Author Archives: taksiki-antepithesi

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στο εφετείο Αθηνών για τον Σπύρο Χριστοδούλου: Τετάρτη 27/2, 8.30 πμ

Τετάρτη 27/2 Συγκέντρωση αλληλεγγύης στο εφετείο Αθηνών για τον Σ. Χριστοδούλου

Την Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου, ορίστηκε δικάσιμος στο Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών προκειμένου να εξεταστεί το αίτημα του απεργού πείνας από 14/1 Σ.Χριστοδούλου που αφορά την συγχώνευση των ποινών του.

Καλούμε σε συγκέντρωση Αλληλεγγύης την Τετάρτη 27/2 στις 8.30 πμ στο εφετείο Αθηνών (λ. Αλεξάνδρας και Λουκάρεως)

Αλληλεγγύη στον αγωνιστή κοινωνικό κρατούμενο (απεργό πείνας από 14/1) Σ. Χριστοδούλου

Άμεση ικανοποίηση του αιτήματός του

Αγώνας για την Κοινωνική Επανάσταση, για έναν κόσμο ισότητας και ελευθερίας

Ως την λευτεριά

Συνέλευση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Σ. Χριστοδούλου

Συνέχιση συνέλευσης αλληλεγγύης για την κατασταλτική εκκένωση της Κατάληψης Asilo occupato στο Τορίνο: Παρασκευή 21/2, 19:00, ΕΜΠ

Στην συνέλευση θα συζητηθούν κινήσεις αλληλεγγύης στην κατάληψη και στους συντρόφους-ισσες που προφυλακίστηκαν. Όπως και ανταλλαγή πολιτικών σκεπτικών για τη σημασία των διώξεων και την πολιτική συγκυρία μέσα στην οποία πραγματοποιούνται. Θα υπάρξει επίσης ενημέρωση για τις νέες κατασταλτικές επιχειρήσεις που πραγματοποιήθηκαν σήμερα (19.2) στο Τρέντο της Ιταλίας κατά συντρόφων και συντροφισσών ως συνέχιση του κατασταλτικού δόγματος “μηδενικής ανοχής” που επιδεικνύει η κυβέρνηση Σαλβίνι κατά του “εσωτερικού εχθρού”.

Παρασκευή 21/2 19:00 – Πολυτεχνείο, Κτ. Γκίνη

Δύναμη στους συντρόφους και τις συντρόφισσες που προφυλακίστηκαν.

Διεθνιστικό Μέτωπο αλληλεγγύης απέναντι στην τρομοκρατία κράτους και κεφαλαίου.

αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες στους συντρόφους -ισσες της κατάληψης

Αsilo occupato στο Τορίνο

Πορεία Αλληλεγγύης στον απεργό πείνας από 14/01 Σπύρο Χριστοδούλου Σάββατο 23/02, 12:00 – Μοναστηράκι

Πορεία αλληλεγγύης στον απεργό πείνας από 14/01 Σπύρο Χριστοδούλου

Σάββατο 23/02, στις 12:00 – Μοναστηράκι

“Σήμερα στις 14/1/19 και ώρα 10:00π.μ. ξεκίνησα την απεργία πείνας που είχα προαναγγείλει ότι θα προβώ και σας υπόσχομαι ότι θα το φτάσω μέχρι τέλους, και όποιο και αν είναι το κόστος για την υγεία μου δεν μου καίγεται καρφί. Άλλωστε όλοι οι πραγματικοί αγώνες κερδίζονται με θυσίες. Θέλω να ξέρετε όλες και όλοι ότι σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου και θα μάχομαι πάντα για ένα ονειρεμένο αύριο, με γνώμονα το δίκαιο αψηφώντας το οποιαδήποτε κόστος. Άλλωστε η ζωή με τον θάνατο έχουν ένα κοινό σημείο με όλους μας, το πραγματικό, αληθινό και τίμιο αγώνα.”

Άμεση συγχώνευση των ποινών

Λευτεριά στον αγωνιστή Σπύρο Χριστοδούλου

Συνέλευση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Σπύρο Χριστοδούλου

Ενημέρωση – Συζήτηση για την πραγματοποίηση δράσεων αλληλεγγύης σχετικά με την εκκένωση της κατάληψης Asilo και τις συλλήψεις – προφυλακίσεις συντρόφων – συντροφισσών στο Τορίνο: Δευτέρα 18/02, 18:00, ΕΜΠ

Ενημέρωση – Συζήτηση για την πραγματοποίηση δράσεων αλληλεγγύης σχετικά με την εκκένωση της κατάληψης Asilo και τις συλλήψεις – προφυλακίσεις συντρόφων – συντροφισσών στο Τορίνο.

Θα υπάρξει τηλεφωνική επικοινωνία με συντρόφους από την Ιταλία.

Δευτέρα 18/02/19, 18:00, Πολυτεχνείο

Χρειάζονται πολλά, τον κόσμο για ν’ αλλάξεις: οργή κι επιμονή. Γνώση κ’ αγανάκτηση.Γρήγορη απόφαση, στόχαση βαθιά ψυχρή υπομονή, κι ατέλειωτη καρτερία.Κατανόηση της λεπτομέρειας και κατανόηση του συνόλου.Μονάχα η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει πώςτην πραγματικότητα ν’ αλλάξουμε.

Μπέρτολντ Μπρεχτ

Την Πέμπτη 7/2 η αστυνομία εισέβαλε με ισχυρές δυνάμεις στην κατάληψη Asilo στο Τορίνο.Οι περίπου 600 ματατζήδες που κατέφτασαν απ’ όλη τη βόρεια Ιταλία, εκκένωσαν ένα τόπο που έχει καταληφθεί από το 1995 και έχει αποτελέσει κομμάτι της διοργάνωσης πολλών κοινωνικών αγώνων (ενάντια στις εξώσεις και στις αναπλάσεις των παλιών εργατικών συνοικιών από τους “μεγαλοιδιοκτήτες” του Τορίνο, ενάντια στα κέντρα “επαναπροώθησης” μεταναστών, ενάντια στον TAV).

Η αστυνομία εμφανίστηκε όχι μόνο για την εκκένωση του Asilo αλλά και για τη σύλληψη 6 συντρόφων και συντροφισσών, οι οποίοι και κατηγορούνται βάση του αρ. 270 του ποινικού κώδικα περί “ανατρεπτικής δράσης”, μια κατασταλτική μεθόδευση που χρησιμοποιείται για το χτύπημα των αναρχικών εδώ και πολλά χρόνια στην Ιταλία. Παρότι σε αρκετές προηγούμενες περιπτώσεις οι εισαγγελείς δεν κατάφερναν να υποστηρίξουν την συγκεκριμένη κατηγορία, η οποία και συχνά κατέρρεε στην δικαστική αίθουσα, αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι η προφυλάκιση των συντρόφων – συντροφισσών μπορεί να διαρκέσει μέχρι και δύο χρόνια.

Επιπλέον, οι σύντροφοι-συντρόφισσες βρίσκονται σε καθεστώς “υψηλής επιτήρησης”, το οποίο και προβλέπεται για κατηγορούμενους με “τρομοκρατικά” αδικήματα. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούν να συναντούν “κοινούς” κρατούμενους, δεν μπορούν να συναντιούνται μεταξύ τους, υφίστανται τη λογοκρισία στην αλληλογραφία τους (όλα τα γράμματα ανοίγονται και διαβάζονται από τους δεσμοφύλακες) και έχουν ιδιαίτερα περιορισμένο αριθμό επισκεπτηρίων. Εκ των πραγμάτων, πρόκειται για μια βαριά συνθήκη απομόνωσης.

Σε ένδειξη αλληλεγγύης το Σάββατο 9/2 πολλοί σύντροφοι και συντρόφισσες κατέβηκαν στο δρόμο για να διαδηλώσουν και να συγκρουστούν με την αστυνομία, σ’ ένα Τορίνο απολύτως στρατιωτικοποιημένο, με απολογισμό δεκάδες τραυματίες αστυνομικούς και 11 συντρόφους συλληφθέντες.

Η εκκένωση του Asilo και οι προφυλακίσεις των συντρόφων – συντροφισσών στο Τορίνο επιδιώκουν στο ξερίζωμα της αντίστασης και στο ξεδόντιασμα της αλληλεγγύης. Αποτελούν μέρος μιάς παγκόσμιας “αντί”τρομοκρατικής εκστρατείας η οποία εφαρμόζεται σε αναρχικούς, κομμουνιστές και στην αγωνιζόμενη κοινωνία που δεν σκύβει το κεφάλι και δεν οριοθετεί την δράση της μέσα στα πλαίσια της αστικής νομιμότητας.

Από την πρόσφατη έκδοση του Ιταλού κομμουνιστή Τσέζαρε Μπατίστι, ως δώρο της αγαστής συνεργασίας που ξεκινούν Σαλβίνι και Μπολσονάρο με πρώτο σταθμό το κυνήγι των “κομμουνιστών δολοφόνων”, μέχρι τις χιλιάδες προφυλακίσεις αντιφρονούντων και αγωνιστών στην Τουρκία του Ερντογάν. Από τους ακρωτηριασμούς και τις δολοφονίες διαδηλωτών του κινήματος ” κίτρινα γιλέκα” στη Γαλλία του Μακρόν, μέχρι την αποικιοκρατική εισβολή των πολυεθνικών στην γη των Μαπούτσε. Από τα βασανιστήρια και τις προφυλακίσεις αναρχικών συντρόφων στη Ρωσία του Πούτιν, μέχρι την συνεχιζόμενη βαρβαρότητα των Σιωνιστών πάνω στα σώματα ανδρών, γυναικών και παιδιών στα κατεχόμενα εδάφη της Παλαιστίνης. Η αλληλεγγύη μας θα ζεσταίνει κάθε γωνιά αντίστασης και θα στήνει αναχώματα στην βάρβαρη επέλαση του καπιταλισμού.

Μέχρι την αναρχία και τον κομμουνισμό.

Αγώνας για την κοινωνική επανάσταση

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΑΛΗΨΙΕΣ ΤΟΥ ASILO OCCUPATO ΣΤΟ ΤΟΡΙΝΟ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ:

Rizzo Antonio

Salvato Lorenzo

Ruggeri Silvia

Volpacchio Giada

Blasi Niccolò

De Salvatore Giuseppe

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Ας κάνουμε το επόμενο βήμα. Για την κοινωνική-ταξική αντεπίθεση. Όλοι/όλες στην Εργατική Διαδήλωση: Σάββατο 16 Φλεβάρη 11:30, Πλατεία Κοραή

Ας κάνουμε το επόμενο βήμα. Για την κοινωνική – ταξική αντεπίθεση

Η απεργία της 1ης Νοέμβρη έδειξε το δρόμο. Η μαζική συμμετοχή στις απεργιακές κινητοποιήσεις, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, από συλλόγους εργαζομένων, σωματεία βάσης και αλληλέγγυους ανέδειξε τη δυνατότητα ανάπτυξης ακηδεμόνευτων και μαχητικών εργατικών αγώνων, κόντρα στο γραφειοκρατικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό της “Κοινωνικής Συμμαχίας” (ΓΣΕΕ – ΣΕΒ). Κινήσεις όπως αυτή της απεργίας της 1ης Νοέμβρη και των εργατικών διαδηλώσεων μπορούν να εμπνεύσουν και να πάνε τους ταξικούς μας αγώνες βήματα μπροστά. Βήματα μπροστά για τις δικές μας ανάγκες, για τις ανάγκες των εργατών, των φτωχών και των καταπιεσμένων, αυτών που μάχονται ενάντια στην αδικία και την καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Μετά από 9 σχεδόν χρόνια σε καθεστώς οικονομικού ελέγχου από την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ., στη διάρκεια των οποίων οι ελληνικές κυβερνήσεις νομοθέτησαν σωρεία αντεργατικών μέτρων, φτωχοποιώντας καθημερινά τις ζωές μας, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και λοιπών φίλων επιχειρεί να στήσει μια νέα αφήγηση. Όμως παρά τη μικρή αύξηση του κατώτατου μισθού και τις εξαγγελίες τους για δήθεν φιλολαϊκά μέτρα, η νέα “μεταμνημονιακή” εποχή είναι απλά η συνέχεια της προηγούμενης. Είναι μια εποχή στην οποία υπουργοί της κυβέρνησης ευθαρσώς ανακοινώνουν την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με χρήματα του κόσμου της εργασίας. Είναι μια εποχή στην οποία, με πρόσχημα τις πιέσεις των θεσμών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, τα κόκκινα δάνεια των ελληνικών τραπεζών θα πωληθούν σε funds και χιλιάδες κατοικίες θα βγουν στο σφυρί. Ως αποτέλεσμα, το 2019 θα έχουμε 20.000 πλειστηριασμούς κατοικιών και μέχρι το τέλος του 2020 θα φτάσουμε τις 70.000. Είναι μια εποχή που φέρνει νέες περικοπές σε δημόσια υγεία και παιδεία, νέα ματωμένα πλεονάσματα και ιδιωτικοποιήσεις. Έχουμε λοιπόν από τη μια ψίχουλα στον εργαζόμενο λαό και από την άλλη την πλήρη συμπόρευση της κυβέρνησης με την ελληνική αστική τάξη και τους “θεσμούς”.

Ο καπιταλισμός δεν εξανθρωπίζεται, ο καπιταλισμός είναι βαρβαρότητα που τη ζούμε και τη βιώνουμε σε κάθε έκφανση της ζωής μας. Ακολουθώντας τον δρόμο της 1ης Νοέμβρη, κύριες αιχμές της εργατικής διαδήλωσης, αποτελούν τα δίκαια αιτήματα για συλλογικές συμβάσεις εργασίας (ΣΣΕ) και αυξήσεις στους μισθούς σύμφωνα με τις ανάγκες των εργατών. Παλεύουμε ενάντια στην απόλυτη κυριαρχία των νόμων της αγοράς στις ζωές όλων μας. Ενάντια στην τρομοκρατία κράτους και κεφαλαίου που επιτίθενται στα κεκτημένα χρόνων για να αντιμετωπίσουν την ίδια τη δομική κρίση του καπιταλισμού, ώστε η αγορά να επιβιώσει χωρίς να λογαριάζει και να λογοδοτεί πουθενά.

Ο εμπαιγμός της κυβέρνησης που μοίρασε προεκλογικά μια πενιχρή αύξηση στους μισθούς με στόχο να δημιουργήσει συνθήκες κοινωνικής και ταξικής ειρήνης, δεν μπορεί και δεν πρόκειται να μας ξεγελάσει. Τον πόλεμο που δεχόμαστε τον βιώνουμε εδώ και χρόνια, με τις εκατοντάδες εργατικές δολοφονίες και την άγρια καταστολή κοινωνικών και ταξικών αγώνων. Η όποια αύξηση δοθεί δεν θα φτάσει στις τσέπες των εργαζομένων αλλά θα επιστραφεί στο κράτος μέσω της επικείμενης μείωσης του αφορολόγητου. Άλλο ένα προεκλογικό κόλπο είναι και η κατάργηση του υποκατώτατου μισθού, η οποία συνοδεύεται από την επιδότηση του 50% των ασφαλιστικών εισφορών των εργοδοτών από τον κρατικό προϋπολογισμό έτσι ώστε να “ελαφρύνουν” τα οικονομικά βάρη των αφεντικών. Όσον αφορά τις συλλογικές συμβάσεις, οι μνημονιακές κυβερνήσεις έχουν θέσει σε εφαρμογή νόμο με τον οποίο ο κατώτατος μισθός οριοθετείται σύμφωνα με τις αντοχές της οικονομίας. Με αυτόν τον τρόπο αφαιρεί από τους εργαζόμενους τη δυνατότητα να διαπραγματευτούν οι ίδιοι, μέσω των σωματείων και των συνδικαλιστικών οργανώσεών τους, τις συμβάσεις με τους εργοδότες. Κλείνει λοιπόν το μάτι για ακόμη μια φορά στην εργοδοσία, καθησυχάζοντάς την ότι σε καμία περίπτωση δεν θα κινδυνεύσουν τα συμφέροντά της.

Τα αφεντικά από μόνα τους δεν θα κάνουν πίσω και τίποτα δεν θα μας χαριστεί. Η εργοδοτική τρομοκρατία αυξάνεται ολοένα και περισσότερο, απαιτώντας εντατικοποίηση της δουλειάς και αύξηση των ωρών εργασίας. Η εντατικοποίηση αυτή συνιστά κυριολεκτικά υποτίμηση της ίδιας της ζωής των εργατών. Οδηγεί στα λεγόμενα “εργατικά ατυχήματα” που στην πραγματικότητα είναι εργοδοτικά εγκλήματα και δολοφονίες, όπως στην περίπτωση του οικοδόμου που έχασε τη ζωή του στις 9 Ιανουαρίου, στο εργοτάξιο του γηπέδου της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια. Σε όποιο κομμάτι του κόσμου της εργασίας αντιστέκεται, τα αφεντικά απαντάνε με ξυλοδαρμούς, εκβιασμούς και απολύσεις. Οι δυνάμεις καταστολής, χέρι-χέρι με τις φασιστικές συμμορίες, υπό τις ευλογίες του αστικού πολιτικού κόσμου λειτούργησαν και λειτουργούν ως μπράβοι του κεφαλαίου και των αφεντικών ενάντια στα εργατικά κινήματα. Το τελευταίο διάστημα πυκνώνουν τα περιστατικά βίας σε βάρος εργαζομένων. Το Δεκέμβρη που μόλις πέρασε, διανομέας ξυλοκοπήθηκε άγρια από τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης Pizza Mafiozo στη Θεσσαλονίκη, αφού προηγουμένως είχε απειληθεί επειδή δεν μπορούσε να εργαστεί λόγω ασθένειας. Τον ίδιο μήνα, μετανάστης εργαζόμενος στο ψητοπωλείο “Βεάκη 56”, ξυλοκοπήθηκε από μπράβους του πρώην εργοδότη του, μετά από εκδικητική απόλυση, επειδή τόλμησε να διεκδικήσει τα δεδουλευμένα του.

Απέναντι σε όλους αυτούς, αφεντικά και μπράβους, εμείς θα στήσουμε τα δικά μας αναχώματα και θα προστατεύσουμε την τάξη μας με όλους τους τρόπους και όλα τα μέσα. Με τη μαχητική μας αντίσταση θα τους καταστήσουμε σαφές ότι κανένας εργάτης και καμιά εργάτρια δεν είναι μόνος του και χέρι που σηκώνεται στην τάξη μας θα κόβεται.

Άλλος δρόμος δεν υπάρχει: για όλους τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τις νέες και τους νέους, για όλους εμάς που βλέπουμε το παρόν μας να συνθλίβεται μέσα στις ατελείωτες μορφές ελαστικής εργασίας και τα προγράμματα κατάρτισης, την απλήρωτη εργασία, τους χαμηλούς μισθούς και την εργοδοτική αυθαιρεσία και το μέλλον μας να υποθηκεύεται – ακόμα και ως κρέας για κανόνια- στο όνομα αστικών και ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών, η μαχητική αντίσταση και ο μαζικός ανυποχώρητος ταξικός αγώνα ήταν, είναι και θα είναι η μοναδική ρεαλιστική διέξοδος.

Ενότητα στη δράση οργάνωση στη βάση

Όλοι και όλες στην εργατική διαδήλωση στις 16 Φλεβάρη

Συγκέντρωση 11:30, Πλατεία Κοραή

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Eνημέρωση σχετικά με την εκκένωση του Asilo Occupato και τις συλλήψεις συντρόφων-συντροφισσών στο Τορίνο.

φώτο από την πορεία του περασμένου Σαββάτου: Κάνουν τον πόλεμο στους φτωχούς και τον ονομάζουν ανάπλαση.  Ν’ αντισταθούμε στα αφεντικά της πόλης”.

Μεταφρασμένη ενημέρωση που λάβαμε από αναρχικούς συντρόφους στο Τορίνο.

Σχετικά με την εκκένωση του Asilo Occupato και τις συλλήψεις συντρόφων-συντροφισσών στο Τορίνο.

Την Πέμπτη 7/2 εκκενώθηκε στο Τορίνο, μετά από 24 χρόνια κατάληψης, το Asilo Occupato. Η αστυνομία εισέβαλε με ισχυρές δυνάμεις στο κτίριο, καθώς περίπου 600 ματατζήδες κατέφτασαν απ’ όλη τη βόρεια Ιταλία.

Οι σύντροφοι δεν πιάστηκαν απροετοίμαστοι και κατάφεραν ν’ ανέβουν στη στέγη και ν’ αντισταθούν για 30 ώρες, πριν τελικά κατέβουν. Άμεσα υπήρξε συγκέντρωση αλληλέγγυων που προσπάθησε να κινηθεί στους δρόμους της συνοικίας Aurora ανάμεσα σε αστυνομικές επιθέσεις και προσαγωγές. Η ατμόσφαιρα ζεστάθηκε το βράδυ, όταν μια πορεία περίπου 300 ατόμων ξεκίνησε από την έδρα του Radio Blackout με κατεύθυνση το Asilo: συγκρούσεις, δακρυγόνα και οδοφράγματα στις φλόγες, σε μια συνοικία απόλυτα στρατιωτικοποιημένη.

Η αστυνομία εμφανίστηκε όχι μόνο για την εκκένωση του Asilo αλλά και για τη σύλληψη 6 συντρόφων και συντροφισσών, οι οποίοι και κατηγορούνται για “ανατρεπτική οργάνωση” (άρθρο 270 του ιταλικού ποινικού κώδικα), σχετικά με μερικές επιθέσεις ενάντια σε επιχειρήσεις και οργανισμούς που δραστηριοποιούνται στη διαχείριση των κέντρων κράτησης μεταναστών χωρίς χαρτιά (CPR). To άρθρο 270 έχει χρησιμοποιηθεί αρκετές φορές στην πρόσφατη κατασταλτική ιταλική ιστορία, κυρίως ενάντια σε αναρχικούς. Οι δικαστές κατηγορούν τους συντρόφους-συντρόφισσες για σύσταση οργάνωσης που μέσω βίαιων και παράνομων δράσεων σκοπεύει στην ανατροπή της δημοκρατικής τάξης. Τις περισσότερες φορές σε προηγούμενες περιπτώσεις, κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας οι εισαγγελείς δεν κατάφεραν να υποστηρίξουν στα σοβαρά αυτήν την κατηγορία η οποία και συχνά κατέρρευσε, αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός ότι η προφυλάκιση μπορεί να διαρκέσει μέχρι και δύο χρόνια.

Επιπλέον, οι σύντροφοι-συντρόφισσες βρίσκονται σε καθεστώς “υψηλής επιτήρησης”, το οποίο και προβλέπεται για κατηγορούμενους με “τρομοκρατικά” αδικήματα. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούν να συναντούν “κοινούς” κρατούμενους, δεν μπορούν να συναντιούνται μεταξύ τους, υφίστανται τη λογοκρισία στην αλληλογραφία τους (όλα τα γράμματα ανοίγονται και διαβάζονται από τους δεσμοφύλακες) κι έχουν ιδιαίτερα περιορισμένο αριθμό επισκεπτηρίων. Εκ των πραγμάτων, πρόκειται για μια βαριά συνθήκη απομόνωσης.

Η αλληλεγγύη τόσο προς τους συλληφθέντες όσο και προς το Asilo ήταν από την αρχή μεγάλη και αυτό πιστεύουμε ότι δεν είναι τυχαίο. Το Asilo είναι εδώ και χρόνια ένα σημείο αναφοράς της σύγκρουσης στην πόλη, μια βάση και ένα πέρασμα για συντρόφους-συντρόφισσες απ’ όλη την Ευρώπη και όχι μόνο. Μέσα από τα τείχη του ξεκίνησε ο αγώνας ενάντια στις εξώσεις, ο οποίος στις συνοικίες Barriera και Αurora έκανε -όχι και λίγο- να τρέμουν τ’ αφεντικά της πόλης. Από εκεί ξεκινούσαμε για να πάμε στο κέντρο κράτησης (CPR) και να υποστηρίξουμε με διάφορους τρόπους τις εξεγέρσεις των κρατούμενων. Ένα σημείο αναφοράς για όσους και όσες σ’ αυτό το κομμάτι της πόλης αντιστέκονται στη μεταβολή του ιστού της, η οποία περιττό να ειπωθεί ότι συμφέρει ένα μικρό προνομιακό κομμάτι του πληθυσμού εις βάρος των πολλών.

Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο, το Σάββατο 9/2 κατεβήκαμε πολλοί και πολλές στο δρόμο για να διαδηλώσουμε και να συγκρουστούμε για πολλές ώρες με την αστυνομία, σ’ ένα Τορίνο απολύτως στρατιωτικοποιημένο: στρατευμένοι στον αγώνα, καταληψίες στέγης, άνθρωποι που γνωρίστηκαν μεταξύ τους στον αγώνα ενάντια στις εξώσεις, νέοι και νέες με εμπειρίες από τον αγώνα ενάντια στα κέντρα κράτησης (CPR), μικροπωλητές και κάτοικοι της συνοικίας που βλέπουν τις δυνατότητες επιβίωσής τους να στενεύουν όλο και περισσότερο από τις επιχειρήσεις εξευγενισμού της.

Μια οργισμένη πορεία. Δεν μπορούσε να είναι αλλιώς. Ανάμεσα σε σπασμένες βιτρίνες, αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατεστραμμένα γραφεία ευρέσεως ενοικιαζόμενης εργασίας και οδομαχίες με την αστυνομία, βρισκόταν όλη η πόλη που δεν σκύβει το κεφάλι, που είναι οργισμένη με την δήμαρχο αλλά και με το εθνικό πολιτικό κλίμα.

Ο απολογισμός αναφέρει δεκάδες τραυματίες αστυνομικούς και 11 συντρόφους συλληφθέντες προς το τέλος της πορείας.

Αυτή είναι μόνο η αρχή.

Μπροστά σε μια επίθεση σαν κι αυτή δεν βρεθήκαμε απροετοίμαστοι, όμως το αύριο είναι όλο μπροστά προς οικοδόμηση.

Εντωμεταξύ, δηλώνουμε τη σημασία να φτάσει η ζεστασιά και η αλληλεγγύη μας στους κρατούμενους συντρόφους και συντρόφισσες που κατηγορούνται με το άρθρο 270.

Rizzo Antonio

Salvato Lorenzo

Ruggeri Silvia

Volpacchio Giada

Blasi Niccolò

De Salvatore Giuseppe

casa Circondariale “Lorusso e Cutugno”

via Maria Adelaide Aglietta, 3510149 Torino TO.

 

Αλληλεγγύη στον αγωνιστή κοινωνικό κρατούμενο Σπύρο Χριστοδούλου

Ο αγωνιστής κρατούμενος Σπύρος Χριστοδούλου βρίσκεται από τις 14/1 σε απεργία πείνας, αντιστεκόμενος με το έσχατο αυτό μέσο, στην επιχειρούμενη εξόντωση του από το αστυνομικό δικαστικό σύμπλεγμα. Συγκεκριμένα, διεκδικεί το νομικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της συγχώνευσης των ποινών, η παραβίαση του οποίου στην περίπτωση του πρακτικά σημαίνει, ότι τα δώδεκα χρόνια φυλάκισης που έχει ήδη εκτίσει από προηγούμενες καταδίκες του δεν θα προσμετρηθούν ως χρόνος κράτησης στις νέες ποινές που του επιβλήθηκαν ύστερα από τη σύλληψη του τον Μάη του 2015. Στη βάση των εισηγήσεων της Εισαγγελίας Αθηνών, και σε καταφανή αντίθεση με τις διατάξεις του ποινικού κώδικα, ο Σ. Χριστοδούλου είναι πλέον υποχρεωμένος να εκτίσει τις ποινές του ξεχωριστά, γεγονός που ισοδυναμεί με πολυετή παραμονή του στη φυλακή κι ενώ εκκρεμούν σε βάρος του σειρά δικαστικών αποφάσεων.

Η τελευταία αυτή μεθόδευση, λίγο πριν εκπνεύσουν τα νόμιμα χρονικά όρια παραμονής του στη φυλακή, αποτελεί την κορύφωση των κατασταλτικών κινήσεων εναντίον του που ξεκίνησαν αμέσως μετά τη σύλληψη του το Μάη του 2015. Θυμίζουμε ότι ο Χριστοδούλου, βρισκόμενος σε συνθήκη παρανομίας από το 2007 συνελήφθη μαζί με τον αναρχικό αγωνιστή Γ. Τσιρώνη- φυγόδικο από το 2006 για την υπόθεση «των ληστών με τα μαύρα» – και τον σύντροφο του και επίσης «παράνομο» Σ. Δραβίλα που αυτοκτόνησε λίγο πριν τη σύλληψη τους. Στη βάση αστυνομικών και δικαστικών σεναρίων που εξυφαίνονταν χρόνια, ο Χριστοδούλου θα θεωρηθεί μαζί με το Δραβίλα ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα σε «ποινικούς, ληστές τραπεζών και τρομοκράτες» και θα του αποδοθεί -παρά τη χαρακτηριστική ένδεια στοιχείων εις βάρος του, τα οποία ως επί το πλείστων στηρίζονται στα παραπεμπτικά της αντιτρομοκρατικής και σε αλληλοαντικρουόμενες καταθέσεις μαρτύρων- πρωταγωνιστικός ρόλος σε μια δαιδαλώδη σειρά υποθέσεων που περιλαμβάνει ληστείες τραπεζών, απαγωγές, ένταξη και συμμετοχή σε ένοπλες οργανώσεις, που έγινε γνωστή ως «υπόθεση των ληστών του Διστόμου».

Στην πραγματικότητα, το βασικό αποδεικτικό υλικό για την στοιχειοθέτηση της σε βάρος του ενοχής αποτελούν οι δεδομένες επιλογές ρήξης του με την αστική νομιμότητα και την καθεστηκυία ηθική, τις οποίες άλλωστε και αναλαμβάνει: την παρουσία του δίπλα σε έναν επικηρυγμένο αναρχικό αγωνιστή, την αλληλεγγύη του σε ένα «επικίνδυνο κακοποιό» , την αταλάντευτη στάση του απέναντι στις διωκτικές αρχές, την άρνηση του να δεχτεί ως όρο ζωής τη φυλακή, την ανυπότακτη διαδρομή του όλα τα προηγούμενα χρόνια εντός και εκτός των τειχών.

Αυτές ακριβώς τις επιλογές, έρχεται να στοχοποιήσει και να εκδικηθεί η νέα κατασταλτική μεθόδευση εναντίον του Σ. Χριστοδούλου, στέλνοντας παράλληλα ένα τρομοκρατικό μήνυμα σε όσους και όσες κινούνται ή σκέφτονται να κινηθούν σε διαδρομές αντίστοιχες με αυτές που διένυσε ο Σπύρος. Σε διαδρομές δηλαδή κοινωνικής συνειδητοποίησης και πολιτικοποίησης, σε ρήξη τόσο με την αστική δικαιοσύνη όσο και με τις μικρές και μεγάλες μαφίες του κόσμου των φυλακών και της «παρανομίας»· σε διαδρομές σαν αυτές που ακολούθησαν ο Κεχαΐδης, ο Πρέκας και ο Τεμπερεκίδης· σε διαδρομές σαν εκείνες που πορεύτηκαν οι εκατοντάδες φυλακισμένοι των ιταλικών φυλακών τη δεκαετία του 70’, που έφτασαν μέσα από μια διεργασία προλεταριακής συνειδητοποίησης, να οπλιστούν ενάντια στον ταξικό εχθρό και να βροντοφωνάξουν «την άρνηση τους στην εκμετάλλευση, τη φτώχεια και την καταπίεση που επιβάλλει η αστική τάξη, την άρνηση τους να συνεχίσουν να αποτελούν το άλλοθι των αστυνομικών και αντιπρολεταριακών δομών του Κράτους».

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον αγωνιστή κρατούμενο Σπύρο Χριστοδούλου!

Η νίκη της απεργίας πείνας του θα αποτελέσει νίκη της αγωνιζόμενης κοινωνίας των φυλακών και του κινήματος αλληλεγγύης στους κοινωνικούς και πολιτικούς κρατούμενους και ήττα του σκληρού φασιστικού πυρήνα της αστικής δικαιοσύνης και της αστυνομικής και σωφρονιστικής καταστολής.

Διαδήλωση Αλληλεγγύης, Παρασκευή 15/2, Προπύλαια 18.00

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

 

Μοτοπορεία αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Σπύρο Χριστοδούλου: Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου στις 6μ.μ. – πλατεία Εξαρχείων

Μοτοπορεία αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Σπύρο Χριστοδούλου Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου στις 6μ.μ. – πλατεία Εξαρχείων
Απόσπασμα από κείμενο του Σπύρου Χριστοδούλου:

“Σήμερα στις 14/1/19 και ώρα 10:00π.μ. ξεκίνησα την απεργία πείνας που είχα προαναγγείλει ότι θα προβώ και σας υπόσχομαι ότι θα το φτάσω μέχρι τέλους, και όποιο και αν είναι το κόστος για την υγεία μου δεν μου καίγεται καρφί. Άλλωστε όλοι οι πραγματικοί αγώνες κερδίζονται με θυσίες. Θέλω να ξέρετε όλες και όλοι ότι σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου και θα μάχομαι πάντα για ένα ονειρεμένο αύριο, με γνώμονα το δίκαιο αψηφώντας το οποιαδήποτε κόστος. Άλλωστε η ζωή με τον θάνατο έχουν ένα κοινό σημείο με όλους μας, το πραγματικό, αληθινό και τίμιο αγώνα.”

Άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων του απεργού πείνας Σπύρου Χριστοδούλου

Σπύρο γερά ως τη λευτεριά


Συνέλευση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Σπύρο Χριστοδούλου

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ MUNDO NUEVO: Συγκέντρωση αλληλεγγύης Πέμπτη 7/2 σταθμός ΗΣΑΠ «Θησείο», 17.30

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ

ΚΑΤΑΛΗΨΗ MUNDO NUEVO

Οι μεθοδεύσεις για τη βίαιη εκκένωση της κατάληψης Mundo Nuevo στη Θεσσαλονίκη, με βάση συμφωνία παραχώρησης του κτηρίου από το Δήμο Θέρμης –ιδιοκτήτη του χώρου- στον ΟΚΑΝΑ με σκοπό να μετατραπεί σε σχολείο δεύτερης ευκαιρίας για τοξικοεξαρτημένους, αποτελούν μία ακόμα ευθεία κατασταλτική απειλή εναντίον του αναρχικού και αντιεξουσιαστικού αγώνα και εναντίον συνολικά των από τα κάτω κοινωνικών και ταξικών αγώνων.

Η αριστερή πολιτική διαχείριση επιχειρεί να αποσπάσει νομιμοποίηση για τη σχεδιαζόμενη καταστολή της αναρχικής κατάληψης Μundo Νuevo, προβάλλοντας τη δήθεν κοινωφελή αξιοποίηση του κτηρίου. Έτσι, την ίδια στιγμή που κρατικοί μηχανισμοί υποθάλπουν τη δράση των ναρκομαφιών, υποβαθμίζουν τις υπάρχουσες δομές απεξάρτησης και σπρώχνουν την πλειοψηφία των τοξικοεξαρτημένων ανθρώπων στο κοινωνικό περιθώριο, τα αστυνομικά και κυβερνητικά επιτελεία σχεδιάζουν την καταστολή ενός ελευθεριακού, πολιτικού και κοινωνικού κέντρου αγώνα, ενός χώρου συλλογικοποίησης και πολιτικοποίησης των αγωνιζόμενων και της νεολαίας.

Στεκόμαστε ενάντια στη συνολική επίθεση του κράτους και των αφεντικών στην κοινωνία, στην προσπάθεια εκφασισμού και διάχυσης του κοινωνικού κανιβαλισμού, στις παρακρατικές φασιστικές επιθέσεις και στην κρατική καταστολή όλων όσοι δεν πειθαρχούν στα κελεύσματα για κοινωνική ειρήνευση και ταξική συνεργασία. Να αντιτάξουμε την κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη και να οργανώσουμε από τα κάτω την αντεπίθεση μας κόντρα στην ανάθεση, τη μοιρολατρία και την ηττοπάθεια. Να υπερασπιστούμε τις καταλήψεις, τους αυτοοργανωμένους χώρους και αγώνες, ως αναχώματα στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα, ως αναπόσπαστα σημεία αναφοράς του αγώνα για την Κοινωνική Επανάσταση, του αγώνα για μια κοινωνία Ισότητας, Αλληλεγγύης, Ελευθερίας.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ,

ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ!

Συγκέντρωση αλληλεγγύης

Πέμπτη 7/2 σταθμός ΗΣΑΠ «Θησείο», 17.30

Συνέλευση Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης/Πατησίων, Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37, Α.Φ.Σ «Αροδαμός», Αναρχικό- Αντιεξουσιαστικό Στέκι «Αντίπνοια», Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών & Κομμουνιστών)

Συγκέντρωση – Μικροφωνική αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Σπύρο Χριστοδούλου Παρασκευή 1/2 στις 5μ.μ. – πλατεία Μοναστηράκι

Συγκέντρωση – Μικροφωνική αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Σπύρο Χριστοδούλου Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου στις 5μ.μ. – πλατεία Μοναστηράκι

Απόσπασμα από κείμενο του Σπύρου Χριστοδούλου:

“Σήμερα στις 14/1/19 και ώρα 10:00π.μ. ξεκίνησα την απεργία πείνας που είχα προαναγγείλει ότι θα προβώ και σας υπόσχομαι ότι θα το φτάσω μέχρι τέλους, και όποιο και αν είναι το κόστος για την υγεία μου δεν μου καίγεται καρφί. Άλλωστε όλοι οι πραγματικοί αγώνες κερδίζονται με θυσίες. Θέλω να ξέρετε όλες και όλοι ότι σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου και θα μάχομαι πάντα για ένα ονειρεμένο αύριο, με γνώμονα το δίκαιο αψηφώντας το οποιαδήποτε κόστος. Άλλωστε η ζωή με τον θάνατο έχουν ένα κοινό σημείο με όλους μας, το πραγματικό, αληθινό και τίμιο αγώνα.”

Άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων του απεργού πείνας Σπύρου Χριστοδούλου

Σπύρο γερά ως τη λευτεριά

Συνέλευση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Σπύρο Χριστοδούλου