Monthly Archives: July 2018

ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ, ΑΣΥΜΜΕΤΡΗ ΑΠΕΙΛΗ Η ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΕΡΔΟΦΟΡΙΑ

Οι φωτιές που ξέσπασαν στις 23/7 στην Αττική (Νέος Βουτζάς, Μάτι, Ραφήνα, Κινέτα, Πεντέλη ) προκάλεσαν οικολογική καταστροφή, κατέστρεψαν περιουσίες, αφήσαν πίσω τους πάνω από 80 νεκρούς, δεκάδες αγνοούμενους και εκατοντάδες τραυματίες. Την ίδια στιγμή πυρκαγιές έχουν ξεσπάσει και σε άλλες περιοχές της χώρας. Η τραγωδία αυτή έρχεται λίγους μόνο μήνες μετά τη φονική πλημμύρα στη Μάνδρα, που είχε ως αποτέλεσμα δεκάδες νεκρούς, τραυματίες και σημαντικές υλικές καταστροφές.

Δεν είναι κανείς αφελής, για να υποστηρίξει ότι ο άνθρωπος είναι ικανός να εμποδίσει την ανάπτυξη ισχυρών καιρικών φαινομένων. Ωστόσο, εκείνο που χρειάζεται να εξεταστεί αφορά στα κοινωνικά αίτια παραγωγής αυτών των φαινομένων και στους τρόπους λήψης των κατάλληλων μέτρων για την αντιμετώπισή τους. Αυτό το θέμα θέτει στο στόχαστρο το ίδιο το κοινωνικό σύστημα, που βασίζεται στην ασύδοτη καπιταλιστική ανάπτυξη και κερδοφορία, λεηλατώντας την φύση και διαταράσσοντας τη σχέση του ανθρώπου με αυτή.

Η ίδια η λογική του καπιταλισμού για το συνεχές κυνήγι του κέρδους με κάθε κόστος επιβάλλει την προτεραιότητα των ιδιωτικών συμφερόντων έναντι της ικανοποίησης των κοινωνικών αναγκών. Η ίδια η καπιταλιστική ανάπτυξη είναι υπεύθυνη για σοβαρές κλιματικές αλλαγές, για την αύξηση της θερμοκρασίας στη Γη λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου, για την ξηρασία μεγάλων κομματιών του πλανήτη, για την καταστροφή της χλωρίδας και της πανίδας, απειλώντας την ίδια την ύπαρξη της ανθρωπότητας.  Γιατί, όταν τον κοινωνικά παραγόμενο πλούτο τον ιδιοποιείται αλαζονικά και εγωιστικά μία χούφτα μεγαλοκαπιτα-ληστές, η προστασία του περιβάλλοντος θυσιάζεται στο βωμό της κερδοφορίας. Σε συνθήκες καπιταλισμού ο βιασμός της φύσης είναι άμεσα συνυφασμένος με την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της ολιγαρχίας, η οποία στέκεται πάνω από τις ανάγκες τις κοινωνίας και του εργαζόμενου λαού.

Οι πολιτικές ευθύνες της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων είναι τεράστιες. Η αδιαφορία για την προστασία του περιβάλλοντος, οι δασοκτόνοι νόμοι, η τουριστικοποίηση των πάντων χάριν των επενδύσεων, η ανοχή στην άναρχη δόμηση, η έλλειψη μέτρων επαρκούς αντιπυρικής προστασίας, αλλά και συντήρησης των κολώνων της ΔΕΗ, οι υποστελεχωμένες υπηρεσίες της πυροσβεστικής, η υποχρηματοδότηση καθιστούν υπεύθυνο το κράτος. Μάλιστα, σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, οι φωτιές στο Μάτι της Αττικής ξέσπασαν λόγω κακής συντήρησης του δικτύου της ΔΕΗ, με αποτέλεσμα την  πρόκληση ανάφλεξης. Δεν είναι τυχαίες εξάλλου οι καταγγελίες για εμπρησμούς, οι οποίοι συνδέονται με τις επενδύσεις εταιρείας συμφερόντων Μυτιληναίου για την εξόρυξη βωξίτη στα Γεράνεια Όρη και με την οικοδόμηση στα ερείπια.  Γι΄αυτό, παρά τις προσπάθειες των εργαζομένων σε άθλιες συνθήκες ν΄ αντιμετωπίσουν τις πυρκαγιές, η τραγωδία θα επαναληφθεί, αν δεν ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα για τη διαχείριση τέτοιων φαινομένων.

Ιδιαίτερα στην εποχή των ευρωμνημονίων, όπου μειώνονται μισθοί και συντάξεις, τσακίζονται εργατικά δικαιώματα και γκρεμίζονται κοινωνικές κατακτήσεις αιώνων, το ελληνικό κράτος μπορεί να διατηρεί τη δεύτερη θέση στο ΝΑΤΟ σε εξοπλιστικές δαπάνες επί του ΑΕΠ μετά τις ΗΠΑ, δίνει δις για τα F-16, δεν μπορεί, όμως να διαθέσει περισσότερους πόρους για την ενίσχυση μέτρων αντιπυρικής προστασίας. Είναι το ίδιο το ελληνικό κράτος, το οποίο λειτουργεί εξαιρετικά, όταν πρόκειται να καταστείλει αγώνες, στέλνοντας τα ΜΑΤ στη Λευκίμμη της Κέρκυρας. Είναι όλες αυτές οι αστικές κυβερνήσεις, οι οποίες μπορούν να παρακάμπτουν τα όποια κωλύματα, προκειμένου να δώσουν άδειες για την κατασκευή γηπέδων στον κάθε Μελισσανίδη, οι οποίες ανέχονται τα εγκλήματα του εφοπλιστικού κεφαλαίου, όπως συνέβη πριν λίγους μήνες με την βύθιση του σαπιοκάραβου δεξαμενόπλοιου «Αγία Ζώνη 2» στον Αργοσαρωνικό, οι οποίες γίνονται συνένοχες στην οικολογική καταστροφή στις Σκουριές.

Εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας στις οικογένειές και στους οικείους των θυμάτων και  την αμέριστη αλληλεγγύη μας  στους τραυματίες και στους πληγέντες.

Το λαϊκό κίνημα, η εργατική τάξη και η νεολαία, οι απλοί άνθρωποι του μόχθου και της εργασίας, ντόπιοι και μετανάστες καλούνται να στηρίξουν ο καθένας με τις δυνάμεις του τα θύματα αυτής της ανείπωτης τραγωδίας, μακριά από τις δήθεν φιλανθρωπίες της οικονομικής ελίτ, από τα φασιστικά αποβράσματα της ΧΑ, από όλους αυτούς, οι οποίοι πατάνε κυριολεκτικά πάνω σε πτώματα, για να εκμεταλλευτούν πολιτικά αυτή την τραγωδία. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση, παρά τις κοκορομαχίες τους, είναι υπεύθυνες για τη διαχρονική κατάντια του κρατικού μηχανισμού (βλ. θανατηφόρες πυρκαγιές στην Ηλεία το 2007).

Δεν αναγνωρίζουμε τις «ευαισθησίες» της ιμπεριαλιστικής φονικής μηχανής των ΗΠΑ και  της ΕΕ, η οποία έχει το θράσος να εκφράζει την «αλληλεγγύη» της και τα «συλλυπητήριά» της, όταν είναι αυτή, η οποία έχει επιβάλει βάρβαρες πολιτικές λιτότητας, διαλύοντας την ικανότητα του  κρατικού μηχανισμού να διαχειριστεί τέτοιου επιπέδου φυσικές καταστροφές. Γιατί εντός της ΕΕ το ελληνικό κράτος των μνημονίων, των αιμοσταγών πρωτογενών πλεονασμάτων και της επιτροπείας είναι δέσμιο του ληστρικού χρέους, με αποτέλεσμα να υποβαθμίζεται η σημασία διάθεσης των αναγκαίων πόρων για την προστασία των ανθρώπων.

Να ληφθούν άμεσα μέτρα:

– Για την πλήρη αποζημίωση και ανακούφιση των πληγέντων

– Για την στέγαση τους και την κάλυψη των αναγκών τους ( τροφή, νερό, ένδυση κτλ)

– Για να μη  γίνει καμιά αλλαγή χρήσης των περιοχών.

– Να κηρυχθούν άμεσα αναδασωτέες.

Μονάχα η γνήσια μαζική λαϊκή αλληλεγγύη μπορεί να υπενθυμίσει στους ιθύνοντες ότι «ασύμμετρη απειλή» είναι τα ιδιοτελή συμφέροντα τους και η καπιταλιστική κερδοφορία και όχι τα καιρικά φαινόμενα. Για να μην θρηνήσουμε και άλλα θύματα. Για να μη συνηθίσουμε στο θάνατο. Για να οικοδομήσουμε μία κοινωνία στην οποία στο επίκεντρο θα βρίσκεται ο άνθρωπος και οι ανάγκες του και όχι τα κέρδη της ολιγαρχίας. 

Ταξική Αντεπίθεση ( Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

 

 

Σχετικά με την «έξοδο από τα μνημόνια»

Το Eurogroup χαιρετίζει τη δέσμευση των ελληνικών αρχών να συνεχίσουν και να ολοκληρώσουν όλες τις βασικές μεταρρυθμίσεις που υιοθετήθηκαν με βάση το πρόγραμμα του ESM και να διασφαλίσουν ότι οι στόχοι των σημαντικών μεταρρυθμίσεων που υιοθετήθηκαν είναι ασφαλείς.

Απόσπασμα από την απόφαση του Eurogroup της 21ης Ιούνη

Τα στοιχήματα είναι για να υλοποιούνται

Αλέξης Τσίπρας από του βήμα του Ζαππείου στις 22 Ιούνη

Σύσσωμο το συριζαϊκό αστικό μπλοκ πανηγυρίζει για την απόφαση του Eurogroup, μια απόφαση που σύμφωνα με τους ίδιους σηματοδοτεί την οριστική έξοδο από τα μνημόνια. Φυσικά, για να σταθεί επικοινωνιακά το αφήγημα της κυβέρνησης περί εξόδου από τα μνημόνια και την έναρξη μιας νέας περιόδου, ήταν επιβεβλημένο να εμφανιστεί ο Τσίπρας φορώντας γραβάτα. Μια γνήσια απομίμηση του λύκου που φοράει προβιά.

Γιατί η πραγματικότητα διαψεύδει περίτρανα την κυβέρνηση. H συμφωνία του Eurogroup αν συμβάλει κάπου είναι στο να καταδείξει ότι η ιμπεριαλιστική εξάρτηση και μνημονιακή επιτροπεία θα συνεχιστεί με τους ίδιους όρους μέχρι το 2060, ότι τα πρωτογενή πλεονάσματα και οι ρυθμοί ανάπτυξης της οικονομίας θα πρέπει να συνεχίσουν να είναι θετικοί, ότι οι εργαζόμενοι θα συνεχίσουν να φτωχοποιούνται και να εξαθλιώνονται. Συγκεκριμένα η Ελλάδα έχει δεσμευτεί για θετικά πλεονάσματα ύψους 3,5% μέχρι το 2022 και 2,2% μέχρι το 2060.

Η κυβέρνηση διατείνεται ότι με την απόφαση αυτή λαμβάνει μια σειρά από μέτρα ελάφρυνσης του χρέους. Όμως, είναι η ίδια κυβέρνηση η οποία έχει αποκλείσει κάθε ενδεχόμενο για ονομαστική μείωση του χρέους (δηλαδή αν τα «χρωστούμενα» είναι €100 να κουρευτούν τα €20 και τα «χρωστούμενα» να γίνουν €80), επομένως τα πιθανά μέτρα για τη διευθέτηση του χρέους μπορεί να περιλαμβάνουν είτε μείωση του επιτοκίου, είτε αύξηση της περιόδου αποπληρωμής του. Και πράγματι η κυβέρνηση έλαβε και μείωση του επιτοκίου και αύξηση της περιόδου αποπληρωμής, όμως και τα δυο αυτά μέτρα έχουν μια ιδιαίτερη και αμφίσημη σημασία. Το πρώτο έγκειται στην κατάργηση του επιτοκιακού πέναλτι που πληρώνει η Ελλάδα, δηλαδή καταργείται το υψηλότερο επιτόκιο που πλήρωνε από την αρχή των μνημονίων η χώρα σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες και πλέον θα ισχύει και για αυτή το ίδιο επιτόκιο με αυτό των άλλων χωρών. Για το δεύτερο μέτρο, δηλαδή την αύξηση της διάρκειας, θα χρησιμοποιήσουμε ένα παράδειγμα για να εξηγήσουμε τη σημασία του. Έστω λοιπόν ότι το ύψος του χρέους είναι €100.000, το ετήσιο επιτόκιο αποπληρωμής είναι 3% και η περίοδος αποπληρωμής είναι 20 χρόνια, αυτό οδηγεί σε μια μηνιαία δόση ύψους €555. Έστω τώρα ότι η περίοδος αποπληρωμής αυξάνεται στα 30 χρόνια χωρίς να αλλάξει κάποιος άλλος όρος, αυτό οδηγεί σε μια χαμηλότερη δόση ύψους €422. Ταυτόχρονα, όμως, εκτός από τη μείωση της δόσης αυξάνεται και το συνολικό ποσό αποπληρωμής, καθώς στην πρώτη περίπτωση είναι € 133.000 ενώ στη δεύτερη είναι € 152.000 (για την πρώτη περίπτωση έχουμε € 555 * 240 μήνες = € 133.000, ενώ στη δεύτερη €422 * 360 μήνες = € 152.000). Με άλλα λόγια η αύξηση της διάρκειας της αποπληρωμής σημαίνει ταυτόχρονα και αύξηση του χρέους.

Στο παράρτημα της συμφωνίας του Eurogroup για το κλείσιμο της τέταρτης αξιολόγησης περιλαμβάνονται επίσης μια σειρά από μεσοπρόθεσμα μεταμνημονιακά μέτρα διαχείρισης του χρέους, η υλοποίηση των οποίων θα διασφαλίζεται μέσω τριμηνιαίων ελέγχων από την πλευρά των δανειστών στο πλαίσιο της ενισχυμένης εποπτείας. Τα μεσοπρόθεσμα μνημονιακά μέτρα έρχονται να προστεθούν στα ήδη υπάρχοντα που τσακίζουν το λαό τα τελευταία χρόνια. Από τις ήδη ψηφισμένες μειώσεις ύψους 12,5 δις σε επικουρικές και κύριες συντάξεις, μέχρι τη διατήρηση του αντεργατικού νόμου Βρούτση, όπου ο κατώτατος κι υποκατώτατος μισθός θα καθορίζεται πλέον από το υπουργείο εργασίας και όχι από τις συλλογικές συμβάσεις. Από την κατάργηση του ΕΚΑΣ, τη μείωση του αφορολόγητου και την αύξηση των αγροτικών εισφορών, μέχρι και την ενίσχυση των ιδιωτικοποιήσεων (ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΕΛΠΕ, ΔΕΗ, ΔΕΣΦΑ, αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος, λιμάνια Αλεξανδρούπολης, Καβάλας, Ηγουμενίτσας, Κέρκυρας).

Η συμφωνία αυτή επικυρώνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, ότι τα μνημόνια είναι εδώ για να μείνουν, ότι καμία κυβέρνηση δεν έχει τη δυνατότητα παρέκκλισης από τους προ-συμφωνημένους στόχους και ότι τυχόν παρεκκλίσεις θα τιμωρούνται άμεσα, όπως αποδεικνύεται και από το πάγωμα της εκταμίευσης της τελευταίας δόσης του τρίτου μνημονίου ύψους € 15 δις, ως “αντίποινα” στην διατήρηση του μειωμένου ΦΠΑ σε 5 νησιά.

Η ντόπια αστική τάξη χαιρετίζει τη συμφωνία του Eurogroup, ακριβώς γιατί στη συμφωνία αυτή διασφαλίζεται η πάγια επιδίωξη της για διατήρηση των μνημονιακών πολιτικών και μετά το πέρας του μνημονίου. Γιατί κατά τη διάρκεια των μνημονίων, μεγάλη μερίδα της αστικής τάξης αύξησε την κερδοφορία της, πατώντας πάνω σε πτώματα, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Γιατί αντιλαμβάνεται ότι τα μεταβλητά της κόστη (μισθοί, ασφαλιστικές εισφορές) θα παραμείνουν σε χαμηλά επίπεδα, δίνοντάς της έτσι την αναπτυξιακή ώθηση που επιζητά. Γιατί αντιλαμβάνεται ότι η συνέχιση των μνημονίων, έστω και άτυπη, και η απαρέγκλιτη ευρωπαϊκή πορεία αποτελεί όρο επιβίωσης της.

Στην Ελλάδα των 8 ετών μνημονίων, της φτώχειας και της εξαθλίωσης, των πετσοκομμένων μισθών και των κουτσουρεμένων συντάξεων, των νοσοκομείων με ελλιπές προσωπικό και των υποστελεχομένων σχολείων· στη χώρα που οι κεφαλαιοκράτες σκυλεύουν την εργατική τάξη· σε αυτό το πλαίσιο, της ακραίας δηλαδή ταξικής επίθεσης καλούμαστε, ντόπιοι και μετανάστες, να δώσουμε έναν διττό αγώνα, από τη μια αυτόν της επιβίωσης, τόσο της ατομικής όσο και της συλλογικής, και από την άλλη της ταξικής αντεπίθεσης.

Να προτάξουμε την από κοινού οργάνωση στους χώρους δουλειάς και σε όλα τα κοινωνικά πεδία. Να στήσουμε αναχώματα στην καπιταλιστική επέλαση της εποχής μας και να κάνουμε το επόμενο βήμα.

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΚΑΙ ΛΗΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ: αναφορικά με την καταδικαστική απόφαση της υπόθεσης πέρι “ατομικών τρομοκρατών”

Δημοσιεύθηκε στο δεύτερο τεύχος της έντυπης πολιτικής παρέμβασης

της Ταξικής Αντεπίθεσης “Έφοδος στον Ουρανό” (Ιούνιος 2018)

«Είναι σαφές πλέον και γνωστό σε όλους πως η κάστα των δικαστών και των εισαγγελέων – γέννημα θρέμμα χουντικών και ακροδεξιών κύκλων- χρησιμοποιεί όλα τα μέσα για να συγκαλύψει σκάνδαλα, να χαϊδέψει διεφθαρμένους πολιτικούς ή επιχειρηματίες και να ξεπλύνει τον βρώμικο ρόλο τους, ενώ ταυτόχρονα εξαντλεί όλη την εκδικητικότητα της απέναντι σε όσους βρίσκονται στο κοινωνικό περιθώριο, τους κοινωνικούς αγωνιστές, φτωχοδιάβολους και μικροπαραβάτες. Ακόμη κι όταν η δικιά τους φαρέτρα νομικών επιχειρημάτων εξαντλείται, δε θα διστάσουν να καταφύγουν σε δικές τους αυθαίρετες ερμηνείες, ακροβασίες και φασιστικά διατάγματα προκειμένου να μας καταδικάσουν με όσο μεγαλύτερες ποινές μπορούν. Το γνωστό ρητό που λέει ότι η ”δικαιοσύνη είναι σαν τα φίδια, καθώς δαγκώνει μόνο τους ξυπόλυτους” αντιπροσωπεύει με τον καλύτερο τρόπο την  πραγματικότητα που διαμορφώνει η αστική δικαιοσύνη με τις προκλητικές αποφάσεις της» .
Νίκος Ρωμανός, Αργύρης Ντάλιος
Στις 26 Μαρτίου του 2018 καταδικάστηκαν για υποθέσεις εμπρησμών και ληστειών, βάσει της διευρυμένης εφαρμογής του αντιτρομοκρατικού νόμου (187Α), δηλαδή ως «ατομικοί τρομοκράτες» ο Α. Ντάλιος σε 27 χρόνια (από 29), ο Ν. Ρωμανός σε 18 χρόνια (από 20), ο Δ. Πολίτης σε 12 χρόνια και 2 μήνες (από 13), ο Γ. Μιχαηλίδης σε 11 χρόνια (όπως και πρωτοδίκως) και ο Γεράσιμος Τσάκαλος μέλος της Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς σε 5
χρόνια (όπως και πρωτοδίκως).
Το δικαστήριο με την εν λόγω απόφαση παρέκαμψε ουσιαστικά το γεγονός πως οι σύντροφοι έχουν αθωωθεί αμετάκλητα για την κατηγορία της ένταξης σε τρομοκρατική οργάνωση σε τρία προηγούμενα δικαστήρια, εισάγοντας ουσιαστικά για πρώτη φορά στα δικαστικά χρονικά την κατηγορία του «τρομοκράτη» άνευ «τρομοκρατικής» οργάνωσης. Η έδρα, με πρόεδρο την
Αναστασία Μουζάκη και εισαγγελέα την Σοφία Αποστολάκη θέλοντας να τεκμηριώσει τη συγκεκριμένη απόφαση, απροκάλυπτα υιοθέτησε την άποψη ότι “μια πράξη έχει διαφορετική ποινική βαρύτητα αν αυτή έχει τελεστεί από αναρχικό”. Έτσι η αναρχική ταυτότητα αποτελεί από μόνη της επιβαρυντικό στοιχείο, λειτουργώντας ως ένα νέο ιδιώνυμο. Μια ακραία εφαρμογή της ειδικής μεταχείρισης και του καθεστώτος εξαίρεσης που επιβάλλει το κράτος εναντίον των πολιτικών του αντιπάλων, την ίδια στιγμή που δεν τους αναγνωρίζει την ταυτότητα του πολιτικού κρατούμενου.
“..Χτες έκλεισε ο κύκλος των ποινικών μας εκκρεμοτήτων με το κράτος καταδικάζοντας μας σε δεκάδες χρόνια κάθειρξη ως “ατομικούς τρομοκράτες” με στοιχεία και κατηγορίες τα οποία σε ένα τυπικό δικαστήριο του κοινού ποινικού δικαίου δεν θα ήταν παρά μια υπόθεση ρουτίνας. Η απόφαση του χτεσινού δικαστηρίου αποτελεί μια απόφαση σταθμό για τις πολιτικές δίκες
και τους νέους συσχετισμούς που διαμορφώνονται στον χάρτη της ποινικής καταστολής εναντίων του αναρχικού κινήματος. Κατοχυρώθηκε στο νομικό οπλοστάσιο του κράτους το εργαλείο της “ατομικής τρομοκρατίας” το οποίο δεν είναι τίποτα παραπάνω από την ποινικοποίηση της αναρχικής πολιτικής ταυτότητας ως επαρκές αποδεικτικό στοιχείο για την καταδίκη αγωνιστών στα πλαίσια του αντιτρομοκρατικού νόμου (187Α)….” Νίκος Ρωμανός
Ένα εργαλείο βάση του οποίου επιχειρήται να δοθούν και άλλες ερμηνείες στον αντιτρομοκρατικό νόμο για να επεκταθεί και να εγκλωβίσει όλο και περισσότερα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας στις πτυχές και τις ερμηνείες του. Να αποδώσει σε όλους τον χαρακτήρα του “τρομοκράτη” για να τιμωρήσει ιδεολογίες, να επεκτείνει το νομικό του οπλοστάσιο και τις κατασταλτικές μεθόδους του. Για να εμπεδωθεί ότι μέσα στη γενικότερη
καπιταλιστική αναδιάρθρωση δεν υπάρχουν περιθώρια αντίστασης.
Οι αντιτρομοκρατικές νομοθεσίες αποτελούσαν ανέκαθεν ένα εργαλείο ελέγχου, καταστολής αλλά και πολιτικής επιβολής στα χέρια των εξουσιαστών. Η διαχείριση του εσωτερικού εχθρού από το κράτος και τους πολιτικούς προϊστάμενούς του λαμβάνει πιο έντονα σάρκα και οστά στη τωρινή συγκυρία. Σε μία περίοδο σφοδρής επίθεσης από το καθεστώς, ενάντια στον αναρχικό χώρο, με την καταστολή του εσωτερικού εχθρού να βρίσκεται ψηλά στην ατζέντα ιεράρχησης των προαπαιτούμενων από τους δανειστές και ειδικά από την κυβέρνηση των ΗΠΑ που με ανησυχία διαβλέπει οτι η συνέχιση της μαχητικής αντίστασης και του ένοπλου αγώνα, η αμετανόητη στάση των πολιτικών κρατουμένων, οι επαπειλούμενες κοινωνικές
εκρήξεις που κυοφορούνται μέσα στην υπόκοφη ένταση, νομοτελειακά θα πυροδοτήσουν ένα νέο γύρο αντιπαράθεσης και αποσταθεροποίησης απέναντι στην επίπλαστη ευημερία του καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας.
Σήμερα, προκειμένου η ΕΕ να θωρακίσει την ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων της και να ξεπεράσει την κρίση η εγχώρια αστική τάξη υπάρχει η αναγκαιότητα, περισσότερο από ποτέ, να χτυπηθούν οι πολιτικές πρωτοπορίες. Να καμφθεί το αγωνιστικό φρόνημα των συντρόφων -ισσων και να παραδειγματιστούν όσοι-ες σκέφτονται, να διαβούν παρόμοιες διαδρομές αγώνα και αντίστασης. Να σαπίζουν στις φυλακές οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες, να ποινικοποιείται η φτώχεια και η αξιοπρέπεια να κατάσχεται στα ειρηνοδικεία από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Γιατί οι κρίσεις και το ξεπέρασμά τους είναι οι διαχρονικές αφορμές των αφεντικών για την καταστροφή όχι μόνο κεφαλαίων αλλά και ανθρώπων και η
απόπειρα εξόντωσης των συντρόφων αποτελεί μια ακόμα στιγμή του γενικότερου κατασταλτικού πογκρόμ, μέσα στο πλαίσιο της μνημονιακής επέλασης του κεφαλαίου και του κράτους του. Γιατί σήμερα είναι οι σάρκες των ανά τον κόσμο προλετάριων αυτές που μπαίνουν και πάλι στη παγκόσμια καπιταλιστική κρεατομηχανή για την επαναφορά της κερδοφορίας του κεφαλαίου.
Γι’ αυτό η αλληλεγγύη, ως διαδικασία απελευθέρωσης των συντρόφων απ΄τα νύχια της καταστολής αλλά και ως διαδικασία περιφρούρησης των ίδιων από τις δικαστικές μεθοδεύσεις αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του ευρύτερου αγώνα ενάντια σε κράτος και καπιταλισμό. Γιατί όποιος ξεχνάει τους αιχμαλώτους του ταξικού πολέμου αργά ή γρήγορα θα ξεχάσει και τον ίδιο τον πόλεμο.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ
ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ

Εκδήλωση-Συζήτηση: ο αντιδραστικός άξονας Ελλάδας-Κύπρου Ισραήλ και ο αντιιμπεριαλιστικός αγώνας στην Κύπρο (Πέμπτη 19/7)

Εκδήλωση-Συζήτηση: ο αντιδραστικός άξονας Ελλάδας-Κύπρου Ισραήλ

και ο αντιιμπεριαλιστικός αγώνας στην Κύπρο

Ενημέρωση από σύντροφο της συλλογικότητας

Bandiera (Κύπρος)

Πέμπτη 19/7 στις 19.00

στον πολιτικό χώρο στη Σπύρου Τρικούπη 44 (Εξάρχεια)

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Κυριακή 15 Ιούλη 2018 – Απεργία στον κλάδο του εμπορίου | Απεργιακή συγκέντρωση: 10πμ, Πλατεία Καπνικαρέας – Ερμού

Κυριακή 15/7/18 ::  Απεργία στον κλάδο του εμπορίου

Απεργιακή συγκέντρωση στις 10πμ στην Πλατεία Καπνικαρέας (Ερμού)

ΟΥΤΕ 52, ΟΥΤΕ 32, ΟΥΤΕ 8! ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ!

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ!

ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΩΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΑΝ ΠΕΛΑΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ.

Η ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΘΗΚΕ, ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ.

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας

και τα «απελευθερωμένα» ωράρια 

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ | Ανακοίνωση Συντονιστικού δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα “απελευθερωμένα” ωράρια [Ιούνης 2018]

H εναλλακτικοποίηση των Εξαρχείων είναι το άλλο μισό της καταστολής

Δημοσιεύθηκε στο δεύτερο τεύχος της έντυπης πολιτικής παρέμβασης της Ταξικής Αντεπίθεσης “Έφοδος στον Ουρανό” (Ιούνιος 2018)

Η γειτονιά των Εξαρχείων, εδώ και περίπου 4 δεκαετίες, αποτελεί ιδίωμα του μητροπολιτικού κέντρου και της συνακόλουθης σημειολογίας του. Γιατί, αν και ενταγμένα στους νόμους της αγοράς και την οικονομία της διασκέδασης, το ιστορικό και πολιτικό φορτίο των Εξαρχείων, τόσο ως σύμβολο, όσο και ως ορμητήριο των κοινωνικών αγωνιστών, δεν επέτρεψε τον ολοκληρωτικό αποχαρακτηρισμό τους. Η παράδοση και το ρίζωμα της αντίστασης, ως καθοριστικό στοιχείο στη διαμόρφωση των κοινωνικών σχέσεων της γειτονιάς, αντιμετώπιζε τις επαναλαμβανόμενες απόπειρες ‘’ανάπλασης’’ ως ιδεολογική επίθεση και απόπειρα αλλοίωσης του κοινωνικού της χαρακτήρα. Και αυτό πραγματικά ήταν.

Τα Εξάρχεια, ως γειτονία του μητροπολιτικού κέντρου, δεν θα μπορούσε παρά να υποτάσσεται, έστω και ανορθόδοξα, στον νόμο της αξίας. Το ‘’κέντρο’’, ως έννοια ταξικού και δευτερευόντως γεωγραφικού προσανατολισμού, λειτουργεί ως διοικητήριο, ως σημείο συγκέντρωσης των υποδομών του κεφαλαίου και του πολιτικού προσωπικού του, ως σημείο συμπύκνωσης των καπιταλιστικών σχέσεων και των επιμέρους αναπαραστάσεων τους. Από τα υπουργεία και τις τράπεζες, μέχρι τους εμπορικούς δρόμους και τα νυχτερινά διασκεδαστήρια, το κέντρο της πόλης αποτελεί την ενσάρκωση του αστικού φαντασιακού για τη ζωή και την οργάνωσή της.

Με δεδομένο λοιπόν πως η μητρόπολη αποτελεί μια ζωντανή σχέση για το κεφάλαιο, προσδιορίζοντας την έννοια της εργασίας, του ελεύθερου χρόνου, του δημόσιου χώρου, της διασκέδασης και κυρίως του ατόμου σε σχέση με το περιβάλλον του, το σύνολο της κοινωνικής ζωής και των αναγκών της, ταυτίζεται με τις ανάγκες του κεφαλαίου. Έτσι, και η συγκέντρωση εκατοντάδων ‘’ανήσυχων’’ νεολαίων σε μια περιοχή, μεταφράζεται στη γλώσσα του κέρδους ως ενεργητικό καταναλωτικό δυναμικό, ως εγγυημένη επένδυση. Η εκ πείρας, εδώ και δεκαετίες, ικανότητα του κεφαλαίου να αφομοιώνει και να αναπαράγει την (αντεστραμμένη) ρητορική και κουλτούρα της αντίστασης, αποτελεί την μεγαλύτερη εγγύηση για την (καταρχάς) ιδεολογική ηγεμονία του. Το underground και η υποκουλτούρα να σερβίρεται αφειδώς τα Σαββατόβραδα, η Αναρχία και η αντίσταση να περιφέρεται ως τουριστική ατραξιόν και ‘’σκανδαλώδη’’ εμπειρία που συμπυκνώνεται σε μια φράση: βγαίνω και εγώ στα Εξάρχεια.

Αυτή η (αναπόφευκτα) δισυπόστατη φυσιογνωμία των Εξαρχείων, από τη μία ως αγωνιστικό και από την άλλη ως καταναλωτικό πεδίο, αποτελεί τον πυρήνα, όχι για μια γενικόλογη απόπειρα εμπορευματοποίησης , αλλά για την επιχειρούμενη ιδεολογική και πολιτική συντριβή των ιδιαίτερων γνωρισμάτων μιας αντιστεκόμενης γειτονιάς. Πάνω σε αυτήν την ιδεολογική διαπάλη, ανάμεσα στον κόσμο του αγώνα και σε αυτόν του κεφαλαίου, θα κριθεί το μέλλον των Εξαρχείων, η υπόσταση του επαναστατικού κινήματος και η ικανότητα του να ορθώνει αντιστάσεις. Και αυτή η μάχη είναι πρωτίστως πολιτική, γιατί αυτή τη στιγμή τα Εξάρχεια, εκτός από τις κλούβες, είναι περικυκλωμένα και από τους κάθε λογής επενδυτές, που απαλλοτριώνουν την ιστορία μας, απονευρώνουν τους αγώνες μας και εισβάλουν στα εδάφη μας.

Τα όσα δρομολογούνται για τα Εξάρχεια, δεν μπορούν να ιδωθούν έξω από το ευρύτερο πολιτικοοικονομικό πλαίσιο της συγκυρίας. Η αναγκαιότητα του κεφαλαίου να ανοίγει νέες κερδοφόρες διαδρομές, ειδικότερα σε περιόδους κρίσης, υπερσυσσώρευσης και αποτελμάτωσης των επενδύσεων, αποτυπώνει την γενική κατεύθυνση και τον χαρακτήρα της οικονομίας. Σήμερα, στα πλαίσια της χρεοκοπίας και της μνημονιακής εποπτείας, η τουριστική-παρασιτική οικονομία προσδιορίζεται ως αναπτυξιακός πυλώνας για την απορρόφηση εργατικού δυναμικού και την προσέλκυση μεγάλων επενδύσεων. Αυτό το ζοφερό και θλιβερό μέλλον που επιφυλάσσουν στους εργαζόμενους, μετατρέποντας τους σε απροστάτευτους, εξαντλημένους και χαμηλόμισθους ‘’οικοδεσπότες’’ τουριστών στην ‘’όμορφη και φιλόξενη Ελλάδα’’, πέρνα μέσα από την αποσάθρωση των εργασιακών σχέσεων και την μετατροπή της χώρας σε αχανή τουριστική ζώνη. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, της αναδιάρθρωσης της ελληνικής οικονομίας και των νέων κατευθυντήριων γραμμών της, εντάσσεται και η επιχειρούμενη ανάπλαση των Εξαρχείων. Δημιουργία σταθμού του μετρό, μαζική εξαγορά κατοικιών από μεγαλοεπενδυτές για επινοικίαση σε τουρίστες, νεοαναγειρόμενα hostel, έως και ‘’εναλλακτικοί’’ ξεναγοί σε κινηματικές δομές και καταλήψεις.

Έτσι, ‘’το τελευταίο χωριό των αναρχικών στον κόσμο’’, όπως σκωπτικά αναφέρεται στα Εξάρχεια, ανάμεσα σε άλλους χαζοχαρούμενους χαρακτηρισμούς, ο τίτλος ενός πρόσφατου άρθρου, εντάσσεται ήδη στους πιο δημοφιλείς ‘’εναλλακτικούς’’ προορισμούς της Ευρώπης. Όμως, ακόμα και αν, προς το παρόν, τα ιδιαίτερα γνωρίσματα και δρώμενα των Εξαρχείων αποτελούν αξιοθέατο και τουριστικό πλεονέκτημα, δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία πως πίσω από την αφομοίωση καιροφυλακτεί και η καταστολή. Έννοιες, ταυτόσημες και συμβατές με την υπάρχουσα κατάσταση που επιμελώς επιβάλλεται στην γειτονιά.

Πέρα λοιπόν από την ‘’ανεπαίσθητη’’ και ‘’ομαλά’’ εκπονούμενη αποϊδεολογικοποίηση των Εξαρχείων, συμβαίνει και η ταυτόχρονη υποβάθμιση και γκετοποίηση τους, η επιβολή μιας γενικευμένης αίσθησης ανασφάλειας και φόβου, η διάρρηξη των δεσμών κοινωνικής αλληλεγγύης. Δρομολογείται τελικά, η επέμβαση της αστυνομίας ως εγγυήτρια και αδιαφιλονίκητη δύναμη, για την ‘’επαναφορά της τάξης’’ και την αποκατάσταση της ‘’κοινωνικής ειρήνης’’. Κατά αυτόν το τρόπο, η εκβιαζόμενη απόσπαση συναινέσεων από την τοπική κοινωνία, που ήδη μετατοπίζεται λόγω της ακατάσχετης εγκληματικότητας ολοένα και πιο δεξιά, και η μεταστροφή της παραδοσιακής της θέσης απέναντι στις δυνάμεις καταστολής, αποτελεί την βασικότερη προϋπόθεση για την απρόσκοπτη εισβολή, πρώτα της αστυνομίας και ύστερα του κεφαλαίου στην περιοχή. Και τότε δεν θα υπάρχει γυρισμός.

Πάνω στο τρίπτυχο εναλλακτισμός-υποβάθμιση-καταστολή, χτίζεται η απώλεια και η κατοχή του ζωτικού μας χώρου. Χτίζεται μια καθοριστική πολιτική ήττα για τον κόσμο της αντίστασης, μια ήττα πολιτικών, ηθικών και ιστορικών προεκτάσεων. Γιατί τα Εξάρχεια, αντανακλούν την υλική έκφραση των προταγμάτων μας, την ζωντανή μας πρόταση για τον καινούργιο κόσμο. Και χωρίς αυτά, θα είμαστε βαθιά και ανυπολόγιστα τραυματισμένοι. Να υψώσουμε οδοφράγματα απέναντι στην αστική ιδεολογία και τον εκχυδαϊσμό των μεταμοντέρνων-εναλλακτικών αφηγημάτων που σαρώνουν τα κινήματα, να καθαρίσουμε τις γραμμές μας και να περιφρουρήσουμε τα Εξάρχεια απέναντι στις ναρκομαφίες και τον κοινωνικό κανιβαλισμό, να τα διατηρήσουμε ως ζωντανό πεδίο ταξικής σύγκρουσης και όχι ως ‘’νησίδα’’ ή άλλων ειδών μικροαστικές φαντασιώσεις, να τα υπερασπιστούμε υλικά και πολιτικά απέναντι στους επενδυτές και την αστυνομία τους.

 Ή ΕΜΕΙΣ Ή ΑΥΤΟΙ. ΜΕΣΗ ΛΥΣΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.

ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ-ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΥΣ ΑΣΤΟΥΣ: Όλοι-Όλες στις αντιπολεμικές διαδηλώσεις (Τετάρτη 11/07 Προπύλαια 18.30)

ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ-ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΥΣ ΑΣΤΟΥΣ

Στις 11 και 12 Ιουλίου πραγματοποιείται η σύνοδος του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες με στόχο την ενίσχυση της ευρωατλαντικής λυκοσυμμαχίας. Θέματα της συνόδου αποτελούν η άμεση ευρωατλαντική ολοκλήρωση των Δ. Βαλκανίων, η όξυνση της αντιπαράθεσης με τη Ρωσία και την Κίνα και η διευκόλυνση της στρατιωτικής κινητικότητας νατοϊκών δυνάμεων για την διασφάλιση της ηγεμονίας του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και των συμμάχων του (Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία).

Στο πλαίσιο της ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης των Δυτικών Βαλκανίων την Κυριακή 17 Ιούνη στο χωριό Ψαράδες της Μ. Πρέσπας υπογράφηκε από τους υπουργούς Εξωτερικών της Ελλάδας και της FYROM (πλέον Βόρεια Μακεδονία) Ν. Κοτζιά και Ν. Ντιμιτρόφ, παρουσία των πρωθυπουργών Τσίπρα και Ζάεφ, η πολυπόθητη συμφωνία σχετικά με το ονοματολογικό ζήτημα της δεύτερης. Η διευθέτηση του ονοματολογικού ζητήματος αποβλέπει στην ένταξη της FYROM στο ΝΑΤΟ, καθώς στη σύνοδο του Ιούλη θα ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για την εισδοχή της στη συμμαχία. Η πρόσδεση της FYROM στο άρμα του ΝΑΤΟ οχυρώνει το ευρωατλαντικό στρατόπεδο σε άμεση σύγκρουση με τον αναδυόμενο ρωσοκινέζικο άξονα, ενισχύοντας τις φιλοπόλεμες διαθέσεις των αμερικανονατοϊκών και αποσταθεροποιώντας την ιστορικά εύθραυστη περιοχή των Βαλκανίων. Γι΄αυτό, οι πρωθυπουργοί Τσίπρας και Ζάεφ δέχονται τα εύσημα από ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, δηλαδή τους ιμπεριαλιστές επιτρόπους τους.

Ταυτόχρονα, και στις δύο χώρες χύνεται το δηλητήριο του εθνικισμού και το ερπετό του φασισμού προσπαθεί να σηκώσει κεφάλι, βασίζοντας την ρητορική του σε ανιστόρητες θέσεις περί «αλυτρωτισμού». Χαρακτηριστικά παραδείγματα εθνικιστικής έξαρσης και ακροδεξιάς βίας αποτελούν ο εμπρησμός της κατάληψης Libertatia στη Θεσ/νίκη από φασίστες και χουλιγκάνους, που έδρασαν με την κάλυψη του εσμού της σύγχρονης εθνικοφροσύνης, αλλά κι ένα πλήθος ανάλογων επιθέσεων που ακολούθησαν στο “περιθώριο” των εθνικιστικών συλλαλητηρίων (ΕΚΧ Σχολείο, θέατρο Εμπρός, κατάληψη ΠΙΚΠΑ, επίθεση σε τούρκους αλληλέγγυους στον κομμουνιστή απεργό πείνας Τουργούντ Καγιά). Οι λαοί των Βαλκανίων δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν, θα είναι οι μόνοι χαμένοι, αν συρθούν σε οποιαδήποτε πολεμική σύρραξη για τα συμφέροντα των αστικών τάξεων και των ιμπεριαλιστικών επιτελείων. Η συμφωνία για το ονοματολογικό εξυπηρετεί μόνο τις οικονομικές επιδιώξεις των ντόπιων ολιγαρχιών, αποβλέπει στη γεωστρατηγική αναβάθμιση της FYROM και ιδιαίτερα της Ελλάδας, η οποία συμμετείχε από θέση ισχύος, ενώ η ένταξη στο ΝΑΤΟ ενισχύει την εξάρτηση τους από τους ιμπερια-ληστές ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ.

Μάλιστα, αξίζει να σημειωθεί ο ρόλος του ελληνικού κράτους τα τελευταία χρόνια. Γιατί είναι το ελληνικό κράτος των μνημονίων της διαρκούς ιμπεριαλιστικής επιτροπείας, το οποίο, ενώ μειώνει συντάξεις, μισθούς, επιδόματα, τσακίζει τα εργατικά δικαιώματα, μπορεί να δίνει λεφτά για εξοπλισμούς, για F-16, για γαλλικές φρεγάτες, ξόδευσε το 2017 για “αμυντικές” δαπάνες το 2,36% του ΑΕΠ, διατηρώντας τη δεύτερη θέση της χώρας στο ΝΑΤΟ με τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δαπάνες επί του ΑΕΠ μετά τις ΗΠΑ. Είναι το ίδιο το ελληνικό κράτος, το οποίο συνεργάζεται στενά σε οικονομικό, στρατιωτικό και πολιτικό επίπεδο με το κράτος- τρομοκράτη Ισραήλ, το οποίο έχει επιβάλει καθεστώς – άπαρτχαιντ στον παλαιστινιακό λαό, διαπράττοντας δολοφονικά εγκλήματα σε βάρος του. Είναι το ίδιο το ελληνικός κράτος της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, το οποίο, οικοδομώντας τον αντιδραστικό άξονα Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος, δεν διστάζει να συνομιλεί με το δικτάτορα Σίσι. Γιατί επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ το ελληνικό κράτος έχει γίνει το πιο πιστό σκυλί του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην περιοχή, μετατρέποντας ολόκληρη την χώρα (Αλεξανδρούπολη, Λάρισα, πυρηνικά στην Άραξο, Σούδα κλπ.) σε ορμητήριο επεμβάσεων του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, όπως συνέβη με την επίθεση στη Συρία τον περασμένο Απρίλη.

Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ, ο πιο επικίνδυνος ιμπεριαλιστής , αποβλέπουν σε μια στρατηγικού χαρακτήρα σύγκρουσή με την στρατιωτική υπερδύναμη Ρωσία και την Κίνα, τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη, όπως επιβεβαιώνουν το νέο στρατηγικό δόγμα του Τραμπ, που θέτει ως βασικούς ανταγωνιστές των ΗΠΑ τη Ρωσία και την Κίνα. Οι κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας, η περικύκλωσή της με στρατεύματα, η μεγαλύτερη μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου αύξηση των νατοϊκών δυνάμεων στην Ανατολική Ευρώπη και η διευκόλυνση της στρατιωτικής κινητικότητας σε ευρωπαϊκό έδαφος αυξάνουν τον κίνδυνο άμεσης στρατιωτικής αντιπαράθεσης με ολέθριες συνέπειες για τους λαούς. Παράλληλα, ο εμπορικός πόλεμος με την Κίνα οξύνεται, οι ΗΠΑ και ΝΑΤΟ επιδίδονται σε μία κούρσα στρατιωτικών εξοπλισμών, ενώ το Brexit, οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί μεταξύ ΗΠΑ-Γερμανίας και το αίτημα των ΗΠΑ για αύξηση των στρατιωτικών δαπανών από τα μέλη του NATO κλονίζουν την ενότητα της ευρωατλαντικής συμμαχίας.

Στη δεδομένη ιστορική συγκυρία δεν θα μπορούσε να μην γίνει αναφορά στη Μέση Ανατολή, η οποία μυρίζει μπαρούτι. Περιφερειακές δυνάμεις συγκρούονται (Τουρκία, Σαουδική Αραβία, Ιράν, Ισραήλ), οι ΗΠΑ απειλούν με ολοκληρωτικό πόλεμο το Ιράν, ύστερα από την αποχώρησή τους από την πυρηνική συμφωνία και η ίδια η ιμπεριαλιστική επιθετικότητα οξύνεται με επίκεντρο τη Συρία και τις γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις ΗΠΑ- Ρωσίας.

Με τα σύννεφα του πολέμου να πυκνώνουν ξανά και τον κίνδυνο της έκρηξης ενός γενικευμένου πολέμου ν΄ απειλεί την ίδια την ύπαρξη της ανθρωπότητας είναι καθήκον των επαναστατικών δυνάμεων να μπουν στην πρώτη την γραμμή για την αποτροπή ενός νέου μακελειού των λαών. Δεν θα αφήσουμε τους πραγματικούς τρομοκράτες αυτής της γης, αυτούς που διέλυσαν τη Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν, αυτούς που μετέτρεψαν σε σκλαβοπάζαρο τη Λιβύη, αυτούς που ξεκλήρισαν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους από τους τόπους τους να παίζουν στις συνόδους τους με την τύχη των λαών. Καλούμε τον κόσμο τους μόχθου και της εργασίας, την εργατική τάξη, το λαό και τη νεολαία να οργανώσουν την αντιπολεμική τους πάλη στους χώρους δουλειάς, στις σχολές, στο στρατό, για ν ΄ανατραπεί η ληστρική ιμπεριαλιστική πολιτική των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ.

Εμπρός για να οικοδομήσουμε ένα μαχητικό, διεθνιστικό, αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, που θα μπλοκάρει την κρεατομηχανή του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Εμπρός για να σαμποτάρουμε τις ντόπιες ολιγαρχίες και κυβερνήσεις, οι οποίες πρόθυμα στηρίζουν τα εγκλήματα των ιμπερια—ληστών. Εμπρός για να σημάνει παντού και τώρα αντιπολεμικός ξεσηκωμός ενάντια στη συμμορία του ΝΑΤΟ και τους φονιάδες των λαών. Γιατί μόνο έτσι οι λαοί θα υπερασπιστούν την ειρήνη και θα κερδίσουν την ανεξαρτησία τους, ανοίγοντας τον δρόμο για την αποτίναξη του ιμπεριαλιστικού ζυγού και την κοινωνική απελευθέρωση.

ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΣΤΗ ΧΩΡΑ – ΕΞΩ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ

ΜΕΤΩΠΟ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ

ΟΛΟΙ/ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 11/7 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΣΤΙΣ 18:30

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Λεφτά υπάρχουν για εξοπλισμούς!

Δημοσιεύθηκε στο δεύτερο τεύχος της έντυπης πολιτικής παρέμβασης της Ταξικής Αντεπίθεσης “Έφοδος στον Ουρανό” (Ιούνιος 2018)

Σύμφωνα με έκθεση του Διεθνούς Κέντρου της Βόννης (BICC), η Ελλάδα είναι παγκοσμίως η 10η πιο στρατιωτικοποιημένη χώρα στον κόσμο. Φυσικά, η ακρίβεια αυτών των ταξινομήσεων ελέγχεται, καθώς λαμβάνει υπόψη περισσότερο σχετικούς δείκτες και όχι απόλυτα μεγέθη, παρ’ όλα αυτά όμως παρέχουν σημαντικές ενδείξεις που πρέπει να ληφθούν υπόψη. Η Ελλάδα, υπερβαίνοντας κατά πολύ τον στόχο του 2% που έθεσε η σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Ουαλία το 2014 μετά από πίεση των ΗΠΑ, και μάλιστα μεσούσης της οικονομικής κρίσης, ξόδεψε το 2017 για “αμυντικές” δαπάνες το 2,36% του ΑΕΠ της. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του NATO οι στρατιωτικές δαπάνες της Ελλάδας διαμορφώθηκαν για την περσινή χρονιά στα 5,845 δισεκατομμύρια δολάρια. Και σα να μην έφταναν τόσα πεταμένα λεφτά στη μαύρη τρύπα της πολεμικής βιομηχανίας, τον περασμένο Απρίλη επισφραγίστηκε και η συμφωνία με τις ΗΠΑ για την αναβάθμιση 85 μαχητικών αεροσκαφών F-16 της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, γεγονός που θα κοστίσει 1,2 δισ. δολάρια. Σύμφωνα με το Αμερικανικο Υπουργείο Άμυνας: «Αυτή η προτεινόμενη πώληση θα συμβάλει στην επίτευξη των στόχων εξωτερικής πολιτικής και εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ, συμβάλλοντας στη βελτίωση της ασφάλειας ενός συμμάχου του ΝΑΤΟ που αποτελεί σημαντικό εταίρο για την πολιτική σταθερότητα και την οικονομική πρόοδο στην Ευρώπη. Η αναβάθμιση των αεροσκαφών F-16 σε F-16 Block V θα ενισχύσει την ικανότητα της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας να υποστηρίζει το ΝΑΤΟ και να παραμείνει διαλειτουργική με τις ΗΠΑ και τη συμμαχία. Θα βοηθήσει επίσης την Ελλάδα να διατηρήσει τις επιχειρησιακές δυνατότητές της στο μέλλον, μειώνοντας έτσι την απειλή που δημιουργούν οι εχθροί της συμμαχίας στις ΗΠΑ και στο NATO».

Λεφτά υπάρχουν όμως και για “ειρηνευτικές αποστολές”. Σύμφωνα με το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας: «Η Ελλάδα ως πλήρες μέλος του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων Διεθνών Οργανισμών, συμμετέχει σε Ειρηνευτικές Επιχειρήσεις με ιδιαίτερη έμφαση σ’ αυτές που λαμβάνουν χώρα σε περιοχές άμεσου ενδιαφέροντος, όπως είναι τα Βαλκάνια και η ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής […] Οι Επιχειρήσεις Υποστήριξης της Ειρήνης, στις οποίες συμμετείχε ο Ελληνικός Στρατός την τελευταία δεκαετία του 20ου αιώνα και οι οποίες συνεχίζονται στις αρχές του 21ου αιώνα, έχουν καταδείξει πως οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις μπορούν γρήγορα και αποτελεσματικά να προσαρμοστούν σε οποιαδήποτε νέα σενάρια και απαιτήσεις, που απασχολούν τη Διεθνή Κοινότητα». Η Ελλάδα τη στιγμή αυτή συμμετέχει σε 13 αποστολές: 1) Στην ευρωενωσίτικη επιχείρηση ATALANTA στο Κέρας της Αφρικής για την καταστολή της πειρατείας 2) Στην επιχείρηση UNIFIL στον Λίβανο, που ουσιαστικά στοχεύει στον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ 3) Στην ευρωενωσίτικη επιχείρηση Αlthea στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη 4) Στη νατοϊκή επιχείρηση Joint Enterprise στο Κόσοβο 5) Στο νατοϊκό στρατηγείο NHQ Skopje στη FYROM 6) Στην επιχείρηση Resolute Support Mission στο Αφγανιστάν 7) Στην νατοϊκή “αντιτρομοκρατική” επιχείρηση ActiveEndeavour 8) Στην αμερικάνικη επιχείρηση Enduring Freedom στην Κεντρική Ασία 9) Στη νατοϊκή επιχείρηση Standing NATO Maritime Group (SNMG-2), η οποία από τις 27 Φεβρουαρίου 2016 επεκτάθηκε και στο Αιγαίο: «στο πλαίσιο απαγόρευσης των παράνομων μεταναστευτικών ροών» 10) Στην επιχείρηση SNMCMG-2 (Standing NΑΤΟ Mine Countermeasures Group 2), που παρέχει στο ΝΑΤΟ συνεχή αντιναρκική ναυτική υποστήριξη 11) Στην επιχείρηση EUTM MALI, στην οποία η ΕΕ: «στηρίζει την κυβέρνηση του Μάλι (σ.σ. στη Δυτική Αφρική) για την αποκατάσταση της σταθερότητας και της ασφάλειας» 12) Στην επιχείρηση “Σύνδεσμος Βελιγράδι” και 13) Στην ευρωενωσίτικη επιχείρηση EUNAVFOR MED sophia.

Εύλογα προκύπτει το ερώτημα: γιατί η Ελλάδα, παρά το μικρό της μέγεθος και την οικονομική της χρεοκοπία, συμμετέχει από τη μία στην κούρσα εξοπλισμών και από την άλλη σε τόσες “ειρηνευτικές αποστολές” στα πέρατα του κόσμου; Το πλαίσιο της εξαρτημένης ανάπτυξης και της ανισόμετρης/ιεραρχημένης συνεργασίας προϋποθέτει -μεταξύ άλλων- και την στρατιωτική ενσωμάτωση της χώρας στη σχεδιαζόμενη πολιτική των μεγάλων δυνάμεων. Η Ελλάδα χρησιμοποιείται ως εξάρτημα -κυριολεκτικά και μεταφορικά- της ασκούμενης πολιτικής των ισχυρών ιμπεριαλιστικών κέντρων και ο προκύπτων συσχετισμός δύναμης επιτρέπει στην ελληνική αστική τάξη να κερδίσει το μερίδιο που της αναλογεί από το μοίρασμα της πίτας. Με τα λόγια του πρώην υπουργού Άμυνας Ευάγγελου Βενιζέλου: «Γιατί είμαστε στο Αφγανιστάν, στο κέρας της Αφρικής; Πρωτίστως γιατί έτσι διασφαλίζουμε υπέρ ημών το συσχετισμό δυνάμεων που μας ενδιαφέρει στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο και ευρύτερα στη Νοτιοανατολική Ευρώπη (…) Διότι αν δεν ήμασταν, στην πραγματικότητα θα προκαλούσαμε εν δυνάμει βλάβη στον περιφερειακό συσχετισμό και στην προστασία των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Διότι υπάρχει αντανακλαστική επιρροή, την οποία πρέπει να παρακολουθούμε και που είναι οφθαλμοφανής».

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό: Ενημέρωση από τη Μοτοπορεία ενάντια στον άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου-Ισραήλ

Δεκάδες διαδηλωτές συμμετείχαν στην μοτοπορεία που ακολούθησε τη διαδρομή Προπύλαια, Πλατεία Συντάγματος, πρεσβεία Κύπρου, πρεσβεία Αιγύπτου και Υπουργείο Εξωτερικών με τελικό προορισμό την πρεσβεία των σιωνιστών, στοχοποιώντας με τον πιο καταγγελτικό τρόπο την στενή συνεργασία της ελληνικής και κυπριακής κυβέρνησης και της αιγυπτιακής χούντας με το Ισραήλ.

Σε όλη την διάρκεια της μοτοπορείας μοιράστηκαν εκατοντάδες προκηρύξεις και πετάχτηκαν χιλιάδες τρικάκια. Οταν οι διαδηλωτές έφτασαν στον τελικό τους προορισμό, την ισραηλινή πρεσβεία, έμειναν για αρκετή ώρα στο σημείο φωνάζοντας συνθήματα υπέρ της Παλαιστινιακής Αντίστασης και καταγγελίας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που ενισχύει ακόμη περισσότερο την συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ.

Δεκάδες μηχανές της ομάδες ΔΙΑΣ με συνοδεία κλούβας των ΜΑΤ ακολουθούσαν σε κοντινή απόσταση τους διαδηλωτές σε όλη την διαδρομή, ενώ στην λεωφόρο Κηφισίας στο ύψος της πρεσβείας, κλούβες των ΜΑΤ είχαν σχηματίσει φραγμό σε όλο πλάτος του δρόμου με δεκάδες ματατζήδες να στέκονται προκλητικά δίπλα στους διαδηλωτές με τα γκλομπ στο χέρι.

Για την προετοιμασία της μοτοπορείας έγιναν τις προηγούμενες μέρες παρεμβάσεις σε συναυλίες και φεστιβάλ. Κολλήθηκαν χιλιάδες αφίσες και μοιράστηκαν χιλιάδες προκηρύξεις με στόχο την όσο πιο πλατιά ζύμωση για το δίκαιο του αγώνα του λαού της Παλαιστίνης και την καταγγελία της συνεργασίας της ελληνικής κυβέρνησης με τους σιωνιστές.

Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό χαιρετίζει τους διαδηλωτές που συμμετείχαν στην πορεία αλληλεγγύης και τους καλεί να πλαισιώσουν συστηματικά τις δράσεις αλληλεγγύης και εκδηλώσεις υπέρ της Παλαιστινιακής Αντίστασης.

Απαιτούμε τον τερματισμό κάθε σχέσης της Ελλάδας με το Ισραήλ.

ΝΙΚΗ ΣΤΑ ΟΠΛΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ!

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό

ΝΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ

Μιλάνο 5/5/2018

Δημοσιεύθηκε στο 2ο τεύχος της έντυπης παρέμβασης της Ταξικής Αντεπίθεσης

“Έφοδος στον Ουρανό” (Ιούνιος 2018)

Να επιτεθούμε στα αφεντικά και τους πολέμους τους”

για τους αγώνες ενάντια στον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό στην Ιταλία

Τι πιο διεθνιστικό από το ν’ αγωνίζεσαι στον ίδιο σου τον τόπο και παντού, για τη λευτεριά των λαών του κόσμου όλου; Με κεντρικό γνώμονα το παραπάνω ερώτημα και στα πλαίσια των διεθνών επαφών της, η Ταξική Αντεπίθεση εδώ και πάνω από ένα χρόνο ανέπτυξε μια πολιτική σχέση με συντρόφους και συντρόφισσες από την Ιταλία, πιο συγκεκριμένα από την κατάληψη Panetteria στη συνοικία Lambrate του Μιλάνου. Πρώτοι καρποί αυτής της συνάντησης αποτέλεσαν οι εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν τόσο εδώ στην Αθήνα, όσο και στο Μιλάνο, με τη συμμετοχή μελών των δύο συλλογικοτήτων -όπου και δόθηκε η ευκαιρία για ανταλλαγή ενημέρωσης αλλά και πολιτικών θέσεων και απόψεων, σχετικά και με τα πολιτικά καθήκοντα αγώνα που προκυπτουν από τα πυκνά σύννεφα του πολέμου, που σκεπάζουν όλο και πιο βαριά τη Μέση Ανατολή και την ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου. Από αυτή τη ζύμωση, προέκυψε από την πλευρά μας και μέσα από το Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο, η πρόταση για την απόπειρα συνδιοργάνωσης μιας διεθνιστικής κινητοποίησης, μιας Διεθνούς Καμπάνιας Αντιπολεμικής – Αντιιμπεριαλιστικής Δράσης.

Ακολουθεί η μετάφραση δύο σχετικών αναρτήσεων από το panetteriaoccupata.noblogs.org.

ΝΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ

Κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της δεκαετίας του ‘90 υλοποιείται η αναβάθμιση των αμερικάνικων βάσεων που βρίσκονται εγκατεστημένες στο νησί της Κρήτης στην Ελλάδα, με σκοπό τη μετατροπή του νησιού σ’ ένα αεροπλανοφόρο, στραμμένο προς τη Μέση Ανατολή. Η αναδιοργάνωση της ξένης στρατιωτικής παρουσίας στην Ελλάδα, ιδιαίτερα του ΝΑΤΟ προκαλεί άμεσα μια σειρά από διαδηλώσεις και -διάχυτες στον πληθυσμό- διαμαρτυρίες.

Σήμερα, η βάση του ΝΑΤΟ που βρίσκεται εγκατεστημένη στην περιοχή της Σούδας, κοντά στην πόλη των Χανίων, αντιπροσωπεύει ακόμα ένα στρατηγικό σημείο για την τρέχουσα επιθετική στρατηγική του ΝΑΤΟ προς τις χώρες της Μέσης Ανατολής και από αυτή τη βάση ξεκίνησαν τα βομβαρδιστικά τις πρώτες μέρες του περασμένου Απρίλη που χτύπησαν τη Συρία. Την ίδια στιγμή, είναι ζωντανό ένα έντονο αίσθημα εχθρότητας απέναντι σ’ αυτή τη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ. Οι σύντροφοι του Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου στην Ελλάδα, στην παρούσα συνθήκη του διαρκούς ιμπεριαλιστικού πόλεμου, πρότειναν την ανάπτυξη μιας καμπάνιας, η οποία εκκινώντας από μια κινητοποίηση ενάντια στη βάση της Σούδας θα επεκτείνει την πρωτοβουλία αγγίζοντας κι άλλα εδάφη, ανάμεσα στα οποία και το ιταλικό.

Σήμερα, μπορούμε να μιλάμε για μια Μεσόγειο του Πολέμου, σ’ αυτήν τη γεω-πολιτική περιοχή η παρουσία του ΝΑΤΟ είναι ο κοινός παρανομαστής για όλες τις χώρες του μπλοκ της ΕΕ, τόσο εκείνων που βρέχονται από τη Μεσόγειο όσο κι εκείνων της υπόλοιπης Ηπείρου. Το ΝΑΤΟ μέσα από τη διαδικασία διαχείρισης της κρίσης μέσω του ιμπεριαλιστικού πολέμου, αναπτύσσεται προς την Ανατολική Ευρώπη και προς το Νότο της Μεσογείου. Γι’ αυτό μπορούμε να πούμε ότι η κινητοποίηση ενάντια στο ΝΑΤΟ μετατρέπεται στο αντικειμενικά ενοποιητικό πεδίο, εκεί όπου καθίσταται χειροπιαστή η διεθνιστική επαναστατική δράση. Ενοποιημένη είναι η αντίθεση στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, του οποίου ηγούνται οι ΗΠΑ-ΕΕ, οι μεγαλύτεροι υπεύθυνοι και υποκινητές συγκρούσεων και εθνοτικών-θρησκευτικών-φατριαστικών αντιπαραθέσεων, και μέσω της σχέσης με τη σιωνιστική οντότητα. Αυτοί είναι οι κύριοι υπεύθυνοι της Μεσανατολικής σύγκρουσης, του επανακαθορισμού των “κρατικών” μορφωμάτων, του επανασχεδιασμού ενός νέου χάρτη εκμετάλλευσης και καταπίεσης, προς όφελος των Ευρω-Αμερικάνικων επιχειρήσεων, εμβαθύνοντας τη σχέση υποταγής κέντρου-περιφέρειας. Παράλληλα είναι οι βασικοί υπεύθυνοι για τη μετατροπή της Μεσογείου σε θάλασσα πολέμου.

Στις 15 Απρίλη συναντηθήκαμε στην Κατειλημμένη Panetteria στο Μιλάνο για ν’ απαντήσουμε στην πρόταση των συντρόφων από την Ελλάδα και να βάλουμε τις βάσεις για μια κοινή καμπάνια ενάντια στις βάσεις του ΝΑΤΟ και τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ. Αυτό θα είναι κι ένα από τα σημεία που θα χαρακτηρίσει τη διεθνή συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα στις 1 και 2 Ιούνη 2018. Για την πραγματοποίηση της εδώ στην Ιταλία, σκεφτήκαμε ότι πρέπει να ξεκινήσουμε προτείνοντας αυτή τη διαδρομή σ’ εκείνες τις καταστάσεις όπου ήδη κινητοποιούνται και πραγματώνουν μια υπαρκτή κριτική στην στρατιωτική παρουσία στα εδάφη, και μ’ ιδιαίτερο τρόπο στο κίνημα ενάντια στις βάσεις στη Σαρδηνία. Κατά τη διάρκεια του διημέρου στο Cagliari [της Σαρδηνίας] “ενάντια στη RWM” (γερμανική πολυεθνική με ιταλική έδρα στο Ghedi και παραγωγή βομβών στο Domusnovas), προτείναμε την οργάνωση στο νησί, το ερχόμενο φθινόπωρο -κατά τη διάρκεια των περιοδικών στρατιωτικών ασκήσεων- μιας ημέρας κινητοποίησης, σε επαφή και σχέση με παρόμοιες πρωτοβουλίες στο νησί της Κρήτης, συμπεριλαμβάνοντας την σε μια κοινή καμπάνια διεθνών πρωτοβουλιών ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που καθοδηγείται από το ΝΑΤΟ. Η πρόταση που νοιώθουμε ότι πρέπει να κάνουμε σ’ όλους εκείνους που αντιπαρατίθενται στον πόλεμο είναι η ανάπτυξη μιας “διεθνούς καμπάνιας”, όπου θ’ αναπτυχθεί η ζύμωση και πρωτοβουλίες στα διάφορα εδάφη (συνελεύσεις, συγκεντρώσεις, πορείες κλπ), όπου το ΝΑΤΟ είναι παρόν, έτσι ώστε να φτάσουμε σε μια κοινή πρωτοβουλία στη Σαρδηνία. Η παρουσία του ΝΑΤΟ αφορά όλα τα εδάφη. Στη Ρώμη, στη συνοικία Centocelle, θέλουν να επεκτείνουν τη στρατιωτική περιοχή για να κατασκευάσουν το λεγόμενο “Ιταλικό Πεντάγωνο”, καταπατώντας μια πράσινη έκταση της πόλης. Ενάντια σ’ αυτήν την εντεινόμενη στρατιωτικοποίηση του εδάφους αναπτύσσονται κινητοποιήσεις και στις 2/6 θα πραγματοποιηθεί μια διαδήλωση καλεσμένη από Επιτροπές και οργανώσεις που θα κατέβουν στο δρόμο για την υπεράσπιση του αρχαιολογικού πάρκου του Centocelle. Μόνο στη Λομβαρδία, επισημαίνουμε την παρουσία της αεροπορικής βάσης του Ghedi (Brescia) όπου βρίσκονται από τις ΗΠΑ, οι πυρηνικές κεφαλές για τα αεροπλάνα της βάσης ή της εγκατάστασης στο Solbiate Olona, όπου φιλοξενείται το νατοϊκό γενικό επιτελείο των σωμάτων ταχείας επέμβασης. Αυτά είναι μόνο μερικά από τα παραδείγματα των 120 βάσεων που υπάρχουν στο ιταλικό έδαφος, οι οποίες και μπορούν να χωριστούν σε τέσσερα είδη βάσεων: “1) Βάσεις και υποδομές που έχουν παραχωρηθεί προς χρήση στις ΗΠΑ, με βάση τις μυστικές συμφωνίες στις 29/6/1951 και τις 20/10/1954. Με βάση αυτές τις συμφωνίες, και μόνο θεωρητικά, οι εγκαταστάσεις βρίσκονται υπό ιταλικό έλεγχο και οι διοικήσεις των ΗΠΑ έχουν το στρατιωτικό έλεγχο του υλικού και των επιχειρήσεων. 2) Βάσεις του ΝΑΤΟ, με βάση τις συμφωνίες της Ατλαντικής Συμμαχίας. 3) Ιταλικές Βάσεις “επιστρατευμένες” για τη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ, δηλαδή παραχωρημένες σε χρήση στο υπερατλαντικό στρατιωτικό μπλοκ, με βάση τις συμφωνίες της Ατλαντικής Συμμαχίας. 4) Μεικτές Βάσεις (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ιταλία), με βάση τις προαναφερόμενες μυστικές συμφωνίες και τις συμφωνίες της Ατλαντικής Συμμαχίας”.

Σ’ αυτή τη σύντομη παράθεση δεν είναι δυνατό να μην αναφερθούν οι βάσεις στη Sigonella και το Muos στη Σικελία, το κέντρο επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ για το ανατολικό μέτωπο, το παρατηρητήριο της Ατλαντικής Συμμαχίας για τη Μέση Ανατολή, τη βόρεια και την υποσαχάρια Αφρική με έδρα στη δημοτική περιοχή του Giugliano, στην τοποθεσία Lago Patria, κοντά στη Νάπολη καθώς και τη βάση του Aviano (Pordenone). Μια ευρύτατη παρουσία του στρατιωτικού μηχανισμού με διάφορες μορφές, όλες όμως ενταγμένες στην ίδια στρατηγική εξαγωγής μέσω του πολέμου μιας νέας αποικιακής κυριαρχίας, από την πλευρά των ιμπεριαλιστικών πόλων ΗΠΑ και EE προς άλλες περιοχές του κόσμου.

Οι σύντροφοι από το Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο μας παρακινούν μ’ αυτήν την πρόταση “να οργανώσουμε συντονισμένες καμπάνιες και δράσεις, να οργανώσουμε μια καμπάνια ενάντια στον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και τις βάσεις του ΝΑΤΟ”, να οικοδομήσουμε ένα κοινό μέτωπο αγώνα, μια κινητοποίηση που μπορεί να ισχυροποιήσει ένα διεθνές ταξικό κίνημα.

Η συνεισφορά στην αντίσταση ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια κατακερματισμού και βαλκανοποίησης, πείνας και καθυπόταξης, μπορεί να είναι ένα βήμα προς μια γέφυρα ανάμεσα στις ακτές της Μεσογείου που θα επιτρέψει την οικοδόμηση μιας σχέσης με τις υπάρχουσες ταξικές και αντιιμπεριαλιστικές εμπειρίες. Μετά τη συνάντηση στο Μιλάνο πιστεύουμε ότι είναι η σωστή στιγμή για να το κάνουμε. Δώσαμε ένα νέο ραντεβού στις 1-2/6/18 στην Αθήνα όπου και θα συζητήσουμε και γι’ αυτό.

Μιλάνο, 15 Μάη 2018

ΥΓ: Κατά τη διάρκεια της συνάντησης έγινε μια παρουσίαση της εμπειρίας του Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου και μια ενημέρωση για την κατάσταση στην Τουρκία, όπου οι σύντροφοι (από τους συνδιοργανωτές της πρότασης του Μετώπου) πρέπει ν’ αναμετριούνται μ’ ένα κοινωνικό σύστημα όλο και πιο αυταρχικό και χτυπιούνται από μια ισχυρότατη κυβερνητική καταστολή, τόσο στο τουρκικό έδαφος όσο και στο εξωτερικό. Σκιαγραφήθηκε ένα πλαίσιο του κινήματος ενάντια στον πόλεμο στις ΗΠΑ, όπου και εκεί έχουν διοργανωθεί εκδηλώσεις και πολυάριθμες διαδηλώσεις, τόσο για την αλληλεγγύη στην παλαιστινιακή αντίσταση, όσο και ενάντια στο ΝΑΤΟ και τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ, ενώ τόσο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, όσο και το φθινόπωρο θα διοργανωθούν νέες κινητοποίησεις. Συζητήθηκε το πόσο σημαντική είναι η διασύνδεση της κινητοποίησης ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο σ’ ένα ευρύτερο πλαίσιο, στο πλαίσιο της κρίσης, στη συνεχή διερεύνηση του συσχετισμού της με τους υπόλοιπους αγώνες που διεξάγονται στο σήμερα, από εκείνους των εργαζομένων μέχρι εκείνους για την κάλυψη των αναγκών, όπως η στέγη, αλλά κι εκείνους ενάντια στην περιβαλλοντική καταστροφή.

ΣΑΒΒΑΤΟ 5 ΜΑΗ: ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΙΣ 15.00 ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ENI, ΤΙΣ ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΤΗΣ

η πορεία θα ολοκληρωθεί στη συμβολή των οδών Imbonati και Bivio.

Να επιτεθούμε στα αφεντικά (πρώτα στους Ιταλούς)

Πόλεμος στο εξωτερικό και στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας σημαδεύουν όλο και πιο έντονα το παρόν μας. Για να διατηρηθούν ειρηνευμένα τα “μετόπισθεν” ενώ κυβερνήσεις και πολυεθνικές εξαπολύουν τη λεηλασία τους στην Αφρική, ως προέκταση του ανταγωνισμού τους στην Ευρώπη, τα αφεντικά δίνουν αέρα στα ρατσιστικά πανιά του πολέμου μεταξύ των φτωχών. Ένας αέρας που ενισχύει τον πολλαπλασιασμό των -ολοένα και πιο νομιμοποιημένων και προστατευόμενων- νεοφασιστικών ομάδων.

Η ιταλική κυβέρνηση χρηματοδοτεί τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Λιβύη και τα τάγματα που τα διαχειρίζονται, η ΕΝΙ και άλλες επιχειρήσεις προσπαθούν να διατηρήσουν και να επεκτείνουν τις δουλειές τους, χρησιμοποιώντας οποιαδήποτε φράξια του τοπικού πολέμου, περιλαμβανομένων και των τζιχαντιστών.

Παράλληλα το ντόπιο κεφάλαιο, με τον εντοπισμό νέων κοιτασμάτων φυσικού αερίου, ανοίγει σενάρια με Χώρες άμεσα εμπλεκόμενες στον πόλεμο στη Συρία, αφήνοντας να φανεί ένας ακόμα πιό σημαντικός ρόλος της Τουρκίας στον περιορισμό των προσφύγων, όπως επίσης και του Ισραήλ ως μαντρόσκυλο της Μεσογείου.

Η εργατική δύναμη των μεταναστών που προέρχονται από λεηλατημένα εδάφη εξασφαλίζει ένα στρατό εργαζόμενων σε καθεστώς εκβιασμού και τρόμου, εγγυάται κέρδη με χαμηλό κόστος και καθιστά εφικτή την καθυπόταξη και των ντόπιων προλετάριων σε ολοένα και πιο επισφαλείς συνθήκες ζωής.

Ο ρατσισμός του Κράτους δηλώνει ανοιχτά ότι για να σωθεί η δημοκρατία πρέπει να εγκλείσει τους μετανάστες στα σπίτια τους. (Εξαίρεση γίνεται για εκείνους προς επιλογή από το δικό μας καπιταλισμό).

Ενώ η διεθνής πολιτική ληστείας ξεβράζει και εδώ τα προϊόντα της, από την εκμετάλλευση μέχρι τις περιβαλλοντικές καταστροφές (βλέπε αγωγό ΤΑΡ), στο Νίγηρα διευρύνεται η κοινωνική σύγκρουση ενάντια στις δυτικές αποστολές.

Είναι ολοένα και πιο επιτακτικό να συζητήσουμε για τον καιρό που κάνει, να επανεκκινήσουμε την πρακτική της διεθνιστικής αλληλεγγύης και να συμπαραταχθούμε με τους λόγους εκείνων που αγωνίζονται ενάντια στην ιταλική αποικιοκρατία.

Γι’ αυτό το λόγο καλούμε όλες και όλους που θέλουν ν’ ανοίξει και πάλι η κοινωνική σύγκρουση έξω και ενάντια από κάθε θεσμικό συμβιβασμό, στη διαδήλωση του Μιλάνου.