TO NA ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ: ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ 9 ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ 9 ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Την Δευτέρα 4/2, ξεκινάει στις φυλακές του Κορυδαλλού, η δίκη των 9 αγωνιστών, πολιτικών προσφύγων από την Τουρκία και το Κουρδιστάν που συνελήφθησαν, από την αντιτρομοκρατική, στις 28 Νοεμβρίου του 2017, για συμμετοχή στο DHKP-C (Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο-Κόμμα).

Στη σύλληψη, στην κράτηση τους στη ΓΑΔΑ, στα δικαστήρια στην Ευελπίδων, οι σύντροφοι ξυλοκοπήθηκαν και βασανίστηκαν από τα ανδρείκελα της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας. Γεγονός το οποίο το ομολογούσαν οι μώλωπες που έφεραν στο πρόσωπο και στα μάτια,τα ράμματα, οι επίδεσμοι, τα χτυπήματα στο κεφάλι και στο σώμα. Παράλληλα τα μίντια, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Τουρκία, προσπάθησαν να δημιουργήσουν κλίμα τρομοϋστερίας, κάνοντας λόγο για “σκληροπυρηνικούς τρομοκράτες” και για “μεγάλη επιτυχία της ελληνικής αστυνομίας”.

Οι συλλήψεις των Τούρκων και Κούρδων αγωνιστών αναδεικνύουν τη διαχρονική, αγαστή συνεργασία του ελληνικού και του τούρκικου κράτους και των μυστικών τους υπηρεσιών. Διαχρονική γιατί και στο παρελθόν έχουν δεχτεί δεκάδες συλλήψεις,φυλακίσεις, μέχρι κι απαγωγές.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ως υπέρμαχος της ιμπεριαλιστικής πολιτικής του ΝΑΤΟ και της παραμονής της Ελλάδας στο δολοφονικό αυτό σχηματισμό, θέλησε να κάνει δώρο τις συλλήψεις αυτές στον Ερντογάν, εν όψει της επίσκεψης του στην Ελλάδα και τις χρησιμοποίησε ως διπλωματικό χαρτί στην “εξισορρόπηση” των σχέσεων μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας.

Όσο όμως και να προσπαθούν οι δυνάμεις καταστολής και οι μυστικές υπηρεσίες των ιμπεριαλιστικών κρατών και των συμμάχων τους, να πείσουν πως το DHKP-C αποτελεί “τρομοκρατική” οργάνωση, οι λαοί της Τουρκίας γνωρίζουν πολύ καλά ποιος είναι ο πραγματικός τρομοκράτης. Γιατί βιώνουν ένα καθεστώς καταπίεσης που έχει επιβάλλει ως καθημερινότητα, σε όποιον διαφωνεί μαζί του, τις συλλήψεις, τις διώξεις, τις προφυλακίσεις, τα βασανιστήρια. Γιατί το DHKP-C διεξάγει εδώ και πολλές δεκαετίες ένα πολύ σκληρό μα και συνάμα δίκαιο αγώνα, ενάντια στο φασισμό και τον ιμπεριαλισμό, στην ταξική ανισότητα και την αδικία, πάντα στο πλευρό των λαών, των εργαζομένων, της νεολαίας. Γιατί αποτελεί φωτεινό σηματοδότη για τα επαναστατικά κινήματα ανά τον κόσμο, καθώς μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες διεξάγει μια πολύ σημαντική πολύμορφη πάλη, με εκατοντάδες φυλακισμένους και νεκρούς αγωνιστές, από την οποία έχουμε να διδαχθούμε πολλά. Γιατί παρ’όλες τις υπέρμετρες δυσκολίες, τις φυλακές και τα βασανιστήρια, τα πρόσωπά τους είναι πάντα χαμογελαστά, εκπέμποντας τη δύναμη της ψυχής των αγωνιστών που πιστεύουν στο συλλογικό όραμα, στην προλεταριακή έφοδο στον ουρανό.

Γι’ αυτό και στη δίκη τους το ανταγωνιστικό κίνημα πρέπει να είναι παρόν, ενάντια στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης και της αστικής δικαιοσύνης, στέλνοντας σινιάλο διεθνιστικής αλληλεγγύης στους λαούς και τους αγωνιστές της Τουρκίας, φωνάζοντας συνάμα πως TO NA ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ με την Επιτροπή αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους στην Τουρκία και το Κουρδιστάν: Σάββατο 26/1, 19:00, πολιτικός χώρος Σπύρου Τρικούπη 44.

ΠΟΡΕΙΑ προς Βουλή και τούρκικη πρεσβεία: Τρίτη 29/1, 18:00 Προπύλαια

ΔΙΚΗ: Δευτέρα 4/2, 9:00, φυλακές Κορυδαλλού

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Aναρχικών και Kομμουνιστών)

ΚΥΡΙΑΚΗ 20/1, ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ, ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ, 10.00ΠΜ, FACTORY OUTLET (Πειραιώς 76, Ρέντης)

Την Κυριακή 20 Γενάρη 2019 στις 10πμ οργανώνουμε απεργιακή συγκέντρωση στο Factory Outlet (Πειραιώς 76, Ρέντης).

Η κινητοποίησή μας αυτή γίνεται λίγες ημέρες μετά την εργατική συγκέντρωση / συνέλευση / κινητοποίηση / γιορτή… στο Factory Outlet στις 2/1/19

H επόμενη συνέλευση του Συντονιστικού δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια θα γίνει την Τετάρτη 16/1 στις 9μμ ακριβώς στα γραφεία του ΣΥΒΧΨΑ (Λόντου 6, Εξάρχεια). Η συνέλευση είναι ανοιχτή σε όσα εργατικά σωματεία και συλλογικότητες, συναδέλφισσες και συναδέλφους βρέθηκαμε στις απεργιακές κινητοποιήσεις και σε όλες τις σχετικές παρεμβάσεις μας όλη την περασμένη περίοδο και γενικά σε όλους όσοι επιθυμούν να αναπτύξουν/συντονίσουν δράση για το ζήτημα αυτό.

ΟΥΤΕ 52, ΟΥΤΕ 32, ΟΥΤΕ 8! ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ!

ΚΑΝΕΝΑΣ ΓΙΑ ΨΩΝΙΑ – ΚΑΝΕΝΑΣ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ,
ΣΤΙΣ 20 ΓΕΝΑΡΗ (ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ) ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΚΛΕΙΣΤΑ.

ΒΑΖΟΥΜΕ ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΜΠΡΟΣΤΑ!

Η ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΘΗΚΕ,
ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ.

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας

και τα «απελευθερωμένα» ωράρια

Διεθνιστική Αντιφασιστική Συγκέντρωση: Κυριακή 20 Ιανουαρίου, Προπύλαια στις 13:00.

Καμία συμμετοχή. Καμία ανοχή στα εθνικιστικά συλλαλητήρια.

Πίσω φασίστες – Εμπρός Σύντροφοι!

Ενάντια στον ευρωατλαντικό “ρεαλισμό” και τις νατοϊκές “λύσεις”. Πόλεμο στον πόλεμο των ιμπεριαλιστών. Πόλεμο στους αστούς ειρήνη στους λαούς

Μέσα στο προεκλογικό κλίμα, που εγκαινιάστηκε και επίσημα μετά την αποχώρηση από τη μακροβιότερη μνημονιακή συγκυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ) του ακροδεξιού συνεταίρου και με την επέκταση της ευρωατλαντικής “ολοκλήρωσης” των δυτικών Βαλκανιών προ των πυλών, μέσω της επικύρωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών και από το ελληνικό κοινοβούλιο, όλος ο φασιστικός-εθνικιστικός εσμός, οι απόγονοι των ταγματασφαλιτών και των δοσιλόγων, οι νεο-εθνικόφρονες νατοϊκοί στρατηγοί, οι χουντικοί ρασοφόροι, οι ναζιστές δολοφόνοι του Σαχζατ Λουκμάν, του Παύλου Φύσσα, του Petrit Zifle, ένα χρόνο μετά το περσινό συλλαληλήτηριο-φιάσκο για την “Μακεδονία που είναι μια και είναι ελληνική”, λιγουρεύονται και πάλι το “αθηναϊκο πεζοδρόμιο”.

Ξεχνάνε κάτι: η Αθήνα ήταν, είναι και θα είναι αντιφασιστική.

Διεθνιστική Αντιφασιστική Συγκέντρωση

Κυριακή 20 Ιανουαρίου, Προπύλαια στις 13:00

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

*

Κείμενο της Ταξικής Αντεπίθεσης που κυκλοφόρησε τον Ιούνη του ’18 μετά την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών:

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες συγχαίρουν τους πρωθυπουργούς Αλέξη Τσίπρα και Ζόραν Ζάεφ και χαιρετίζουν την ιστορική συμφωνία για την επίλυση της διαφωνίας του ονοματολογικού. Αυτή η επίλυση θα ωφελήσει τις δύο χώρες και θα ενισχύσει την περιφερειακή ασφάλεια και ευημερία.»

Απόσπασμα από ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ σχετικά με τη συμφωνία Ελλάδας και Β. Μακεδονίας

Την Κυριακή 17 Ιούνη στο χωριό Ψαράδες της Μ. Πρέσπας υπογράφηκε από τους υπουργούς Εξωτερικών της Ελλάδας και της FYROM (πλέον Βόρεια Μακεδονία) Ν. Κοτζιά και Ν. Ντιμιτρόφ, παρουσία των πρωθυπουργών Τσίπρα και Ζάεφ, η πολυπόθητη συμφωνία που διευθετεί το ονοματολογικό ζήτημα της δεύτερης στο πλαίσιο της ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης των Δυτικών Βαλκανίων. Βέβαια η λύση του ονοματολογικού ζητήματος δεν είναι τίποτα άλλο από ένα προπέτασμα καπνού για την περαιτέρω προέλαση του κεφαλαίου και την πλήρη πρόσδεση της γείτονος στο άρμα του ευρω-ατλαντικού ιμπεριαλισμού, βάζοντας ακόμα ένα λιθαράκι στην οχύρωση των συμφερόντων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια στο πλαίσιο του οξυμένου ανταγωνισμού με τη Ρωσία και την Κίνα. Εξού και η αποθέωση προς Τσίπρα- Ζάεφ από εκπροσώπους των ΗΠΑ, την εκπρόσωπο της ΕΕ για θέματα εξωτερικής πολιτικής Μογκερίνι, τον επίτροπο αρμόδιο για τη διεύρυνση της ΕΕ Χαν, τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, τον γερμανό υπουργό εξωτερικών και άλλα πολλά καλόπαιδα.

Κάπως έτσι, σύμφωνα με το άρθρο 2 της συμφωνίας η ελληνική κυβέρνηση θα κάνει επίσημη πρόσκληση στην κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας για να προχωρήσουν οι ενταξιακές διαδικασίες στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ: «με τη λήψη της γνωστοποίησης της κύρωσης της παρούσας συμφωνίας από το Κοινοβούλιο του δεύτερου μέρους, το πρώτο μέρος (σ.σ. Ελλάδα) χωρίς καθυστέρηση: i) Θα γνωστοποιήσει στον πρόεδρο του Συμβουλίου της ΕΕ ότι υποστηρίζει την έναρξη των ενταξιακών στην ΕΕ διαπραγματεύσεων του δεύτερου μέρους (σ.σ. Β. Μακεδονία) (…) ii) Θα γνωστοποιήσει στο γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ ότι υποστηρίζει να απευθυνθεί από το ΝΑΤΟ προς το δεύτερο μέρος πρόσκληση ένταξης». Όπως δήλωσε και ο πρωθυπουργός Ζάεφ: «Το ΝΑΤΟ κατέληξε σε ομόφωνη πολιτική απόφαση να συζητήσει επισήμως για την πρόσκληση ένταξης της Μακεδονίας στη συμμαχία, στη Σύνοδο Κορυφής της, αρχές Ιούλη στις Βρυξέλλες».

Όμως για να γίνει κατανοητό πως επιτεύχθηκε η συμφωνία αυτή, καθώς δεν πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία των εμπλεκόμενων μερών όπως διατείνεται ο Τσίπρας, αλλά μετά από προτροπές και πίεση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ θα πρέπει να ανατρέξουμε τουλάχιστον ένα μίση χρόνο πίσω.

Τον Δεκέμβριο του 2016 στη Βόρεια Μακεδονία πραγματοποιούνται εκλογές οι οποίες και δεν οδηγούν στο σχηματισμό κυβέρνησης. Τον Απρίλιο του 2017 σημειώνονται εκτεταμένα επεισόδια μέσα και έξω από το κοινοβούλιο από δυνάμεις της εθνικιστικής αντιπολίτευσης και μετά από καθοριστική παρέμβαση των αμερικανών, τον Ιούνιο του 2017 σχηματίζεται η κυβέρνηση του σοσιαλδημοκράτη Ζόραν Ζάεφ με τη στήριξη δυο (εκ των τριών) αλβανόφωνων κομμάτων. Δεν μπορεί να ειδωθεί έξω από αυτό το πλαίσιο και η συνάντηση του Ζάεφ με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ Στόλτενμπεργκ λίγες μέρες μετά τον σχηματισμό κυβέρνησης στη Β. Μακεδονία. Τότε σημείωνε ο δεύτερος: «Θέλουμε να δούμε τη πΓΔΜ ως μέρος μιας σταθερής περιοχής. Οι πόρτες του ΝΑΤΟ είναι ανοιχτές». Για το ΝΑΤΟ η ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας σε αυτό αποτελεί στρατηγική απόφαση στο πλαίσιο της πλήρους στρατιωτικής περικύκλωσης της Ρωσίας και ιδιαίτερα μετά τη συμφωνία μεταξύ Ρωσίας – Σερβίας για την εγκατάσταση ρωσικής στρατιωτικής βάσης στην επικράτεια της δεύτερης.

Στην Ελλάδα μεγάλο μέρος τόσο της δεξιάς/ ακροδεξιάς, αλλά κι ένα τμήμα της καθεστωτικής αριστεράς μιλάει για μια συμφωνία η οποία έχει το “σπέρμα” του αλυτρωτισμού καθώς αναγνωρίζεται η μακεδονική γλώσσα και o Μακεδόνας πολίτης. Κι αν για τους πρώτους είναι απόλυτα φυσιολογικό να ταυτίζονται με το βούρκο του δολοφονικού τους παρελθόντος και με τις απηνείς διώξεις που υπέστησαν οι σλαβομεκεδόνες στην Ελλάδα, για τους δεύτερους μόνο να εκπλαγούμε μπορούμε με την επιταχυνόμενη απομάκρυνσή τους από το διεθνισμό και το διαρκές φλερτάρισμά τους με την εθνικιστική αφήγηση. Από τη μία σχηματισμοί σαν την ΚΟΕ και τη ΛΑΕ ψαρεύουν στα θολά νερά του εθνικισμού και από την άλλη το ΚΚΕ διαρρηγνύει οριστικά τους ιστορικούς του δεσμούς με τον σλαβομακεδόνικο λαό, που έχυσε το αίμα του για την απελευθέρωση του τόπου στη λαϊκή εποποιία του 1941-49.

Στην πραγματικότητα, όμως, στη συμφωνία αυτή η Ελλάδα συμμετείχε από θέση ισχύος, τόσο γιατί σαν εθνοκρατικός σχηματισμός είναι υψηλότερα στον διεθνή καπιταλιστικό καταμερισμό, όσο και γιατί η Βόρεια Μακεδονία είναι αυτή η οποία ωφελείται (έστω και οριακά) περισσότερο από τα επακόλουθα της συμφωνίας (ένταξη στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ). Η θέση ισχύος του ελληνικού κράτους αποτυπώνεται τόσο στην πρωτοφανή απόφαση για επιβολή συνταγματικής αναθεώρησης στη Β. Μακεδονία όσο και στο άρθρο 7 της συμφωνίας, στο οποίο αναφέρεται ότι ο όρος “Μακεδονία” και “Μακεδόνας” έχει διαφορετικό ιστορικό πλαίσιο για τις δυο χώρες. Για τη μεν Ελλάδα αναφέρεται «ο ελληνικός πολιτισμός, η ιστορία, η κουλτούρα και η κληρονομιά αυτής της περιοχής από την αρχαιότητα έως σήμερα», για τη δε Βόρεια Μακεδονία αναφέρεται «η επικράτεια, η γλώσσα, ο πληθυσμός και τα χαρακτηριστικά τους, με τη δική τους ιστορία, πολιτισμό και κληρονομιά, διακριτώς διαφορετικά από αυτά που αναφέρονται στο παραπάνω εδάφιο (σσ για την Ελλάδα)». Αναφορικά με τη γλώσσα, πράγματι ως επίσημη ορίζεται η Μακεδονική γλώσσα, συμπληρώνει όμως η συμφωνία ότι αυτή ανήκει στην ομάδα των Νότιων Σλαβικών γλωσσών, ενώ σημειώνεται πως «η επίσημη γλώσσα και τα άλλα χαρακτηριστικά του Δεύτερου Μέρους (σ.σ. της Β. Μακεδονίας) δεν έχουν σχέση με τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, την ιστορία, την κουλτούρα και την κληρονομιά της βόρειας περιοχής του Πρώτου Μέρους(της Ελλάδας)».

Στην πράξη η συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ αποτελεί το boarding pass για την επιβίβαση της Βόρειας Μακεδονίας στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και οι λαοί και από τις δυο πλευρές των συνόρων δεν έχουν τίποτα το θετικό να προσβλέπουν από αυτή. Άλλωστε το πρόσφατο παρελθόν το αποδεικνύει περίτρανα. Η συμμετοχή σε τέτοιου είδους σχηματισμούς (ΝΑΤΟ, ΕΕ) μόνο ανασφάλεια και πολέμους έχει να προσφέρει, σε αντίθεση με όσα διατείνεται στην ανακοίνωσή του το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Η συμφωνία αυτή εντείνει την εξάρτηση και στις δυο χώρες και τις “μπλέκει” πιο βαθειά στα ιμπεριαλιστικά “παιχνίδια” στην περιοχή των Βαλκανίων. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε αποθήκη όπλων και σε ένα μεγάλο αεροδρόμιο για το ΝΑΤΟ, ότι η κυβέρνηση έχει σπείρει νατοϊκές βάσεις και στρατιωτικές εγκαταστάσεις από άκρη σε άκρη σε όλη τη χώρα και ότι στη Σούδα ελλιμενίζονται και από εκεί ξεκινάνε τα αεροσκάφη που “διασφαλίζουν την τάξη και αποκαθιστούν την ειρήνη” στη Μέση Ανατολή. Επιπλέον, για το ελληνικό κεφάλαιο η συμφωνία είναι ένας βατήρας για μια νέα βαλκανική εξόρμηση, σε ένα “φιλικότερο” πλέον περιβάλλον.

Οι αστικές τάξεις των δυο χωρών και το πολιτικό τους προσωπικό προσβλέπουν στη συμφωνία αυτή τη γεωστρατηγική τους αναβάθμιση, βλέπουν δολάρια και ευρώ να ρέουν, αγωγούς φυσικού αερίου να χτίζονται. Όμως για να πραγματοποιηθούν τα σχέδιά τους θα πρέπει η εργατική δύναμη να κινεζοποιηθεί κι’ άλλο, θα πρέπει τα εργασιακά δικαιώματα να γίνουν χαρτοπόλεμος και οι πραγματικοί όροι διαβίωσης των εργαζομένων να γίνουν ακόμα χειρότεροι.

Η συνεργασία μεταξύ των δυο αστικών τάξεων περιγράφεται στο άρθρο 14 της συμφωνίας, όπου γίνεται λόγος για δέσμευση περεταίρω ανάπτυξης της “διασυνδεσιμότητας” στη περιοχή και οικονομικής και επιχειρηματικής συνεργασίας στους τομείς της Ενέργειας, του περιβάλλοντος, της βιομηχανίας, των υποδομών, της διαμετακόμισης εμπορευμάτων και φορτίων, των επενδύσεων, του τουρισμού, του εμπορίου και των μεταφορών, προωθώντας την ευρωατλαντική πολιτική για ενεργειακή απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο: «τα δύο μέρη θα αναπτύξουν και θα ενισχύσουν τη συνεργασία τους όσον αφορά στην Ενέργεια, ιδίως διά της κατασκευής, συντήρησης και χρήσης διασυνδεόμενων αγωγών φυσικού αερίου και πετρελαίου (υφιστάμενων, υπό κατασκευή και σχεδιαζόμενων) και όσον αφορά στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, περιλαμβανομένων των φωτοβολταϊκών, της αιολικής και της υδροηλεκτρικής ενέργειας. Πιθανά εκκρεμή ζητήματα θα αντιμετωπισθούν χωρίς καθυστέρηση, με τη σύναψη αμοιβαίως επωφελών διακανονισμών λαμβάνοντας σοβαρά υπ’ όψιν την Ευρωπαϊκή Ενεργειακή Πολιτική και το ευρωπαϊκό κεκτημένο».

Η συνεργασία μεταξύ των δυο αστικών τάξεων, στο πλαίσιο των σχεδιασμών για τη γεωστρατηγική αναβάθμισή τους μέσω του βαθέματος της συμμετοχή τους στους οξυμένους ενδοαστικούς ανταγωνισμούς, επιταχύνεται το τελευταίο διάστημα μετά την ανατροπή της εθνικιστικής κυβέρνησης Γκρούεφσκι τον Ιανουάριο του 2016 και την τοποθέτηση του σοσιαλδημοκράτη Ζάεφ στον πρωθυπουργικό θώκο ένα χρόνο αργότερα. Ήδη μέσα σ’ αυτό το διάστημα οι εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των δύο χωρών αυξήθηκαν κατά 14,7%, ενώ δρομολογείται για το 2019 η έναρξη της κατασκευής του διασυνδετήριου αγωγού φυσικού αερίου Ελλάδας – Βόρειας Μακεδονίας. Ταυτόχρονα, δρομολογείται και η επαναλειτουργία του ανενεργού πετρελαιαγωγού Θεσσαλονίκη – Σκόπια. Τον αγωγό διαχειρίζεται ο όμιλος «ΒΑΡΔΑΧ ΑΕ» (Vardax SA), στον οποίο συμμετέχει σε ποσοστό 80% η ΕΛΠΕΤ – ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ Α.Ε. (θυγατρική της ΕΛΠΕ σε ποσοστό 63%) και κατά 20% το κράτος της Βόρειας Μακεδονίας.

Την ίδια ώρα η συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ άνοιξε στην πράξη το καπάκι για να ξεχυθεί ο φασιστικός βόθρος, αναμοχλεύοντας τα εθνικιστικά πάθη και στις δυο χώρες. Ο εμπρησμός της κατάληψης Libertatia στη Θεσ/νίκη από φασίστες και χουλιγκάνους, που έδρασαν με την κάλυψη του εσμού της σύγχρονης εθνικοφροσύνης, αλλά κι ένα πλήθος ανάλογων επιθέσεων που ακολούθησαν στο “περιθώριο” των εθνικιστικών συλλαλητηρίων (ΕΚΧ Σχολείο, θέατρο Εμπρός, κατάληψη ΠΙΚΠΑ, επίθεση σε τούρκους αλληλέγγυους στον κομμουνιστή απεργό πείνας Τουργούντ Καγιά) είναι ένα δείγμα για το πόσο επικίνδυνο μπορεί να γίνει το φαινομενικά γραφικό χαφιεδότσουρμο του εθνικού κορμού. Ωστόσο, θα ήταν τεράστιο σφάλμα να περιορίσουμε την κίνησή μας στα στενά όρια ενός απλοϊκού αντανακλαστικού αντιφασισμού, καθώς η συμφωνία για το ονοματολογικό έχει ευρύτερες προεκτάσεις και συνέπειες, αφού αποτελεί ακόμα έναν κρίκο στην αλυσίδα της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας και των οξυμένων ανταγωνισμών. Όπως γράφαμε στην ανακοίνωση ενάντια στην εθνικιστική φιέστα της 4ης Φλεβάρη: «Αυτή η αναμόχλευση των εθνικισμών, που προκύπτει αντικειμενικά από τις κινήσεις αυτές, δεν είναι ένα απλό τοπικό ζήτημα, αλλά λαμβάνει χώρα στο φόντο του σκληρού ανταγωνισμού ΗΠΑ – Ρωσίας στην περιοχή των Βαλκανίων. Από τη μια πλευρά, οι ΗΠΑ έχοντας δυνατά ερείσματα στην περιοχή μετά την πτώση του λεγόμενου “ανατολικού μπλοκ” δημιουργούν γεωπολιτικές, οικονομικές, ενεργειακές και διπλωματικές συμμαχίες με σκοπό τον απόλυτο έλεγχο και τον περιορισμό της ρωσικής διείσδυσης στην περιοχή. Το ΝΑΤΟ κάνει ακόμα πιο εμφανή την παρουσία του στα Βαλκάνια, επενδύοντας σε κράτη όπως η Αλβανία, το Κόσοβο, η Βουλγαρία και η Ρουμανία. Σε αυτή τη συγκυρία, και δεδομένης της ρήξης των σχέσεων των ΗΠΑ με την Τουρκία, οι αμερικάνοι -όπως φαίνεται μεταξύ άλλων και από τη δημιουργία νέας στρατιωτικής βάσης στην Αλεξανδρούπολη- θεωρούν ως κομβικό το ρόλο της Ελλάδας, αφού σύμφωνα με τον αμερικανό πρέσβη στην Αθήνα Τζέφρι Πάιατ, η Ελλάδα είναι ένας “ευέλικτος γεωπολιτικός μεντεσές”. Από την πλευρά της η Ρωσία ενισχύει τη διείσδυσή της στη Σερβία και τη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, ενώ διατηρεί ισχυρά φιλορωσικά ερείσματα σε άλλα κράτη (όπως το Μαυροβούνιο), προσπαθώντας να ανατρέψει το συσχετισμό δύναμης στην περιοχή. Σε αυτό το φόντο των οξύτατων ανταγωνισμών η είσοδος της FYROM στο ΝΑΤΟ είναι επιτακτική για την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, αλλά και της ΕΕ. Αντικειμενικά, λοιπόν, το “ονοματολογικό” ζήτημα εγείρει για ακόμα μια φορά τα εθνικιστικά πάθη ανάμεσα στις δυο συμμαχικές χώρες, την Ελλάδα και τη FYROM. Κάπως έτσι, μαζί με τα γεράκια του αστικού κοσμοπολιτισμού εμφανίζονται και οι βρικόλακες του εθνικισμού».

Απέναντι στα σχέδια της εγχώριας αστικής τάξης και των διεθνών πατρώνων της, οι εργαζόμενοι και οι νεολαίοι πρέπει να οργανωθούν και να αντιταχθούν σε κάθε σχέδιο που σπέρνει το δηλητήριο του εθνικισμού, που πυκνώνει τα σύννεφα του πολέμου. Ενάντια, λοιπόν, στα γεράκια και τους βρικόλακες του κοσμοπολιτισμού και του εθνικισμού έχουμε το επαναστατικό καθήκον σχηματοποίησης ενός διεθνιστικού πόλου, ενός αντιπολεμικού κινήματος που θα σταθεί ανάχωμα στους επικίνδυνους πολεμοκάπηλους σχεδιασμούς και θα προωθήσει τη φιλία και την ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ των λαών.

Μόνο ο οργανωμένος λαός μπορεί να βάλει φρένο στη επέλαση του κεφαλαίου και την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα. Μόνο ο οργανωμένος λαός μπορεί να αντιταχθεί στην διπλή κυριαρχία της αστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού και να κάνει το επόμενο στέρεο βήμα. Ένα βήμα πιο κοντά στην οργάνωση της τάξης μας, ένα βήμα πιο κοντά στην προοπτική της κοινωνικής επανάστασης.

ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ

ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΥΣ ΑΣΤΟΥΣ – ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ

 

Καμία συμμετοχή. Καμία ανοχή στα εθνικιστικά συλλαλητήρια. Διεθνιστική Αντιφασιστική Συγκέντρωση: Κυριακή 20/1, Προπύλαια 13:00

Καμία συμμετοχή. Καμία ανοχή στα εθνικιστικά συλλαλητήρια.

Πίσω φασίστες – Εμπρός Σύντροφοι!

Διεθνιστική Αντιφασιστική Συγκέντρωση

Κυριακή 20 Ιανουαρίου, Προπύλαια στις 13:00

Πολιτικές Ομάδες, Συλλογικότητες, Στέκια, Καταλήψεις, Σύντροφοι – Συντρόφισσες

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Καθώς η καπιταλιστική κρίση βαθαίνει και η επίθεση στα λαϊκά και εργατικά συμφέροντα εντείνεται, η μέχρι πρότινος κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, προωθεί ένα νέο νόμο, δήθεν για προσλήψεις αναπληρωτών εκπαιδευτικών. Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται παρά για ένα νόμο που απαξιώνει ακόμα περισσότερο τη δημόσια παιδεία, θέτει το πλαίσιο για νέες απολύσεις και ενισχύει τον ανταγωνισμό μεταξύ των εργαζομένων, εισάγοντας το θεσμό του λεγόμενου “προσοντολογίου”. Μετά τις μεταρρυθμίσεις του νόμου Γαβρόγλου, το “προσοντολόγιο” συνεχίζει το έργο της καπιταλιστικής αναδιάρθωσης στον τομέα της εκπαίδευσης, υποτάσσοντας ακόμα περισσότερο τη δημόσια παιδεία στις ανάγκες της ελεύθερης αγοράς.

Ενάντια στα παραπάνω, έχει ξεδιπλωθεί τις τελευταίες μέρες ένας δυναμικός αγώνας με διαδηλώσεις, καταλήψεις και απεργιακές κινητοποιήσεις. Μετά τους φοιτητές και τους μαθητές που βγήκαν στους δρόμους το προηγούμενο διάστημα, τη σκυτάλη του αγώνα παίρνουν οι εκπαιδευτικοί, με τους κακοπληρωμένους και επισφαλώς εργαζόμενους υπό δύσκολες συνθήκες αναπληρωτές στην πρώτη γραμμή. Ο αγώνας των εκπαιδευτικών δεν είναι απλά ένας αγώνας ενάντια σε ένα νέο νομοσχέδιο. Είναι αγώνας ενάντια στην ανεργία, την επισφάλεια και τη συνολική απαξίωση της εργασίας, η οποία ξεκίνησε με την υπογραφή του πρώτου μνημονίου και συνεχίστηκε από όλες τις κυβερνήσεις μέχρι και τη σημερινή, σε πλήρη συμφωνία με τα συμφέροντα του ντόπιου και διεθνούς κεφαλαίου, αλλά και με τις επιταγές των δανειστών και του ιμπεριαλισμού. Είναι αγώνας για την υπεράσπιση των συμφερόντων όχι μόνο μιας κατηγορίας εργαζομένων, αλλά ολόκληρηρης της εργατικής τάξης και του λαού.

Οι αγωνιζόμενοι εκπαιδευτικοί αντιμετωπίστηκαν από τις δυνάμεις καταστολής με ιδιαίτερη αγριότητα, με ξύλο και δακρυγόνα σε ευθεία βολή. Οι επιθέσεις αυτές συνεχίστηκαν παρά την υποκριτική παρέμβαση της υπουργού περί “απαράδεκτων ενεργειών κάποιων ανδρών των ΜΑΤ” και προστίθενται σε πολυάριθμες αναίτιες επιθέσεις που έχουν δεχθεί διαδηλωτές κατά την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με χαρακτηριστικές αυτές στις δύο τελευταίες πορείες των επετείων της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, στην πορεία της 6ης Δεκέμβρη, αλλά και πιο πρόσφατα στη διαδήλωση ενάντια στην επίσκεψη Μέρκελ. Αποδεικνύεται έτσι για άλλη μια φορά ότι είναι αυταπάτη η προσδοκία μιας μετριοπαθούς κατασταλτικής πολιτικής από την αριστερά του κεφαλαίου.

Η στήριξη του αγώνα των εκπαιδευτικών είναι καθήκον όλων των αντικαπιταλιστικών δυνάμεων. Ενάντια στην απαξίωση της εργασίας και της δημόσιας παιδείας, ενάντια στην κρατική καταστολή, με οργάνωση στη βάση και ενότητα στη δράση, ο αγώνας των εκπαιδευτικών να είναι νικηφόρος και η απόσυρση του αντεργατικού νομοσχεδίου να γίνει ένα βήμα προς την ανάκτηση της πίστης στη δύναμη της τάξης μας και την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος.

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Αθήνα, Ιανουάριος 2019

Σχετικά με τη “θυσία σε βρώμικο βωμό” στις 9/1/19 στο εργοτάξιο του γηπέδου της Δικέφαλος ΑΕ στη Νέα Φιλαδέλφεια

Το παγωμένο πρωινό στις 9/1/ 19 διαπράχθηκε ένα ακόμα προαναγγελθέν έγκλημα του κεφαλαίου και του κράτους του. Άλλη μια “θυσία στο βρώμικο βωμό” της καπιταλιστικής κερδοφορίας και της εργοδοτικής τρομοκρατίας: εξηντάχρονος εργάτης άφησε την τελευταία του πνοή μετά την πτώση του στο κενό, από έναν από τους πυλώνες του υπό κατασκευή γηπέδου της Δικέφαλος ΑΕ (του μεγαλοκαπιταλιστή ιδιοκτήτη της ΠΑΕ ΑΕΚ Δ.Μελισσανίδη) στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Μια θυσία σε βρώμικο βωμό” για να χτιστεί η “Αγιά Σοφιά” ή “Αρένα Δούρου” του “Τίγρη”. Ένας αναμενόμενος θάνατος, πιθανώς ήδη προϋπολογισμένος στα λογιστικά βιβλία της εργολήπτριας εταιρίας ΕΡΜΩΝΑΣΣΑ ΑΕ. Τον περασμένο Οκτώβρη, όλοι οι εργάτες του εργοταξίου, μετά από τον τραυματισμό συναδέλφου τους και ενάντια στην ασυδοσία των αφεντικών, συσπειρώθηκαν και κατέβηκαν σε απεργία, προκηρυγμένη από το Συνδικάτο Οικοδόμων, αγωνιζόμενοι για άμεση λήψη μέτρων προστασίας, υπογραφή εργοταξιακής συλλογικής σύμβασης, αυξήσεις στα μεροκάματα της πείνας και κατάργηση των εξαντλητικών ωραρίων. Απέναντί τους βρήκαν μπετοναρισμένο το μαύρο μέτωπο της εργοδοσίας, των υπουργείων, των άφαντων “επιθεωρητών εργασίας”, των εισαγγελέων, των μπάτσων, των μπράβων και των μμε του μαφιόζικου καπιταλισμού. Ένας αναμενόμενος θάνατος, ακόμα ένας, σ’ έναν κλάδο όπως αυτός της οικοδομής, όπου η ανεργία θερίζει, η εντατικοποίηση αποτελεί τον κανόνα, τα εργοτάξια και οι οικοδομές θυμίζουν στρατόπεδα, οι μεγαλοεργολάβοι και οι κατασκευαστικές εταιρίες συνεχίζουν να θησαυρίζουν και να ξεζουμίζουν αυτούς που χτίζουν τα ιδρύματα, τα στάδια και τα μέγαρα της ντόπιας ολιγαρχίας, τους ντόπιους και μετανάστες εργάτες, αυτούς που συνεχίζουν να πληρώνονται με όλο και λιγότερα ψίχουλα. Ένας αναμενόμενος θάνατος, ακόμα ένας, στη “μεταμνημονιακή Ελλάδα” που έχει ήδη μετατραπεί σε μια απέραντη (τυπική ή άτυπη) Ειδική Οικονομική Ζώνη. Μέσα σ’ αυτήν την κανονικότητα της καπιταλιστικής επέλασης που για να φέρει την “ανάπτυξη” γκρεμίζει ότι έχει απομείνει ακόμα όρθιο από κατακτήσεις και δικαιώματα, δέκα μέρες πριν το εργοδοτικό έγκλημα στη Νέα Φιλαδέλφεια, τη νύχτα της παραμονής πρωτοχρονιάς του 2019, 27χρονος ντελιβεράς – πατέρας δύο παιδιών άφησε τη ζωή του στην άσφαλτο στα Χανιά. Ήταν ο έβδομος καταγεγραμμένος νεκρός εργαζόμενος οδηγός δικύκλου κατά τη διάρκεια του 2018.

Στη Νέα Φιλαδέλφεια, το αίμα του μάστορα ηλεκτροσυγκολλητή, που πότισε το νέο γήπεδο της ΑΕΚ, λερώνει πολλά χέρια, βαραίνει -ή τουλάχιστον θα έπρεπε να βαραίνει- πολλές συνειδήσεις. Γιατί δεν είναι το πρώτο αίμα που χύνεται ούτε στο συγκεκριμένο κάτεργο ούτε στη συγκεκριμένη περιοχή. Τα drones και οι κάμερεςαθλητικών ενημερωτικών” ιστοσελίδων άλλωστε, καταγράφουν και μεταδίδουν νυχθημερόν “την πορεία των έργων” και τα ντοπαρισμένα σχόλια έμμισθων ή άμισθων οργανωμένων οπαδών απαιτούν “να τελειώνει ο ναός”. Για να προχωρήσει η ανέγερση του γηπέδου και η μετατροπή της προσφυγικής-λαϊκής αθηναϊκής συνοικίας σε μια αρένα απόσπασης υπεραξίας, σ’ ένα διασκεδαστήριο εντατικής και πειθαρχημένης εργασίας, σ’ ένα καπιταλιστικό Eldorado, όπου ένοπλοι εργοδότες απειλούν εργαζόμενους που διεκδικούν το δίκιο τους, ξεζουμίζουν για ωρομίσθια και μεροκάματα πείνας, “δαγκώνουν” ένσημα και δεν καταβάλλουν ασφαλιστικές εισφορές, επιβάλλουν εξαντλητικά ωράρια και απλήρωτες υπερωρίες, στέλνουν στο θάνατο εργάτες -σε ακραίες καιρικές συνθήκες- με παγετούς και καύσωνες (για να “βγει η δουλειά”, για να “τηρηθούν οι προθεσμίες”), κύλησε ήδη από το καλοκαίρι του 2014 και έπειτα, το χειμώνα του 2017, πολύ νερό, ή μάλλον αρκετό αίμα στο αυλάκι… Να θυμίσουμε τα “εδώ μόνο ΑΕΚ” και τα “όλο το Άλσος γήπεδο”; Τις απόπειρες φίμωσης και τρομοκράτησης κάθε φωνής υπεράσπισης του Άλσους και της πόλης, τις λεηλασίες αυτοδιαχειριζόμενων χώρων, την απόπειρα εμπρησμού και το κλείσιμο της κατάληψης Στρούγκα, τις τραμπούκικες επιθέσεις σε συνελεύσεις και εκδηλώσεις, τους τραυματισμούς συντρόφων και συντροφισσών, τους ξυλοδαρμούς κατοίκων, τη στοχοποίηση αγωνιστών και αγωνιστριών, τον αστυνομικό φραγμό στη γέφυρα της οδού Χαλκίδος, την αγαστή συνεργασία του κράτους και του ιδιωτικού οπαδικού στρατού για την απαγόρευση εισόδου στην λεωφόρο Δεκελείας της μαζικής διαδήλωσης αναρχικών και κομμουνιστών-συντρόφων και συντροφισσών στις 16 Μάρτη 2017 και την απόπειρα επιβολής στην περιοχή ενός καθεστώτος πολιτικού, κοινωνικού και ταξικού απαρτχάιντ; Θα ακουστεί μακάβρια τετριμμένο αν θυμίσουμε ότι το αίμα δεν είναι νερό και ότι η Μνήμη δεν είναι σκουπίδι;

Όπως και να έχει, είναι η ίδια η σκληρή πραγματικότητα εκείνη που -βαμμένη με το αίμα εργατών- υπενθυμίζει ότι δεν υπάρχει μέση οδός που να συνδέει το δρόμο της ταξικής πάλης και του αγώνα για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, μ’ εκείνον του τυφλού, κι εντέλει αντεργατικού-αντιλαϊκού, οπαδισμού. Μια βδομάδα μετά απ’ αυτό το εργοδοτικό έγκλημα, τώρα που έχουν στεγνώσει τα δάκρυα των κροκοδείλων και οι πόντιοι πιλάτοι έχουν πλύνει τα χέρια τους, τώρα που ο θάνατος και αυτού του εργάτη δεν είναι είδηση, τώρα που ήδη άλλο ένα όνομα (μέχρι το επόμενο) ακολούθησε στη μακρά λίστα των “εργατικών ατυχημάτων” και της “κακιάς στιγμής” (εκείνο του 51χρονου εργαζόμενου στην επιχείρηση ιχθυοκαλλιεργειών Νηρέας στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας), δικό μας ταξικό καθήκον ήταν και παραμένει να μην ξεχάσουμε, να μην συγχωρήσουμε.

ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ

ΜΕ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗ ΒΑΣΗ & ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗ ΔΡΑΣΗ

ΝΑ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Συνέλευση εν’ οψει του εθνικιστικού συλλαλητηρίου στις 20/1 στο Σύνταγμα: Τετάρτη 16/1 18.00 ΕΜΠ (κτ.Γκίνη)

Μέσα στο προεκλογικό κλίμα, που εγκαινιάστηκε και επίσημα μετά την αποχώρηση από τη μακροβιότερη μνημονιακή συγκυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ) του ακροδεξιού συνεταίρου και με την επέκταση της ευρωατλαντικής “ολοκλήρωσης” των δυτικών Βαλκανιών προ των πυλών, μέσω της επικύρωσης της Συμφωνίας των Πρεσπών και από το ελληνικό κοινοβούλιο, όλος ο φασιστικός-εθνικιστικός εσμός, οι απόγονοι των ταγματασφαλιτών και των δοσιλόγων, οι νεο-εθνικόφρονες νατοϊκοί στρατηγοί, οι χουντικοί ρασοφόροι, οι ναζιστές δολοφόνοι του Σαχζατ Λουκμάν, του Παύλου Φύσσα, του Petrit Zifle, ένα χρόνο μετά το περσινό συλλαληλήτηριο-φιάσκο για την “Μακεδονία που είναι μια και είναι ελληνική”, λιγουρεύονται και πάλι το “αθηναϊκο πεζοδρόμιο”.

Ξεχνάνε κάτι: η Αθήνα ήταν, είναι και θα είναι αντιφασιστική.

Εν’ όψει του εθνικιστικού συλλαλητηρίου της Κυριακής 20 Γενάρη στο Σύνταγμα, καλούμε τις ταξικές και κοινωνικές δυνάμεις του κινήματος σε συσπείρωση για τη συνδιοργάνωση διεθνιστικής-αντιφασιστικής κινητοποίησης.

Συνέλευση: Τετάρτη 16 Γενάρη στις 18.00 στο ΕΜΠ (κτ.Γκίνη)

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Κείμενο της Ταξικής Αντεπίθεσης που κυκλοφόρησε τον Ιούνη του ’18 μετά την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών: Σχετικά με τη συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ και την ευρωατλαντική ολοκλήρωση των δυτικών Βαλκανίων

Περιστέρι: Συγκέντρωση και Πορεία ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία, Παρασκευή 18/1 – 19:00

Στις 23 Δεκέμβρη τα ξημερώματα, ο συνάδελφος Μοχάμετ κατα την διάρκεια παραπλανητικής παραγγελίας, δέχτηκε επίθεση από τον πρώην εργοδότη του Χρήστο Σαλμά (ιδιοκτήτη και του ψητοπωλείου « το σουβλάκι της Ιφικράτους» στο Χαλάνδρι) και από ακόμα έναν «φουσκωτό» θρασύδειλο. Η αιτία της ενέδρας και του ξυλοδαρμού είναι οι διεκδικήσεις του συναδέλφου Μοχάμετ από τον πρώην εργοδότη του.

Στηρίζουμε – Συμμετέχουμε στη Συγκέντρωση – Πορεία: Παρασκεύη 18/1 

Πλατεία δημοκρατίας ΜΕΤΡΟ Περιστέρι 19.00

Ολόκληρο το κείμενο της ΣΒΕΟΔ εδώ

 

ΛΕΥΤΕΡΙΑ στους 9 Τούρκους Αγωνιστές ΥΠΟΛΟΓΟΙ: Κυβέρνηση – ΗΠΑ – ΕΕ: Συγκέντρωση – Διαδήλωση 29/1 6μμ Προπύλαια. Δίκη 4/2 Κορυδαλλός

ΛΕΥΤΕΡΙΑ στους 9 Τούρκους Αγωνιστές

ΥΠΟΛΟΓΟΙ: Κυβέρνηση – ΗΠΑ – ΕΕ

Συγκέντρωση – Διαδήλωση Τρίτη 29 Ιανουαρίου 6 μμ

Προπύλαια – Βουλή – Τούρκικη Πρεσβεία

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ 4 Φεβρουαρίου στον Κορυδαλλό

Πρωτοβουλία Οργανώσεων και Συλλογικοτήτων για την Απελευθέρωση των 9 Τούρκων Αγωνιστών

Λευτεριά στον Αχμάντ Σααντάτ, 13 χρόνια φυλακισμένο στις ισραηλινές φυλακές-κολαστήρια: Συγκέντρωση Αλληλεγγύης την Τρίτη 22/1, 18:00 Καπνικαρέα.

 

Στα πλαίσια του διεθνούς καλέσματος αλληλεγγύης στον Γενικό Γραμματέα του Λαϊκού Μετώπου Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης, Αχμάντ Σααντάτ, 13 χρόνια φυλακισμένο στις ισραηλινές φυλακές-κολαστήρια, η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό καλεί σε συγκέντρωση αλληλεγγύης την Τρίτη 22 Γενάρη, 18:00 στην Καπνικαρέα.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΧΜΑΝΤ ΣΑΑΝΤΑΤ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

 Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαστινιακό Λαό