Category Archives: Προκηρυξεις/ Μπροσουρες

Πανελλαδική Ημέρα Αλληλεγγύης στο σύντροφο Τάσο Θεοφίλου: Συγκέντρωση – Πορεία Σάββατο 24 Ιούνη, 12.00, Μοναστηράκι.

Κάλεσμα της Ταξικής Αντεπίθεσης (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

στην Πανελλαδική Ημέρα Αλληλεγγύης στο σύντροφο Τάσο Θεοφίλου

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗ Ν.Α. ΜΕΣΟΓΕΙΟ – ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

Στις 15 Ιούνη θα πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη τριμερής συνάντηση κορυφής των ηγετών Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ. Συνέχεια της αντίστοιχης διάσκεψης που είχε λάβει χώρα τον περασμένο Δεκέμβρη στην Ιερουσαλήμ και πολλών άλλων που έχουν σημειωθεί την τελευταία πενταετία είτε σε επίπεδο αρχηγών κρατών και υπουργών είτε σε επίπεδο στρατιωτικών και αστυνομικών  διοικήσεων, η  σύνοδος της Θεσσαλονίκης έρχεται  να επισφραγίσει και να εμβαθύνει ακόμα περισσότερο τους κοινούς στρατηγικούς προσανατολισμούς των τριών κρατών σε νευραλγικούς για τα συμφέροντα τους τομείς. Επίκεντρο των συζητήσεων στον τομέα Οικονομίας και Ενέργειας θα αποτελέσει το ζήτημα της εκμετάλλευσης των πλούσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου της περιοχής και της θωράκισης των οδών μεταφοράς του. Στο πλαίσιο αυτό και με δεδομένη τη θέση της ελληνικής κυβέρνησης ότι «στόχος της Ελλάδας είναι να καταστεί διαμετακομιστικό κέντρο του ισραηλινού και κυπριακού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη» κεντρικό θέμα της συνόδου σε ότι αφορά το Ενεργειακό θα αποτελέσει  ο πολυδιαφημισμένος  αγωγός East Med. O East Med αποτελεί ένα από τα πιο μεγαλεπήβολα project της ελληνικής αστικής τάξης, η οποία φιλοδοξεί μέσω αυτού να διοχετεύει το κυπριακό και ισραηλινό φυσικό αέριο στις ευρωπαϊκές αγορές μέσω  Κύπρου, Ελλάδας, Ιταλίας αντί όδευσης μέσω Τουρκίας. Πρόκειται για σχεδιασμό  ανταγωνιστικό προς τον αντίστοιχο τουρκικό, που ήρθε ξανά δυναμικά στο προσκήνιο λόγω της υπογραφής πριν από λίγους μήνες στο Ισραήλ ενός μνημονίου συνεργασίας ανάμεσα σε Ελλάδα, Ιταλία, Κύπρο, Ισραήλ,  υπό την παρουσία του επιτρόπου ενέργειας της ΕΕ.  Ο αγωγός, το κόστος του οποίου εκτιμάται περί τα 5 δις. ευρώ, έχει ενταχθεί – όπως και το υποθαλάσσιο καλώδιο Eur-Asia interconnector που αφορά στην ηλεκτρική διασύνδεση των τριών κρατών -στα έργα κοινού ενδιαφέροντος της ΕΕ, μιας και σχετίζεται με τομείς που θεωρούνται στρατηγικής σημασίας από τους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές, καθώς θεωρείται ότι ενισχύει την ενεργειακή αυτάρκεια της ΕΕ. Αξίζει ακόμα να σημειωθεί ότι τη θεμελίωση του έργου έχει αναλάβει κοινοπραξία αποτελούμενη από την «δική» μας ΔΕΠΑ και τον ιταλικό ενεργειακό κολοσσό Edison.

Στο τραπέζι των συζητήσεων κεντρική θέση θα λάβει ακόμα η πορεία της συμφωνίας που υπογράφτηκε τον περασμένο Αύγουστο μεταξύ της  ελληνικής Energean Oil & Gas και  ισραηλινών εταιρειών για την αγορά του 100%  δύο πλούσιων  κοιτασμάτων φυσικού αερίου του Ισραήλ. Κοιτάσματα με τα οποία το ελληνικό κράτος φιλοδοξεί να ενισχύσει τη γεωπολιτική του θέση στην περιοχή, επιχειρώντας σε συνδυασμό με την περαιτέρω εκμετάλλευση των  εγχώριων  και τα οφέλη που προσδοκά να αποσπάσει από την επένδυση – που  από κοινού σχεδιάζουν το υπουργείο Ενέργειας και η Ελληνική εταιρεία διαχείρισης Υδρογονανθράκων –  σε σειρά θαλάσσιων οικοπέδων στο Ιόνιο Πέλαγος  και τη Ν. Κρήτη, να κάνει το μεγάλο άλμα μετατρεπόμενη   από διαμετακομιστικός κόμβος σε χώρα παραγωγός φυσικού αερίου.

Τέλος, ξεχωριστή θέση στις συζητήσεις θα έχει η εμβάθυνση της ενεργειακής σχέσης με τη σύμμαχο Αίγυπτο υπό το πρίσμα των νέων δεδομένων που δημιουργεί η ανακάλυψη του γιγαντιαίου κοιτάσματος Zohr στην ΑΟΖ της Αιγύπτου όσο και οι συμφωνίες με ενεργειακούς κολοσσούς του μεγέθους της Exxon Mobil- της οποίας ισχυρός άνδρας υπήρξε ο νυν επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας-, της γαλλικής Total και της Qatar  Petroleum-  με όλες τις δυσλειτουργίες που δημιουργεί για την τελευταία η πρόσφατη διακοπή των διπλωματικών σχέσεων του Κατάρ με την Αίγυπτο- για έρευνες υδρογονανθράκων στην κυπριακή ΑΟΖ. Εξέλιξη που όπως είναι επόμενο συναντά ισχυρή αντίσταση από την Τουρκία του Ερντογάν, αξιωματούχοι της οποίας δεν παραλείπουν να τονίζουν ότι κάτι τέτοιο θα αποτελούσε παραβίαση «κόκκινων γραμμών» με πολύ σοβαρές συνέπειες για τη σταθερότητα της περιοχής.

Πέρα από τις υποκριτικές ρητορείες περί των προοπτικών ανάπτυξης και ευημερίας που ανοίγουν τέτοιου είδους σχεδιασμοί, το μόνο σίγουρο είναι ότι και μόνο η ενεργοποίηση τέτοιων παικτών του διεθνούς μονοπωλιακού κεφαλαίου  και των αντίστοιχων κρατών που τα εκπροσωπούν, είναι αρκετή  για να καταλάβει κανείς τους κινδύνους  που κρύβουν για τους λαούς της  ΝΑ Μεσογείου  οι κατ’ επίφαση  «αγωγοί ειρήνης»   και οι  ενεργειακές επενδύσεις που τους συνοδεύουν. Πόσο μάλλον όταν οι σχεδιασμοί αυτοί προχωρούν πάνω στη βάση ευρω-νατοϊκών  σχεδίων και της στρατιωτικής συνεργασίας, ειδικά ανάμεσα σε Ελλάδα και Ισραήλ, όπου το Πρόγραμμα Αμυντικής Συνεργασίας  θεωρείται τόσο αναπτυγμένο  όσο με το αντίστοιχο που έχουν οι Ισραηλινοί με τους Αμερικανούς.

Δεν είναι βέβαια κάτι που  προκαλεί έκπληξη. Ο έλεγχος και η νομή των πλουτοπαραγωγικών υλών, η εξασφάλιση των οδών μεταφοράς τους, γενικότερα το μοίρασμα και το ξαναμοίρασμα των αγορών και των σφαιρών επιρροής είναι γραμμένα στην ιστορία του καπιταλιστικού ιμπεριαλιστικού συστήματος με γράμματα που στάζουν αίμα. Δεν θα μπορούσε να συμβαίνει διαφορετικά σε μια περιοχή όπως η ΝΑ Μεσόγειος που ακριβώς εξαιτίας του πλούτου της  προσφέρει σε μεγάλες δυνάμεις του Ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού τη δυνατότητα ενεργειακής απεξάρτησης από τη Ρωσία.

Τέτοιου είδους ζητήματα είναι ζωτικά και η γεωπολιτική τους βαρύτητα τεράστια. Είναι αυτά ακριβώς τα ζητήματα αυτά  που διατηρούν χρόνια τις συγκρούσεις και τις συνεχείς αναδιατάξεις στην περιοχή. Και αυτά που στις μέρες μας, σε συνθήκες βαθέματος της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης και παρόξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών δικαιολογούν όχι μόνο στη συνέχιση τους αλλά και τη γενίκευση τους σε ολόκληρη την περιοχή.

Όλα αυτά μάλιστα σε μια συγκυρία, όπου ο ιμπεριαλισμός και οι αστικές τάξεις έχουν καταφέρει σε μεγάλο βαθμό να περιθωριοποιήσουν  τους μόνους ικανούς να βάλουν εμπόδια στη φρενήρη επέλαση τους, τους λαούς και τα απελευθερωτικά κινήματα. Εξέλιξη σε προφανή σύνδεση, βέβαια,  με την υποχώρηση του διεθνούς επαναστατικού κινήματος και την πολιτική ουράς που έφτασε πολύ συχνά αυτό να ακολουθεί, άλλοτε πίσω από τον Ιμπεριαλισμό και άλλοτε πίσω από τις κατά τόπους αστικές τάξεις και τον εθνικισμό.

Στο σημείο αυτό και πριν δούμε σε ποιους άξονες θα κινηθεί σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο η σύνοδος  της Θεσσαλονίκης,  έχει εκτιμούμε  σημασία να δούμε επιγραμματικά πώς διατάσσονται στην ευρύτερη περιοχή κάποιες από τις δυνάμεις εκείνες που «μοιράζουν και ξαναμοιράζουν τον κόσμο». Γιατί ακριβώς οι αστικές τάξεις της περιοχής, εν προκειμένω της Ελλάδας, του Ισραήλ και της Κύπρου ετεροκαθορίζονται- αν και όχι στον ίδιο βαθμό- σε ότι αφορά τις επιδιώξεις τους από τις κινήσεις  των δυνάμεων αυτών.

Οι ΗΠΑ διατηρούν στρατεύματα και βάσεις σε τέσσερις από τις οχτώ χώρες που περιβάλλουν τη λεκάνη της ΝΑ Μεσογείου (Ελλάδα, Λιβύη, Συρία, Τουρκία) και ισχυρές οικονομικές και πολιτικές συνδέσεις με την Αίγυπτο, το Ισραήλ, την Κύπρο. Η Αγγλία έχει σημαντικές βάσεις στην Κύπρο, η Γαλλία έχει μόνιμο αεροπλανοφόρο στην περιοχή και  διατηρεί όπως και η Αγγλία ιστορικές σχέσεις «κυριότητας» σε Β. Αφρική και Μ. Ανατολή. Αλλά και η Γερμανία με όχημα την ΕΕ έχει αυξήσει την επιρροή της στην περιοχή, ειδικά στην μνημονιοκρατούμενη  Ελλάδα και την  Κύπρο. Από το χάρτη δε λείπει ούτε η Κίνα, που την ενδιαφέρουν  ιδιαίτερα οι θαλάσσιες πύλες της ευρωπαϊκής αγοράς εμπορευμάτων, ούτε βέβαια η Ρωσία, η οποία παρά την εκδίωξη της από τη Λιβύη κατάφερε να διατηρήσει και να αναβαθμίσει τη στρατιωτική της παρουσία στη Συρία, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο, να αποσπάσει την πρωτοβουλία των κινήσεων από Αμερικάνους και Ευρωπαίους Ιμπεριαλιστές.

Σε αυτό λοιπόν το φόντο, στο φόντο  του οξύτατου ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, την εξέλιξη του οποίου καθορίζει, πέρα από πρόσκαιρες διαφοροποιήσεις,  η στρατηγική αντίθεση συμφερόντων ΗΠΑ-Ρωσίας, γίνεται αντιληπτός ο χαρακτήρας του άξονα  Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ: ως άξονας αντιδραστικός και φιλοπόλεμος, με στόχο την κάλυψη των συνεχών διευρυνόμενων αναγκών του Ευρωατλαντικού Ιμπεριαλισμού στις πολυσύνθετες επιχειρήσεις που διεξάγει με επίκεντρο τη Συρία σε ολόκληρη την περιοχή της ΝΑ Μεσογείου και της Μ. Ανατολής.

Κάτι τέτοιο άλλωστε μαρτυρά σε στρατιωτικό επίπεδο- για να επανέλθουμε στα της συνόδου- η κεντρική θέση που κατέχουν στην ατζέντα των συζητήσεων των τριών αρχηγών κρατών, τα ζητήματα της περαιτέρω εμβάθυνσης της στρατιωτικής συνεργασίας, η οποία ως τώρα περιλαμβάνει μεταστάθμευση στρατιωτικών δυνάμεων, κοινά επιχειρησιακά στρατηγεία, συνεχείς κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή τεχνογνωσίας, μέσων, στελεχών. Ίσως είναι νωρίς να μιλήσουμε για την επίσημη διατύπωση ενός ενιαίου αμυντικού δόγματος των τριών κρατών –αν και από τα συμφραζόμενα δηλώσεων αξιωματούχων όλων των πλευρών κάτι τέτοιο αφήνεται να εννοηθεί- πάντως σε κάθε περίπτωση η συχνότητα όσο και των επίπεδο των στρατιωτικών ασκήσεων μεταξύ των τριών κρατών – και της Αιγύπτου-  παράγει αναμφίβολα ντε φάκτο αποτελέσματα. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρουμε κάποιες από τις πιο χαρακτηριστικές ασκήσεις που έλαβαν χώρα τους τελευταίους μήνες: Το Δεκέμβρη του 2016, πραγματοποιήθηκε η ελληνο-αιγυπτιακή  αεροναυτική άσκηση «Μέδουσα» ανατολικά της Κρήτης και σε απόσταση βολής από τουρκική άσκηση γύρω από το Καστελόριζο. Τον ίδιο μήνα η πολυεθνική άσκηση «Ναϊάς 16»  μεταξύ Κρήτης- Κυθήρων με αεροναυτικές μονάδες από Ελλάδα, Αίγυπτο, Ισραήλ, Κατάρ. Το Μάρτη του 2017 με τη συνεργασία των ναυτικών δυνάμεων Ελλάδας, Ισραήλ, Αμερικής και με την Κύπρο σε ρόλο παρατηρητή η άσκηση «Noble Dina» που ξεκίνησε από τα ελληνικά χωρικά ύδατα για να καταλήξει στα ισραηλινά. Τον ίδιο μήνα κοινή στρατιωτική άσκηση Κύπρου Ισραήλ σημειώθηκε εντός του FIR Λευκωσίας και των κυπριακών χερσαίων συνόρων. Ενώ τον Απρίλη στρατιωτική άσκηση Κύπρου, Ισραήλ, Ελλάδας, ΗΠΑ με την ονομασία «Νέμεσις» σημειώθηκε εντός της κυπριακής ΑΟΖ, με θέμα την «αντιμετώπιση τρομοκρατικής επίθεσης εναντίον πλατφόρμας άντλησης φυσικού αερίου. Τέλος, στις 14 Ιούνη θα πραγματοποιηθεί στο όρος Τρόοδος της Κύπρου η μεγαλύτερη κοινή στρατιωτική άσκηση μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ με τη συμμετοχή της Κυπριακής εθνικής φρουράς και  400 ισραηλινούς καταδρομείς.

Αν λοιπόν οι συνεχείς ασκήσεις αποτελούν μια ήδη επικίνδυνη κατάσταση, η σπουδή των τριών κρατών να τις αναβαθμίσουν ακόμα περισσότερο, δημιουργεί ακόμα πιο περίπλοκες και οριακές καταστάσεις. Ειδικά αν αναλογιστεί κανείς τη σφοδρή ενόχληση της Τουρκίας για αυτές όσο και την περαιτέρω εμπλοκή που πρακτικά σηματοδοτούν στην υπηρέτηση τόσο των πολεμικών σχεδίων του σιωνιστικού Ισραήλ εναντίον του παλαιστινιακού λαού όσο και των ΗΠΑ εναντίον της Συρίας.

Αλλά και σε καθαρά πολιτικό επίπεδο τα θέματα που αναμένεται να κυριαρχήσουν στις συνομιλίες, αναδεικνύουν τις κρίσιμες προεκτάσεις  που η ανηλεής πάλη για τον έλεγχο της ΝΑ Μεσογείου, φέρνει στο προσκήνιο. Η υλοποίηση της ιδέας που γεννήθηκε στην προηγούμενη σύνοδο κορυφής στην Ιερουσαλήμ, και η οποία αφορούσε  στη δημιουργία ενός διακρατικού κέντρου  στον τομέα της Πολιτικής προστασίας,  αναμένεται να βρεθεί ξανά στο επίκεντρο. Βέβαια η έννοια πολιτική προστασία που χρησιμοποιείται κατά το δοκούν στο πλαίσιο της ΕΕ και του ΝΑΤΟ,  συνήθως σημαίνει την περιφρούρηση των ιμπεριαλιστικών και αστικών σχεδιασμών και πολύ λιγότερο την προστασία από φυσικές καταστροφές. Αυτό άλλωστε έσπευσε να επιβεβαιώσει ο Κύπριος πρόεδρος Αναστασιάδης, μιλώντας  το Δεκέμβρη στην Ιερουσαλήμ για την ανάγκη το κέντρο πολιτικής προστασίας να «μπορεί να αντιμετωπίσει, εκτός από φυσικές καταστροφές, και τις προκλήσεις που απορρέουν από έκτακτες καταστάσεις».  Όπως οικονομικές κρίσεις, κοινωνικές εξεγέρσεις, θερμά επεισόδια θα προσθέταμε εμείς. Θέση που όπως ήταν φυσικό αποδέχτηκαν με θέρμη Τσίπρας και Νετανιάχου.

Όσο για το Κυπριακό και τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις –σοβαρά αγκάθια και τα δύο στην προώθηση των στοχεύσεων του άξονα-  η κοινή προσήλωση στις προσπάθειες  των ΗΠΑ να επιβάλλουν την διχοτομική λύση που βρίσκεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αναμένεται να επικροτηθεί εκ νέου όσον αφορά το πρώτο ζήτημα. Θέση που ναι μεν μπορεί για την ελληνική αστική τάξη να σημαίνει αποδοχή των τετελεσμένων της τουρκικής στρατιωτικής εισβολής του 1974 –και ως εκ τούτου «εθνική ήττα»- ωστόσο με την κανονικοποίηση του διεθνούς status του νησιού ανοίγει πολύ ευκολότερα ο δρόμος για την εκμετάλλευση των θαλάσσιων κοιτασμάτων αερίου από τα μεγάλα πετρελαϊκά μονοπώλια, άρα και την εξασφάλιση ενός μικρού έστω μεριδίου από το εξαρτημένο ελληνικό και κυπριακό κεφάλαιο.

Στο δε ζήτημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων και των σοβαρών προστριβών που αυτές εμφανίζουν με επίκεντρο τα θαλάσσια σύνορα στο Αιγαίο και την οριοθέτηση των ΑΟΖ σε αμφισβητούμενες,  και από τις δύο πλευρές, ζώνες, η αποδοχή της ιμπεριαλιστικής επικυριαρχίας και ειδικότερα η όλο και μεγαλύτερη στρατιωτικοποίηση του Αιγαίου από το ΝΑΤΟ –με το πρόσχημα του ανθρωπισμού και της υπεράσπισης των προσφύγων- θα δώσει και αυτήν φορά τον τόνο.

Κλείνοντας, σε ότι αφορά το Παλαιστινιακό, αν και εφόσον αυτό τεθεί στην ημερήσια διάταξη των συζητήσεων, αυτό θα ξεπεταχτεί με τις γνωστά φληναφήματα περί της προσήλωσης στην επανέναρξη συνομιλιών με τη –δοτή- παλαιστινιακή αρχή, με γνώμονα  τη λύση δύο κρατών και την πάταξη της παλαιστινιακής τρομοκρατίας, όπως ονομάζουν ανερυθρίαστα την παλαιστινιακή αντίσταση.

Αν σε όλους τους παραπάνω επικίνδυνους σχεδιασμούς  που κυοφορεί για το λαό και την εργατική τάξη της χώρας η επερχόμενη τριμερής, προσθέσουμε και το προκλητικό για τα φιλοπαλαιστινιακά αισθήματα του ελληνικού λαού, ξέπλυμα του σιωνιστικού κράτους του Ισραήλ και της αιματοβαμμένης χούντας του Αλ Σίσι της Αιγύπτου, προκύπτει επιτακτική η ανάγκη της μαζικής κινηματικής κινητοποίησης στις 15 Ιούνη σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και πολύ περισσότερο, της δημιουργίας μιας μόνιμης πολιτικής διαδικασίας που θα παρακολουθεί και θα παρεμβαίνει κάθε φορά που οι συγκεκριμένες βλέψεις της εν λόγω συμμαχίας παίρνουν σάρκα και οστά.

Με νωπή τη σημαντική για τα δεδομένα της εποχής κινητοποίηση του προηγούμενου μήνα, για την απεργία πείνας των παλαιστίνιων πολιτικών κρατουμένων, και με παρακαταθήκη τα ομολογουμένως αυξημένα κινηματικά αντανακλαστικά των τελευταίων χρόνων, σε ότι έχει να κάνει με την παλαιστινιακή αντίσταση ειδικότερα και την αντιιμπεριαλιστική αντιπολεμική πάλη γενικότερα, θέτουμε και εμείς τις μικρές μας δυνάμεις στην προώθηση μιας τέτοιας πρωτοβουλίας. Μιας πρωτοβουλίας που μπορεί να αποτελέσει ένα ακόμα εργαλείο στην προοπτική συγκρότησης ενός μαζικού μαχόμενου αντικαπιταλιστικού αντιιμπεριαλιστικού μετώπου, του μόνου ικανού να αναμετρηθεί με τις αλλεπάλληλες αντιδραστικές τομές  που η αστική τάξη και ο ιμπεριαλισμός επιβάλλουν σε όλα τα επίπεδα.

Τη στιγμή που τα σύννεφα μιας περιφερειακής πολεμικής ανάφλεξης ή ακόμα ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου ρίχνουν μαύρη τη σκιά τους στο ήδη βαριά επιβαρυμένο από την οχταετή μνημονιακή λαίλαπα, κοινωνικό σώμα ∙

Τη στιγμή που η ελληνική αστική τάξη και το κράτος της μπαίνουν ακόμα πιο βαθιά στο ρόλο του καλού και πειθήνιου στρατιώτη των ιμπεριαλιστών μετατρέποντας τη χώρα σε «πεδίο βολής φθηνό» ∙

Τη στιγμή που η βάση της Σούδας και το νατοϊκό στρατηγείο της Λάρισας αναβαθμίζονται για να ανταποκριθούν στις «προκλήσεις της εποχής» και μεγάλο τμήμα της Β. Ελλάδας μετατρέπεται σε πεδίο μεταφοράς στρατιωτικών δυνάμεων για την πολεμική άσκηση του ΝΑΤΟ «Noble jump 2017» στη Ρουμανία.

Τη στιγμή που για μεγάλο κομμάτι του λαού, της εργατικής τάξης, της νεολαίας αυτής της χώρας  μοναδική προοπτική είναι η ανεργία, η φθηνή και πειθαρχημένη εργασία, η λουμπενοποίηση και ο εκφασισμός ή ακόμα το «κρέας στα κανόνια» αστών και ιμπεριαλιστών ∙

Ήρθε η ώρα να βγούμε μπροστά, να αναλάβουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν ως εργάτες, ως προλετάριοι, ως κομμουνιστές, ως αναρχικοί για την ανάπτυξη νέων πολύμορφων επαναστατικών αγώνων ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο, για την ειρήνη και την ανεξαρτησία, βασικά προτάγματα κόμβοι ενός επαναστατικού προγράμματος με ορίζοντα την κοινωνική επανάσταση, τον κομμουνισμό και την αναρχία.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΤΡΙΜΕΡΗ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ

ΕΛΛΑΔΑΣ, ΚΥΠΡΟΥ, ΙΣΡΑΗΛ ΣΤΙΣ 15/6

-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ, 7ΜΜ

-ΑΘΗΝΑ, ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΙΣΡΑΗΛ, 7ΜΜ

 ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ  ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Κάλεσμα στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο στον Ασπρόπυργο (17/06) και Κάλεσμα για τη συγκρότηση μπλοκ (16/6)

Κάλεσμα σε συζήτηση για τη συγκρότηση μπλοκ στην αντιφασιστική διαδήλωση στον Ασπρόπυργο Παρασκευή 16/6, στις 6 μμ (ακριβώς) Πολυτεχνείο, Γκίνη

Καλούμε όλες τις συλλογικότητες και τα άτομα που επιθυμούν να συμμετάσχουν στην αντιφασιστική διαδήλωση στον Ασπρόπυργο το Σάββατο 17/6, με στόχο την οργάνωση ενός μαζικού περιφρουρημένου μπλοκ. Οι ιδαιτερότητες της συγκεκριμένης περιοχής, με την έντονη παρουσία των φασιστικών ταγμάτων και την απροκάλυπτη στήριξη που παρέχουν σε αυτά οι τοπικές αστυνομικές αρχές, καθιστούν επιτακτική τόσο την οργάνωση της περφρούρησης της διαδήλωσης όσο ακόμα και τους όρους μετάβασης και αποχώρησης από αυτήν. Για την μαζικότερη παρουσία του αντιφασιστικού κινήματος, η ομάδα μας σκοπεύει να ναυλώσει λεωφορείο.    

Παρασκευή 16/6, στις 6μμ (ακριβώς), Πολυτεχνείο, κτίριο Γκίνη

*

Όλοι – όλες στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο στον Ασπρόπυργο, Σάββατο 17 Ιούνη Πλατεία Δημαρχείου Ασπρόπυργου, 7μμ

Απο τον περασμένο Αύγουστο οι μετανάστες εργάτες γης στον Ασπρόπυργο βρίσκονται αντιμέτωποι με την οργανωμένη δράση τάγματος εφόδου της Χρυσής Αυγής και άλλων φασιστών. Δρώντας υπό την πλήρη κάλυψη του τοπικού αστυνομικού τμήματος, την ανοχή της δημοτικής αρχής και τις ευλογίες των αφεντικών της περιοχής, η δράση της εν λόγω συμμορίας έρχεται να επιβεβαιώσει για πολλοστή φορά το χαρακτηρισμό των φασιστών ως δύναμη κρούσης του κεφαλαίου.

Μόνο το τελευταίο εξάμηνο, δεκάδες είναι τα περιστατικά βίας και τρομοκρατίας που έχουν καταγραφεί. Ξυλοδαρμοί με λοστούς και σιδηρογροθιές, μαχαιρώματα, εμπρησμοί καταλυμάτων, απειλές, τραμπουκισμοί, προπηλακισμοί, συνθέτουν τον καμβά της δράσης των φασιστών εναντίον των μεταναστών εργατών.

Από ότι φαίνεται, οι άθλιες συνθήκες εργασίας και τα πενιχρά μεροκάματα που ως άλλοι τσιφλικάδες έχουν επιβάλλει στους εργάτες γης τα μικρά και μεγάλα αφεντικά της περιοχής δεν αρκούν. Όπως δε φαίνεται να είναι αρκετή η διαρκής πίεση που ασκούν πάνω τους οι αστυνομικές αρχές με εξακριβώσεις, ελέγχους και τις μόνιμες απειλές για απέλαση ή για μεταφορά σε κάποιο “κέντρο φιλοξενίας”.

Η εμπέδωση της εργασιακής υποτίμησης απαιτεί σε συνθήκες κρίσης πιο ριζοσπαστικές μεθόδους. Απαιτεί επιστάτες με μαστίγια στα χέρια όπως στη Μανωλάδα, απαιτεί βασανιστές όπως στην περίπτωση του Αιγύπτιου αρτεργάτη Ουαλίντ Ταλέμπ, απαιτεί φασιστικές ομάδες κρούσης όπως στον Ασπρόπυργο. Κάπως έτσι χτίζονται καθημερινά οι μικρές και μεγάλες Ειδικές Οικονομικές Ζώνες στη χώρα. Και κάπως έτσι μετατρέπεται τελικά όλη η χώρα σε μια Ειδική Οικονομική Ζώνη. Σε μια ζώνη φθηνής και πειθαρχημένης εργασίας, σε μια ζώνη περίκλειστη για το εργατικό κίνημα, όπου εντός της μοναδικός νόμος θα είναι νόμος του κεφαλαίου και όργανο επιβολής του οι μπάτσοι και οι φασίστες.

Αυτή ειναι η στρατηγική του κεφαλαίου και αυτήν ακριβώς υπηρετούν σήμερα στον Ασπρόπυργο τα μαντρόσκυλα του. Λογαριάζουν όμως χωρίς το ξενοδόχο: το εργατικό αντιφασιστικό κίνημα και βέβαια τους ίδιους τους μετανάστες και τους αγώνες τους!

Στις 13 Μαΐου μια μαζική αντιφασιστική εκδήλωση στον Ασπρόπυργο, η οποία χτυπήθηκε ύπουλα από τα ΜΑΤ και τους φασίστες, βροντοφώναξε την αταλάντευτη διάθεση ενός κόσμου να σταθεί αλληλέγγυος στα ταξικά του αδέρφια.

Ένα σχεδόν μήνα μετά, και ενώ οι φασιστικές προκλήσεις συνεχίζονται, το αντιφασιστικό κίνημα είναι αποφασισμένο να ξανακάνει δυναμικά την εμφάνιση του στην εργατούπολη του Ασπροπύργου, καθιστώντας σαφές προς κάθε κατεύθυνση ότι οποιοδήποτε χέρι σηκώνεται εναντίον της εργατικής τάξης και των αγωνιστων της θα κόβεται!

Όλοι – όλες στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο στον Ασπρόπυργο!

Σάββατο 17 Ιούνη, 7 μμ, Πλατεία Δημαρχείου Ασπρόπυργου

 

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ: Συγκέντρωση Αλληλεγγύης, Παρασκευή 9 Ιουνίου, 7μμ, έξω από τις φυλακές Κορυδαλλού

Φωτογραφία του χρήστη Class War News.

ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Από τις 18 Μαϊου, οι κρατούμενοι σε διάφορες ελληνικές φυλακές, συντονίζονται εκ νέου, σε αγωνιστικές  και συλλογικές κινητοποιήσεις. Όπως οι ίδιοι αναφέρουν σε κειμενό τους : «Μέσα από τον αγώνα που ξεκινάμε επιζητάμε αρχικά την κινητοποίηση αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας που αντιλαμβάνονται τις αδικίες και τους παραλογισμούς που γίνονται σε βάρος μας, καθώς και την μαζικοποίηση του αγώνα σε όλες τις φυλακές της χώρας. Εμείς οι κρατούμενοι που βρισκόμαστε έγκλειστοι στις φυλακές του ελληνικού κράτους αποφασίζουμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας ξεπερνώντας τους τεχνητούς διαχωρισμούς που θέλουν να μας επιβάλλουν με βάση την εθνικότητα και τις  θρησκευτικές πεποιθήσεις που έχουμε ή δεν έχουμε για να διεκδικήσουμε μια σειρά αιτημάτωνπου μας αφορούν όλους και που αποτελούν μέτωπα πάλης που έρχονται σε ρήξη με την αυστηροποίηση της σωφρονιστικής πολιτικής».  Σε πρώτο χρόνο ξεκίνησαν, με την άρνηση του μεσημεριανού κλειδώματος , θέτοντας παράλληλα την προοπτική κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων.

Τα αιτήματα των κρατουμένων αφορούν το νομικό πλαίσιο που ρυθμίζει το πότε και πώς  θα βρίσκουν το δρόμο προς την ελευθερία τους και έχουν ως εξής:
1. Μονιμοποίηση των διατάξεων του νόμου 4322/2015, που αφορούν στις υπο όρους αποφυλακίσεις, χωρίς περιορισμούς και εξαιρέσεις.
2. Κατάργηση του εισαγγελικού βέτο στο θεσμό τον αδειών.
3. Κατάργηση του νόμου-έκτρωμα, που αφορά στην αθροιστική έκτιση της ποινής για συγκεκριμένα αδικήματα εντός των “σωφρονιστικών” καταστημάτων, κατά τη διάρκεια της άδειας ή μετά την παραβίασή της.

Στον ελλαδικό χώρο υπάρχει μια μακροχρόνια παράδοση αιματηρών αγώνων, που έχουν δοθεί από τους κρατούμενους εντός  των κατ’ ευφημισμό σωφρονιστικών ιδρυμάτων. Αγώνες αξιοπρέπειας και αντίστασης, που στόχο είχαν την ανάδειξη των φυλακών, ως αποθήκες και κολαστήρια ανθρωπίνων ψυχών, σε μία αργή και επίπονη πορεία προς τον εξανθρωπισμό τους. Η αλήθεια είναι βέβαια πως η μόνη εξανθρώπιση των σιδερόφραχτων κάτεργων, δεν μπορεί να είναι άλλη από την οριστική καταργησή τους. Γιατί τίποτα θετικό δεν μπορεί να παραχθεί εντός δομών που το μόνο που αναπαράγουν είναι βία, αδικία και καταπίεση, παρα μόνο η διαιώνιση των ίδιων και χειρότερων στρεβλώσεων, που υποτίθεται πώς καλείται να «διορθώσει» ο εγκλεισμός.

Η φυλακή αποτελεί για το κράτος και το κεφάλαιο την αιχμή του δόρατος, στη φαρέτρα των κατασταλτικών μηχανισμών, που διαθέτει για την διαχείριση της κοινωνικής εντροπίας. Το τρίπτυχο αστυνομία, δικαιοσύνη και φυλακές είναι τα μόνιμα σκιάχτρα του καθεστώτος, που καλείται να αντιμετωπίσει οποιοσδήποτε σκέφτεται να αντισταθεί στη σύγχρονη καπιταλιστική κρεατομηχανή αφανισμού ανθρώπων.

Εμείς, ως συνέλευση αλληλεγγύης στον αγώνα των κρατουμένων, αποδεχόμαστε την αναγκαιότητα των αγώνων εντός των τειχών, τόσο για τους ίδιους τους κρατούμενους, αλλά όσο και για εμάς εκτός των τειχών. Η μάχη και η αντίσταση εναντίον των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους είναι υπόθεση όλων όσων ανήκουν στο στρατόπεδο της ανατροπής του καπιταλιστικού συστήματος , που ολοένα και με μεγαλύτερη ταχύτητα καταβροχθίζει και αφανίζει τις ζωές μας.

Καλούμε τον κόσμο του αγώνα να στηρίξει με οποιονδήποτε τρόπο μπορεί  την κίνηση των κρατουμένων, να αντισταθούν και να σηκώσουν τη σημαία της αξιοπρέπειας, απέναντι στους τσιμεντένιους δεσμοφύλακες της κοινωνικής οργής, που ολοένα και φουντώνει στις μέρες μας. Οι φυλακές είναι ένας ακόμη  μοχλός συγκράτησης των κοινωνικών κραδασμών, που γίνονται αντιληπτοί από τους επικυρίαρχους αυτού του κόσμου. Η κατεύθυνση αυστηροποίησης του νομικού πλαισίου για τη λειτουργία των φυλακών, που προωθεί η συγκυβέρνηση  ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ, δεν πρέπει να αφήνει αδιάφορο οποιονδήποτε αντιλαμβάνεται τη σύνδεση που μπορούν να έχουν οι κοινωνικοι και ταξικοί αγώνες, εντός κι εκτός των τειχών, ενάντια στους Λεβιάθαν του κράτους και του κεφαλαίου.

ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ
ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΦΥΛΑΚΗΣ ΚΑΝΕΙΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 9/6, 19:00, ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

Συνέλευση αλληλεγγύης στον αγώνα των κρατουμένων
                                                                  saak@riseup.net      

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ – Συγκέντρωση-Πορεία προς την τουρκική πρεσβεία, Πέμπτη 1 Ιούνη, Σύνταγμα, 18.00

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

ΠΕΜΠΤΗ 1 ΙΟΥΝΗ, 18:00, ΣΥΝΤΑΓΜΑ 


Από την απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλη του 2016 μέχρι κι σήμερα, η Τουρκία βρίσκεται σε μόνιμο καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Το φασιστικό καθεστώς του Ερντογάν διεξάγει έναν ανηλεή πόλεμο, ο οποίος διαρκώς οξύνεται, ενάντια σε όποιον αντιστέκεται. Οι συνεχείς επιχειρήσεις ενάντια σε επαναστατικές οργανώσεις, οι φυλακίσεις, οι απαγορεύυσεις κυκλοφορίας, τα βασανιστήρια, οι δολοφονίες περιγράφουν τη σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν οι Τούρκοι και Κούρδοι αγωνιστές. Ο Ερντογάν με όχημα την πάταξη του “Γκιουλενισμού” ξεκίνησε μια σειρά εκκαθαρίσεων σε όλο το φάσμα του τούρκικου κράτους. Μια σειρά εκκαθαρίσεων η οποία βάζει στο στόχαστρο όχι μόνο τους αγωνιστές αλλα ακόμα κι ανθρώπους προοδευτικούς, όπως δημοσιογράφους, δημόσιους υπαλλήλους, καθηγητές που απλά έχουν εκφράσει δημόσια την αντίθεση τους σε σχέση με το φασισμό κι το φόβο που επιβάλλεται. Ενδεικτικό της κατάστασης είναι το γεγονός πως σ’αυτό το διάστημα έχουν απολυθεί πάνω από 100.000 δημόσιοι υπάλληλοι και έχουν προφυλακιστεί κοντά στις 42.000 άνθρωποι, στους οποίους συγκαταλέγονται από αγωνιστές με επαναστατική δράση μέχρι άνθρωποι που ανέβασαν σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης αρνητικό σχόλιο για τον Ερντογάν κι το καθεστώς του.
Μέσα σ’αυτό το περιβάλλον μια απολυμένη καθηγήτρια, η Nuriye Gülmen ξεκίνησε πρώτη ένα πολύμηνο αγώνα, στην Άγκυρα, ενάντια στις απολύσεις. Με σθένος κι αποφασιστικότητα, παρά τις καθημερινές συλλήψεις στις οποίες προέβαινε η αστυνομία για να της κάμψει το ηθικό, κατάφερε να ακουστεί σε όλη την Τουρκία το σύνθημα: «Θέλουμε τις δουλείες μας πίσω. Οχι στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης». Στον ίδιο αγώνα συμμετείχε και ο απολυμένος δάσκαλος Semih Özakça και μαζί με τη Nuriye ξεκίνησαν απεργία πείνας στις 11 Μαρτίου. Με το δίκαιο και παράλληλα σκληρό αγώνα τους κατάφεραν η φωνή τους να φτάσει σε πολλές πόλεις και γειτονιές, τόσο στην Τουρκία όσο κι σε άλλες χώρες, και να ενωθούν με μεγάλα κομμάτια των εργαζομένων, των απολυμένων και ευρύτερα των λαϊκών στρωμάτων της Τουρκίας. Στις 22 Μαϊου η αντιτρομοκρατική τους συνέλαβε και την επόμενη μέρα προφυλακίστηκαν, με την κατηγορία, σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση, ότι «η αντίσταση αυτή μπορεί είτε να μετατραπεί σε απεργία πείνας θανάτου, είτε να μετατραπεί σε εξέγερση όπως της πλατείας Γκέζι και των καπνεργατών TEKEL του 2010,(από τους οποίους αφαιρέθηκε το δικαίωμα σταθερής εργασίας λόγω των πολυήμερων και μαζικών συγκεντρώσεών τους), αλλά και η δήθεν συμμετοχή τρομοκρατικής οργάνωσης και προπαγάνδας της.». Πλέον μέσα στη φυλακή συνεχίζουν την πολυήμερη απεργία πείνας, διεκδικώντας τα αιτήματά τους, αντιστεκόμενοι στο φασιστικό καθεστώς του ΑΚP.

Εμείς από την πλευρά μας, στέλνουμε σινιάλο διεθνιστικής αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας που διεξάγουν ένα σκληρό μα και συνάμα δίκαιο αγώνα απέναντι σε ένα φασιστικό καθεστώς που δε διστάζει να δολοφονεί αγωνιστές αλλά ακόμα και μικρά παιδιά. Σε ένα καθεστώς καταπίεσης που εχει επιβάλλει ως καθημερινότητα, σε όποιον διαφωνεί μαζί του, τις συλλήψεις,τις διώξεις, τις προφυλακίσεις, τα βασανιστήρια.

Η Nuriye, ο Semih και όλοι οι αγωνιστές που έδωσαν τη ζωή τους στην πάλη ενάντια στο φασισμό κι το σύστημα ανισότητας και αδικίας αποτελούν φωτεινά σύμβολα αντίστασης.

AMEΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ NURIYE KAI SEMIH

ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΔΕΚΤΑ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ.

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΤΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ DHKC

ΤΟ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ.ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

ΠΕΜΠΤΗ 1 ΙΟΥΝΗ, 18:00, ΣΥΝΤΑΓΜΑ.

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών

Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ: ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 17/5, 11:00, ΜΟΥΣΕΙΟ

Τους τελευταίους μήνες διεξάγονται διαπραγματεύσεις μεταξύ της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ  και των «θεσμών» (Κομισιόν, ΕΚΤ, ESM, ΔΝΤ) για το κλείσιμο της β΄ αξιολόγησης στο πλαίσιο των μνημονιακών υποχρεώσεων που ανέλαβε η χώρα με την υπογραφή του τρίτου μνημονιακού προγράμματος το καλοκαίρι του 2015. Για άλλη μια φορά ο εργαζόμενος λαός γίνεται θεατής της ίδιας κοροϊδίας, καθώς οι διαφωνίες μεταξύ των δανειστών, απόρροια των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών μεταξύ της γερμανοκρατούμενης ΕΕ και του αμερικανοκρατούμενου ΔΝΤ, συνίστανται απλά και μόνο στον τρόπο υλοποίησης νέων δυσβάστακτων αντεργατικών-αντιλαϊκών μέτρων. Παρά τις δηλώσεις Τσίπρα, «Δεν θα νομοθετήσουμε ούτε ευρώ μέτρα» η συγκυβέρνηση με θρασύτητα την επομένη της Εργατικής Πρωτομαγιάς ανακοίνωσε ότι βγήκε «λευκός καπνός» από το Hiltonγια την ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Με τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να βρίσκεται πλέον σε πολιτικό αδιέξοδο και το ΔΝΤ σε αντιπαράθεση με την ΕΕ να επιμένει στη μείωση του στόχου για 3,5 % πλεόνασμα για μετά το 2018, αφού τα «νούμερα δεν βγαίνουν» σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των τεχνοκρατών του, το 4ο μνημόνιο  έρχεται προς ψήφιση, όπως επιβεβαιώνει το Γραφείο προϋπολογισμού της Βουλής. Έτσι, με το τσάκισμα των εργατικών – λαϊκών δικαιωμάτων το πρόγραμμα θα καταστεί «βιώσιμο», ενώ η ζωή της πλειοψηφίας της κοινωνίας αβίωτη, γεγονός το οποίο βρίσκει σύμφωνους τόσο τους δανειστές όσο και τα ντόπια δεκανίκια τους (συγκυβέρνηση, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, Ένωση Κεντρώων, «αντιμνημονιακή» ΧΑ, ΣΕΒ, ΤτΕ). Ύστερα από την αποτυχία κατάληξης σε συμφωνία στα Eurogroupτης 20ης Φλεβάρη και της 20ης Μαρτίου και το κλείσιμο της συμφωνίας σε τεχνικό επίπεδο στο Eurogroupστις 7 Απριλίου, τα νέα δυσβάστακτα μέτρα θα πρέπει να έχουν ψηφιστεί μέχρι τα μέσα Μαϊου, προκειμένου η συγκυβέρνηση να λάβει τα εύσημα από τους ιμπερια-ληστές δανειστές στο Eurogroupστις 22 ΜαΪου. Ταυτόχρονα, καθώς αναμένεταιν στη συνάντηση των υπουργών Οικονομικών των χωρών του G7 στις 11-13 Μαίου να συζητηθεί το ελληνικό χρέος (της τάξεως του 175,1% ΑΕΠ), το οποίο λειτουργεί ως μηχανισμός νεοαποικιοποίησης και κοινωνικής λεηλασίας, η συγκυβέρνηση καυχιέται ότι το αντάλλαγμα για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης θα είναι η λήψη μεσοπρόθεσμων μέτρων για τη «διευθέτηση» του χρέους. Η συγκυβέρνηση μάλιστα κομπάζει ότι ξεπέρασε το στόχο για τα πρωτογενή πλεονάσματα (3,9% ή 4,19% σύμφωνα με τους ειδικούς κανόνες του προγράμματος, οκταπλάσιο του προβλεπομένου), ξεχνώντας να αναφέρει ότι τα αιμοσταγή πλεονάσματα προήλθαν από την υπερφορολόγηση και τη μείωση των κοινωνικών δαπανών. Την ίδια στιγμή η συγκυβέρνηση βιάζεται να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση, έτσι ώστε να ενταχθούν τα ελληνικά ομόλογα στο τρέχον πρόγραμμα της ποσοτικής χαλάρωσης, διασφαλίζοντας τα συμφέροντα της τραπεζικής ολιγαρχίας.

Τα νέα μέτρα των 4 δις, στα οποία συμφώνησε η συγκυβέρνηση για το 2018-2020, εντείνουν την κοινωνική γενοκτονία, προβλέποντας: μειώσεις των κοινωνικών δαπανών από το 2018 (περικοπές των επιδομάτων ανεργίας, τέκνων, φτώχειας, φυσικών καταστροφών, ακόμη και του επιδόματος θέρμανσης, της έκπτωσης φόρου για ιατρικές δαπάνες), μειώσεις συντάξεων ( της τάξεως 1% του ΑΕΠ από 1.1.2019) μέσω της κατάργησης της λεγόμενης «προσωπικής διαφοράς», πλήττοντας 900000 συνταξιούχους, μείωση του αφορολόγητου ορίου (μέτρο της τάξεως 1% του ΑΕΠ) από το 2020 στα 5861(!), διευκόλυνση της απελευθέρωσης των ομαδικών απολύσεων μέσω της κατάργησης της έγκρισης τους με υπουργική απόφαση και του υπουργικού βέτο, περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων στο δημόσιο, μείωση του αριθμού των συμβασιούχων εργαζομένων στο δημόσιο, ούτε λόγος για επαναφορά των ΣΣΕ, περιορισμοί στο δικαίωμα της απεργίας, κατάργηση της κυριακάτικης αργίας (άλλο ένα μέτρο «εκσυγχρονισμού») με το άνοιγμα των εμπορικών καταστημάτων 30 Κυριακές ετησίως για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των πολυεθνικών (βλ. H&M), πετώντας στα σκουπίδια την απόφαση του ΣτΕ, που είχε κηρύξει αντισυνταγματικό το άνοιγμα των εμπορικών καταστημάτων πάνω από 8 Κυριακές ετησίως. Παράλληλα, συνεχίζεται το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας σε εξευτελιστικές τιμές  (ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΟΛΘ ) και εντείνονται οι πιέσεις για της ιδιωτικοποιήσεις στον ενεργειακό τομέα ( 40% των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ και 17% της εταιρείας μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, 66% ΔΕΣΦΑ, κίνδυνος πώλησης του 100% του ΑΔΜΗΕ).

Όσο κι αν η συγκυβέρνηση προσπαθεί να διαχειριστεί το πολιτικό κόστος με τον επιμερισμό των μέτρων, είναι αδύνατο να κρύψει τον εγκληματική και αντεργατική πολιτική που ακολουθεί. Όσο κι αν η πολιτικά και κοινωνικά χρεοκοπημένη συγκυβέρνηση βασίζει επικοινωνιακά την τακτική της στη λήψη των αντιμέτρων, εφόσον επιτευχθεί ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% ή 3,7%-πράγμα μάλλον απίθανο-, δεν διστάζει να παρουσιάζει ως διαπραγματευτική επιτυχία αντίμετρα-«ψίχουλα» (μικρή μείωση ΕΝΦΙΑ, μείωση της συμμετοχής στη φαρμακευτικές δαπάνες, ελάχιστα επιδόματα, αύξηση παροχής σχολικών γευμάτων) μπροστά στην ένταση της εξαθλίωσης του εργαζόμενου λαού, ενώ κάποια από αυτά, όπως η μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων, ικανοποιεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου, το οποίο «πλήττεται» από την πολιτική της κυβέρνησης, όπως παραπονιέται η ντόπια παρασιτική αστική τάξη μέσω του ΣΕΒ.

Ο νέος αρμαγεδδών, ύστερα από 7 χρόνια μνημονίων, εντείνει την εξαθλίωση του λαού και της νεολαίας, αυξάνει το βαθμό εκμετάλλευσης των απόκληρων αυτής της κοινωνίας, στέλνει στον καιάδα τις όποιες κοινωνικές κατακτήσεις. Γιατί νέα μνημονιακά μέτρα σημαίνουν ταξικό πόλεμο, φοροεπιδρομή, διάλυση του συστήματος υγείας και κοινωνικής ασφάλισης, ενώ 1,5 εκατομμύρια άτομα βιώνουν την ακραία φτώχεια. Γιατί νέα μνημονιακά μέτρα δεν δίνουν λύση στην καλπάζουσα ανεργία, καθώς 1 στους 2 νέους εργαζομένους και 1 στους 4 εργαζομένους είναι άνεργοι με το 73,3% μακροχρόνια (εκ των οποίων μόνο το 9,5% δικαιούται επίδομα ανεργίας), φέρνουν πλειστηριασμούς λαϊκών σπιτιών (ακόμα και με ηλεκτρονικές διαδικασίες), μειώσεις λαϊκών εισοδημάτων (στο 75,3 % των νοικοκυριών), ανάληψη του βάρους της ασφάλισης από τους εργαζομένους και όχι από την εργοδοσία (εισφορές με «μπλοκάκια»). Γιατί εντός του σφαγείου της ΕΕ υιοθετούνται αντιδραστικοί κανονισμοί για την καταπολέμηση της «ανεργίας», φτωχοποιείται η μικρή και μεσαία αγροτιά.

Σε μία χρονική συγκυρία κλυδωνισμού του ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού μηχανισμού της ΕΕ με την άνοδο ευρωσκεπτιστικών ρευμάτων αντιδραστικού χαρακτήρα (Κίνημα πέντε αστέρων, Λέγκα του Βορρά στην Ιταλία, Λεπέν στη Γαλλία, ενίσχυση της ακροδεξιάς σε Αυστρία, Γερμανία, Ολλανδία ,Ουγγαρία), πολιτικής αβεβαιότητας (εκλογές σε Γερμανία το φθινόπωρο), προσανατολισμού προς πολιτικές προστατευτισμού (Brexit, Τραμπ στις ΗΠΑ), ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού και γεωπολιτικών αναδιατάξεων μόνο το πολιτικά οργανωμένο εργατικό-λαϊκό κίνημα,το αναρχικό κίνημα και η επαναστατική κομμουνιστική αριστερά μπορούν να βάλουν φρένο στη φρενήρη επέλαση του κεφαλαίου σε βάρος του κόσμου της εργασίας, προετοιμάζοντας την ταξική αντεπίθεση και προβάλλοντας την επαναστατική έξοδο από την κρίση. Στον πόλεμο που έχουν κηρύξει εναντία στην κοινωνία, στους φτωχούς, τους ανέργους, τους νεολαίους δεν θα μείνουμε απαθείς. Γιατί παρά την υποχώρηση, τις ήττες, το συμβιβασμό της ΓΣΕΕ και τις συνεχείς αντιφάσεις που κυοφορεί η ταξική πάλη ο εργαζόμενος λαός δεν έχει κάνει ακόμα την αξιολόγηση του. Γιατί μόνο με τη σύγκρουση με τους ιμπεριαλιστές δανειστές, την ντόπια αστική τάξη και τις κυβερνήσεις της, την έξοδο από την ΕΕ, την κατάργηση των μνημονίων και όλων των εφαρμοστικών νόμων, τη διαγραφή του ληστρικού χρέους και την ανατροπή του καπιταλισμού θα μπορέσει ο λαός να γίνει αφέντης στον τόπο του. Γιατί μόνο με το πρόταγμα της επαναστατικής προοπτικής θα οικοδομήσουμε μία κοινωνία στην οποία ο πλούτος θα ανήκει στα χέρια των εργαζομένων.

ΚΑΤΩ ΟΛΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΕ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΚΡΑΤΟΣ, ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ, ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ, ESM

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 17 ΜΑΗ ΣΤΙΣ 11:00 ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

Από τις 17 Απριλίου περισσότεροι από 1500 Παλαιστίνιοι πολιτικοί κρατούμενοι βρίσκονται σε απεργία πείνας στις φυλακές του Ισραήλ, απαιτώντας καλύτερες συνθήκες κράτησης. Η απεργία πείνας ξεκίνησε με πρωτοβουλία του φυλακισμένου από το 2002 ηγετικού στελέχους της Φατάχ, Μαρουάν Μπαργούντι ,καταδικασμένου σε πέντε φορές ισόβια για «τρομοκρατία» και εκτελέσεις αξιωματούχων Ισραηλινών στη διάρκεια της δεύτερης Ιντιφάντα, το 2000, της οποίας υπήρξε πρωτεργάτης. Στη συνέχεια, έλαβαν την απόφαση να συμμετάσχιυν στην απεργία πείνας το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελεύθερωση της Παλαιστίνης,η Χαμάς και η ισλαμική Τζιχάντ.

Περισσότεροι από 6.500 Παλαιστίνιοι, μεταξύ των οποίων 57 γυναίκες, 300 ανήλικοι, 800 που χρήζουν άμεσης ιατρικής φροντίδας και 18 δημοσιογράφοι, είναι αυτή τη στιγμή φυλακισμένοι από το Ισραήλ. Περίπου 500 απ’ αυτούς κρατούνται βάσει του εξωδικαστικού συστήματος της διοικητικής κράτησης το οποίο επιτρέπει φυλάκιση χωρίς δίκη και χωρίς απαγγελία κατηγοριών, με αποτέλεσμα οι σιωνιστές να συνεχίζουν να εφαρμόζουν μία πολιτική απαρτχάιντ σε βάρος του δοκιμαζόμενου παλαιστινιακού λαού. Εκτός αυτών, 13 Παλαιστίνιοι βουλευτές βρίσκονται στα μπουντρούμια του κράτους –τρομοκράτη Ισραήλ.

Κεντρικά αιτήματα των Παλαιστινίων κρατουμένων είναι η βελτίωση των απάνθρωπων συνθηκών κράτησής τους: να τερματιστούν, η στέρηση βασικών τους δικαιωμάτων, όπως είναι οι επισκέψεις, αλλά συχνά ακόμη και η στοιχειώδης επικοινωνία με την οικογένειά τους ή ακόμη και τους συνηγόρους τους τα βασανιστήρια, η κράτηση παιδιών, η ανυπαρξία ιατρικής φροντίδας, η πρακτική της διαρκούς απομόνωσης, η εξευτελιστική και απάνθρωπη συμπεριφορά απέναντί τους. Χαρακτηριστικά, οι σιωνιστές χλευάζουν τον απεργό πείνας Μπαργούντι και ψήνουν προκλητικά και ανερυθρίαστα μπάρμπεκιου έξω από τις φυλακές των απεργών πείνας! Επίσης, ζητούν να τοποθετηθούν δημόσια τηλέφωνα στις φυλακές, κλιματισμός και τηλεοράσεις, να γίνει σεβαστό το δικαίωμά τους στην εκπαίδευση και να λάβει τέλος η αδιανόητη πρακτική της «διοικητικής κράτησης», της κράτησης δηλαδή ενός συλληφθέντα χωρίς απαγγελία κατηγορίας επ’ αόριστον κάτι που σημαίνει ότι δεν έχει καμία επαφή ούτε με συνήγορο, ούτε με την οικογένειά του.

Απέναντι στους ανυπότακτους Παλαιστίνιους, οι οποίοι με μετερίζι το ίδιο τους το σώμα και διακινδυνεύοντας την ίδια τους τη ζωή αγωνίζονται για τα στοιχειώδη δικαιώματα τους, οι μακελάρηδες σιωνιστές φαίνεται ότι θα κρατήσουν αμείλικτη στάση δίχως καμία διάθεση διαπραγμάτευσης, καθώς, όπως δήλωσε στον ραδιοφωνικό σταθμό του στρατού ο ισραηλινός υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας Γκιλάντ Ερντάν, «Πρόκειται για έγκλειστους τρομοκράτες και δολοφόνους, οι οποίοι λαμβάνουν αυτό που τους αξίζει και δεν έχουμε λόγο να διαπραγματευτούμε μαζί τους». Μάλιστα, ο ίδιος διέταξε την κατασκευή ενός πρόχειρου στρατιωτικού νοσοκομείου, προκειμένου να μεταφέρονται εκεί οι Παλαιστίνιοι απεργοί πείνας για την επιβολή αναγκαστικής σίτισης, πρακτική την οποία αρνούνται να εφαρμόσουν με βάση την ιατρική δεοντολογία-ο ΟΗΕ την χαρακτηρίζει βασανιστήριο- οι γιατροί των πολιτικών νοσοκομείων. Παράλληλα, εκπρόσωπος της Ισραηλινής Υπηρεσίας Φυλακών άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο βίαιης επέμβασης στα κελιά για τον τερματισμό της απεργίας πείνας, ενώ ήδη οι διαδηλώσεις συμπαράστασης στους απεργούς πείνας στη Δυτική Όχθη δέχονται άγρια καταστολή.

Την ίδια στιγμή όπου το κράτος – τρομοκράτη του Ισραήλ εφαρμόζει μία πολιτική γενοκτονίας, διαπράττοντας δολοφονικές ενέργειες σε βάρος του παλαιστινιακού λαού, το ελληνικό κράτος και η αστική τάξη του αποβλέπουν στην ενίσχυση των διμερών σχέσεων Ελλάδας-Ισραήλ σε πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο. Ποιος θα μπορούσε άλλωστε να ξεχάσει τις δηλώσεις του πρωθυπουργού της «αριστεράς» του κεφαλαίου Αλ.Τσίπρα, όταν έγραφε στο βιβλίο επισκεπτών του ακροδεξιού ισραηλινού προέδρου Νετανιάχου «Είναι μεγάλη μου τιμή να βρίσκομαι στην ιστορική σας πρωτεύουσα και να συναντώ τις εξοχότητές σας», αναγνωρίζοντας εμμέσως την Ιερουσαλήμ σαν πρωτεύουσα του Ισραήλ; Κίνηση, την οποία ούτε οι «φονιάδες των λαών Αμερικάνοι» Χένρι Κίσινγκερ και Ρίτσαρντ Νίξον δεν είχαν τολμήσει. Ταυτόχρονα, η ντόπια παρασιτική αστική τάξη αναβαθμίζει τις οικονομικές σχέσεις με το Ισραήλ στον ενεργειακό τομέα, έχοντας θέσει ως στόχο την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην ΑΟΖ Κύπρου-Ισραήλ και τη διαμόρφωση της χώρας ως σημαντικού ενεργειακού κόμβου για τη μεταφορά φυσικού αερίου και τον ενεργειακό ανεφοδιασμό της ΕΕ. Εξάλλου, ο ελληνικός στρατός συμμετέχει σε πληθώρα στρατιωτικών ασκήσεων με το Ισραήλ, ενώ η Ελλάδα επί συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο, εκτός από τις ΗΠΑ, που έχει υπογράψει με το Ισραήλ τη συμφωνία (Status of Forces Agreement), η οποία ρυθμίζει το καθεστώς που διέπει τη διαμονή στις δύο χώρες στρατιωτικού προσωπικού κατά τη διάρκεια μετακίνησής του στο πλαίσιο στρατιωτικών ασκήσεων και συνεργασιών.

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, συνεχίζοντας επάξια με τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις την κοινωνική λεηλασία, ως υπεύθυνη για το τσάκισμα των εργασιακών δικαιωμάτων, την υπογραφή του τρίτου και, όπως προκύπτει από τις εξελίξεις κατά τη διάρκεια της β αξιολόγησης, τέταρτου μνημονίου, την εξαθλίωση του εργαζόμενου λαού, δεν διστάζει να ενισχύσει τις σχέσεις του ελληνικού κράτους με το κράτος των σιωνιστών. Ένα κράτος-δολοφόνο, το οποίο βομβαρδίζει τους Παλαιστίνιους, κατέχει τα εδάφη της Παλαοστίνης, έχει οδηγήσει στην προσφυγιά και τον θάνατο εκατομμύρια Παλαιστίνιους. Ένα κράτος, το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο σύμμαχο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη Μ. Ανατολή, ασκώντας και το ίδιο επεκτατική πολιτική. Ένας κράτος, το οποίο σιγοντάρει την ενίσχυση του εκτρώματος του ISIS.

Από τη μνημονιακή Ελλάδα εκφράζουμε τη διεθνιστική μας αλληλεγγύη στον αγωνιζόμενο παλαιστινιακό λαό. Γιατί η ηρωϊκή αντίσταση στα εδάφη της Παλαιστίνης και η επαναστατική παράδοση που κυοφορεί η Ιντιφάντα είναι για όλους τους καταπιεσμένους λαούς φανός ελπίδας. Γιατί οι ιστορικές θυσίες αυτού του λαού νοηματοδοτούν πάντα τα οράματα των αναρχικών και των κομμουνιστών, όπου κι αν βρίσκονται. Γιατί τέτοια αγωνιστικότητα, τόλμη, αποφασιστικότητα, μαχητικότητα και αυτοθυσία μόνο ένας λαός, ο οποίος έχει δοκιμαστεί τόσο όσο ο παλαιστινιακός, μπορεί να δείξει. Γιατί, όπως γράφει και ο επαναστάτης Ζωρζ Ιμπραήμ Αμπνταλλά,ο μακροβιότερος πολιτικός κρατούμενος (32 χρόνια αιχμάλωτος στις γαλλικές φυλακές) «Η Αντίσταση συνεχίζεται και σίγουρα θα συνεχιστεί όσο διαρκεί η κατοχή…. Παρ’ όλα αυτά, θέλω να στρέψω την προσοχή σας στον συνεχόμενα αυξανόμενο αριθμό ανήλικων παλαιστινίων που εμπλέκονται όλο και περισσότερο στον αγώνα των λαϊκών μαζών, που υφίστανται την καταστολή του σιωνιστικού στρατού και των δικαστών του που τους επιβάλλουν ολοένα και πιο εξοντωτικές ποινές… Δύο λόγια που και που σε κάθε “λιονταράκι” και σε κάθε “ανθό”, δίνουν στους σιωνιστές δεσμοφύλακες να καταλάβουν ότι αυτοί οι ανήλικοι δεν είναι μόνοι.»

ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΙΣΡΑΗΛ

ΝΙΚΗ ΣΤΑ ΟΠΛΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΙΣ 10:00 ΣΤΟ ΜΠΛΟΚ ΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΣΤΙΣ 2/5 ΣΤΙΣ 18:00

Ταξική Αντεπίθεση μάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

ΟΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΤΕ, Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΤΕ: ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΣΤΙΕΣ ΑΓΩΝΑ

Στις 17 Φλεβάρη, μπάτσοι και δημοτικό συνεργείο καθαρισμού εισβάλλουν στην Κατάληψη του Ανοιχτού 3ου (πρώην δημοτικού σχολείου) στο Βροντάδο της Σύρου, καταστρέφοντας και λεηλατώντας τις υποδομές και σφραγίζοντας έναν ανοιχτό κοινωνικό χώρο που εδώ και δύο χρόνια λειτουργούσε αυτοοργανωμένα, αποτελώντας μια εστία Αγώνα για όλο το νησί και για όλες τις Κυκλάδες.

Στις 13 Μάρτη, μπάτσοι (με τις ευλογίες της “αριστερής” δημάρχου Ζωγράφου Τ. Καφατσάκη-Βλάχου) εισβάλλουν στην Κατάληψη της Βίλας Ζωγράφου στην Αθήνα σ’ ένα για χρόνια εγκαταλελειμμένο “φιλέτο” που από το 2011 ξαναζωντάνεψε φιλοξενώντας δεκάδες πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσειςλεηλατώντας τις υποδομές και συλλαμβάνοντας 7 καταληψίες. Το ίδιο βράδυ μια διαδήλωση 1.500 αγωνιστών και αγωνιστριών θα δώσει μια πρώτη συλλογική μαχητική απάντηση. Μέχρι και σήμερα, ο χώρος παραμένει υπό αστυνομική φρουρά έτσι ώστε να προχωρήσει το σχέδιο απόδοσης του προς “αξιοποίηση” στις βουλιμικές διαθέσεις του Κεφαλαίου και των πολιτικών βαστάζων του.

Την ίδια μέρα, μπάτσοι (με την έγκριση του “αντιρατσιστή” δημάρχου Αθηναίων Γ. Καμίνη και του “φιλανθρωπικού” εκτροφείου σκανδάλων που ακούει στο όνομα “Ερυθρός Σταυρός”) εισβάλλουν και στην Κατάληψη στέγης προσφύγων στην οδό Αλκιβιάδου φέρνοντας για ακόμα μια φορά τον πόλεμο ενάντια στους απόκληρους του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού κόσμου στο κέντρο της Αθήνας. Οι 127 πρόσφυγες κάτοικοι (ανάμεσά τους και 37 παιδιά) θα μεταφέρθουν στη “Διεύθυνση Αλλοδαπών” στην Πέτρου Ράλλη και στη συνέχεια οι περισσότεροι θα φυλακιστούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και οι υπόλοιποι θα εγκαταλειφθούν στην πλατεία Ομονοίας, ενώ εν τω μεταξύ τα υπάρχοντά τους είχαν καταστραφεί και πλιατσικολογηθεί (προφανώς με εντολές της “αριστερής” ΓΑΔΑ) από τους ένστολους χρυσαυγίτες της ΕΛ.ΑΣ.

Παράλληλα, επίσης στις 13 Μάρτη μπάτσοι (συνοδευόμενοι από δικαστική επιμελήτρια) εισβάλλουν και στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι στο Αγρίνιο προξενούν φθορές, αφαιρούν χρηματικό ποσό 600 ευρώ και πριν αποχωρήσουν αλλάζουν τις κλειδαριές. Σύντροφοι και αλληλέγγυοι επανακτούν τον χώρο, τον οποίο και συνεχίζουν να λειτουργούν καθημερινά με τη διοργάνωση κινητοποιήσεων, πολιτικών-πολιτιστικών δραστηριοτήτων και εκδηλώσεων.

Οι Καταλήψεις και όλες οι εστίες Αγώνα δεν βρίσκονται μόνο στο στόχαστρο των κατασταλτικών δυνάμεων του Κράτους που έχει συνέχεια, όπως καθημερινά φροντίζει να μας υπενθυμίζει η μνημονιακή αριστερά του Κεφαλαίου και οι ακροδεξιοί κυβερνητικοί συνεταίροι της…

Η Κατάληψη Στρούγκα βρίσκεται και πάλι (όπως και το 2014) στο στόχαστρο μερίδας οργανωμένων οπαδών της ΑΕΚ, οι οποίοι από τις 25 Φλεβάρη έχουν επιβάλει με τη βία την αναστολή των δραστηριοτήτων της. Με την πλήρη αστυνομική ανοχή και κάλυψη και με πρόσχημα την “αγάπη τους για την ομάδα”, έχουν εισβάλλει τις τελευταίες εβδομάδες στην περιοχή της Νέας Φιλαδέλφειας και δρώντας ως (έμμισθοι ή άμισθοι, συνειδητοί ή ασυνείδητοι) τραμπούκοι προσπαθούν να σπείρουν τον τρόμο σ’ όλη τη συνοικία, να φιμώσουν τις κινηματικές δυνάμεις και τους κατοίκους που αντιστέκονται ενάντια στα αδηφάγα σχέδια του γνήσιου εκπρόσωπου της λούμπεν μεγαλοαστικής τάξης Δ. Μελισσανίδη, ο οποίος και δρομολογεί την επέκταση των ληστρικών δραστηριοτήτων του με την (ηχηρή ή σιωπηλή) στήριξη σύσσωμου του κοινοβουλευτικού πολιτικού προσωπικού και με τη βούλα της “αδέκαστης” αστικής δικαιοσύνης.

Μέσα σ’ αυτή τη ζοφερή συνθήκη, μέσα σ’ αυτή τη δύσκολη συγκυρία, την Τρίτη 28 Μάρτη δικάζονται (στα δικαστήρια της οδού Ευελπίδων) 91 σύντροφοι και συντρόφισσες, κατηγορούμενοι για τη συμμετοχή τους στην ανακατάληψη της Villa Amalias. Στην ανακατάληψη της 9ης Γενάρη 2013, που είχε πραγματοποιηθεί πιάνοντας κυριολεκτικά στον ύπνο τους μπάτσους που φρουρούσαν τα δύο κτίρια στη συμβολή των οδών Αχαρνών & Χέυδεν και είχε πυροδοτήσει ένα μαζικό κύμα Αλληλεγγύης με αποκορύφωμα τη διαδήλωση 10.000 αγωνιστών και αγωνιστριών στις 12 Γενάρη 2013 στο κέντρο της Αθήνας, συμμετείχαν οι 91 σύντροφοι και συντρόφισσες καθώς και 1 (ανήλικος εκείνη την εποχή) σύντροφος ο οποίος και καταδικάστηκε από το δικαστήριο ανηλίκων σε χρηματικό πρόστιμο.

ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΔΡΑΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΕΥΣΗ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΓΩΝΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΚΕΔΕΣ ΤΟΥΣ

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Παρεμβάσεις για την άμεση απόσυρση του νέου εκτρωματικού κανονισμού του ΟΑΕΔ

Παρεμβάσεις με αφισοκόλληση και μοίρασμα κειμένου  στον ΟΑΕΔ στην οδό Σταδίου στο κέντρο της Αθήνας στις 30 Γενάρη και στον ΟΑΕΔ στο Περιστέρι στις 2 Φλεβάρη.

Ποια “καταπολέμηση της ανεργίας”;

Ο πόλεμος τους ενάντια στους άνεργους εντείνεται…

Άμεση απόσυρση του εκτρωματικού κανονισμού του ΟΑΕΔ.

Όχι άλλα βήματα πίσω!