙΚΗ ΣΤΑ ΟΠΛΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ!

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό

31/7/2018

Υ.Γ. 1: Tις μέρες που γραφόταν το απολογιστικό αυτό κείμενο, η μαρτυρική Παλαιστίνη συνέχιζε να βρίσκεται αντιμέτωπη με όλους τους μηχανισμούς του σιωνιστικού κράτους. Στις 20/7 , ο ισραηλινός στρατός, εξαπέλυσε σφοδρούς βομβαρδισμούς στη μαχόμενη Λωρίδα της Γάζας, με αποτέλεσμα το θάνατο 4 Παλαιστινίων. Στις 27/7, κατά τη διάρκεια συγκρούσεων σε διαδήλωση στα σύνορα της Γάζας με το Ισραήλ, ο σιωνιστικός στρατός επιτέθηκε και από τα πυρά του έπεσε νεκρός ένας 14χρονος Παλαιστίνιος. Την ίδια μέρα στη Γάζα, ισραηλινός στρατιώτης σκότωσε, πυροβολώντας στο κεφάλι ένα 43χρονο Παλαιστίνιο. Η δολοφονική επίθεση του σιωνιστικού στρατού αλληλοσυμπληρώνεται από το χρόνιο χερσαίο και θαλάσσιο αποκλεισμό της Παλαιστίνης, γεγονός το οποίο επιβεβαιώνεται εκ νέου, στις 29/7, από την απαγόρευση, από το πολεμικό ναυτικό του Ισραήλ, προσέγγισης πλοίου ακτιβιστών για ανθρωπιστική βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας.

Υ.Γ. 2:H Αντίσταση θα συνεχιστεί μέχρι να τερματιστεί η κατοχή”. Με αυτά τα λόγια, στις 29/7, μέρα αποφυλάκισης της, μετά από 8 μήνες στις ισραηλινές φυλακές, η 17χρονη Αχέντ Ταμίμι, επιστρέφει με τη μητέρα της, στο χωριό της, το ηρωϊκό Νάμπι Σαλέχ, στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη. Η Αχέντ Ταμίμι αποτέλεσε και αποτελεί φωτεινό σηματοδότη της Παλαιστινιακής Αντίστασης γιατί με τον αγώνα της κατάφερε να γνωστοποιηθεί, για ακόμη μια φορά, σ’ όλο τον κόσμο, το τι σημαίνει να γεννιέσαι, να μεγαλώνεις και να ζείς στην Παλαιστίνη. Το να έρχεσαι δηλαδή από τα μικράτα σου αντιμέτωπος με τον αποκλεισμό, τον επικοισμό, τη βία των σφαιρών και τον βομβαρδισμών, τις συλλήψεις, τις δολοφονίες. Μα και συνάμα ανέδειξε πως όλες οι γενιές των Παλαιστινίων αγωνίζονται καθημερινά, με όλα τα μέσα, ενάντια στα εγκλήματα του κατοχικού κράτους του Ισραήλ, γνωρίζοντας πως ο αγώνας τους είναι δικαιός και θα νικήσει. Και είναι καθήκον μας να παλέψουμε και εμείς εδώ γι’ αυτό.