70 χρόνια από τη Νάκμπα: Πορεία στην αμερικάνικη και την ισραηλινή πρεσβεία την Τρίτη 15/5 6μμ. Προσυγκέντρωση στο Μέγαρο Μουσικής (Μετρό)

 

70 χρόνια από τη Νάκμπα, ο αγώνας συνεχίζεται από γενιά σε γενιά,
μέχρι την οριστική απελευθέρωση της Παλαιστίνης

Καταστροφή – Αντίσταση – Επιστροφή

Ολοι στην πορεία στην αμερικάνικη και την ισραηλινή πρεσβεία την Τρίτη 15 Μάη, 6μμ.
Προσυγκέντρωση στο Μέγαρο Μουσικής (Μετρό)

70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, τη μεγάλη καταστροφή για το λαό της Παλαιστίνης, δεκάδες χιλιάδες παλαιστίνιοι διαδηλωτές αψηφούν την τρομοκρατία των σιωνιστών και διεκδικούν το δικαίωμα στην επιστροφή (Αλάουντα στα αραβικά) στις πατρογονικές τους εστίες, από τις οποίες οι ίδιοι και οι πρόγονοί τους ξεριζώθηκαν με τη βία, διαδηλώνοντας στη «νεκρή ζώνη» που το Ισραήλ έχει επιβάλει εδώ και χρόνια στην πολιορκημένη Λωρίδα της Γάζας. Αυτοί οι «ελεύθεροι πολιορκημένοι» που αψηφούν τις σφαίρες των σιωνιστών παραδίδουν μαθήματα θάρρους, αυτοθυσίας και αποφασιστικότητας στους καταπιεσμένους λαούς όλου του κόσμου, είτε αυτοί ζουν στα δεσμά της κατοχής είτε στα δεσμά του καπιταλισμού και του μνημονίου, όπως εμείς. Δεκάδες νεκροί και εκατοντάδες τραυματίες είναι το τίμημα της αντίστασης στην τρομοκρατία των ελεύθερων σκοπευτών του ισραηλινού στρατού.

70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν προκλητικά την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ. Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές εγκαταλείπουν τη γλώσσα της «διπλωματίας» και των «ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων», ικανοποιώντας πλήρως τις ορέξεις του σιωνιστικού λόμπι, τους διακαείς πόθους των ισραηλινών κατακτητών. Οι σιωνιστές βλέπουν το «πράσινο φως» προκειμένου να συνεχίσουν λυσσαλέα, με εντατικότερους ρυθμούς, το ξεσπίτωμα των Παλαιστίνιων από τη Δυτική Οχθη, την επέκταση των εποικισμών, την όξυνση της πολιορκίας της Λωρίδας της Γάζας, το καθημερινό δολοφονικό όργιο και τα βασανιστήρια άμαχων Παλαιστίνιων.

70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ενισχύει συνεχώς τους οικονομικούς, στρατιωτικούς, πολιτικούς και πολιτιστικούς δεσμούς με το Ισραήλ. Η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου είναι συνένοχη στο διαρκές κατοχικό έγκλημα στην Παλαιστίνη. Ο Τσίπρας σε επίσκεψή του στο Ισραήλ δεν είχε κανένα πρόβλημα να αναγνωρίσει ως «ιστορική πρωτεύουσα» του Ισραήλ την Ιερουσαλήμ, υπογράφοντας το βιβλίο επισκεπτών του Προεδρικού Μεγάρου της χώρας, κατά τη συνάντησή του με τον ισραηλινό πρόεδρο Ρεουβέν Ρίβλιν.

70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, ο παλαιστινιακός λαός συνεχίζει να αντιστέκεται και να ματώνει, καταβάλλοντας μεγάλο φόρο αίματος στο θυσιαστήριο της λευτεριάς. Δε θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Η ιστορία του αγώνα των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων που μάχονται την αποικιοκρατία, την κατοχή και τον ιμπεριαλισμό, δυνάμεις με τεχνολογική και στρατιωτική υπεροπλία, είναι μια ιστορία τεράστιων θυσιών σε βάθος δεκαετιών. Ο επαναστατικός αγώνας κρατάει δεκαετίες, με τη μια γενιά να παραδίδει τη σκυτάλη στην άλλη, μέχρι οι συνθήκες να είναι ευνοϊκές για την οριστική νικηφόρα μάχη για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Η ιστορία της Παλαιστινιακής Αντίστασης είναι αναπόσπαστο τμήμα του αγώνα της ανθρωπότητας στην πορεία της για την κοινωνική χειραφέτηση, και αποτελεί αναμφίβολα τεράστια παρακαταθήκη για όλα τα επαναστατικά κινήματα του πλανήτη. Απέναντι στη σιωνιστική προπαγάνδα, που με θράσος αναπτύσσεται σήμερα στη χώρα μας, οφείλουμε να τη διαφυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού.

Νάκμπα (Η μεγάλη καταστροφή)

Το σιωνιστικό σχέδιο εθνικού αφανισμού της Παλαιστίνης αρχίζει να υλοποιείται στις αρχές του 20ου αιώνα με τις μαζικές μεταναστεύσεις εβραίων στην Παλαιστίνη και την αγορά παλαιστινιακής γής και σταδιακά εξελίσσεται στον δια της βίας εβραϊκό εποικισμό της Παλαιστίνης. Το 1947 οι εβραίοι αποτελούν πλέον το 1/3 του πληθυσμού και κατέχουν το 6% της Παλαιστίνης. Την επικύρωση του σχεδίου αναγνώρισης δυο κρατών από τον ΟΗΕ, ένα με πλειοψηφία Αραβες στο 44% και ένα με πλειοψηφία Εβραίους στο 56% της Παλαιστίνης (στο δεύτερο συμπεριλαμβανόταν και η έρημος Νεγκέφ), τον Νοέμβρη του ‘47, ακολούθησαν αιματηρές συμπλοκές ανάμεσα στις δυο κοινότητες, των Εβραίων και των Παλαιστίνιων. Κατά τη διάρκεια του αραβοϊσραηλινού πολέμου που ακολούθησε, τον Μάη του 1948, εκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι Παλαιστίνιοι ξεριζώθηκαν μαζικά από τις εστίες τους, λόγω της τρομοκρατίας των ένοπλων σιωνιστών. Μετά το τέλος του πολέμου, ο μισός πληθυσμός των Παλαιστίνιων, περίπου 800.000, ακολουθούσε το δρόμο της προσφυγιάς, ενώ το Ισραήλ επεκτεινόταν στο 77% της παλαιστινιακής γης. Η Αίγυπτος απέκτησε την εξουσία στη Λωρίδα της Γάζας και η Ιορδανία στη Δυτική Οχθη.

Η απώλεια της παλαιστινιακής γης.
Στην τρίτη εικόνα οι Παλαιστίνιοι ήταν υπό τη διοίκηση της Ιορδανίας και της Αιγύπτου. Οι εβραίοι στην ιστορική Παλαιστίνη, το 1872 αποτελούσαν το 4% του συνολικού πληθυσμού, το 1914-1918 το 10%, το 1931 το 17% και το 1948 το 33%.

Παλαιστινιακή Επανάσταση

Στις όμορες με την κατεχόμενη Παλαιστίνη χώρες, στην Ιορδανία, την Αίγυπτο, το Λίβανο, τη Συρία σχηματίστηκαν μαζικοί προσφυγικοί καταυλισμοί για να στεγάσουν τους ξεκληρισμένους Παλαιστίνιους. Στους καταυλισμούς αυτούς συγκεντρωνόταν το κατεξοχήν πληβειακό κομμάτι των Παλαιστίνιων, που έμελλε να παίξει το σημαντικότερο ρόλο στην Παλαιστινιακή Επανάσταση που θα ξεσπούσε. Ακολούθησαν τα μεγάλα επαναστατικά γεγονότα στην Ιορδανία, αρχές του 1970, και στη συνέχεια στο Λίβανο, μέχρι το 1982. Το παλαιστινιακό κίνημα αναμετρήθηκε διαδοχικά με τα αντιδραστικά αραβικά καθεστώτα, τον στρατό του βασιλιά Χουσεΐν στην Ιορδανία, τους ακροδεξιούς Λιβανέζους (φαλαγγίτες) και τους σιωνιστές που εισέβαλλαν το 1982 στο Λίβανο. Ακολούθησε η εξέγερση του παλαιστινιακού λαού στα εδάφη της Παλαιστίνης, με την πρώτη Ιντιφάντα το 1987 και τη δεύτερη Ιντιφάντα το 2000.

Τον Αύγουστο του 2005, το Ισραήλ αναγκάστηκε να απομακρύνει 8.000 εποίκους από τη Γάζα. Παρά το άγριο σφυροκόπημα της Γάζας από τις κατοχικές δυνάμεις, η Αντίσταση δεν κατασίγαζε. Σήμερα, για πρώτη φορά μετά από 50 χρόνια, η Παλαιστινιακή Επανάσταση έχει σταθεροποιήσει το προπύργιό της μέσα στην ιστορική Παλαιστίνη. Μετά από τη διενέργεια δημοκρατικών εκλογών το 2006, και μετά τη συντριβή της απόπειρας πραξικοπήματος που είχαν ενορχηστρώσει Ισραήλ, ΗΠΑ και ΕΕ το 2007, οι Ισραηλινοί έσφιξαν την πολιορκία της Γάζας, μετατρέποντάς την σε μια τεράστια ανοιχτή φυλακή.

H Αντίσταση στη Λωρίδα της Γάζας παραμένει ακλόνητη και σταθερά αποκρούει τους σιωνιστές εισβολείς σε όλες τις διαδοχικές της αναμετρήσεις με τον σιωνιστικό στρατό. Σε κάθε φονική επιδρομή τους, οι σιωνιστές καταστρέφουν εσκεμμένα δημόσιες κοινωφελείς υπηρεσίες, νοσοκομεία, σχολεία, υποδομές ύδρευσης και ηλεκτρισμού, τζαμιά και χώρους λατρείας, με προφανή στόχο την κάμψη του ηθικού των πολιορκημένων Παλαιστίνιων. Το ηθικό των πολιορκημένων Παλαιστίνιων, όμως, δεν κάμπτεται. Διατηρείται ακμαίο και κάθε φορά τα πάντα χτίζονται από την αρχή, με πολλή προσπάθεια, ευρηματικότητα, αυτοθυσία, ατσαλένια θέληση και ανεξάντλητη αντοχή.

  • Η νέα θηριωδία του Ισραήλ να μη μείνει αναπάντητη.
  • Απαιτούμε τον τερματισμό της Πολιορκίας της Γάζας.
  • Απαιτούμε τον τερματισμό κάθε σχέσης της χώρας μας με το Ισραήλ.
  • Πολεμάμε ενάντια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και το πιστό του μάντροσκυλο στη Μέση Ανατολή!
  • Βροντοφωνάζουμε: Νίκη στα όπλα της Παλαιστινιακής Αντίστασης, Λευτεριά στην Παλαιστίνη.
  • Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι συνένοχη στο διαρκές κατοχικό έγκλημα στην Παλαιστίνη.

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στην Κατάληψη Libertatia Πέμπτη 10/5, Προπύλαια, 18.00

φώτο από την Πανβαλκανική Διεθνιστική Διαδήλωση Αλληλεγγύης

που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονική στις 10/3/18 με τη συμμετοχή χιλιάδων διαδηλωτών

 

Στις 25/4, στις 10.00 π.μ. , ήρθε στην Libertatia μεικτό κλιμάκιο του Υπ. Πολιτισμού μαζί με τον φερόμενο ως ιδιοκτήτη. Με την πρόφαση ότι πρέπει να ελέγξουν το χώρο επειδή το κτήριο , μετά τον εμπρησμό, μπορεί να αποτελεί κίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια , ζήτησαν να μπουν στην κατάληψη. Οι σύντροφοι/ισσες της περιφρούρησης τους αρνήθηκαν την είσοδο. Μετά από αρκετές επαναλήψεις της δήλωσης ότι θα παραμείνουμε στο χώρο, απείλησαν με εισαγγελική παρέμβαση και έτσι αποχώρησαν.”

 

Με αυτόν τον τρόπο καταγράφηκε από τους συντρόφους και τις συντρόφισσες της κατάληψης η πρώτη προσπάθεια του κράτους να ολοκληρώσει, ότι στις 21/1 ξεκίνησε μια φασιστική γκρούπα με τη στήριξη της αστυνομίας. Το υπουργείο εμφανίζεται 3 μήνες μετά από την εμπρηστική επίθεση που δέχτηκε η κατάληψη από φασιστικές ομάδες υπό την επίβλεψη της αστυνομίας και επιδιώκει τον αποχαρακτηρισμό του κτηρίου ως διατηρητέου, στοχεύοντας στην κατεδάφισή του, προκειμένου να «αξιοποιηθεί» το οικοπέδο. Με δεδομένο ότι το κτήριο έχει τον χαρακτηρισμό του διατηρητέου, πράγμα που αποτρέπει την κατεδάφισή του και την κερδοσκοπική εκμετάλλευση της συγκεκριμένης έκτασης, είναι φανερό ότι οι όποιες προσπάθειες του υπουργείου για τον αποχαρακτηρισμό του αποτελούν προάγγελο της καταστολής.

 

Η επιδιόρθωση και χρήση του κτηρίου, έχει επιβεβαιωθεί από αλληλέγγυους πολιτικούς μηχανικούς μετά από μελέτες που γίνανε στο χώρο, ότι είναι εφικτή και ασφαλής. Οι στατικές αυτές μελέτες αποτελούν κινήσεις στα πλαίσια του ευρύτερου αγώνα που έχει ξεκινήσει η Συνέλευση Αλληλεγγύης στη Libertatia με σκοπό την ανοικοδόμηση του κτηρίου.

Στηρίζουμε την κατάληψη Libertatia Υλικά – Ηθικά – Πολιτικά

Αλληλεγγύη σ’ όλα τα εγχειρήματα και τους χώρους Αγώνα. ΝO PASSARAN!

Με Οργάνωση στη Βάση και Ενότητα στην Δράση τσακίζουμε τον φασισμό και τα τάγματα εφόδου του.

Πίσω φασίστες Εμπρός Σύντροφοι!

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στην Κατάληψη Libertatia Πέμπτη 10/5 , Προπύλαια 18:00

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Against the imperialist intervention in Syria – Anti-war and anti-imperialist struggle

Over the last few days, the whole world has been following with bated breath the escalation of the imperialist aggression by the West forces of USA, France and Britain, having the support of NATO and EU, which have launched over a hundred missiles against Syria, just after the Zionist’s war machine military strike. The attempt to justify their brutal colonialist policy, ( as the assault of USA in Syria in April 2017) , using the argument of the alleged use of chemical weapons by the Syrian regime – the moment when it is regaining control over the jihadis, in most of the country’s districts –can only be characterized as ridiculous and unfounded. Let alone if we recall the war propaganda of the West in 2003, about the Saddam’s possession of weapons of mass distruction, in order to justify the imperialist intervention in Iraq. In fact, the assault was hurried before even the OPCW conducted a search for chemical weapons.
The same US-led imperialist powers bombed Yugoslavia and turned Afghanistan and Iraq into“failed states”, wiping out entire populations. Those powers are responsible for the contemporary chaos in Libya, which has now become a slave trade hub for refugees and other victims of imperialism. They are those who sponsored neo-nazis in Ukraine and now support its neoliberal and neonazi government. They are the only real terrorists on earth who, along with the fascist regime of Turkey and the Gulf monarchies, did not hesitate to reinforce ISIS and all kinds of jihadists and the so-called “Syrian opposition” (FSA) to overthrow the Syrian government , in order to ensure their dominance over the Middle East, following the instability they themselves caused.Those powers, while claiming to promote democracy and human rights, do not hesitate to cooperate with the most reactionary and authoritarian regimes (Saudi Arabia, Qatar) and the “rogue-state” of Israel, are responsible for the greatest humanitarian crisis of our time in Yemen.
The escalation of the Euro-Atlantic intervention against the Syrian people, who already mourns 500.000 dead and millions of refugees, comes at a critical historical time. The protracted structural crisis of the capitalist system has not been overcome, economic growth rates are inadequate, labor-capitalist contradictions are constantly increasing at the international level, and the threat of war appears as the next step in the recovery of capitalist profitability and imperialistic looting.
The imperialist US-NATO-EU interventions are aimed at securing their hegemony in the Middle East, as the military rise of the nuclear superpower of Russia threatens their interests. The strategic conflict between the US and its allies with Russia, as confirmed by the new Strategic Doctrine of Trump targeting Russia and China as the main competitors of the US, the sanctions against Russia and its encirclement by NATO troops, the increase of NATO military presence in Europe, raises the risk of a generalized war in the Middle East in general and Syria in particular. In a region trubled by long term conflicts between powerful regional forces (Israel, Saudi Arabia, Iran, Turkey), unresolved historical issues ( Kurdistan, Palaistine) and constantly shifting alliances, NATO is concentrating its military forces to counter other emerging capitalist powers (Russia, China), thus creating the circumstances of a new round of war.
At the same time, the US is in a direct confrontation and trade war with China (the world’s second economy), threatens North Korea with nuclear havoc and destabilizes the Balkans reaffirming its dominance over the region. With the ruling classes sponsoring nationalism, fascism is being ressurected, while the intra-imperialist contradictions between US -Germany and UK-EU after the Brexit, draw divisions in the Euro-Atlantic’s front unity.Meanwhile, the contradictions between regional actors and the conflict of interests between multinational giants for the explotation of the energy fields pose the risk of a distructive military confrontation.
Greece, as a NATO and EU member, sits in the most inflamable region of the planet and anything but “a pillar of stability” could be characterized, as US ambassador in Greece said. In the light of neverending memorandums of imperialist guardianship, unemployment, insecurity and poverty, the greek state continues to contribute the highest percentage of its GDP (second only to the USA) to NATO needs. While the memorandums caused the biggest post-war redistribution of wealth from the lower to the ruling classes, the whole country has been transformed into a launching base of imperialist interventions (ships and airplanes that bombed Syria departed from NATO’s Souda base, in Crete). The government of SYRIZA-ANEL, is also acountable for the dramatic situation in Syria, despite its hypocritical compassion towards the people of Syria. As society’s stantards of life dramatically deteriorate, war in Aegean is becoming more and more possible due to the opportunism of the local comprador bourgeois class and the emerging role of Turkey as a regional power seeks to consolidate an independent policy.
On the one hand, the Greek state under the government of SYRIZA-ANEL, participates in the reactionary axis of Greece-Cyprus-Egypt-Israel, forming an alliance with the dictatorship of general Sisi, and cooperates in a defensive and military level with the terrorist state of Israel, which is responsible for the suffering of the palaistinian people. On the other hand, the fascist regime of Erdogan, under a parliamentary guise, resumes its genocidal policy against the heroic kurdish people, invades in Syria, violates democratic rights and liberties and sends the historical turkish Revolutionary Left to the firing squad.
In the given historical context, where humanity’s very existence is being threatened by an all-out war, it is the revolutionary forces duty to prevent a new bloodbath of the peoples. People have nothing to gain from imperialist wars and the opportunism of the bourgeoisie. Let us form a popular, militant, anti-war and internationalist movement in order to halt the imperialist war machine. We should organize the anti-imperialist struggle of the peoples to sabotage the local dependent oligarchies and governments, which willingly support the imperialist crimes. The time is ripe for an anti-war uprising of the youth and the workers to overthrow the most dangerous imperialist policy of USA, NATO and EU, for we will not become canon fodder for their profits. For only in that way can the peoples defend peace and gain back their independence, opening the way to the defeat of imperialism, and social emancipation.

HANDS OF THE SYRIAN PEOPLE
TAKE GREECE OUT OF NATO AND THE EU
CLOSE NOW THE BASE OF SOUDA AND EVERY NATO ESTABLISHMENT IN THE COUNTRY
NO PARTICIPATION OF GREECE IN THE IMPERIALIST INTERVENTIONS
SAY NO TO THE IMPERIALIST WARS
PEACE FOR THE PEOPLE

CLASS COUNTERATTACK (Anarchists and Communists group)

Κάλεσμα για τη συγκέντρωση στην Ουκρανική πρεσβεία (09/05)

Η 9η ΜΑΗ ΕΙΝΑΙ Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΝΙΚΗΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΣΦΑΓΕΙΟΥ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ

“Ο φασισμός μπορεί να πολεμηθεί μονάχα σαν καπιταλισμός, σαν ο πιο αδιάντροπος, ο πιο αναιδής, ο πιο καταπιεστικός και ο πιο δόλιος καπιταλισμός. Πώς, λοιπόν, θα πει κανείς την αλήθεια για το φασισμό, που αντιστρατεύεται, αν δεν πει τίποτα ενάντια στον καπιταλισμό, που γεννάει το φασισμό;”

Μπ. Μπρεχτ

Στους δυνάστες μας δεν αρκεί μονάχα το ξεζούμισμα της εργατικής μας δύναμης, η εντατικοποίηση της εκμετάλλευσής μας. Δεν τους φτάνουν μονάχα τα υλικά υπερκέρδη που αποκτούν από την απομύζηση της εργασίας μας. Οι δυνάστες μας θέλουν να βάλουν χέρι και στα μυαλά μας, προσπαθούν να επιβάλουν τη σιδερένια μπότα τους και στις συνειδήσεις μας, να ξεριζώσουν τα ιστορικά μας ριζώματα, τις μνήμες των λαών που αγωνίστηκαν. Και όταν αυτοί οι αγώνες είναι νικηφόροι, τότε η λύσσα των δυναστών μας είναι ακόμα μεγαλύτερη. Η λύσσα τους για να σβήσουν από τις μνήμες των λαών, τις στιγμές εκείνες που οι καταπιεσμένοι έπαψαν να ζουν γονατιστοί και όρθωσαν το ανάστημά τους, καρφώνοντας τις σημαίες τους στην καρδιά του κτήνους.

Continue reading

Αλληλεγγύη στον αναρχικό κομμουνιστή Τάσο Θεοφίλου

Στον ταξικό πόλεμο επέλεξα πλευρά με τους αδικημένους και τους καταπιεσμένους, με τους αποκλεισμένους και τους κυνηγημένους, με τους ενόχους και τους κολασμένους. Οργανώθηκα πολιτικά στον αναρχικό χώρο με το μεγαλεπήβολο πράγματι στόχο να πλήξω τις κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές δομές του κεφαλαίου και του κράτους του”.

Τάσος Θεοφίλου

Έχουν περάσει μόλις 10 μήνες μετά την εκκωφαντική κατάρρευση της σκευωρίας εναντίον του αναρχικού κομμουνιστή Τάσου Θεοφίλου. Κι όμως, παρά τα 5 χρόνια αιχμαλωσίας του κάποιοι θέλουν να τον δουν πάλι στη φυλακή. Στις 11 Μαΐου θα εξεταστεί στον Άρειο Πάγο η αίτηση αναίρεσης που υπέβαλε ο αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου και πρώην εποπτεύων εισαγγελέας της “αντι”τρομοκρατικής Ιωάννης Αγγελής, Μετά την “αντιέφεση” του εισαγγελέα Δράκου, το νέο αυτό δεδομένο μας οδηγεί σε ένα ασφαλές συμπέρασμα: ορισμένοι κύκλοι (εύκολα μπορούμε να φανταστούμε ποιοί) θέλουν να δουν τον Τάσο Θεοφίλου να οδηγείται πίσω στις φυλακές, ώστε να ανορθωθεί το κουρελιασμένο γόητρο της “αντι”τρομοκρατικής υπηρεσίας, που πολλαπλά ξεφτιλίστηκε από την έκβαση τις υπόθεσης. Θέλουν ετσιθελικά να επιβάλουν ένα καθεστώς τρόμου, όπου οι αυθαίρετες συλλήψεις θα βασίζονται σε ανώνυμα τηλεφωνήματα στην “αντι”τρομοκρατική (τη μοναδική υπηρεσία της αστυνομίας που δε διαθέτει αναγνώριση κλήσεων) και οι θα μοιράζονται πολυετείς καταδίκες (μέχρι και ισόβιες) με μοναδικό ενοχοποιητικό στοιχείο το επιστημονικά επισφαλές DNA.

Η περίπτωση του συντρόφου Τάσου Θεοφίλου είναι τόσο εμβληματική όσο και οριακή. Συμπυκνώνει την πολιτική του κράτους έκτακτης ανάγκης ενάντια στους πολιτικούς του εχθρούς. Είναι η ακραία εφαρμογή της ειδικής μεταχείρισης που επιφυλάσσει το κράτος στους πολιτικούς του αντιπάλους, την ίδια ώρα που δεν τους αναγνωρίζει την ταυτότητα του πολιτικού κρατούμενου. Στη σημερινή συγκυρία της επέλασης του κεφαλαίου και του κράτους του το ευρύτερο ανταγωνιστικό κίνημα οφείλει να σταθεί στο πλευρό των πολιτικών κρατούμενων και να σπάσει στην πράξη το καθεστώς εξαίρεσης και ειδικής μεταχείρισης. Οφείλουμε να συμπεριλάβουμε την αλληλεγγύη στους φυλακισμένους συντρόφους στον ευρύτερο αγώνα ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα, ενθυμούμενοι πάντα το παλιό σύνθημα: όποιος ξεχνάει τους αιχμάλωτους του κοινωνικού/ταξικού πολέμου σύντομα θα ξεχάσει και τον ίδιο τον ταξικό πόλεμο. Η αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους είναι αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτικής και ταξικής μας συγκρότησης, του αγώνα μας για τον Κομμουνισμό και την Αναρχία.

ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΕΞΟΝΤΩΣΟΥΝ ΤΟΝ ΤΑΣΟ ΘΕΟΦΙΛΟΥ!

ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ “ΑΝΤΙ”ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ ΠΟΥ ΕΠΙΒΑΛΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ

– Πορεία : Σάββατο 5/5 , ώρα 13.00, Θησείο (στ. Ησαπ)
Συναυλία αλληλεγγύης: Σάββατο 5/5, ώρα 20:00 στην πλατεία Πρωτομαγιάς
Συγκέντρωση: Παρασκευή 11/5, ώρα 09.00, Aρειος Πάγος (Αλεξάνδρας)
Ταξική Αντεπίθεση (Oμάδα Aναρχικών και Kομμουνιστών)

 

Κυριακή 6 Μάη: μια μέρα εκδηλώσεων στην πλατεία Εξαρχείων ενάντια στις ναρκομαφίες, τον κοινωνικό κανιβαλισμό και την κρατική καταστολή

μια μέρα ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ στην πλατεία Εξαρχείων
ενάντια στις ναρκομαφίες, τον κοινωνικό κανιβαλισμό και την κρατική καταστολή

 

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ, ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

 

ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΜΑΗ 2018

16.00 «Αφήγηση Παραμυθιών» με τον Ταξιάρχη Μπεληγιάννη

16.45 Ζωγραφική για παιδιά με την Ειρήνη Πούλου

17.30 Παράσταση Κουκλοθέατρου για μικρούς και μεγάλους «Ο Γάιλαρος»

18.30 «Τσίρκο Κατσιβάτσε»

19.30 «Ηχοβολή» έντεχνη και παραδοσιακή μουσική

21.00 Προβολή της ταινίας «Μοντέρνοι Καιροί»

αναρχικές συλλογικότητες, σύντροφοι/ισσες, αγωνιστές/στριες από κοινωνικά και ταξικά εγχειρήματα

Κείμενο της Συνέλευσης Αλληλεγγύης στον αναρχικό Μάριο Σεϊσίδη

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΜΑΡΙΟ ΣΕΪΣΙΔΗ

Στις 6 Ιούνη, στη δικαστική αίθουσα που θα παρουσιαστεί ο σύντροφος Μάριος Σεϊσίδης, θα κλείσει οριστικά και αμετάκλητα ένας τεράστιος κύκλος που άνοιξε πριν 11 χρόνια, στις 16 Γενάρη του 2006. Τόσο από την πλευρά του κράτους, όσο και από την πλευρά ενός μαχόμενου αναρχικού κινήματος, που όλα αυτά τα χρόνια, παρείχε απλόχερα την αλληλεγγύη του σε όλους τους διωκόμενους συντρόφους που κατηγορήθηκαν για την υπόθεση, με καθεστωτικούς δημοσιογραφικούς όρους, των «ληστών με τα μαύρα».

Είναι αλήθεια ότι η ληστεία στην Εθνική τράπεζα, στη διασταύρωση Ιπποκράτους και Σόλωνος, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, τόσο σε επίπεδο καταστολής στους φερόμενους ως δράστες της ληστείας όσο και στο ίδιο το αναρχικό κίνημα σε επίπεδο προπαγάνδας, και όχι μόνο, καθώς στοχοποιήθηκε και ανακρίθηκε ένας ευρύτερος κύκλος συντρόφων με βάση τις φιλικές και πολιτικές σχέσεις που διατηρούσε με τους συντρόφους.

Ένας ασκός που είχε ξανανοίξει το καλοκαίρι του 2002, με αφορμή τις συλλήψεις μελών της 17Ν και την κανιβαλική επικοινωνιακή επίθεση εναντίον τους, με απώτερο σκοπό φυσικά να απαξιώσουν την τριαντάχρονη πορεία της οργάνωσης στα μάτια της κοινωνίας, που για πολλά χρόνια παρακολουθούσε την αγωνιστική της δράση. Η σύλληψη του αναρχικού Γ. Δημητράκη, μετα από βαρύτατο τραυματισμό του από σφαίρες μπάτσων κατά τη διάρκεια καταδίωξης, στο κεντρο της Αθήνας, πυροδοτεί ένα παρόμοιο επικοινωνιακό μπουρίνι.

Η κατευθυνόμενη, καθεστωτική και επικοινωνιακή καταιγίδα εκείνων των ημερών, αποσιωπά ότι οι 19 σφαίρες που έριξαν τα όπλα των μπάτσων και μία ταυτοποιημένη εκ των δραστών, παρολίγον να σκορπίσει το θάνατο εντός και εκτός στοάς. Ο λαχειοπώλης (ο οποίος στράφηκε εναντίον του κράτους και της τράπεζας απαιτώντας αποζημίωση για τον τραυματισμό του), ο σύντροφος, το αμάξι με το οποίο προσπάθησαν να διαφύγουν οι ληστές, αλλά και ένα ταξί με τον οδηγό του μέσα γαζώθηκαν στην κυριολεξία από τα ένστολα και λυσσασμένα σκυλιά  του καθεστώτος.

Στη δίκη, τον Απρίλη του 2017, σε πρώτο βαθμό, του συντρόφου Μάριου Σεϊσίδη, αποδείχτηκε περίτρανα, για ακόμη μία φορά το μέγεθος και η σφοδρότητα της σύγκρουσης  που μαίνεται αδιάκοπα μεταξύ των αγωνιστών του αναρχικού κινήματος και του καθεστώτος. Η ποινή των 36 ετών κάθειρξης, που ξεδιάντροπα ανακοίνωσε το τρίο των δικαστών  για τη ληστεία στην εθνική τράπεζα στη Σόλωνος το 2006 και της συναυτουργίας σε τρείς απόπειρες ανθρωποκτονιών (του φρουρού της τράπεζας και δύο ένστολων γουρουνιών), αποτελεί  πράξη εκδίκησης  και εκφοβισμού τόσο προς τον ίδιο, όσο και προς όσους-ες επιλέγουν να αρνούνται την υποταγή και τον ήσυχο θάνατο, που κράτος και κεφάλαιο επιβάλει καθημερινά σε κάθε έκφανση της ζωής μας.

Η δικαστική απόφαση είναι αδύνατο να ειδωθεί κάτω από διαφορετικό πρίσμα, όταν σε κανένα στάδιο της δίκης δεν προέκυψε η συμμετοχή του Μάριου, σε κάποια από τις δεκάδες κατηγορίες μίας κακοστημένης και υπερδιογκωμένης δικοφραφίας, όπως είναι αυτή των «ληστών με τα μαύρα». Όταν για την ίδια υπόθεση οι σύντροφοι, Σίμος Σεϊσίδης και Γρηγόρης Τσιρώνης έχουν αθωωθεί σε δίκες, όπου οι εισαγγελείς έχουν ομολογήσει στις αγορεύσεις τους ότι η υπόθεση δεν έπρεπε καν να φτάσει στη δικαστική αίθουσα! Όταν για τον Γιάννη Δημητράκη, που είχε παραδεχθεί τη συμμετοχή του στη ληστεία της Ε.Τ.Ε στη Σόλωνος, το πενταμελές εφετείο κατέληξε σε ποινή 12,5 ετών κάθειρξης , αποδομώντας την πρωτόδικη και εξίσου εξοντωτική ποινή των 35,5 ετών κάθειρξης.

Στο πρόσωπο του συντρόφου Μάριου, οι αστυνομοδικαστικοί μηχανισμοί μεθόδευσαν και πήραν, χωρίς κανένα πρόσχημα αστικής νομιμότητας, μία σαδιστική ρεβάνς για τα 11 χρόνια φυγοδικίας του, για το γεγονός ότι ανήκει στον αναρχικό χώρο, για τη διαφύλαξη έστω και μετά από 11 χρόνια του κύρους των διωκτικών μηχανισμών, για την εμπέδωση ενός τρομοκρατικού μηνύματος που δηλώνει προς όσους-ες δεν σκύβουν το κεφάλι, την ανορίοτη, βίαιη και μονοπωλιακή ισχύ του καθεστώτος.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς γι αυτό το κύρος των διωκτικών αρχών; Την εξώθηση τριών ανθρώπων σε καθεστώς φυγοδικίας στη βάση στημένων ενταλμάτων, όπως ήταν αυτά του Μάριου και του Γρηγόρη, που στηρίχθηκαν σε αναγνώριση  50% (!) μετά από πολύωρη ανάκριση σε φιλικό πρόσωπο; Για τον μεν πρώτο και ακριβώς στη βάση της ίδιας λαθροχειρίας και για τον δεύτερο; Ή μήπως το όνομα του Σίμου Σεϊσίδη που ξέρναγαν όλα τα καθεστωτικά μίντια, ως δράστη, πριν ακόμη στεγνώσει το αίμα του τραυματισμένου συντρόφου στην άσφαλτο, τη μέρα της ληστείας;

Να θυμίσουμε ότι για χρόνια αστικές φυλλάδες, αφιέρωναν σελίδες νουάρ αφηγημάτων καθ’ υπόδειξη της αστυνομίας, στοχοποιώντας τους ως ύποπτους ή δράστες για ένοπλες ενέργειες αντάρτικου πόλης και  ληστειών τραπεζών, σκιαγραφώντας ακατάπαυστα μία αυθαίρετη αλλά επιβαρυντική εικόνα ενοχής; Τροφοδοτώντας ένα ανελέητο ανθρωποκυνηγητό,  που το 2009 καταλήγει στην επικήρυξη των τριών καταζητούμενων και βαπτισμένων, ως Νο1 δημόσιοι κίνδυνοι, από τα υπουργικά θρασίμια του Πασοκ,  Γ. Παπακωνσταντίνου και Μ.Χρυσοχοϊδη προς 600.000 ευρώ.

Ή να ξεχάσουμε τον βαρύτατο φόρο αίματος που πλήρωσε ο Σίμος τον Μάη του 2010, όταν και σε καταδίωξη από ένστολα γουρούνια τραυματίστηκε θανάσιμα και επήλθε μετά από κάκιστη νοσηλεία, τις κρίσιμες τουλάχιστον μέρες, ο ακρωτηριασμός του κάτω δεξιού του άκρου; Να αφήσουμε στη λήθη τη μέρα σύλληψης του συντρόφου Γ.Τσιρώνη και Σ.Χριστοδούλου τον Μάη του 2015 και την αυτοκτονία του Σπύρου Δραβίλα, όταν σε αποκλεισμό οικίας από εκατοντάδες μπάτσους, αρνήθηκε να ξαναγυρίσει στη φυλακή; Να προσπεράσουμε μήπως το γεγονός ότι ο Μάριος, όπως και ο σύντροφος Κ.Σακκάς, γλίτωσαν από καθαρή τύχη το θάνατο από τις ευθείες βολές, κατά τη διάρκεια καταδίωξης τους, από ένστολους δολοφόνους στην περιοχή της Σπάρτης τον Αύγουστο του 2016, όταν και συνελήφθησαν άοπλοι, με μοναδικές «ύποπτες» αποσκευές, τσάντες με ρούχα διακοπών;

Η εξόντωση και εκδικητικότητα των διωκτικών αρχών, πάνω στο σώμα και τη ψυχή του Μάριου, συνεχίστηκε τον Νοέμβρη του 2016 με τη βίαιη λήψη δείγματος DNA από τον σύντροφο. Στα υπόγεια του εφετείου Αθηνών, σε μία καλοστημένη παγίδα με αφορμή την κλήση σε απολογία σε ειδικό εφέτη ανακριτή για την υπόθεση των «ληστών του Διστόμου» (για την οποία τελικά παραπέμπεται σε δίκη στις 25 Μαϊου ως μέλος της οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας). Ακόμα ένα δημιούργημα της αντιτρομοκρατικής και ενος εμμονικού εισαγγελέα, του ο Δ. Ασπρογέρακα, που υπηρετεί βαθύτερους και ευρύτερους κατασταλτικούς στόχους, που αφορούν στην αντιμετώπιση του εσωτερικού εχθρού για το καθεστώς της αστικής δημοκρατίας και χρησιμοποιεί σέρνοντας συντρόφους, κοινωνικούς κρατούμενους, συγγενικό και φιλικό περιβάλλον στη δικαστική καρμανιόλα με βαρύτατες κατηγορίες.

Η λίστα καταγραφής του «κύρους» της κρατικής κατασταλτικής μηχανής και των μηχανισμών του, τόσο σ’ αυτή την υπόθεση, όσο και σε δεκάδες άλλες περιπτώσεις διώξεων συντρόφων-ισσων, είναι ένας ατελείωτος χείμαρρος εκδικητικής μανίας και λυσσαλέας προσπάθειας εξόντωσης και εξάντλησης των αγωνιστών, που εκβάλει σε κάθε σπιθαμή αυτής της χώρας και φυσικά εντός των αστικών δικαστηρίων και των σωφρονιστικών κολαστηρίων. Βασικός στόχος είναι να καμφθεί το αγωνιστικό φρόνημα των συντρόφων και να παραδειγματιστούν όσοι-ες σκέφτονται, να διαβούν παρόμοιες ή διαφορετικής μορφής διαδρομές αγώνα και αντίστασης.

Η διαχείριση του εσωτερικού εχθρού από το κράτος και τους πολιτικούς προϊστάμενούς του λαμβάνει πιο έντονα σάρκα και οστά στη τωρινή συγκυρία. Σε μία περίοδο σφοδρής επίθεσης από το καθεστώς, ενάντια στον αναρχικό χώρο, που εκδηλώθηκε στους συντρόφους που καταδικάστηκαν σε εξοντωτικές ποινές με το άρθρο του 187Α περί ατομικής τρομοκρατίας. Με την παραλίγο εξόντωση του συντρόφου Κ. Γιαγτζόγλου για το αίτημα της μεταφοράς του στις δικαστικές φυλακές Κορυδαλλού. Συνεχίζεται με την πρόταση αναίρεσης της αθωωτικής απόφασης του πενταμελούς εφετείου για την υπόθεση του συντρόφου Τ. Θεοφίλου από πρώην εισαγγελέα της αντιτρομοκρατικής και νεοδιορισθέντα αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, ενώ ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη, με άγνωστη κατάληξη, η δίκη σε β’ βαθμό της Ηριάννας και του Περικλή.

Είναι αναμφισβήτητο πλέον ότι εκτυλίσσεται ένα πραγματικά τρομοκρατικό στρατηγικό σχέδιο εναντίον αναρχικών και του ευρύτερου ριζοσπαστικού κινήματος. Το μήνυμα των εκμεταλλευτών είναι ξεκάθαρο. Ό,τι δεν αφομοιώνεται μέσα στον καπιταλιστικό κύκλο και παρεμποδίζει την ομαλή αναπαραγωγή του θα τύχει αυτής της αντιμετώπισης από ένα ολόκληρο σύστημα, και για λόγους επιβίωσης θα εκβιαστεί να προσαρμοστεί, να αναθεωρήσει, να αποκηρύξει.
Σε πείσμα των καιρών οι αγωνιστικές πορείες των συντρόφων και συντροφισσών μας μία φράση αντηχούν μέσα και έξω από τα τείχη: ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!

 

 

        ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΚΑΙ ΛΗΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ

 

                   Συνέλευση αλληλεγγύης στον αναρχικό Μάριο Σεϊσίδη

 

Εργατική Πρωτομαγιά ενάντια στον Ιμπεριαλισμό – τον Πόλεμο – την καπιταλιστική εκμετάλλευση: Τρίτη 1η Μάη, Μουσείο 11.00 πμ

Εργατική Πρωτομαγιά

ενάντια στον Ιμπεριαλισμό – τον Πόλεμο – την καπιταλιστική εκμετάλλευση

Τρίτη 1η Μάη, Μουσείο 11.00 πμ

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Σχετικά με την Πολιτική Εκδήλωση Μνήμης για το σύντροφο και φίλο Χρήστο Πολίτη (ΕΜΠ 31/5/18, 18.00)

Εν όψει της διοργάνωσης της Πολιτικής Εκδήλωσης Μνήμης για το σύντροφο και φίλο Χρήστο Πολίτη (Πολυτεχνείο, Πέμπτη 31/5/18, ώρα 18.00) καλούμε συλλογικότητες , συντρόφους και συντρόφισσες που σκοπεύουν να συμμετάσχουν με τοποθετήσεις τους στην εκδήλωση, για την καλύτερη διοργάνωση της, εφ’ όσον το επιθυμούν, είτε να επικοινωνήσουν με το kaiowas@espiv.net μέχρι τις 19/5/18 είτε να παραβρεθούν στη συνέλευση το Σάββατο 12/5/18 ή το Σάββατο 19/5/18 στον πολιτικό χώρο στη Σπύρου Τρικούπη 44 (Εξάρχεια) στις 18.00

Η εκδήλωση θα περιλαμβάνει έκθεση αφίσας, οπτικοακουστικό υλικό και τοποθετήσεις.

Σύντροφοι και Συντρόφισσες, Φίλοι και Φίλες του Χρήστου Πολίτη.