Category Archives: Προκηρυξεις/ Μπροσουρες

ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ-ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΥΣ ΑΣΤΟΥΣ: Όλοι-Όλες στις αντιπολεμικές διαδηλώσεις (Τετάρτη 11/07 Προπύλαια 18.30)

ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ-ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΥΣ ΑΣΤΟΥΣ

Στις 11 και 12 Ιουλίου πραγματοποιείται η σύνοδος του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες με στόχο την ενίσχυση της ευρωατλαντικής λυκοσυμμαχίας. Θέματα της συνόδου αποτελούν η άμεση ευρωατλαντική ολοκλήρωση των Δ. Βαλκανίων, η όξυνση της αντιπαράθεσης με τη Ρωσία και την Κίνα και η διευκόλυνση της στρατιωτικής κινητικότητας νατοϊκών δυνάμεων για την διασφάλιση της ηγεμονίας του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και των συμμάχων του (Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία).

Στο πλαίσιο της ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης των Δυτικών Βαλκανίων την Κυριακή 17 Ιούνη στο χωριό Ψαράδες της Μ. Πρέσπας υπογράφηκε από τους υπουργούς Εξωτερικών της Ελλάδας και της FYROM (πλέον Βόρεια Μακεδονία) Ν. Κοτζιά και Ν. Ντιμιτρόφ, παρουσία των πρωθυπουργών Τσίπρα και Ζάεφ, η πολυπόθητη συμφωνία σχετικά με το ονοματολογικό ζήτημα της δεύτερης. Η διευθέτηση του ονοματολογικού ζητήματος αποβλέπει στην ένταξη της FYROM στο ΝΑΤΟ, καθώς στη σύνοδο του Ιούλη θα ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για την εισδοχή της στη συμμαχία. Η πρόσδεση της FYROM στο άρμα του ΝΑΤΟ οχυρώνει το ευρωατλαντικό στρατόπεδο σε άμεση σύγκρουση με τον αναδυόμενο ρωσοκινέζικο άξονα, ενισχύοντας τις φιλοπόλεμες διαθέσεις των αμερικανονατοϊκών και αποσταθεροποιώντας την ιστορικά εύθραυστη περιοχή των Βαλκανίων. Γι΄αυτό, οι πρωθυπουργοί Τσίπρας και Ζάεφ δέχονται τα εύσημα από ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, δηλαδή τους ιμπεριαλιστές επιτρόπους τους.

Ταυτόχρονα, και στις δύο χώρες χύνεται το δηλητήριο του εθνικισμού και το ερπετό του φασισμού προσπαθεί να σηκώσει κεφάλι, βασίζοντας την ρητορική του σε ανιστόρητες θέσεις περί «αλυτρωτισμού». Χαρακτηριστικά παραδείγματα εθνικιστικής έξαρσης και ακροδεξιάς βίας αποτελούν ο εμπρησμός της κατάληψης Libertatia στη Θεσ/νίκη από φασίστες και χουλιγκάνους, που έδρασαν με την κάλυψη του εσμού της σύγχρονης εθνικοφροσύνης, αλλά κι ένα πλήθος ανάλογων επιθέσεων που ακολούθησαν στο “περιθώριο” των εθνικιστικών συλλαλητηρίων (ΕΚΧ Σχολείο, θέατρο Εμπρός, κατάληψη ΠΙΚΠΑ, επίθεση σε τούρκους αλληλέγγυους στον κομμουνιστή απεργό πείνας Τουργούντ Καγιά). Οι λαοί των Βαλκανίων δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν, θα είναι οι μόνοι χαμένοι, αν συρθούν σε οποιαδήποτε πολεμική σύρραξη για τα συμφέροντα των αστικών τάξεων και των ιμπεριαλιστικών επιτελείων. Η συμφωνία για το ονοματολογικό εξυπηρετεί μόνο τις οικονομικές επιδιώξεις των ντόπιων ολιγαρχιών, αποβλέπει στη γεωστρατηγική αναβάθμιση της FYROM και ιδιαίτερα της Ελλάδας, η οποία συμμετείχε από θέση ισχύος, ενώ η ένταξη στο ΝΑΤΟ ενισχύει την εξάρτηση τους από τους ιμπερια-ληστές ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ.

Μάλιστα, αξίζει να σημειωθεί ο ρόλος του ελληνικού κράτους τα τελευταία χρόνια. Γιατί είναι το ελληνικό κράτος των μνημονίων της διαρκούς ιμπεριαλιστικής επιτροπείας, το οποίο, ενώ μειώνει συντάξεις, μισθούς, επιδόματα, τσακίζει τα εργατικά δικαιώματα, μπορεί να δίνει λεφτά για εξοπλισμούς, για F-16, για γαλλικές φρεγάτες, ξόδευσε το 2017 για “αμυντικές” δαπάνες το 2,36% του ΑΕΠ, διατηρώντας τη δεύτερη θέση της χώρας στο ΝΑΤΟ με τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δαπάνες επί του ΑΕΠ μετά τις ΗΠΑ. Είναι το ίδιο το ελληνικό κράτος, το οποίο συνεργάζεται στενά σε οικονομικό, στρατιωτικό και πολιτικό επίπεδο με το κράτος- τρομοκράτη Ισραήλ, το οποίο έχει επιβάλει καθεστώς – άπαρτχαιντ στον παλαιστινιακό λαό, διαπράττοντας δολοφονικά εγκλήματα σε βάρος του. Είναι το ίδιο το ελληνικός κράτος της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, το οποίο, οικοδομώντας τον αντιδραστικό άξονα Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος, δεν διστάζει να συνομιλεί με το δικτάτορα Σίσι. Γιατί επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ το ελληνικό κράτος έχει γίνει το πιο πιστό σκυλί του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην περιοχή, μετατρέποντας ολόκληρη την χώρα (Αλεξανδρούπολη, Λάρισα, πυρηνικά στην Άραξο, Σούδα κλπ.) σε ορμητήριο επεμβάσεων του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, όπως συνέβη με την επίθεση στη Συρία τον περασμένο Απρίλη.

Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ, ο πιο επικίνδυνος ιμπεριαλιστής , αποβλέπουν σε μια στρατηγικού χαρακτήρα σύγκρουσή με την στρατιωτική υπερδύναμη Ρωσία και την Κίνα, τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη, όπως επιβεβαιώνουν το νέο στρατηγικό δόγμα του Τραμπ, που θέτει ως βασικούς ανταγωνιστές των ΗΠΑ τη Ρωσία και την Κίνα. Οι κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας, η περικύκλωσή της με στρατεύματα, η μεγαλύτερη μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου αύξηση των νατοϊκών δυνάμεων στην Ανατολική Ευρώπη και η διευκόλυνση της στρατιωτικής κινητικότητας σε ευρωπαϊκό έδαφος αυξάνουν τον κίνδυνο άμεσης στρατιωτικής αντιπαράθεσης με ολέθριες συνέπειες για τους λαούς. Παράλληλα, ο εμπορικός πόλεμος με την Κίνα οξύνεται, οι ΗΠΑ και ΝΑΤΟ επιδίδονται σε μία κούρσα στρατιωτικών εξοπλισμών, ενώ το Brexit, οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί μεταξύ ΗΠΑ-Γερμανίας και το αίτημα των ΗΠΑ για αύξηση των στρατιωτικών δαπανών από τα μέλη του NATO κλονίζουν την ενότητα της ευρωατλαντικής συμμαχίας.

Στη δεδομένη ιστορική συγκυρία δεν θα μπορούσε να μην γίνει αναφορά στη Μέση Ανατολή, η οποία μυρίζει μπαρούτι. Περιφερειακές δυνάμεις συγκρούονται (Τουρκία, Σαουδική Αραβία, Ιράν, Ισραήλ), οι ΗΠΑ απειλούν με ολοκληρωτικό πόλεμο το Ιράν, ύστερα από την αποχώρησή τους από την πυρηνική συμφωνία και η ίδια η ιμπεριαλιστική επιθετικότητα οξύνεται με επίκεντρο τη Συρία και τις γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις ΗΠΑ- Ρωσίας.

Με τα σύννεφα του πολέμου να πυκνώνουν ξανά και τον κίνδυνο της έκρηξης ενός γενικευμένου πολέμου ν΄ απειλεί την ίδια την ύπαρξη της ανθρωπότητας είναι καθήκον των επαναστατικών δυνάμεων να μπουν στην πρώτη την γραμμή για την αποτροπή ενός νέου μακελειού των λαών. Δεν θα αφήσουμε τους πραγματικούς τρομοκράτες αυτής της γης, αυτούς που διέλυσαν τη Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν, αυτούς που μετέτρεψαν σε σκλαβοπάζαρο τη Λιβύη, αυτούς που ξεκλήρισαν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους από τους τόπους τους να παίζουν στις συνόδους τους με την τύχη των λαών. Καλούμε τον κόσμο τους μόχθου και της εργασίας, την εργατική τάξη, το λαό και τη νεολαία να οργανώσουν την αντιπολεμική τους πάλη στους χώρους δουλειάς, στις σχολές, στο στρατό, για ν ΄ανατραπεί η ληστρική ιμπεριαλιστική πολιτική των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ.

Εμπρός για να οικοδομήσουμε ένα μαχητικό, διεθνιστικό, αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, που θα μπλοκάρει την κρεατομηχανή του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Εμπρός για να σαμποτάρουμε τις ντόπιες ολιγαρχίες και κυβερνήσεις, οι οποίες πρόθυμα στηρίζουν τα εγκλήματα των ιμπερια—ληστών. Εμπρός για να σημάνει παντού και τώρα αντιπολεμικός ξεσηκωμός ενάντια στη συμμορία του ΝΑΤΟ και τους φονιάδες των λαών. Γιατί μόνο έτσι οι λαοί θα υπερασπιστούν την ειρήνη και θα κερδίσουν την ανεξαρτησία τους, ανοίγοντας τον δρόμο για την αποτίναξη του ιμπεριαλιστικού ζυγού και την κοινωνική απελευθέρωση.

ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΣΤΗ ΧΩΡΑ – ΕΞΩ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ

ΜΕΤΩΠΟ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ

ΟΛΟΙ/ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 11/7 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΣΤΙΣ 18:30

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

ΝΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ

Μιλάνο 5/5/2018

Δημοσιεύθηκε στο 2ο τεύχος της έντυπης παρέμβασης της Ταξικής Αντεπίθεσης

“Έφοδος στον Ουρανό” (Ιούνιος 2018)

Να επιτεθούμε στα αφεντικά και τους πολέμους τους”

για τους αγώνες ενάντια στον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό στην Ιταλία

Τι πιο διεθνιστικό από το ν’ αγωνίζεσαι στον ίδιο σου τον τόπο και παντού, για τη λευτεριά των λαών του κόσμου όλου; Με κεντρικό γνώμονα το παραπάνω ερώτημα και στα πλαίσια των διεθνών επαφών της, η Ταξική Αντεπίθεση εδώ και πάνω από ένα χρόνο ανέπτυξε μια πολιτική σχέση με συντρόφους και συντρόφισσες από την Ιταλία, πιο συγκεκριμένα από την κατάληψη Panetteria στη συνοικία Lambrate του Μιλάνου. Πρώτοι καρποί αυτής της συνάντησης αποτέλεσαν οι εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν τόσο εδώ στην Αθήνα, όσο και στο Μιλάνο, με τη συμμετοχή μελών των δύο συλλογικοτήτων -όπου και δόθηκε η ευκαιρία για ανταλλαγή ενημέρωσης αλλά και πολιτικών θέσεων και απόψεων, σχετικά και με τα πολιτικά καθήκοντα αγώνα που προκυπτουν από τα πυκνά σύννεφα του πολέμου, που σκεπάζουν όλο και πιο βαριά τη Μέση Ανατολή και την ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου. Από αυτή τη ζύμωση, προέκυψε από την πλευρά μας και μέσα από το Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο, η πρόταση για την απόπειρα συνδιοργάνωσης μιας διεθνιστικής κινητοποίησης, μιας Διεθνούς Καμπάνιας Αντιπολεμικής – Αντιιμπεριαλιστικής Δράσης.

Ακολουθεί η μετάφραση δύο σχετικών αναρτήσεων από το panetteriaoccupata.noblogs.org.

ΝΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ

Κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της δεκαετίας του ‘90 υλοποιείται η αναβάθμιση των αμερικάνικων βάσεων που βρίσκονται εγκατεστημένες στο νησί της Κρήτης στην Ελλάδα, με σκοπό τη μετατροπή του νησιού σ’ ένα αεροπλανοφόρο, στραμμένο προς τη Μέση Ανατολή. Η αναδιοργάνωση της ξένης στρατιωτικής παρουσίας στην Ελλάδα, ιδιαίτερα του ΝΑΤΟ προκαλεί άμεσα μια σειρά από διαδηλώσεις και -διάχυτες στον πληθυσμό- διαμαρτυρίες.

Σήμερα, η βάση του ΝΑΤΟ που βρίσκεται εγκατεστημένη στην περιοχή της Σούδας, κοντά στην πόλη των Χανίων, αντιπροσωπεύει ακόμα ένα στρατηγικό σημείο για την τρέχουσα επιθετική στρατηγική του ΝΑΤΟ προς τις χώρες της Μέσης Ανατολής και από αυτή τη βάση ξεκίνησαν τα βομβαρδιστικά τις πρώτες μέρες του περασμένου Απρίλη που χτύπησαν τη Συρία. Την ίδια στιγμή, είναι ζωντανό ένα έντονο αίσθημα εχθρότητας απέναντι σ’ αυτή τη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ. Οι σύντροφοι του Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου στην Ελλάδα, στην παρούσα συνθήκη του διαρκούς ιμπεριαλιστικού πόλεμου, πρότειναν την ανάπτυξη μιας καμπάνιας, η οποία εκκινώντας από μια κινητοποίηση ενάντια στη βάση της Σούδας θα επεκτείνει την πρωτοβουλία αγγίζοντας κι άλλα εδάφη, ανάμεσα στα οποία και το ιταλικό.

Σήμερα, μπορούμε να μιλάμε για μια Μεσόγειο του Πολέμου, σ’ αυτήν τη γεω-πολιτική περιοχή η παρουσία του ΝΑΤΟ είναι ο κοινός παρανομαστής για όλες τις χώρες του μπλοκ της ΕΕ, τόσο εκείνων που βρέχονται από τη Μεσόγειο όσο κι εκείνων της υπόλοιπης Ηπείρου. Το ΝΑΤΟ μέσα από τη διαδικασία διαχείρισης της κρίσης μέσω του ιμπεριαλιστικού πολέμου, αναπτύσσεται προς την Ανατολική Ευρώπη και προς το Νότο της Μεσογείου. Γι’ αυτό μπορούμε να πούμε ότι η κινητοποίηση ενάντια στο ΝΑΤΟ μετατρέπεται στο αντικειμενικά ενοποιητικό πεδίο, εκεί όπου καθίσταται χειροπιαστή η διεθνιστική επαναστατική δράση. Ενοποιημένη είναι η αντίθεση στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, του οποίου ηγούνται οι ΗΠΑ-ΕΕ, οι μεγαλύτεροι υπεύθυνοι και υποκινητές συγκρούσεων και εθνοτικών-θρησκευτικών-φατριαστικών αντιπαραθέσεων, και μέσω της σχέσης με τη σιωνιστική οντότητα. Αυτοί είναι οι κύριοι υπεύθυνοι της Μεσανατολικής σύγκρουσης, του επανακαθορισμού των “κρατικών” μορφωμάτων, του επανασχεδιασμού ενός νέου χάρτη εκμετάλλευσης και καταπίεσης, προς όφελος των Ευρω-Αμερικάνικων επιχειρήσεων, εμβαθύνοντας τη σχέση υποταγής κέντρου-περιφέρειας. Παράλληλα είναι οι βασικοί υπεύθυνοι για τη μετατροπή της Μεσογείου σε θάλασσα πολέμου.

Στις 15 Απρίλη συναντηθήκαμε στην Κατειλημμένη Panetteria στο Μιλάνο για ν’ απαντήσουμε στην πρόταση των συντρόφων από την Ελλάδα και να βάλουμε τις βάσεις για μια κοινή καμπάνια ενάντια στις βάσεις του ΝΑΤΟ και τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ. Αυτό θα είναι κι ένα από τα σημεία που θα χαρακτηρίσει τη διεθνή συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα στις 1 και 2 Ιούνη 2018. Για την πραγματοποίηση της εδώ στην Ιταλία, σκεφτήκαμε ότι πρέπει να ξεκινήσουμε προτείνοντας αυτή τη διαδρομή σ’ εκείνες τις καταστάσεις όπου ήδη κινητοποιούνται και πραγματώνουν μια υπαρκτή κριτική στην στρατιωτική παρουσία στα εδάφη, και μ’ ιδιαίτερο τρόπο στο κίνημα ενάντια στις βάσεις στη Σαρδηνία. Κατά τη διάρκεια του διημέρου στο Cagliari [της Σαρδηνίας] “ενάντια στη RWM” (γερμανική πολυεθνική με ιταλική έδρα στο Ghedi και παραγωγή βομβών στο Domusnovas), προτείναμε την οργάνωση στο νησί, το ερχόμενο φθινόπωρο -κατά τη διάρκεια των περιοδικών στρατιωτικών ασκήσεων- μιας ημέρας κινητοποίησης, σε επαφή και σχέση με παρόμοιες πρωτοβουλίες στο νησί της Κρήτης, συμπεριλαμβάνοντας την σε μια κοινή καμπάνια διεθνών πρωτοβουλιών ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που καθοδηγείται από το ΝΑΤΟ. Η πρόταση που νοιώθουμε ότι πρέπει να κάνουμε σ’ όλους εκείνους που αντιπαρατίθενται στον πόλεμο είναι η ανάπτυξη μιας “διεθνούς καμπάνιας”, όπου θ’ αναπτυχθεί η ζύμωση και πρωτοβουλίες στα διάφορα εδάφη (συνελεύσεις, συγκεντρώσεις, πορείες κλπ), όπου το ΝΑΤΟ είναι παρόν, έτσι ώστε να φτάσουμε σε μια κοινή πρωτοβουλία στη Σαρδηνία. Η παρουσία του ΝΑΤΟ αφορά όλα τα εδάφη. Στη Ρώμη, στη συνοικία Centocelle, θέλουν να επεκτείνουν τη στρατιωτική περιοχή για να κατασκευάσουν το λεγόμενο “Ιταλικό Πεντάγωνο”, καταπατώντας μια πράσινη έκταση της πόλης. Ενάντια σ’ αυτήν την εντεινόμενη στρατιωτικοποίηση του εδάφους αναπτύσσονται κινητοποιήσεις και στις 2/6 θα πραγματοποιηθεί μια διαδήλωση καλεσμένη από Επιτροπές και οργανώσεις που θα κατέβουν στο δρόμο για την υπεράσπιση του αρχαιολογικού πάρκου του Centocelle. Μόνο στη Λομβαρδία, επισημαίνουμε την παρουσία της αεροπορικής βάσης του Ghedi (Brescia) όπου βρίσκονται από τις ΗΠΑ, οι πυρηνικές κεφαλές για τα αεροπλάνα της βάσης ή της εγκατάστασης στο Solbiate Olona, όπου φιλοξενείται το νατοϊκό γενικό επιτελείο των σωμάτων ταχείας επέμβασης. Αυτά είναι μόνο μερικά από τα παραδείγματα των 120 βάσεων που υπάρχουν στο ιταλικό έδαφος, οι οποίες και μπορούν να χωριστούν σε τέσσερα είδη βάσεων: “1) Βάσεις και υποδομές που έχουν παραχωρηθεί προς χρήση στις ΗΠΑ, με βάση τις μυστικές συμφωνίες στις 29/6/1951 και τις 20/10/1954. Με βάση αυτές τις συμφωνίες, και μόνο θεωρητικά, οι εγκαταστάσεις βρίσκονται υπό ιταλικό έλεγχο και οι διοικήσεις των ΗΠΑ έχουν το στρατιωτικό έλεγχο του υλικού και των επιχειρήσεων. 2) Βάσεις του ΝΑΤΟ, με βάση τις συμφωνίες της Ατλαντικής Συμμαχίας. 3) Ιταλικές Βάσεις “επιστρατευμένες” για τη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ, δηλαδή παραχωρημένες σε χρήση στο υπερατλαντικό στρατιωτικό μπλοκ, με βάση τις συμφωνίες της Ατλαντικής Συμμαχίας. 4) Μεικτές Βάσεις (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ιταλία), με βάση τις προαναφερόμενες μυστικές συμφωνίες και τις συμφωνίες της Ατλαντικής Συμμαχίας”.

Σ’ αυτή τη σύντομη παράθεση δεν είναι δυνατό να μην αναφερθούν οι βάσεις στη Sigonella και το Muos στη Σικελία, το κέντρο επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ για το ανατολικό μέτωπο, το παρατηρητήριο της Ατλαντικής Συμμαχίας για τη Μέση Ανατολή, τη βόρεια και την υποσαχάρια Αφρική με έδρα στη δημοτική περιοχή του Giugliano, στην τοποθεσία Lago Patria, κοντά στη Νάπολη καθώς και τη βάση του Aviano (Pordenone). Μια ευρύτατη παρουσία του στρατιωτικού μηχανισμού με διάφορες μορφές, όλες όμως ενταγμένες στην ίδια στρατηγική εξαγωγής μέσω του πολέμου μιας νέας αποικιακής κυριαρχίας, από την πλευρά των ιμπεριαλιστικών πόλων ΗΠΑ και EE προς άλλες περιοχές του κόσμου.

Οι σύντροφοι από το Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο μας παρακινούν μ’ αυτήν την πρόταση “να οργανώσουμε συντονισμένες καμπάνιες και δράσεις, να οργανώσουμε μια καμπάνια ενάντια στον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και τις βάσεις του ΝΑΤΟ”, να οικοδομήσουμε ένα κοινό μέτωπο αγώνα, μια κινητοποίηση που μπορεί να ισχυροποιήσει ένα διεθνές ταξικό κίνημα.

Η συνεισφορά στην αντίσταση ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια κατακερματισμού και βαλκανοποίησης, πείνας και καθυπόταξης, μπορεί να είναι ένα βήμα προς μια γέφυρα ανάμεσα στις ακτές της Μεσογείου που θα επιτρέψει την οικοδόμηση μιας σχέσης με τις υπάρχουσες ταξικές και αντιιμπεριαλιστικές εμπειρίες. Μετά τη συνάντηση στο Μιλάνο πιστεύουμε ότι είναι η σωστή στιγμή για να το κάνουμε. Δώσαμε ένα νέο ραντεβού στις 1-2/6/18 στην Αθήνα όπου και θα συζητήσουμε και γι’ αυτό.

Μιλάνο, 15 Μάη 2018

ΥΓ: Κατά τη διάρκεια της συνάντησης έγινε μια παρουσίαση της εμπειρίας του Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου και μια ενημέρωση για την κατάσταση στην Τουρκία, όπου οι σύντροφοι (από τους συνδιοργανωτές της πρότασης του Μετώπου) πρέπει ν’ αναμετριούνται μ’ ένα κοινωνικό σύστημα όλο και πιο αυταρχικό και χτυπιούνται από μια ισχυρότατη κυβερνητική καταστολή, τόσο στο τουρκικό έδαφος όσο και στο εξωτερικό. Σκιαγραφήθηκε ένα πλαίσιο του κινήματος ενάντια στον πόλεμο στις ΗΠΑ, όπου και εκεί έχουν διοργανωθεί εκδηλώσεις και πολυάριθμες διαδηλώσεις, τόσο για την αλληλεγγύη στην παλαιστινιακή αντίσταση, όσο και ενάντια στο ΝΑΤΟ και τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ, ενώ τόσο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, όσο και το φθινόπωρο θα διοργανωθούν νέες κινητοποίησεις. Συζητήθηκε το πόσο σημαντική είναι η διασύνδεση της κινητοποίησης ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο σ’ ένα ευρύτερο πλαίσιο, στο πλαίσιο της κρίσης, στη συνεχή διερεύνηση του συσχετισμού της με τους υπόλοιπους αγώνες που διεξάγονται στο σήμερα, από εκείνους των εργαζομένων μέχρι εκείνους για την κάλυψη των αναγκών, όπως η στέγη, αλλά κι εκείνους ενάντια στην περιβαλλοντική καταστροφή.

ΣΑΒΒΑΤΟ 5 ΜΑΗ: ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΙΣ 15.00 ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ENI, ΤΙΣ ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΤΗΣ

η πορεία θα ολοκληρωθεί στη συμβολή των οδών Imbonati και Bivio.

Να επιτεθούμε στα αφεντικά (πρώτα στους Ιταλούς)

Πόλεμος στο εξωτερικό και στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας σημαδεύουν όλο και πιο έντονα το παρόν μας. Για να διατηρηθούν ειρηνευμένα τα “μετόπισθεν” ενώ κυβερνήσεις και πολυεθνικές εξαπολύουν τη λεηλασία τους στην Αφρική, ως προέκταση του ανταγωνισμού τους στην Ευρώπη, τα αφεντικά δίνουν αέρα στα ρατσιστικά πανιά του πολέμου μεταξύ των φτωχών. Ένας αέρας που ενισχύει τον πολλαπλασιασμό των -ολοένα και πιο νομιμοποιημένων και προστατευόμενων- νεοφασιστικών ομάδων.

Η ιταλική κυβέρνηση χρηματοδοτεί τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Λιβύη και τα τάγματα που τα διαχειρίζονται, η ΕΝΙ και άλλες επιχειρήσεις προσπαθούν να διατηρήσουν και να επεκτείνουν τις δουλειές τους, χρησιμοποιώντας οποιαδήποτε φράξια του τοπικού πολέμου, περιλαμβανομένων και των τζιχαντιστών.

Παράλληλα το ντόπιο κεφάλαιο, με τον εντοπισμό νέων κοιτασμάτων φυσικού αερίου, ανοίγει σενάρια με Χώρες άμεσα εμπλεκόμενες στον πόλεμο στη Συρία, αφήνοντας να φανεί ένας ακόμα πιό σημαντικός ρόλος της Τουρκίας στον περιορισμό των προσφύγων, όπως επίσης και του Ισραήλ ως μαντρόσκυλο της Μεσογείου.

Η εργατική δύναμη των μεταναστών που προέρχονται από λεηλατημένα εδάφη εξασφαλίζει ένα στρατό εργαζόμενων σε καθεστώς εκβιασμού και τρόμου, εγγυάται κέρδη με χαμηλό κόστος και καθιστά εφικτή την καθυπόταξη και των ντόπιων προλετάριων σε ολοένα και πιο επισφαλείς συνθήκες ζωής.

Ο ρατσισμός του Κράτους δηλώνει ανοιχτά ότι για να σωθεί η δημοκρατία πρέπει να εγκλείσει τους μετανάστες στα σπίτια τους. (Εξαίρεση γίνεται για εκείνους προς επιλογή από το δικό μας καπιταλισμό).

Ενώ η διεθνής πολιτική ληστείας ξεβράζει και εδώ τα προϊόντα της, από την εκμετάλλευση μέχρι τις περιβαλλοντικές καταστροφές (βλέπε αγωγό ΤΑΡ), στο Νίγηρα διευρύνεται η κοινωνική σύγκρουση ενάντια στις δυτικές αποστολές.

Είναι ολοένα και πιο επιτακτικό να συζητήσουμε για τον καιρό που κάνει, να επανεκκινήσουμε την πρακτική της διεθνιστικής αλληλεγγύης και να συμπαραταχθούμε με τους λόγους εκείνων που αγωνίζονται ενάντια στην ιταλική αποικιοκρατία.

Γι’ αυτό το λόγο καλούμε όλες και όλους που θέλουν ν’ ανοίξει και πάλι η κοινωνική σύγκρουση έξω και ενάντια από κάθε θεσμικό συμβιβασμό, στη διαδήλωση του Μιλάνου.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΛΑΟ: ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΚΥΠΡΟΥ – ΙΣΡΑΗΛ – ΑΙΓΥΠΤΟΥ. ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ, ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ – ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ 29/6 6μμ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΕΛΛΑΔΑΣ – ΚΥΠΡΟΥ – ΙΣΡΑΗΛ – ΑΙΓΥΠΤΟΥ

ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ
ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ – ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29 ΙΟΥΝΗ 6μμ

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ – ΑΠΑΡΤΧΑΪΝΤ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

123 νεκροί Παλαιστίνιοι στις διαδηλώσεις του τελευταίου διμήνου για το Δικαίωμα της Επιστροφής των Παλαιστινίων προσφύγων. Τελευταίο θύμα, η 21χρονη εθελόντρια νοσηλεύτρια Ραζάν Αλ Νατζάρ που εκτελέστηκε εν ψυχρώ από ισραηλινούς στρατιώτες. Κι όμως, αυτές οι εν ψυχρώ δολοφονίες άοπλων διαδηλωτών αποτελούν ένα μικρό μόνο κλάσμα της σιωνιστικής βαρβαρότητας εναντίον των Παλαιστινίων.

Το Ισραήλ από τα γεννοφάσκια του έχει σκοπό την αποικιοκρατική κατάκτηση της ιστορικής περιοχής της Παλαιστίνης, μέσω εκτοπίσεων και διωγμών, σφαγών και εκκαθαρίσεων. Η σιωνιστική πολιτική συνδυάζει διάφορες μεθόδους γι αυτόν το σκοπό. Το κράτος του Ισραήλ είναι ένα κράτος θεμελιωμένο πάνω στο ρατσιστικό διαχωρισμό μεταξύ των Εβραίων και μη πολιτών του. Δεκάδες είναι οι νόμοι που καθιστούν τους μη – Εβραίους “δεύτερης κατηγορίας” πολίτες με εμφανή σκοπό την εκδίωξή τους ή τον πλήρη εξανδραποδισμό τους και την μετατροπή τους σε παρίες.

Στα παλαιστινιακά εδάφη της Δυτικής Όχθης ακολουθεί σταθερά μια πολιτική διωγμών, επιδοτώντας πλουσιοπάροχα ισραηλινούς εποικισμούς και καθιστώντας τα παλαιστινιακά εδάφη μικρούς θύλακες, απομονωμένους μεταξύ τους, περιφραγμένους και φρουρούμενους από τον ισραηλινό στρατό, με τους Παλαιστίνιους που ζουν σε αυτά να είναι αναγκασμένοι να περνούν καθημερινούς εξευτελισμούς στα τσεκ πόιντς, μια κατάσταση που δεν διαφέρει ουσιωδώς από το αλήστου μνήμης ρατσιστικό καθεστώς απαρτχάιντ των λευκών αποικιοκρατών της Νότιας Αφρικής. Το επιστέγασμα αυτής της πολιτικής αποικισμού των παλαιστινιακών εδαφών είναι το σιδερόφρακτο Τείχος που κατασκεύασε την τελευταία 20ετία το Ισραήλ στη Δυτική Όχθη, μέσα στο οποίο περικλείονται τα διάσπαρτα παλαιστινιακά εδάφη ως άλλα μικρά “Μπαντουστάν”, περικυκλωμένα από τον ισραηλινό στρατό, κάνοντας τον βίο-αβίωτο για την μεγάλη πλειοψηφία των “μαύρων” της Δυτικής Όχθης, των Παλαιστίνιων, ληστεύοντας ταυτόχρονα ξεδιάντροπα τους φυσικούς πόρους και περιορίζοντας εν γένει ασφυκτικά τη δυνατότητά τους να παράξουν τα προς το ζην.

Αν το ρατσιστικό κράτος και αποικιοκρατικό απαρτχάιντ είναι η σιωνιστική μέθοδος στη Δυτική Όχθη και εντός του ισραηλινού κράτους, στη Λωρίδα της Γάζας η σιωνιστική πολιτική είναι αυτή της πολιορκίας, του αποκλεισμού και περιοδικά της εισβολής. Το Ισραήλ έχει μετατρέψει την Λωρίδα της Γάζας σε ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Δύο εκατομμύρια Παλαιστίνιοι ζουν σε μια λωρίδα γης μήκους περίπου 40 χιλιομέτρων και πλάτους μεταξύ 6 και 12 χιλιομέτρων σε συνθήκες εμπάργκο εισαγωγής/εξαγωγής αγαθών και χερσαίου και ναυτικού στρατιωτικού αποκλεισμού από το Ισραήλ. Η συντριπτική πλειοψηφία των Παλαιστινίων της Λωρίδας της Γάζας δυσκολεύεται να έχει πρόσβαση σε πόσιμο νερό, η μεγάλη πλειοψηφία δεν έχει πρόσβαση σε εργασία, η ηλεκτροδότηση λειτουργεί ελάχιστες ώρες τη μέρα και σχεδόν όλες οι απαραίτητες κοινωνικές και παραγωγικές υποδομές της περιοχής έχουν καταστραφεί από τις χιλιάδες των ισραηλινών βομβαρδισμών.

Για να πετύχει τους σκοπούς του, το κράτος του Ισραήλ λειτουργεί από την ίδρυσή του ως προκεχωρημένο φυλάκιο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην περιοχή χρηματοδοτούμενο και εξοπλιζόμενο αφειδώς απ’ αυτόν. Το Ισραήλ δεν δολοφονεί μόνο του. Έχει συμμάχους και συνενόχους. Πρώτο και καλύτερο τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, που έβαλε νέα φωτιά στην περιοχή με την μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ.

Συνένοχο είναι και το ελληνικό κράτος και οι ελληνικές κυβερνήσεις που τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια συσφίγγουν συνεχώς τις σχέσεις τους με το κράτος – δολοφόνο.

Ειδικά τα τελευταία χρόνια, οι μνημονιακές κυβερνήσεις, με τελευταία την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, βαθαίνουν διαρκώς τη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ στο πλαίσιο του οικοδομούμενου άξονα Ισραήλ – Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου στη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Το ελληνικό κράτος επιδιώκει έναν αναβαθμισμένο ρόλο στη γεωπολιτική σκακιέρα της περιοχής στο πλάι του αμερικανικού ιμπεριαλισμού καθώς και οικονομικά και άλλα οφέλη στον ανταγωνισμό με την τούρκικη αστική τάξη για την ΑΟΖ, τις στρατιωτικές ισορροπίες και τις ενεργειακές μπίζνες. Παζαρεύει την ΑΟΖ και γενικότερα το ρόλο της Ελλάδας στις ιμπεριαλιστικές σταυροφορίες και ληστείες οικοδομώντας συμμαχίες με ένα κράτος το οποίο δεν αναγνωρίζει κανένα δικαίωμα των Παλαιστινιών στα χωρικά ύδατα της Λωρίδας της Γάζας και εμποδίζει ακόμα και το ψάρεμα για τους κατοίκους της.

Στα πλαίσια αυτά οικοδομείται ένα ευρύ πλέγμα σχέσεων με το Ισραήλ που εκτείνεται από οικονομικές σχέσεις και επιχειρηματικά σχέδια εκμετάλλευσης κοιτασμάτων φυσικού αερίου, ηλεκτρική διασύνδεση, μεταφορές και επενδύσεις στον τομέα του τουρισμού και της ψυχαγωγίας μέχρι αναβαθμισμένη στρατιωτική συνεργασία, κοινά στρατιωτικά γυμνάσια, ανταλλαγές πληροφοριών και τεχνογνωσίας καθώς και μια “βιομηχανία” πολιτιστικών σχέσεων που εξωραΐζει και νομιμοποιεί την σιωνιστική βαρβαρότητα.

Το ελληνικό κράτος και η κυβέρνηση έχουν βαμμένα τα χέρια τους με το αίμα των Παλαιστίνιων.

Πολεμάμε ενάντια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό
και το πιστό του μάντροσκυλο στη Μέση Ανατολή!

Υπερασπιζόμαστε το δικαιώμα των παλαιστινιακών οργανώσεων
να αντιστέκονται με κάθε μέσο στην ισραηλινή θηριωδία.

Βροντοφωνάζουμε: Νίκη στα όπλα της Παλαιστινιακής Αντίστασης!
Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

Το ελληνικό κράτος και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ
είναι συνένοχη στο διαρκές έγκλημα στην Παλαιστίνη.

Απαιτούμε τον τερματισμό κάθε σχέσης της Ελλάδας με το Ισραήλ.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΕΛΛΑΔΑΣ – ΚΥΠΡΟΥ – ΙΣΡΑΗΛ – ΑΙΓΥΠΤΟΥ

ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ
ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ – ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29 ΙΟΥΝΗ 6μμ

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό

Κυκλοφορία έκδοσης “Πολιτικά κείμενα του αναρχικού Χρήστου Πολίτη” & Πολιτική Εκδήλωση Μνήμης σήμερα 31.5 (ΕΜΠ)

θα ‘σαι πάντα ένα αστέρι και μια ιαχή πολέμου

Κυκλοφόρησε το βιβλίο (222 σελ.) “Πολιτικά κείμενα του αναρχικού Χρήστου Πολίτη”.
Διατίθεται με ελεύθερη οικονομική συνεισφορά.

Πολιτική Εκδήλωση Μνήμης, σήμερα Πέμπτη 31.5 στο ΕΜΠ (κτ. Γκίνη) στις 18.00

Σύντροφοι και Συντρόφισσες, Φίλοι και Φίλες του Χρήστου Πολίτη

Τα τραγούδια δεν σιωπούν, οι χοροί συνεχίζονται. Συναυλία Αλληλεγγύης στους GRUP YORUM (Αθήνα 1/6)

Τα τραγούδια δεν σιωπούν, οι χοροί συνεχίζονται
Συναυλία Αλληλεγγύης στους GRUP YORUM

Tο GRUP YORUM, από το 1985 όπου ιδρύθηκε μέχρι και σήμερα, αποτελεί έναν ακούραστο συνοδοιπόρο, έναν λυρικό αφηγητή των λαϊκών αγώνων στην Τουρκία. Εδώ και 33 χρόνια, οι σύντροφοι θέτοντας την μουσική τους στην υπηρεσία της αντίστασης, μετατρέπουν σε τραγούδι την ομορφότερη όλων των τεχνών: την τέχνη του αγώνα. Την τέχνη του οραματισμού, της αλληλεγγύης, του δίκιου, της αυταπάρνησης και της αυτοθυσίας. Και το μήνυμα αυτής της τέχνης, που μέσω της μουσικής ταξιδεύει απρόσκοπτα απ’ άκρη σε άκρη στην Τουρκία αλλά και σε ολόκληρη τη γη, μας υπενθυμίζει τα καθήκοντα του προλεταριακού διεθνισμού και του επαναστατικού αγώνα.

Τα τραγούδια τους, ταυτισμένα με την πολιτιστική παράδοση των λαών της Μέσης Ανατολής και διανθισμένα με την ποίηση, τη μουσική και την ιστορία τους, αποτελούν υπόδειγμα μέθεξης μεταξύ τέχνης και πολιτικής. Τα μέλη του GRUP YORUM, απέναντι στα αστικά αφηγήματα περί τέχνης και των κίβδηλων αναπαραστάσεων της έξω από την πραγματική ζωή, τοποθέτησαν την καθημερινότητα του εργαζόμενου και αγωνιζόμενου λαού στο επίκεντρο μια νέας πολιτιστικής πρότασης. Της πρότασης να αναδείξουμε την προλεταριακή κουλτούρα, τόσο ως ανάχωμα στην ιδεολογική επέλαση του κεφαλαίου, όσο και ως σημείο συσπείρωσης του δικού μας προλεταριακού στρατοπέδου. Το GRUP YORUM με τα τραγούδια του, απαλλοτριώνει την τέχνη από τα αστικά χαλκεία και την επαναπροσδιορίζει ως στοιχείο που πηγάζει από τον λαό, τον υπηρετεί, τον διαπαιδαγωγεί και τον παροτρύνει στον αγώνα.

Σάρκα από τη σάρκα των λαϊκών αγωνιστών της Τουρκίας, τα μέλη του GRUP YORUM στιχουργούν τη μουσική τους όχι ως αποστασιοποιημένοι υποστηρικτές των αγώνων, αλλά ως αναπόσπαστο κομμάτι τους. Όντας όλοι τους μέλη της επαναστατικής αριστεράς, και συγκεκριμένα μιας από τις ιστορικότερες κομμουνιστικές οργανώσεις της Τουρκίας, αυτής του Λαϊκού Μετώπου (HALK CEPHESI), οι σύντροφοι δεν τραγουδούν μονάχα για τα διαχρονικά και ανυπέρβλητα οράματα της επανάστασης. Τραγουδούν και για το σήμερα, για τις τρέχουσες ανάγκες, τους αγώνες και τις θυσίες του λαού. Για τις απεργίες και τους εργάτες, τις εξεγέρσεις και τις συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής, τους νεκρούς διαδηλωτές, τους ένοπλους αντάρτες και την αυτοθυσία τους, τους πολιτικούς κρατούμενους και τους αγώνες τους στις φυλακές. Αυτή η αδιάρρηκτη σχέση του GRUP YORUM με τον λαό, είναι που μετατρέπει τα τραγούδια τους σε ύμνο των αντιστεκόμενων, σε μουσική υπόκρουση των απεργιών, των διαδηλώσεων και των συγκρούσεων, και εν τέλει σε ζωντανή αφήγηση των σύγχρονων (και όχι μόνο) λαϊκών αγώνων στην Τουρκία.

Σήμερα, με την Τουρκία να διανύει έναν ακόμα κύκλο σκοταδισμού και τυραννίας και τις δυνάμεις καταστολής να αποτελούν τον πυλώνα της φασιστικής πολιτικής Ερντογάν ως εχέγγυο της επιχειρούμενης παντοκρατορίας του, οι δημοκρατικές και αριστερές δυνάμεις της χώρας βρίσκονται κάτω από ένα άνευ προηγουμένου καθεστώς καταστολής. Ειδικότερα, η επαναστατική αριστερά και συγκεκριμένα το Λαϊκό Μέτωπο Τουρκίας, αποτελεί δια στόματος Ερντογάν έναν από τους πλέον ‘’επικίνδυνους εσωτερικούς εχθρούς’’ που πρέπει να συντριβεί. Συλλήψεις, φυλακίσεις, κατεδαφίσεις γραφείων της οργάνωσης, εκτελέσεις και βασανιστήρια συγκροτούν τη μεθοδολογία εξόντωσης των συντρόφων του Λαϊκού Μετώπου.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον βίας και τρομοκρατίας, το μουσικό συγκρότημα GRUP YORUM, ως η πλέον αναγνωρίσιμη και δημοφιλής στον λαό δομή του Λαϊκού Μετώπου, έχει υποστεί μια σειρά από κατασταλτικά χτυπήματα, με στόχο την αδρανοποίηση και τη φίμωση του. Από τις εισβολές της αστυνομίας στο πολιτιστικό κέντρο IDIL στην Κωνσταντινούπολη, όπου διδάσκεται δωρεάν θέατρο και μουσική στους φτωχούς νεολαίους της περιοχής και την καταστροφή υποδομών και μουσικών οργάνων, μέχρι την φυλάκιση 11 μελών του GRUP YORUM και την επικήρυξη άλλων 6 με το ποσό των 300.000 λιρών ως μέλη τρομοκρατικής οργάνωσής, γίνεται ξεκάθαρη, μια κατά τα άλλα μάταιη, απόπειρα να υποταχθεί η επαναστατική αριστερά στη βία του κράτους και να καταστεί ανενεργή.

Η απόπειρα φίμωσης του GRUP YORUM, χτυπάει την επαναστατική αριστερά, όμως στοχεύει ακόμα παραπέρα. Στοχεύει το λαό της Τουρκίας στο σύνολό του. Στοχεύει στην επιβαλλόμενη σιωπή και την ποινικοποίηση της ελεύθερης έκφρασης για κάθε διαφωνούντα, σε ένα καθεστώς γενικευμένης κοινωνικής οπισθοδρόμησης και υποταγής. Σε ένα φασιστικό καθεστώς αποστειρωμένο από κάθε ελεύθερη, αριστερή και δημοκρατική φωνή.

Όμως, η ιστορία διδάσκει πως τα αυταρχικά καθεστώτα είναι και τα πλέον αδύναμα. Η τρομοκράτηση του λαού δεν είναι επίδειξη δύναμης, αλλά αδυναμίας και φόβου. Είναι ένδειξη αποσταθεροποίησης ενός καθεστώτος που δεν έχει άλλο τρόπο για να στηριχθεί πέρα από τον εκφοβισμό και τη βία. Γιατί δεν έχει λαϊκή νομιμοποίηση, δεν έχει συμμάχους και η βία που ασκεί είναι θέμα χρόνου να του αντιγυρίσει. Στην Τουρκία σήμερα, μέσα σε ένα καθεστώς φτώχειας, εξαθλίωσης και στέρησης βασικών δημοκρατικών αγαθών, είναι δεδομένο πως όσους και αν φυλακίσουν ή δολοφονήσουν, η λαϊκή οργή θα συσσωρεύεται και αργά ή γρήγορά θα εκραγεί.

Αυτή η πίστη στο λαό, τις δυνάμεις και το δίκιο του, αυτή η πίστη στο αναπόφευκτο της επανάστασης, αποτελεί και την ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης του GRUP YORUM και του Λαϊκού Μετώπου. Αυτή η πίστη, σήμερα, παρόλο που το καθεστώς Ερντογάν έχει καταφέρει ένα συντριπτικό πλήγμα στην επαναστατική αριστερά, είναι που κρατάει την σημαία της αντίστασης ψηλά και το Λαϊκό Μέτωπο δεν συνθηκολογεί. Αυτή η πίστη είναι που χαλύβδωσε, μέσα από δεκαετίες αιματηρών αγώνων, το απαράμιλλο επαναστατικό πείσμα των συντρόφων μας, και σήμερα συνεχίζουν να πολεμάνε και να τραγουδούν. Και σε αυτόν τον πόλεμο και τα τραγούδια του, οι σύντροφοι μας δεν θα είναι μόνοι τους.

Σε αυτό το πλαίσιο, η συναυλία αλληλεγγύης στους Grup Yorum, την 1η Ιούνη στην Αθήνα, αποτελεί για μας μια ιστορική στιγμή που αφορά συνολικά το λαϊκό κίνημα στην Ελλάδα. Ένα κρίσιμο στιγμιότυπο για το πως το κίνημα μπορεί και πρέπει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, στο ύψος του προλεταριακού διεθνισμού, της αλληλεγγύης και του επαναστατικού αγώνα. Την ώρα ακριβώς που πυκνώνουν οι πολεμοκάπηλες φωνές και στις δύο πλευρές του Αιγαίου, στα πλαίσια της όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών σε παγκόσμια κλίμακα κι ενώ ο ευρωατλαντισμός συνεχίζει να αποτελεί τον νούμερο ένα, θανάσιμα επικίνδυνο παράγοντα για την υπόθεση της ειρήνης και των λαϊκών συμφερόντων από την Γάζα μέχρι τη Δαμασκό και από τη νοτιοανατολική Μεσόγειο μέχρι το Ντονμπάς.

Ενώνοντας τις φωνές και τα τραγούδια, τους χορούς, τις γροθιές και τα όπλα του αγώνα μας οφείλουμε να στείλουμε μήνυμα αλληλεγγύης και συναδέλφωσης κόντρα στους κοινούς μας εχθρούς: τον φασισμό, τον ιμπεριαλισμό, τον καπιταλισμό. Παίρνοντας κουράγιο και πίστη από την πίστη των συντρόφων μας, οφείλουμε να σταθούμε στο πλάι τους, να στηρίξουμε τον αγώνα τους και να συστρατευτούμε στην πάλη ενάντια στο φασιστικό καθεστώς της Τουρκίας. Ως προλετάριοι διεθνιστές, να στηρίξουμε τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τους φοιτητές, τις δημοκρατικές και αριστερές δυνάμεις. Ως επαναστάτες, να στηρίξουμε όσους διώκονται, φιμώνονται, βασανίζονται και φυλακίζονται. Και ακόμα παραπάνω, όσους σε πείσμα των καιρών και ενάντια στο φόβο, συνεχίζουν να αγωνίζονται. Έχουμε δίκιο, θα νικήσουμε.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ, ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ

ΚΑΤΩ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ. ΖΗΤΩ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ GRUP YORUM ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

*****
ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ GRUP YORUM

ΑΘΗΝΑ | 1 ΙΟΥΝΗ | ΕΝΑΡΞΗ: 20:00

ΠΛ. ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ (πάνω από τη γέφυρα Μουστοξύδη, πλησίον Ευελπίδων)

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ :
ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΟΙ, SOCIAL WASTE, PABLO HASEL, GRUP YORUM

Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο

Κυκλοφόρησε η μπροσούρα “Καπιταλιστική Κρίση και Πόλεμος: Η Ελλάδα ως προκεχωρημένο φυλάκιο του ΝΑΤΟ και ο αγώνας ενάντια στη βάση της Σούδας”.

Κυκλοφόρησε η μπροσούρα “Καπιταλιστική Κρίση και Πόλεμος: Η Ελλάδα ως προκεχωρημένο φυλάκιο του ΝΑΤΟ και ο αγώνας ενάντια στη βάση της Σούδας”.

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)
Laboratorio Influenza

Αθήνα – Ρέθυμνο, Μάιος 2018

Διανέμεται στους δρόμους, σε πολιτικούς χώρους, στέκια και καταλήψεις.

Περιεχόμενα

  • Εισαγωγή.
  • Εισήγηση του Laboratorio Influenza
  • Εισήγηση της Ταξικής Αντεπίθεσης
  • Παράρτημα: Για την πιθανή επανεγκατάσταση πυρηνικών όπλων στον Άραξο
  • Για το σύντροφο Χρήστο Πολίτη

Η μπροσούρα που κρατάτε στα χέρια σας είναι αφιερωμένη στη μνήμη του συντρόφου Χρήστου Πολίτη που έφυγε αναπάντεχα από τη ζωή στις 11 Μαρτίου 2018. Μόλις μια βδομάδα πριν τον συνοδεύαμε στο λιμάνι της Σούδας για να επιστρέψει στην Αθήνα. Η μπροσούρα αυτή περιλαμβάνει την εισήγηση που έγραψε και διάβασε ο ίδιος εκ μέρους της Ταξικής Αντεπίθεσης στην εκδήλωση που συνδιοργανώσαμε στο Ρέθυμνο στις 3 Μάρτη. Ήταν μάλιστα δική του ιδέα να εκδώσουμε της εισηγήσεις. Η αφιέρωση αυτή δεν είναι παρά ένας ελάχιστος φόρος τιμής στη μνήμη του.

Οι περισσότερες/οι από εμάς γνωρίσαμε το Χρήστο σχετικά πρόσφατα, το Δεκέμβρη του 2017 όταν ήρθε στην Κρήτη, στην Κατάληψη Ευαγγελισμού στο Ηράκλειο, για μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση. Πολύ γρήγορα καταλάβαμε ότι επρόκειτο για έναν σπουδαίο αναρχικό αγωνιστή. Το καταλάβαμε από τη σαφήνεια του λόγου του και τη ζωντάνια που μετέφερε το πάθος του για την Κοινωνική Επανάσταση. Το επιβεβαιώσαμε όταν μάθαμε τη διαδρομή του στο αναρχικό κίνημα. Καταλάβαμε επίσης ότι ήταν ένας βαθύτατα ευγενικός Άνθρωπος, γεμάτος καλοσύνη. Το διαβάσαμε στο καθαρό του βλέμμα και το είδαμε να αποτυπώνεται στο χαμόγελό του. Το επιβεβαιώσαμε κι αυτό όταν ήρθε στο Ρέθυμνο, τρεις μήνες μετά, και τον γνωρίσαμε καλύτερα. Περάσαμε τρεις μέρες μαζί, συζητώντας, σχεδιάζοντας πράγματα για το μέλλον, διασκεδάζοντας. Κάθε στιγμή μαζί του ήταν γεμάτη. Ο Χρήστος έφυγε από την Κρήτη και μας άφησε γεμάτους ενέργεια και θέληση για Αγώνα και Ζωή. Είμαστε πραγματικά τυχεροί που τον γνωρίσαμε.

Η είδηση του θανάτου του μας ξάφνιασε και μας γέμισε θλίψη. Στις 11 Μαρτίου χάσαμε ένα πραγματικό σύντροφο, έναν αφοσιωμένο Αναρχικό Επαναστάτη, έναν έντιμο και ειλικρινή Άνθρωπο. Από κείνη τη μέρα και για όλες τις μέρες που θα ρθουν, ο Χρήστος ζει μες στις καρδιές μας και στους αγώνες μας. Στα εύκολα και στα δύσκολα, στις νίκες και στις ήττες, θα κουβαλάμε τη μνήμη του Χρήστου, ως εφόδιο στον αγώνα μας και ως διαρκή υπενθύμιση ότι πρέπει να συνεχίσουμε. Να «κάνουμε το επόμενο βήμα. Για την κοινωνική/ταξική αντεπίθεση. Για την προλεταριακή έφοδο στον ουρανό», όπως έγραφε πριν λίγα χρόνια μέσα από τη φυλακή ο Χρήστος.

Καλό ταξίδι Σύντροφε! Χρήστος Πολίτης, πάντα Παρών!

Laboratorio Influenza, Ρέθυμνο, Απρίλης 2018

Ολόκληρη η μπροσούρα ΕΔΩ

70 Χρονιά από τη Νάκμπα: Πορεία προς τις πρεσβείες των ΗΠΑ και του Ισραήλ (15/5 Προσυγκέντρωση 6μμ Μέγαρο Μουσικής)

70 Χρονιά από τη Νάκμπα

Νίκη στον ανυποχώρητο αγώνα για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης

Νίκη στα όπλα της Παλαιστινιακής αντίστασης

Όλοι και όλες στην πορεία προς τις πρεσβείες των ΗΠΑ και του Ισραήλ

Τριτη 15 Μαη 6:00 μμ

Προσυγκέντρωση στο Μέγαρο Μουσικής

Ήδη από τις αρχές του 20ου Αιώνα, οι σιωνιστικοί σχεδιασμοί για την εκκαθάριση της Παλαιστίνης μπαίνουν σε πορεία υλοποίησης, με αγορές εκτάσεων καθώς και με μαζικές μεταναστεύσεις Εβραίων στην Παλαιστινιακή γη.

Με την υποστήριξη των Βρετανών αποικιοκρατών παραχωρείται στους Σιωνιστές αυθαίρετα η γη της Παλαιστίνης, ενώ παράλληλα μπαίνουν οι βάσεις για μαζικούς διωγμούς και βίαιο εποικισμό, με τη δημιουργία ακροδεξιών παραστρατιωτικών οργανώσεων, που στοχοποιούν και εκδιώκουν τον Παλαιστινιακό λαό.

Το 1947 οι Εβραίοι επικοί αποτελούν το 33% του συνολικού πληθυσμού, ενώ παράλληλα ψηφίζεται σχέδιο του ΟΗΕ για την διχοτόμηση της Παλαιστινιακής γης σε δυο κράτη, το ένα με Αραβική πλειοψηφία και το άλλο με εβραϊκή, το οποίο και καταλαμβάνει το μεγαλύτερο τμήμα της Παλαιστίνης.

Τον Νοέμβρη του 1947 ξεκινάν πολύνεκρες συμπλοκές μεταξύ των Αραβικών και Εβραϊκών πληθυσμών οι οποίες, τον Μάιο του 1948 κλιμακώνονται σε γενικευμένη πολεμική σύρραξη.

Εκατοντάδες χιλιάδες παλαιστίνιοι εκδιώκονται από τη γη τους, υπό την ένοπλη σιωνιστική τρομοκρατία παίρνοντας τον δρόμο της προσφυγιάς, ενώ το νεοσύστατο σιωνιστικό κράτος καταλάμβανε το 77% της παλαιστινιακής γης, σηματοδοτώντας την μεγάλη καταστροφή των παλαιστίνιων (Αλ Νάκμπα).

Τον ξεριζωμό ενός ολοκλήρου λάου από την πατρίδα του που πλέον ονομάζεται Ισραήλ.

-70 χρονιά μετά την μεγάλη καταστροφή, ο αγώνας για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης είναι πιο επιτακτικός, πιο επίκαιρος όσο πότε.

Το σιωνιστικό κράτος δολοφόνος του Ισραήλ μετατρέπει την Παλαιστίνη σε τεράστια φυλακή, με εκατοντάδες σημεία ελένχου, καθώς και με το τείχος περιορισμού της Δυτικής Όχθης, αποκλείοντας έτσι την πρόσβαση εκατοντάδων χιλιάδων παλαιστίνιων σε υποδομές υγείας, εκπαίδευσης, και διαβίωσης.

Το σιωνιστικό κράτος οργανώνει πογκρόμ, συλλήψεις, και εν ψυχρό εκτελέσεις, με επιθέσεις του στρατού κατοχής και επικών, ακόμη και ενάντια σε μικρά παιδιά.

Κατεδαφίζει οικισμούς παλαιστίνιων, εκτοπίζει, απομυζά τη γη, και τους φυσικούς πόρους του Παλαιστινιακού λάου.

Η Ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι συνυπεύθυνη στο συστηματικό έγκλημα απέναντι στον Παλαιστινιακό λαό, καθώς βαθαίνει τη συνεργασία με το σιωνιστικό κράτος δολοφόνο του Ισραήλ σε στρατιωτικό επίπεδο, με διευρυμένα προγράμματα συνεκπαίδευσης του Ελληνικού και Ισραηλινού στρατού αντίστοιχα, ενώ παράλληλα ενισχύει τη θέση της στον αντιδραστικό άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ περνώντας μέρος στην κατασκευή του κοινού αγωγού φυσικού αερίου Ισραήλ Κύπρου Ελλάδας EastMed, για την εξαγωγή κλεμμένου φυσικού πλούτου της Παλαιστίνης προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Παράλληλα η νέα τριμερής συνάντηση Ελλάδας Κύπρου Ισραήλ ανέδειξε την επέκταση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ισραήλ-ΕΕ, μεσώ Κύπρου Ελλάδας.

Καθήκον του ανταγωνιστικού κινήματος είναι να διατρανώσει την αλληλεγγύη του διαφυλάσσοντας την παρακαταθήκη του αγώνα του Παλαιστινιακού λάου, για την απελευθέρωση της πατρίδας που του αφαιρέθηκε, με σφαίρες, βια, με εκτοπισμούς και φυλακίσεις, με χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες.

-70 χρονιά μετά την μεγάλη καταστροφή ο παλαιστινιακός λαός συνεχίζει να αντιστέκεται παραθέτοντας βαρύ φόρο αίματος για την λευτεριά, σε αγώνα με τεράστιες θυσίες σε βάθος δεκαετιών, από την μια γενιά στην άλλη μέχρι την οριστική νίκη, και απελευθέρωση της Παλαιστίνης από τη σιωνιστική κατοχή.

-Νίκη στον αγώνα για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης

-Νίκη στα όπλα της παλαιστινιακής αντίστασης

-Τερματισμός των σχέσεών της χωράς μας με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

70 χρόνια από τη Νάκμπα: Πορεία στην αμερικάνικη και την ισραηλινή πρεσβεία την Τρίτη 15/5 6μμ. Προσυγκέντρωση στο Μέγαρο Μουσικής (Μετρό)

 

70 χρόνια από τη Νάκμπα, ο αγώνας συνεχίζεται από γενιά σε γενιά,
μέχρι την οριστική απελευθέρωση της Παλαιστίνης

Καταστροφή – Αντίσταση – Επιστροφή

Ολοι στην πορεία στην αμερικάνικη και την ισραηλινή πρεσβεία την Τρίτη 15 Μάη, 6μμ.
Προσυγκέντρωση στο Μέγαρο Μουσικής (Μετρό)

70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, τη μεγάλη καταστροφή για το λαό της Παλαιστίνης, δεκάδες χιλιάδες παλαιστίνιοι διαδηλωτές αψηφούν την τρομοκρατία των σιωνιστών και διεκδικούν το δικαίωμα στην επιστροφή (Αλάουντα στα αραβικά) στις πατρογονικές τους εστίες, από τις οποίες οι ίδιοι και οι πρόγονοί τους ξεριζώθηκαν με τη βία, διαδηλώνοντας στη «νεκρή ζώνη» που το Ισραήλ έχει επιβάλει εδώ και χρόνια στην πολιορκημένη Λωρίδα της Γάζας. Αυτοί οι «ελεύθεροι πολιορκημένοι» που αψηφούν τις σφαίρες των σιωνιστών παραδίδουν μαθήματα θάρρους, αυτοθυσίας και αποφασιστικότητας στους καταπιεσμένους λαούς όλου του κόσμου, είτε αυτοί ζουν στα δεσμά της κατοχής είτε στα δεσμά του καπιταλισμού και του μνημονίου, όπως εμείς. Δεκάδες νεκροί και εκατοντάδες τραυματίες είναι το τίμημα της αντίστασης στην τρομοκρατία των ελεύθερων σκοπευτών του ισραηλινού στρατού.

70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν προκλητικά την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ. Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές εγκαταλείπουν τη γλώσσα της «διπλωματίας» και των «ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων», ικανοποιώντας πλήρως τις ορέξεις του σιωνιστικού λόμπι, τους διακαείς πόθους των ισραηλινών κατακτητών. Οι σιωνιστές βλέπουν το «πράσινο φως» προκειμένου να συνεχίσουν λυσσαλέα, με εντατικότερους ρυθμούς, το ξεσπίτωμα των Παλαιστίνιων από τη Δυτική Οχθη, την επέκταση των εποικισμών, την όξυνση της πολιορκίας της Λωρίδας της Γάζας, το καθημερινό δολοφονικό όργιο και τα βασανιστήρια άμαχων Παλαιστίνιων.

70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ενισχύει συνεχώς τους οικονομικούς, στρατιωτικούς, πολιτικούς και πολιτιστικούς δεσμούς με το Ισραήλ. Η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου είναι συνένοχη στο διαρκές κατοχικό έγκλημα στην Παλαιστίνη. Ο Τσίπρας σε επίσκεψή του στο Ισραήλ δεν είχε κανένα πρόβλημα να αναγνωρίσει ως «ιστορική πρωτεύουσα» του Ισραήλ την Ιερουσαλήμ, υπογράφοντας το βιβλίο επισκεπτών του Προεδρικού Μεγάρου της χώρας, κατά τη συνάντησή του με τον ισραηλινό πρόεδρο Ρεουβέν Ρίβλιν.

70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, ο παλαιστινιακός λαός συνεχίζει να αντιστέκεται και να ματώνει, καταβάλλοντας μεγάλο φόρο αίματος στο θυσιαστήριο της λευτεριάς. Δε θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Η ιστορία του αγώνα των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων που μάχονται την αποικιοκρατία, την κατοχή και τον ιμπεριαλισμό, δυνάμεις με τεχνολογική και στρατιωτική υπεροπλία, είναι μια ιστορία τεράστιων θυσιών σε βάθος δεκαετιών. Ο επαναστατικός αγώνας κρατάει δεκαετίες, με τη μια γενιά να παραδίδει τη σκυτάλη στην άλλη, μέχρι οι συνθήκες να είναι ευνοϊκές για την οριστική νικηφόρα μάχη για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Η ιστορία της Παλαιστινιακής Αντίστασης είναι αναπόσπαστο τμήμα του αγώνα της ανθρωπότητας στην πορεία της για την κοινωνική χειραφέτηση, και αποτελεί αναμφίβολα τεράστια παρακαταθήκη για όλα τα επαναστατικά κινήματα του πλανήτη. Απέναντι στη σιωνιστική προπαγάνδα, που με θράσος αναπτύσσεται σήμερα στη χώρα μας, οφείλουμε να τη διαφυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού.

Νάκμπα (Η μεγάλη καταστροφή)

Το σιωνιστικό σχέδιο εθνικού αφανισμού της Παλαιστίνης αρχίζει να υλοποιείται στις αρχές του 20ου αιώνα με τις μαζικές μεταναστεύσεις εβραίων στην Παλαιστίνη και την αγορά παλαιστινιακής γής και σταδιακά εξελίσσεται στον δια της βίας εβραϊκό εποικισμό της Παλαιστίνης. Το 1947 οι εβραίοι αποτελούν πλέον το 1/3 του πληθυσμού και κατέχουν το 6% της Παλαιστίνης. Την επικύρωση του σχεδίου αναγνώρισης δυο κρατών από τον ΟΗΕ, ένα με πλειοψηφία Αραβες στο 44% και ένα με πλειοψηφία Εβραίους στο 56% της Παλαιστίνης (στο δεύτερο συμπεριλαμβανόταν και η έρημος Νεγκέφ), τον Νοέμβρη του ‘47, ακολούθησαν αιματηρές συμπλοκές ανάμεσα στις δυο κοινότητες, των Εβραίων και των Παλαιστίνιων. Κατά τη διάρκεια του αραβοϊσραηλινού πολέμου που ακολούθησε, τον Μάη του 1948, εκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι Παλαιστίνιοι ξεριζώθηκαν μαζικά από τις εστίες τους, λόγω της τρομοκρατίας των ένοπλων σιωνιστών. Μετά το τέλος του πολέμου, ο μισός πληθυσμός των Παλαιστίνιων, περίπου 800.000, ακολουθούσε το δρόμο της προσφυγιάς, ενώ το Ισραήλ επεκτεινόταν στο 77% της παλαιστινιακής γης. Η Αίγυπτος απέκτησε την εξουσία στη Λωρίδα της Γάζας και η Ιορδανία στη Δυτική Οχθη.

Η απώλεια της παλαιστινιακής γης.
Στην τρίτη εικόνα οι Παλαιστίνιοι ήταν υπό τη διοίκηση της Ιορδανίας και της Αιγύπτου. Οι εβραίοι στην ιστορική Παλαιστίνη, το 1872 αποτελούσαν το 4% του συνολικού πληθυσμού, το 1914-1918 το 10%, το 1931 το 17% και το 1948 το 33%.

Παλαιστινιακή Επανάσταση

Στις όμορες με την κατεχόμενη Παλαιστίνη χώρες, στην Ιορδανία, την Αίγυπτο, το Λίβανο, τη Συρία σχηματίστηκαν μαζικοί προσφυγικοί καταυλισμοί για να στεγάσουν τους ξεκληρισμένους Παλαιστίνιους. Στους καταυλισμούς αυτούς συγκεντρωνόταν το κατεξοχήν πληβειακό κομμάτι των Παλαιστίνιων, που έμελλε να παίξει το σημαντικότερο ρόλο στην Παλαιστινιακή Επανάσταση που θα ξεσπούσε. Ακολούθησαν τα μεγάλα επαναστατικά γεγονότα στην Ιορδανία, αρχές του 1970, και στη συνέχεια στο Λίβανο, μέχρι το 1982. Το παλαιστινιακό κίνημα αναμετρήθηκε διαδοχικά με τα αντιδραστικά αραβικά καθεστώτα, τον στρατό του βασιλιά Χουσεΐν στην Ιορδανία, τους ακροδεξιούς Λιβανέζους (φαλαγγίτες) και τους σιωνιστές που εισέβαλλαν το 1982 στο Λίβανο. Ακολούθησε η εξέγερση του παλαιστινιακού λαού στα εδάφη της Παλαιστίνης, με την πρώτη Ιντιφάντα το 1987 και τη δεύτερη Ιντιφάντα το 2000.

Τον Αύγουστο του 2005, το Ισραήλ αναγκάστηκε να απομακρύνει 8.000 εποίκους από τη Γάζα. Παρά το άγριο σφυροκόπημα της Γάζας από τις κατοχικές δυνάμεις, η Αντίσταση δεν κατασίγαζε. Σήμερα, για πρώτη φορά μετά από 50 χρόνια, η Παλαιστινιακή Επανάσταση έχει σταθεροποιήσει το προπύργιό της μέσα στην ιστορική Παλαιστίνη. Μετά από τη διενέργεια δημοκρατικών εκλογών το 2006, και μετά τη συντριβή της απόπειρας πραξικοπήματος που είχαν ενορχηστρώσει Ισραήλ, ΗΠΑ και ΕΕ το 2007, οι Ισραηλινοί έσφιξαν την πολιορκία της Γάζας, μετατρέποντάς την σε μια τεράστια ανοιχτή φυλακή.

H Αντίσταση στη Λωρίδα της Γάζας παραμένει ακλόνητη και σταθερά αποκρούει τους σιωνιστές εισβολείς σε όλες τις διαδοχικές της αναμετρήσεις με τον σιωνιστικό στρατό. Σε κάθε φονική επιδρομή τους, οι σιωνιστές καταστρέφουν εσκεμμένα δημόσιες κοινωφελείς υπηρεσίες, νοσοκομεία, σχολεία, υποδομές ύδρευσης και ηλεκτρισμού, τζαμιά και χώρους λατρείας, με προφανή στόχο την κάμψη του ηθικού των πολιορκημένων Παλαιστίνιων. Το ηθικό των πολιορκημένων Παλαιστίνιων, όμως, δεν κάμπτεται. Διατηρείται ακμαίο και κάθε φορά τα πάντα χτίζονται από την αρχή, με πολλή προσπάθεια, ευρηματικότητα, αυτοθυσία, ατσαλένια θέληση και ανεξάντλητη αντοχή.

  • Η νέα θηριωδία του Ισραήλ να μη μείνει αναπάντητη.
  • Απαιτούμε τον τερματισμό της Πολιορκίας της Γάζας.
  • Απαιτούμε τον τερματισμό κάθε σχέσης της χώρας μας με το Ισραήλ.
  • Πολεμάμε ενάντια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και το πιστό του μάντροσκυλο στη Μέση Ανατολή!
  • Βροντοφωνάζουμε: Νίκη στα όπλα της Παλαιστινιακής Αντίστασης, Λευτεριά στην Παλαιστίνη.
  • Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι συνένοχη στο διαρκές κατοχικό έγκλημα στην Παλαιστίνη.

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό

Κείμενο της Συνέλευσης Αλληλεγγύης στον αναρχικό Μάριο Σεϊσίδη

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΜΑΡΙΟ ΣΕΪΣΙΔΗ

Στις 6 Ιούνη, στη δικαστική αίθουσα που θα παρουσιαστεί ο σύντροφος Μάριος Σεϊσίδης, θα κλείσει οριστικά και αμετάκλητα ένας τεράστιος κύκλος που άνοιξε πριν 11 χρόνια, στις 16 Γενάρη του 2006. Τόσο από την πλευρά του κράτους, όσο και από την πλευρά ενός μαχόμενου αναρχικού κινήματος, που όλα αυτά τα χρόνια, παρείχε απλόχερα την αλληλεγγύη του σε όλους τους διωκόμενους συντρόφους που κατηγορήθηκαν για την υπόθεση, με καθεστωτικούς δημοσιογραφικούς όρους, των «ληστών με τα μαύρα».

Είναι αλήθεια ότι η ληστεία στην Εθνική τράπεζα, στη διασταύρωση Ιπποκράτους και Σόλωνος, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, τόσο σε επίπεδο καταστολής στους φερόμενους ως δράστες της ληστείας όσο και στο ίδιο το αναρχικό κίνημα σε επίπεδο προπαγάνδας, και όχι μόνο, καθώς στοχοποιήθηκε και ανακρίθηκε ένας ευρύτερος κύκλος συντρόφων με βάση τις φιλικές και πολιτικές σχέσεις που διατηρούσε με τους συντρόφους.

Ένας ασκός που είχε ξανανοίξει το καλοκαίρι του 2002, με αφορμή τις συλλήψεις μελών της 17Ν και την κανιβαλική επικοινωνιακή επίθεση εναντίον τους, με απώτερο σκοπό φυσικά να απαξιώσουν την τριαντάχρονη πορεία της οργάνωσης στα μάτια της κοινωνίας, που για πολλά χρόνια παρακολουθούσε την αγωνιστική της δράση. Η σύλληψη του αναρχικού Γ. Δημητράκη, μετα από βαρύτατο τραυματισμό του από σφαίρες μπάτσων κατά τη διάρκεια καταδίωξης, στο κεντρο της Αθήνας, πυροδοτεί ένα παρόμοιο επικοινωνιακό μπουρίνι.

Η κατευθυνόμενη, καθεστωτική και επικοινωνιακή καταιγίδα εκείνων των ημερών, αποσιωπά ότι οι 19 σφαίρες που έριξαν τα όπλα των μπάτσων και μία ταυτοποιημένη εκ των δραστών, παρολίγον να σκορπίσει το θάνατο εντός και εκτός στοάς. Ο λαχειοπώλης (ο οποίος στράφηκε εναντίον του κράτους και της τράπεζας απαιτώντας αποζημίωση για τον τραυματισμό του), ο σύντροφος, το αμάξι με το οποίο προσπάθησαν να διαφύγουν οι ληστές, αλλά και ένα ταξί με τον οδηγό του μέσα γαζώθηκαν στην κυριολεξία από τα ένστολα και λυσσασμένα σκυλιά  του καθεστώτος.

Στη δίκη, τον Απρίλη του 2017, σε πρώτο βαθμό, του συντρόφου Μάριου Σεϊσίδη, αποδείχτηκε περίτρανα, για ακόμη μία φορά το μέγεθος και η σφοδρότητα της σύγκρουσης  που μαίνεται αδιάκοπα μεταξύ των αγωνιστών του αναρχικού κινήματος και του καθεστώτος. Η ποινή των 36 ετών κάθειρξης, που ξεδιάντροπα ανακοίνωσε το τρίο των δικαστών  για τη ληστεία στην εθνική τράπεζα στη Σόλωνος το 2006 και της συναυτουργίας σε τρείς απόπειρες ανθρωποκτονιών (του φρουρού της τράπεζας και δύο ένστολων γουρουνιών), αποτελεί  πράξη εκδίκησης  και εκφοβισμού τόσο προς τον ίδιο, όσο και προς όσους-ες επιλέγουν να αρνούνται την υποταγή και τον ήσυχο θάνατο, που κράτος και κεφάλαιο επιβάλει καθημερινά σε κάθε έκφανση της ζωής μας.

Η δικαστική απόφαση είναι αδύνατο να ειδωθεί κάτω από διαφορετικό πρίσμα, όταν σε κανένα στάδιο της δίκης δεν προέκυψε η συμμετοχή του Μάριου, σε κάποια από τις δεκάδες κατηγορίες μίας κακοστημένης και υπερδιογκωμένης δικοφραφίας, όπως είναι αυτή των «ληστών με τα μαύρα». Όταν για την ίδια υπόθεση οι σύντροφοι, Σίμος Σεϊσίδης και Γρηγόρης Τσιρώνης έχουν αθωωθεί σε δίκες, όπου οι εισαγγελείς έχουν ομολογήσει στις αγορεύσεις τους ότι η υπόθεση δεν έπρεπε καν να φτάσει στη δικαστική αίθουσα! Όταν για τον Γιάννη Δημητράκη, που είχε παραδεχθεί τη συμμετοχή του στη ληστεία της Ε.Τ.Ε στη Σόλωνος, το πενταμελές εφετείο κατέληξε σε ποινή 12,5 ετών κάθειρξης , αποδομώντας την πρωτόδικη και εξίσου εξοντωτική ποινή των 35,5 ετών κάθειρξης.

Στο πρόσωπο του συντρόφου Μάριου, οι αστυνομοδικαστικοί μηχανισμοί μεθόδευσαν και πήραν, χωρίς κανένα πρόσχημα αστικής νομιμότητας, μία σαδιστική ρεβάνς για τα 11 χρόνια φυγοδικίας του, για το γεγονός ότι ανήκει στον αναρχικό χώρο, για τη διαφύλαξη έστω και μετά από 11 χρόνια του κύρους των διωκτικών μηχανισμών, για την εμπέδωση ενός τρομοκρατικού μηνύματος που δηλώνει προς όσους-ες δεν σκύβουν το κεφάλι, την ανορίοτη, βίαιη και μονοπωλιακή ισχύ του καθεστώτος.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς γι αυτό το κύρος των διωκτικών αρχών; Την εξώθηση τριών ανθρώπων σε καθεστώς φυγοδικίας στη βάση στημένων ενταλμάτων, όπως ήταν αυτά του Μάριου και του Γρηγόρη, που στηρίχθηκαν σε αναγνώριση  50% (!) μετά από πολύωρη ανάκριση σε φιλικό πρόσωπο; Για τον μεν πρώτο και ακριβώς στη βάση της ίδιας λαθροχειρίας και για τον δεύτερο; Ή μήπως το όνομα του Σίμου Σεϊσίδη που ξέρναγαν όλα τα καθεστωτικά μίντια, ως δράστη, πριν ακόμη στεγνώσει το αίμα του τραυματισμένου συντρόφου στην άσφαλτο, τη μέρα της ληστείας;

Να θυμίσουμε ότι για χρόνια αστικές φυλλάδες, αφιέρωναν σελίδες νουάρ αφηγημάτων καθ’ υπόδειξη της αστυνομίας, στοχοποιώντας τους ως ύποπτους ή δράστες για ένοπλες ενέργειες αντάρτικου πόλης και  ληστειών τραπεζών, σκιαγραφώντας ακατάπαυστα μία αυθαίρετη αλλά επιβαρυντική εικόνα ενοχής; Τροφοδοτώντας ένα ανελέητο ανθρωποκυνηγητό,  που το 2009 καταλήγει στην επικήρυξη των τριών καταζητούμενων και βαπτισμένων, ως Νο1 δημόσιοι κίνδυνοι, από τα υπουργικά θρασίμια του Πασοκ,  Γ. Παπακωνσταντίνου και Μ.Χρυσοχοϊδη προς 600.000 ευρώ.

Ή να ξεχάσουμε τον βαρύτατο φόρο αίματος που πλήρωσε ο Σίμος τον Μάη του 2010, όταν και σε καταδίωξη από ένστολα γουρούνια τραυματίστηκε θανάσιμα και επήλθε μετά από κάκιστη νοσηλεία, τις κρίσιμες τουλάχιστον μέρες, ο ακρωτηριασμός του κάτω δεξιού του άκρου; Να αφήσουμε στη λήθη τη μέρα σύλληψης του συντρόφου Γ.Τσιρώνη και Σ.Χριστοδούλου τον Μάη του 2015 και την αυτοκτονία του Σπύρου Δραβίλα, όταν σε αποκλεισμό οικίας από εκατοντάδες μπάτσους, αρνήθηκε να ξαναγυρίσει στη φυλακή; Να προσπεράσουμε μήπως το γεγονός ότι ο Μάριος, όπως και ο σύντροφος Κ.Σακκάς, γλίτωσαν από καθαρή τύχη το θάνατο από τις ευθείες βολές, κατά τη διάρκεια καταδίωξης τους, από ένστολους δολοφόνους στην περιοχή της Σπάρτης τον Αύγουστο του 2016, όταν και συνελήφθησαν άοπλοι, με μοναδικές «ύποπτες» αποσκευές, τσάντες με ρούχα διακοπών;

Η εξόντωση και εκδικητικότητα των διωκτικών αρχών, πάνω στο σώμα και τη ψυχή του Μάριου, συνεχίστηκε τον Νοέμβρη του 2016 με τη βίαιη λήψη δείγματος DNA από τον σύντροφο. Στα υπόγεια του εφετείου Αθηνών, σε μία καλοστημένη παγίδα με αφορμή την κλήση σε απολογία σε ειδικό εφέτη ανακριτή για την υπόθεση των «ληστών του Διστόμου» (για την οποία τελικά παραπέμπεται σε δίκη στις 25 Μαϊου ως μέλος της οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας). Ακόμα ένα δημιούργημα της αντιτρομοκρατικής και ενος εμμονικού εισαγγελέα, του ο Δ. Ασπρογέρακα, που υπηρετεί βαθύτερους και ευρύτερους κατασταλτικούς στόχους, που αφορούν στην αντιμετώπιση του εσωτερικού εχθρού για το καθεστώς της αστικής δημοκρατίας και χρησιμοποιεί σέρνοντας συντρόφους, κοινωνικούς κρατούμενους, συγγενικό και φιλικό περιβάλλον στη δικαστική καρμανιόλα με βαρύτατες κατηγορίες.

Η λίστα καταγραφής του «κύρους» της κρατικής κατασταλτικής μηχανής και των μηχανισμών του, τόσο σ’ αυτή την υπόθεση, όσο και σε δεκάδες άλλες περιπτώσεις διώξεων συντρόφων-ισσων, είναι ένας ατελείωτος χείμαρρος εκδικητικής μανίας και λυσσαλέας προσπάθειας εξόντωσης και εξάντλησης των αγωνιστών, που εκβάλει σε κάθε σπιθαμή αυτής της χώρας και φυσικά εντός των αστικών δικαστηρίων και των σωφρονιστικών κολαστηρίων. Βασικός στόχος είναι να καμφθεί το αγωνιστικό φρόνημα των συντρόφων και να παραδειγματιστούν όσοι-ες σκέφτονται, να διαβούν παρόμοιες ή διαφορετικής μορφής διαδρομές αγώνα και αντίστασης.

Η διαχείριση του εσωτερικού εχθρού από το κράτος και τους πολιτικούς προϊστάμενούς του λαμβάνει πιο έντονα σάρκα και οστά στη τωρινή συγκυρία. Σε μία περίοδο σφοδρής επίθεσης από το καθεστώς, ενάντια στον αναρχικό χώρο, που εκδηλώθηκε στους συντρόφους που καταδικάστηκαν σε εξοντωτικές ποινές με το άρθρο του 187Α περί ατομικής τρομοκρατίας. Με την παραλίγο εξόντωση του συντρόφου Κ. Γιαγτζόγλου για το αίτημα της μεταφοράς του στις δικαστικές φυλακές Κορυδαλλού. Συνεχίζεται με την πρόταση αναίρεσης της αθωωτικής απόφασης του πενταμελούς εφετείου για την υπόθεση του συντρόφου Τ. Θεοφίλου από πρώην εισαγγελέα της αντιτρομοκρατικής και νεοδιορισθέντα αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, ενώ ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη, με άγνωστη κατάληξη, η δίκη σε β’ βαθμό της Ηριάννας και του Περικλή.

Είναι αναμφισβήτητο πλέον ότι εκτυλίσσεται ένα πραγματικά τρομοκρατικό στρατηγικό σχέδιο εναντίον αναρχικών και του ευρύτερου ριζοσπαστικού κινήματος. Το μήνυμα των εκμεταλλευτών είναι ξεκάθαρο. Ό,τι δεν αφομοιώνεται μέσα στον καπιταλιστικό κύκλο και παρεμποδίζει την ομαλή αναπαραγωγή του θα τύχει αυτής της αντιμετώπισης από ένα ολόκληρο σύστημα, και για λόγους επιβίωσης θα εκβιαστεί να προσαρμοστεί, να αναθεωρήσει, να αποκηρύξει.
Σε πείσμα των καιρών οι αγωνιστικές πορείες των συντρόφων και συντροφισσών μας μία φράση αντηχούν μέσα και έξω από τα τείχη: ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!

 

 

        ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΚΑΙ ΛΗΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ

 

                   Συνέλευση αλληλεγγύης στον αναρχικό Μάριο Σεϊσίδη

 

Πόσες φορές χρειάζεται να ξαναδικαστεί κάποιος; Όσες χρειάζεται η «αντιτρομοκρατική» για να τον καταδικάσει! Αλληλεγγύη στο σύντροφο Τάσο Θεοφίλου

Κείμενο του Τάσου Θεοφίλου

σχετικά με την αίτηση αναίρεσης κατά της αθωωτικής απόφασης

***

Στις 27-3-2018 ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου και πρώην εποπτεύων εισαγγελέας της «αντιτρομοκρατικής» Ι. Αγγελής άσκησε αναίρεση ενώπιον του δικαστηρίου του Αρείου Πάγου κατά της αθωωτικής απόφασης του Α΄ Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών με την οποία ο σύντροφος κηρύχθηκε αθώος. Στις 11 Μάη θα εξεταστεί η αίτηση αναίρεσης από το Ε’ Τμήμα του Αρείου Πάγου. Αν γίνει δεκτή ο Τάσος Θεοφίλου θα επιστρέψει στη φυλακή με τις αρχικές κατηγορίες, οι οποίες επισύρουν ακόμα και την ποινή της ισόβιας κάθειρξης, μέχρι να επαναληφθεί το εφετείο από νέα σύνθεση δικαστών.

Ο Τάσος Θεοφίλου συνελήφθη τον Αύγουστο του 2012, λίγες μέρες μετά τη ληστεία στην ALPHA BANK στην Πάρο, κατά τη διάρκεια της οποίας τραυματίστηκε θανάσιμα οδηγός ταξί που επιχείρησε να εμποδίσει τη διαφυγή των ληστών. Ο Τάσος Θεοφίλου «αναγνωρίστηκε» με συνοπτικές διαδικασίες από την «αντιτρομοκρατική» και τα μίντια ως ο ληστής με το καουμπόικο καπέλο, που υποτίθεται πως πυροβόλησε τον πενηντατριάχρονο οδηγό ταξί. Η απόφαση του πενταμελούς εφετείου τον Ιούλη του 2017 φαίνεται να μην υποτάχθηκε στις επιταγές της συγκεκριμένης υπηρεσίας και των δημοσιογράφων της, καθώς απάλλαξε τον Τάσο από όλες τις κατηγορίες. Την Παρασκευή 11 Μάη θα κριθεί κατά πόσο η αθωωτική απόφαση του πενταμελούς εφετείου θα έχει αμετάκλητη ισχύ ή αν ο σύντροφος θα ξανασυρθεί σε δίκη με βασικές κατηγορίες: συμμετοχή και ένταξη στη ΣΠΦ, διακεκριμένη οπλοκατοχή, ληστεία, απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά συρροή, ανθρωποκτονία από πρόθεση. Η 11ηΜάη δεν θα είναι πάντως το τέρμα του δρόμου. Θα είναι μόνο η αρχή μιας νέας περιόδου άτυπης αλλά ουσιαστικής ομηρίας του συντρόφου μας, έως την δημοσιοποίηση της απόφασης που θα συμβεί σε άγνωστο χρόνοκαι σε διάστημα απο μερικες εβδομάδες μέχρι και αρκετούς μηνες.

Η δίωξη του Τάσου Θεοφίλου, όσο κ αν φαίνεται να αγγίζει τα όρια της προσωπικής εμπάθειας, δεν είναι προσωπική. Είναι πολιτική και αφορά την κατασταλτική διαχείριση του αναρχικού χώρου, του ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος και συνολικά της τάξης μας. Συνδέεται άμεσα με τις πρόσφατες δικαστικές εξελίξεις στις υποθέσεις συντρόφων που καταδικάστηκαν σε εξοντωτικές ποινές με βάση τον 187Α και το άρθρο περί ατομικής τρομοκρατίας, με την επικείμενη δίκη συντρόφων, κοινωνικών κρατουμένων και συγγενικών τους προσώπων για την υπόθεσητων «ληστών του Διστόμου», που εύκολα αναβαθμίστηκε σε υπόθεση «τρομοκρατίας» με ομπρέλα τον Επαναστατικό Αγώνα. Εντάσσεται στον ίδιο κατασταλτικό σχεδιασμό απέναντι σε οποιονδήποτε ανήκει στον αναρχικό χώρο, ή εφάπτεται σε αυτόν, από τον αναρχικό Μάριο Σεϊσίδη, που καταδικάστηκε σε 36 χρόνια κάθειρξης με μοναδικό στοιχείο ένα έγγραφο πραγματογνωμοσύνης DNA, μέχρι τη σκανδαλώδη καταδίκη της Ηριάννας και του Περικλή με βάση τις κοινωνικές τους σχέσεις και ένα έωλο δείγμα γενετικού υλικού.

Το ευρύ κίνημα αλληλεγγύης, που δημιουργήθηκε γύρω από την υπόθεση του συντρόφου και συνέβαλε καθοριστικά στην αθώωσήτου, στάθηκε ως ανάχωμα  ενάντια στους τρομονόμους και τα αστυνομικά μαγειρέματα δειγμάτων DNA. Προφανώς αυτό δεν θα μπορούσε να μείνει αναπάντητο από την «αντιτρομοκρατική» και τους πολιτικούς προϊσταμένους της, την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, που από την αρχή της θητείας της έως σήμερα υπερασπίζεται πιστά τόσο τον 187Α όσο και την ανεξέλεγκτη χρήση DNA από την αστυνομία. Στη ρεβάνς που επιχειρούν να πάρουν, θα μας βρουν για άλλη μια φορά απέναντί τους .

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ  ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΤΑΣΟ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΥΣ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Πορεία : Σάββατο 5/5 , ώρα 13.00, Θησείο (στ. Ησαπ)
Συγκέντρωση: Παρασκευή 11/5, ώρα 09.00,Εφετείο (Αλεξάνδρας)

Συλλογικότητες, συντρόφισσες-σύντροφοι