Monthly Archives: May 2017

Η τέχνη των σιωνιστών γίνεται με το αίμα των παλαιστίνιων: Συγκέντρωση έξω από τη Ταινιοθήκη της Ελλάδας (Ιερά Οδός 48), Πέμπτη, 4 Μάη. Ώρα 6μμ.

Φωτογραφία του χρήστη Από ταξική σκοπιά.

Nίκη στον αγώνα των παλαιστίνιων απεργών πείνας! – Καμία συνεργασία με τους σιωνιστές μακελάρηδες. –  Η τέχνη των σιωνιστών γίνεται με το αίμα των παλαιστίνιων.

Μετά το ίδρυμα Κακογιάννη, το ίδρυμα της Ταινιοθήκης της Ελλάδας σπεύδει να δηλώσει και αυτό υποταγή στα κελεύσματα στρατηγικής συνεργασίας του ελληνικού κράτους με το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ. Διοργανώνει αυτή τη βδομάδα πενθήμερο αφιέρωμα ισραηλινών ταινιών προκειμένου να γνωρίσει το ελληνικό κοινό τη προπαγάνδα του σιωνιστικού κινηματογράφου.

Η ενέργεια αυτή είναι προκλητική, ειδικά όταν από τις 17 Απριλίου περισσότεροι από 1500 παλαιστίνιοι πολιτικοί κρατούμενοι συμμετέχουν στην επ’ αόριστον μαζική απεργία πείνας “Για Ελευθερία και Αξιοπρέπεια” ενάντια στις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης των 6500 κρατουμένων. Βασικά αιτήματα των απεργών πείνας είναι η κατάργηση του δικαστικού απαρτχάιντ και της διοικητικής κράτησης (δηλαδή της φυλάκισης χωρίς απαγγελία κατηγοριών και δικαστική απόφαση), η παύση των βασανιστηρίων και της εξευτελιστικής μεταχείρισης, η αποφυλάκιση όλων των παιδιών, η αποκατάσταση της επικοινωνίας με συγγενείς και δικηγόρους, η επαρκής ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κλπ. Οπως έγραψε το ηγετικό στέλεχος της Φατάχ Μαρουάν Μπαργούθι από τις φυλακές Χανταρίμ:

Δεκαετίες εμπειρίας έχουν αποδείξει ότι το απάνθρωπο σύστημα της αποικιοκρατίας και της στρατιωτικής κατοχής του Ισραήλ αποσκοπεί στο να καταρρακώσει το ηθικό των κρατουμένων και τους έθνους στο οποίο ανήκουν, βασανίζοντας το σώμα τους, χωρίζοντάς τους από τις οικογένειες και τις κοινότητές τους και χρησιμοποιώντας εξευτελιστικά μέτρα για να τους αναγκάσουν να υποταχθούν. Παρά τη μεταχείριση αυτή, εμείς δεν πρόκειται να παραδοθούμε”.

Στην αφίσα του αφιερώματος της Ταινιοθήκης, εμφανίζεται και το σήμα της σιωνιστικής πρεσβείας, η οποία προφανώς συνεργάζεται με την Ταινιοθήκη της Ελλάδας για την πραγματοποίηση του αφιερώματος στη σιωνιστική κινηματογραφική προπαγάνδα.

Στο δελτίο τύπου της Ταινιοθήκης διαβάζουμε τα εξής προκλητικά:

«Οι «Ημέρες Ισραηλινού Κινηματογράφου» προσφέρουν στο ελληνικό κοινό την ευκαιρία να γνωρίσει διαφορετικές πτυχές της κοινωνίας και της καθημερινότητας του Ισραήλ, πέρα από αυτές που προβάλλει η επικαιρότητα.

…..

Δεν είναι εύκολο να διακρίνει κανείς κατά πόσο αυτή η νέα «αφήγηση» στην κινηματογραφία της χώρας είναι αντανάκλαση μιας αλλαγής που συντελείται στην ισραηλινή κοινωνία ή είναι ένας καταλύτης για μια τέτοια αλλαγή ….

Τέλος, αυτή η νεοαποκτηθείσα ωριμότητα δεν συντελεί μόνο σε έναν καλύτερο κινηματογράφο. Επιτρέπει επίσης να αναδυθεί μια έννοια που έχει ιδιαίτερα ταλαιπωρηθεί από τη σκληρή πραγματικότητα της Μέσης Ανατολής: την ελπίδα. «

 

Δεν ξέρουμε που ακριβώς διαφαίνεται η ελπίδα στους ιθύνοντες της Ταινιοθήκης. Γνωρίζουμε όμως ότι η λεπίδα του σιωνισμού ξεσπιτώνει καθημερινά δεκάδες παλαιστίνιους από τις πατρογονικές τους εστίες στη Δυτική Οχθη, ασκεί ασφυκτική πολιορκία στη Λωρίδα της Γάζας που αντιστέκεται με νύχια και με δόντια στο μαρτύριο της πείνας που της έχει επιβληθεί από το σιωνιστικό στρατό.

Δεκαετίες η δολοφονική μηχανή του Ισραήλ σπέρνει τον όλεθρο σε ένα λαό προκειμένου να τον εξαφανίσει από προσώπου γης. Ο λαός αυτός, όμως, κάτω από τις χειρότερες συνθήκες βάρβαρης κατοχής συνεχίζει να αντιστέκεται. Ολοι οι ισχυροί της γης σήμερα, οι ιμπεριαλιστές και οι παρατρεχάμενοί τους (βλέπε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) συνεργάζονται με τους κατακτητές σιωνιστές. Όλα τα μεγάλα Μέσα Ενημέρωσης απλώνουν πέπλο σιωπής για τα ειδεχθή κατοχικά εγκλήματα του κράτους-τρομοκράτη της Μέσης Ανατολής.

 

Το χρέος το δικό μας είναι να σπάσουμε τη σιωπή.

Να τερματίσουμε κάθε συνεργασία με τους σιωνιστές ναζί.

Ολοι και όλες έξω από τη Ταινιοθήκη της Ελλάδας, Πέμπτη 4 Μάη – 6μμ.

όποιος παριστάνει τον «ουδέτερο» καλλιτεχνικό παρατηρητή

ξεπλένει τα χεράκια του σε νιπτήρες γεμάτο με αίμα

Συνέλευση Αλληλεγγύης στους Παλαιστίνιους Απεργούς Πείνας

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΜΕ

Η τοποθέτηση του πολιτικού περιπτέρου στην πλατεία Εξαρχείων στις 8 Απρίλη, πυροδότησε εκ νέου την εκστρατεία συκοφάντησης και λάσπης που έχει εξαπολυθεί τους τελευταίους δύο μήνες μέσα από τα Μ.Μ.Ε. που παρουσιάζουν μια εντελώς διαστρεβλωμένη και ταυτόχρονα ζοφερή εικόνα για την περιοχή των Εξαρχείων.

Η λειτουργία του πολιτικού περιπτέρου αντανακλά ένα αγώνα που δίνεται εδώ και ένα χρόνο στη γειτονιά των Εξαρχείων από κοινωνικά, ταξικά και πολιτικά εγχειρήματα, όπου με επίμονες και μαχητικές κινητοποιήσεις αντιτάχθηκαν- και συνεχίζουν να αντιστέκονται- στις μαφίες κάθε είδους που επιχειρούσαν να επιβάλλουν την κυριαρχία τους στο δημόσιο χώρο, στην κρατική καταστολή και προστασία που παρείχαν οι μπάτσοι στις συμμορίες των ναρκεμπόρων και στον κοινωνικό κανιβαλισμό -ως μια συνθήκη αλληλοφαγώματος των εκμεταλλευόμενων- που επιχειρείται να επιβληθεί από την εξουσία ως κυρίαρχη στις κοινωνικές σχέσεις. Ένας αγώνας που βασίστηκε στη συλλογική δράση και επιδίωξε την κινηματική συσπείρωση, με κοινωνικά και ταξικά χαρακτηριστικά. Όπου με συνέπεια και δυναμισμό, κατάφερε σε μεγάλο βαθμό να εκδιώξει τη ναρκομαφία από την πλατεία Εξαρχείων και να αντιπαρατεθεί έμπρακτα σε φαινόμενα κοινωνικού κανιβαλισμού. Διατηρώντας τον ελεύθερο χαρακτήρα ενός δημόσιου χώρου, όπως η πλατεία, και ταυτόχρονα κρατώντας ανοιχτό το πεδίο για την ανάπτυξη των πολιτικών, κοινωνικών και ταξικών εκείνων εγχειρημάτων και αγώνων που αντιστέκονται στα σχέδια κράτους και κεφαλαίου για την υποδούλωση της κοινωνίας.

Το πολιτικό περίπτερο δημιουργήθηκε για να εδαφικοποιήσει την αντίσταση, [..]για να αποτελέσει σημείο αναφοράς της νεολαίας και της αγωνιζόμενης γειτονιάς μέσα από μια σειρά εκδηλώσεων, συζητήσεων, δράσεων και παρεμβάσεων που θα πραγματοποιούνται την ώρα λειτουργίας του, [..] για να συμβάλει στην πολιτιστική και πολιτική αναβάθμιση του δημόσιου χώρου ως όχημα για τη ριζοσπαστικοποίηση και τη συγκρότηση αγωνιστικής πολιτικής κουλτούρας.(αποσπάσματα από την ανακοίνωση “Για τη δημιουργία ενός χώρου πολιτικής και κοινωνικής παρέμβασης στην πλ. Εξαρχείων”).

Ταυτόχρονα κατασκευάστηκε και η παιδική χαρά, με στόχο να ξαναμετατραπεί η πλατεία σε ένα χώρο ζωντανό, ελεύθερο και δημιουργικό. Όμως τα αναρίθμητα τηλεοπτικά ρεπορτάζ, δημοσιεύματα στον τύπο και σε ηλεκτρονικά μέσα, που βρίθουν από ψεύδη και κατασκευές, δεν αναφέρονται καθόλου σε αυτήν αλλά, στην υπηρεσία της κρατικής προπαγάνδας, συνεχίζουν να επιχειρούν να πείσουν την κοινωνία πως στη γειτονιά των Εξαρχείων η ζωή είναι αβίωτη και υπό συνεχή κίνδυνο και μάλιστα εξαιτίας των αγώνων που αναπτύσσονται σε αυτήν. Πίσω από το πρόσχημα των πολεοδομικών παραβάσεων κρύβεται ο πραγματικός φόβος της εξουσίας απέναντι στα πολιτικά, ταξικά κοινωνικά κομμάτια που δεν τρέφουν καμία αυταπάτη πως το κράτος και ο καπιταλισμός μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες των από τα κάτω και αμφισβητούν έμπρακτα την αναγκαιότητα ύπαρξής του. Η “αυθαιρεσία” είναι σύμφυτη με το υπάρχον εκμεταλλευτικό και καταπιεστικό σύστημα που λεηλατεί τη φύση και αφαιμάζει τους από τα κάτω στο βωμό της εξουσίας και του κέρδους.

Δεν είναι λοιπόν, η πρώτη φορά που τα Εξάρχεια βρίσκονται στο στόχαστρο μιας τέτοιας ενορχηστρωμένης επίθεσης και κάθε άλλο παρά τυχαία είναι η χρονική συγκυρία στην οποία εκτυλίσσεται.
Όλους αυτούς τους αγώνες στοχεύουν οι κραυγές περί «άβατου» και «ανομίας», η κατασκευή εικόνων ακραίας αποσάθρωσης του κοινωνικού ιστού, προετοιμάζοντας το έδαφος για μια ακόμη κατασταλτική επιχείρηση, ακριβώς τη στιγμή που μπόρεσαν να είναι αποτελεσματικοί και να καταδείξουν τη συμπόρευση κράτους, αφεντικών και των διάφορων συμμοριών στην επιβολή συνθηκών ελέγχου και φόβου τόσο στα Εξάρχεια όσο και στις υπόλοιπες γειτονιές της μητρόπολης. Μία κατασταλτική επιχείρηση, που θα υλοποιηθεί από κρατικούς και παρακρατικούς μηχανισμούς,που στο στόχαστρο βάζει, εκτός από το παραδοσιακά ριζοσπαστικό πεδίο της γειτονιάς των Εξαρχείων, ευρύτερα τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις και εκδηλώνεται με εκκενώσεις καταλήψεων, επιθέσεις σε αυτοοργανωμένες δομές αγώνα, ποινικοποίηση σωματείων βάσης, απαγόρευση παρεμβάσεων σε εργασιακούς χώρους, στοχοποίηση αγωνιστών.

Εμείς, από τη μεριά μας, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για τα Εξάρχεια της κοινωνικής αυτοοργάνωσης και της ταξικής αλληλεγγύης, ενάντια στο κράτος και τα αφεντικά, στις συνθήκες εκμετάλλευσης και καταπίεσης που επιβάλλουν, τον κοινωνικό έλεγχο, τον φόβο και την εξατομίκευση, ενάντια στις μαφίες και τον κοινωνικό κανιβαλισμό, αναζητώντας πάντα τη δυνατότητα ανάπτυξης συνθηκών γενικευμένης κοινωνικής χειραφέτησης.

 

Συνέλευση για την Eπανοικειοποίηση των Εξαρχείων, Απρίλιος 2017