Category Archives: Διαδηλωσεις/ Παρεμβασεις

Εργατική συγκέντρωση ενάντια στη “λευκή νύχτα”: Σάββατο 24/6, 6μμ, Ίλιον – Πλατεία Γεννηματά (κεντρική πλατεία)

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ
ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΝΥΧΤΕΣ ΝΑ ΠΑΝΕ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ, ΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ, ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ, ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΒΑΡΒΑΡΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ “ΛΕΥΚΗΣ ΝΥΧΤΑΣ”ΣΤΟ ΙΛΙΟΝ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ :: ΣΑΒΒΑΤΟ 24 ΙΟΥΝΗ
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ – ΙΛΙΟΝ, 18:00

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα “απελευθερωμένα” ωράρια

Πανελλαδική Ημέρα Αλληλεγγύης στο σύντροφο Τάσο Θεοφίλου: Συγκέντρωση – Πορεία Σάββατο 24 Ιούνη, 12.00, Μοναστηράκι.

Κάλεσμα της Ταξικής Αντεπίθεσης (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

στην Πανελλαδική Ημέρα Αλληλεγγύης στο σύντροφο Τάσο Θεοφίλου

Ενημέρωση από την αντιφασιστική διαδήλωση στον Ασπρόπυργο (17/6)

Με τη συμμετοχή περίπου 500 διαδηλωτών πραγματοποιήθηκε το αντιφασιστικό συλλαλητήριο στις 17/6 στον Ασπρόπυργο ενάντια στις φασιστικές επιθέσεις κατά Πακιστανών εργατών γης, με τη συμμετοχή πολιτικών οργανώσεων, συνδικάτων, εργατικών σωματείων, της πακιστανικής κοινότητας και του μπλοκ που συγκροτήθηκε έπειτα από ανοιχτό κάλεσμα της Ταξικής Αντεπίθεσης (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), το οποίο και πλαισιώθηκε από περίπου 100 συντρόφους και συντρόφισσες.

Η διαδήλωση πραγματοποιήθηκε 3 μέρες μετά τη δίκαιη επίθεση στην τοπική χρυσαυγίτικη γιάφκα, η οποία και βρέθηκε κατά τη διάρκεια όλης της ημέρας του συλλαλητηρίου, περιφρουρούμενη από ισχυρές δυνάμεις ένστολων ομοϊδεατών τους.

Υπό συνεχή βροχή, η πορεία ξεκίνησε από την πλατεία του δημαρχείου Ασπροπύργου, απ’ όπου ο φασίστας δήμαρχος καλύπτει πολιτικά τα ρατσιστικά πογκρόμ του τοπικού τάγματος εφόδου και είχε ζητήσει την απαγόρευση της διαδήλωσης προς το αστυνομικό τμήμα, προς τα εκεί δηλαδή οπού οι μετανάστες εργάτες, τα θύματα των επιθέσεων μετατρέπονται σε κατηγορούμενους

Οι θρασύδειλες φασιστικές προκλήσεις, πίσω από την κάλυψη ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων, λίγο μετά από το τοπικό α.τ, αλλά κι εκείνες μετά την ολοκλήρωση της διαδήλωσης, απαντήθηκαν συλλογικά και αποφασισμένα, αναγκάζοντας τους να τραπούν τρέχοντας σε φυγή. Κατά τη διάρκεια της συγκροτημένης αποχώρησης μας, οδηγός αγροτικού αυτοκινήτου αναπτύσσοντας ταχύτητα αποπειράθηκε να πατήσει με το όχημα του συντρόφους και συντρόφισσες, ζηλεύοντας –υπό τα απαθή βλέμματα αστυνομικών διμοιριών- τη δόξα του Γκοτζαμάνη…

Το μήνυμα στάλθηκε. Το αντιφασιστικό κίνημα είναι αποφασισμένο να ξανακάνει δυναμικά την εμφάνιση του στην εργατούπολη του Ασπροπύργου, καθιστώντας σαφές προς κάθε κατεύθυνση ότι οποιοδήποτε χέρι σηκώνεται εναντίον της εργατικής τάξης και των αγωνιστων της θα κόβεται!

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Στα ΗΟΤ ΗΟΤ ΟΙ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΑΠΕΙΛΟΥΝ – ΓΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΥΤΕΣ ΠΑΤΑΤΕΣ: ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ, Κυριακή 18/06, Πλ. Πατριάρχου N.Φιλαδέλφεια, 19:30 μ.μ

Η Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών) στηρίζει τη Συγκέντρωση – Μικροφωνική που καλεί το σωματείο της Συνέλευσης Βάσης Εργαζόμενων Οδηγών Δικύκλου (ΣΒΕΟΔ), την Κυριακή 18 Ιούνη 19:30 μ.μ στην πλατεία Πατριάρχου στη Nέα Φιλαδέλφεια.

Η εργοδοσία του ΗΟΤ ΗΟΤ, με τα δαγκωμένα δεδουλευμένα, τα κουτσουρεμένα ένσημα, τα χρωστούμενα επιδόματα και τις χυδαιότητες και τις απειλές πως «θα θάψει και θα πιστολιάσει» τον έναν από τους δύο διανομείς (μέλη της ΣΒΕΟΔ) που διεκδικούν τα αυτονόητα, αποτελεί μια εικόνα από την αποθράσυνση των αφεντικών, που σ’ αυτούς τους μνημονιακούς καιρούς πάει χέρι χέρι με το βάθεμα της κρίσης και της καπιταλιστικής επέλασης που γκρεμίζει ότι έχει απομείνει ακόμα όρθιο από κατακτήσεις και δικαιώματα, κερδισμένα μ΄ αγώνα και αίμα περασμένων γενιών.

Ενάντια στη εργοδοτική τρομοκρατία, όχι άλλα βήματα πίσω !

ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΔΡΑΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΕΥΣΗ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΓΩΝΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΚΕΔΕΣ ΤΟΥΣ

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

*

Ακολουθεί η Ανακοίνωση – Καταγγελία της Συνέλευσης Βάσης Εργαζόμενων Οδηγών Δικύκλου (ΣΒΕΟΔ)

Στα ΗΟΤ ΗΟΤ ΟΙ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΑΠΕΙΛΟΥΝ – ΓΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΥΤΕΣ ΠΑΤΑΤΕΣ

Οι συνάδελφοι Κ.Μ και Τ.Φ εργάζονται ως διανομείς στο κατάστημα HOT HOT Burger στη Νέα Φιλαδέλφεια και είναι μέλη του σωματείου μας. Από τον Απρίλιο του 2017 και με αφορμή τη μη έγκαιρη καταβολή του δώρου του Πάσχα ξεκίνησαν να διεκδικούν δεδουλευμένα, δώρα και επιδόματα που δεν τους είχαν καταβληθεί. Διεκδίκησαν το αυτονόητο, να ασφαλίζονται σύμφωνα με τις ώρες που εργάζονται.

Η επιχείρηση μετά από παρεμβάσεις του σωματείου μπήκε σε διαδικασία διαλόγου και άλλαξε τις συμβάσεις των συναδέλφων σε 6ημερες (6,40 ώρες την ημέρα). Επίσης δεσμεύτηκε για την παροχή εταιρικού δικύκλου εντός είκοσι ημερών ενώ για το μεσοδιάστημα θα καλύπτει η ίδια τα έξοδα κίνησης και τα σέρβις για τα ιδιόκτητα μηχανάκια των δύο συναδέλφων.

Το Σάββατο 10 Ιούνη ο συνάδελφος Κ.Μ πήγε να εργαστεί. Ο εργοδότης Βασίλης Χαριτάκης  κάλεσε τον συνάδελφο και τους υπόλοιπους εργαζόμενους να συζητήσουν στο γραφείο του καταστήματος. Εκεί ο εργοδότης του επιτέθηκε φραστικά με χυδαιότητες και στη συνέχεια κινήθηκε απειλητικά εναντίον του λέγοντας πως «θα τον θάψει και θα τον πιστολιάσει». Ο συνάδελφος αποχώρησε για να διασφαλίσει τη σωματική του ακεραιότητα.

Άμεσα, μέλη του σωματείου και αλληλέγγυοι συγκεντρωθήκαμε στο Α.Τ Φιλαδέλφειας όπου ο συνάδελφος κατέθεσε μήνυση εναντίον του εργοδότη και στη συνέχεια πραγματοποιήσαμε παρέμβαση στο εν λόγω κατάστημα (HOT HOT).

Στο μνημονιακό χειμώνα που έχει παγώσει τις αντιστάσεις και τη θέρμη των αγώνων οι εργοδότες έχουν αποθρασυνθεί πλήρως. Θεωρούν τον εαυτό τους το αντίστοιχο των φεουδαρχών του μεσαίωνα, έχουν γραμμένη την εργατική νομοθεσία εκεί που δεν πιάνει το μελάνι και δεν διστάζουν να τραμπουκίζουν και να απειλούν τους εργαζόμενους που ορθώνουν το ανάστημά τους.

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ – ΣΠΑΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ

Κυριακή 18/06/2017, Πλατεία Πατριάρχου N.Φιλαδέλφεια, 19:30 μ.μ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗ Ν.Α. ΜΕΣΟΓΕΙΟ – ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

Στις 15 Ιούνη θα πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη τριμερής συνάντηση κορυφής των ηγετών Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ. Συνέχεια της αντίστοιχης διάσκεψης που είχε λάβει χώρα τον περασμένο Δεκέμβρη στην Ιερουσαλήμ και πολλών άλλων που έχουν σημειωθεί την τελευταία πενταετία είτε σε επίπεδο αρχηγών κρατών και υπουργών είτε σε επίπεδο στρατιωτικών και αστυνομικών  διοικήσεων, η  σύνοδος της Θεσσαλονίκης έρχεται  να επισφραγίσει και να εμβαθύνει ακόμα περισσότερο τους κοινούς στρατηγικούς προσανατολισμούς των τριών κρατών σε νευραλγικούς για τα συμφέροντα τους τομείς. Επίκεντρο των συζητήσεων στον τομέα Οικονομίας και Ενέργειας θα αποτελέσει το ζήτημα της εκμετάλλευσης των πλούσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου της περιοχής και της θωράκισης των οδών μεταφοράς του. Στο πλαίσιο αυτό και με δεδομένη τη θέση της ελληνικής κυβέρνησης ότι «στόχος της Ελλάδας είναι να καταστεί διαμετακομιστικό κέντρο του ισραηλινού και κυπριακού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη» κεντρικό θέμα της συνόδου σε ότι αφορά το Ενεργειακό θα αποτελέσει  ο πολυδιαφημισμένος  αγωγός East Med. O East Med αποτελεί ένα από τα πιο μεγαλεπήβολα project της ελληνικής αστικής τάξης, η οποία φιλοδοξεί μέσω αυτού να διοχετεύει το κυπριακό και ισραηλινό φυσικό αέριο στις ευρωπαϊκές αγορές μέσω  Κύπρου, Ελλάδας, Ιταλίας αντί όδευσης μέσω Τουρκίας. Πρόκειται για σχεδιασμό  ανταγωνιστικό προς τον αντίστοιχο τουρκικό, που ήρθε ξανά δυναμικά στο προσκήνιο λόγω της υπογραφής πριν από λίγους μήνες στο Ισραήλ ενός μνημονίου συνεργασίας ανάμεσα σε Ελλάδα, Ιταλία, Κύπρο, Ισραήλ,  υπό την παρουσία του επιτρόπου ενέργειας της ΕΕ.  Ο αγωγός, το κόστος του οποίου εκτιμάται περί τα 5 δις. ευρώ, έχει ενταχθεί – όπως και το υποθαλάσσιο καλώδιο Eur-Asia interconnector που αφορά στην ηλεκτρική διασύνδεση των τριών κρατών -στα έργα κοινού ενδιαφέροντος της ΕΕ, μιας και σχετίζεται με τομείς που θεωρούνται στρατηγικής σημασίας από τους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές, καθώς θεωρείται ότι ενισχύει την ενεργειακή αυτάρκεια της ΕΕ. Αξίζει ακόμα να σημειωθεί ότι τη θεμελίωση του έργου έχει αναλάβει κοινοπραξία αποτελούμενη από την «δική» μας ΔΕΠΑ και τον ιταλικό ενεργειακό κολοσσό Edison.

Στο τραπέζι των συζητήσεων κεντρική θέση θα λάβει ακόμα η πορεία της συμφωνίας που υπογράφτηκε τον περασμένο Αύγουστο μεταξύ της  ελληνικής Energean Oil & Gas και  ισραηλινών εταιρειών για την αγορά του 100%  δύο πλούσιων  κοιτασμάτων φυσικού αερίου του Ισραήλ. Κοιτάσματα με τα οποία το ελληνικό κράτος φιλοδοξεί να ενισχύσει τη γεωπολιτική του θέση στην περιοχή, επιχειρώντας σε συνδυασμό με την περαιτέρω εκμετάλλευση των  εγχώριων  και τα οφέλη που προσδοκά να αποσπάσει από την επένδυση – που  από κοινού σχεδιάζουν το υπουργείο Ενέργειας και η Ελληνική εταιρεία διαχείρισης Υδρογονανθράκων –  σε σειρά θαλάσσιων οικοπέδων στο Ιόνιο Πέλαγος  και τη Ν. Κρήτη, να κάνει το μεγάλο άλμα μετατρεπόμενη   από διαμετακομιστικός κόμβος σε χώρα παραγωγός φυσικού αερίου.

Τέλος, ξεχωριστή θέση στις συζητήσεις θα έχει η εμβάθυνση της ενεργειακής σχέσης με τη σύμμαχο Αίγυπτο υπό το πρίσμα των νέων δεδομένων που δημιουργεί η ανακάλυψη του γιγαντιαίου κοιτάσματος Zohr στην ΑΟΖ της Αιγύπτου όσο και οι συμφωνίες με ενεργειακούς κολοσσούς του μεγέθους της Exxon Mobil- της οποίας ισχυρός άνδρας υπήρξε ο νυν επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας-, της γαλλικής Total και της Qatar  Petroleum-  με όλες τις δυσλειτουργίες που δημιουργεί για την τελευταία η πρόσφατη διακοπή των διπλωματικών σχέσεων του Κατάρ με την Αίγυπτο- για έρευνες υδρογονανθράκων στην κυπριακή ΑΟΖ. Εξέλιξη που όπως είναι επόμενο συναντά ισχυρή αντίσταση από την Τουρκία του Ερντογάν, αξιωματούχοι της οποίας δεν παραλείπουν να τονίζουν ότι κάτι τέτοιο θα αποτελούσε παραβίαση «κόκκινων γραμμών» με πολύ σοβαρές συνέπειες για τη σταθερότητα της περιοχής.

Πέρα από τις υποκριτικές ρητορείες περί των προοπτικών ανάπτυξης και ευημερίας που ανοίγουν τέτοιου είδους σχεδιασμοί, το μόνο σίγουρο είναι ότι και μόνο η ενεργοποίηση τέτοιων παικτών του διεθνούς μονοπωλιακού κεφαλαίου  και των αντίστοιχων κρατών που τα εκπροσωπούν, είναι αρκετή  για να καταλάβει κανείς τους κινδύνους  που κρύβουν για τους λαούς της  ΝΑ Μεσογείου  οι κατ’ επίφαση  «αγωγοί ειρήνης»   και οι  ενεργειακές επενδύσεις που τους συνοδεύουν. Πόσο μάλλον όταν οι σχεδιασμοί αυτοί προχωρούν πάνω στη βάση ευρω-νατοϊκών  σχεδίων και της στρατιωτικής συνεργασίας, ειδικά ανάμεσα σε Ελλάδα και Ισραήλ, όπου το Πρόγραμμα Αμυντικής Συνεργασίας  θεωρείται τόσο αναπτυγμένο  όσο με το αντίστοιχο που έχουν οι Ισραηλινοί με τους Αμερικανούς.

Δεν είναι βέβαια κάτι που  προκαλεί έκπληξη. Ο έλεγχος και η νομή των πλουτοπαραγωγικών υλών, η εξασφάλιση των οδών μεταφοράς τους, γενικότερα το μοίρασμα και το ξαναμοίρασμα των αγορών και των σφαιρών επιρροής είναι γραμμένα στην ιστορία του καπιταλιστικού ιμπεριαλιστικού συστήματος με γράμματα που στάζουν αίμα. Δεν θα μπορούσε να συμβαίνει διαφορετικά σε μια περιοχή όπως η ΝΑ Μεσόγειος που ακριβώς εξαιτίας του πλούτου της  προσφέρει σε μεγάλες δυνάμεις του Ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού τη δυνατότητα ενεργειακής απεξάρτησης από τη Ρωσία.

Τέτοιου είδους ζητήματα είναι ζωτικά και η γεωπολιτική τους βαρύτητα τεράστια. Είναι αυτά ακριβώς τα ζητήματα αυτά  που διατηρούν χρόνια τις συγκρούσεις και τις συνεχείς αναδιατάξεις στην περιοχή. Και αυτά που στις μέρες μας, σε συνθήκες βαθέματος της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης και παρόξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών δικαιολογούν όχι μόνο στη συνέχιση τους αλλά και τη γενίκευση τους σε ολόκληρη την περιοχή.

Όλα αυτά μάλιστα σε μια συγκυρία, όπου ο ιμπεριαλισμός και οι αστικές τάξεις έχουν καταφέρει σε μεγάλο βαθμό να περιθωριοποιήσουν  τους μόνους ικανούς να βάλουν εμπόδια στη φρενήρη επέλαση τους, τους λαούς και τα απελευθερωτικά κινήματα. Εξέλιξη σε προφανή σύνδεση, βέβαια,  με την υποχώρηση του διεθνούς επαναστατικού κινήματος και την πολιτική ουράς που έφτασε πολύ συχνά αυτό να ακολουθεί, άλλοτε πίσω από τον Ιμπεριαλισμό και άλλοτε πίσω από τις κατά τόπους αστικές τάξεις και τον εθνικισμό.

Στο σημείο αυτό και πριν δούμε σε ποιους άξονες θα κινηθεί σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο η σύνοδος  της Θεσσαλονίκης,  έχει εκτιμούμε  σημασία να δούμε επιγραμματικά πώς διατάσσονται στην ευρύτερη περιοχή κάποιες από τις δυνάμεις εκείνες που «μοιράζουν και ξαναμοιράζουν τον κόσμο». Γιατί ακριβώς οι αστικές τάξεις της περιοχής, εν προκειμένω της Ελλάδας, του Ισραήλ και της Κύπρου ετεροκαθορίζονται- αν και όχι στον ίδιο βαθμό- σε ότι αφορά τις επιδιώξεις τους από τις κινήσεις  των δυνάμεων αυτών.

Οι ΗΠΑ διατηρούν στρατεύματα και βάσεις σε τέσσερις από τις οχτώ χώρες που περιβάλλουν τη λεκάνη της ΝΑ Μεσογείου (Ελλάδα, Λιβύη, Συρία, Τουρκία) και ισχυρές οικονομικές και πολιτικές συνδέσεις με την Αίγυπτο, το Ισραήλ, την Κύπρο. Η Αγγλία έχει σημαντικές βάσεις στην Κύπρο, η Γαλλία έχει μόνιμο αεροπλανοφόρο στην περιοχή και  διατηρεί όπως και η Αγγλία ιστορικές σχέσεις «κυριότητας» σε Β. Αφρική και Μ. Ανατολή. Αλλά και η Γερμανία με όχημα την ΕΕ έχει αυξήσει την επιρροή της στην περιοχή, ειδικά στην μνημονιοκρατούμενη  Ελλάδα και την  Κύπρο. Από το χάρτη δε λείπει ούτε η Κίνα, που την ενδιαφέρουν  ιδιαίτερα οι θαλάσσιες πύλες της ευρωπαϊκής αγοράς εμπορευμάτων, ούτε βέβαια η Ρωσία, η οποία παρά την εκδίωξη της από τη Λιβύη κατάφερε να διατηρήσει και να αναβαθμίσει τη στρατιωτική της παρουσία στη Συρία, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο, να αποσπάσει την πρωτοβουλία των κινήσεων από Αμερικάνους και Ευρωπαίους Ιμπεριαλιστές.

Σε αυτό λοιπόν το φόντο, στο φόντο  του οξύτατου ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, την εξέλιξη του οποίου καθορίζει, πέρα από πρόσκαιρες διαφοροποιήσεις,  η στρατηγική αντίθεση συμφερόντων ΗΠΑ-Ρωσίας, γίνεται αντιληπτός ο χαρακτήρας του άξονα  Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ: ως άξονας αντιδραστικός και φιλοπόλεμος, με στόχο την κάλυψη των συνεχών διευρυνόμενων αναγκών του Ευρωατλαντικού Ιμπεριαλισμού στις πολυσύνθετες επιχειρήσεις που διεξάγει με επίκεντρο τη Συρία σε ολόκληρη την περιοχή της ΝΑ Μεσογείου και της Μ. Ανατολής.

Κάτι τέτοιο άλλωστε μαρτυρά σε στρατιωτικό επίπεδο- για να επανέλθουμε στα της συνόδου- η κεντρική θέση που κατέχουν στην ατζέντα των συζητήσεων των τριών αρχηγών κρατών, τα ζητήματα της περαιτέρω εμβάθυνσης της στρατιωτικής συνεργασίας, η οποία ως τώρα περιλαμβάνει μεταστάθμευση στρατιωτικών δυνάμεων, κοινά επιχειρησιακά στρατηγεία, συνεχείς κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή τεχνογνωσίας, μέσων, στελεχών. Ίσως είναι νωρίς να μιλήσουμε για την επίσημη διατύπωση ενός ενιαίου αμυντικού δόγματος των τριών κρατών –αν και από τα συμφραζόμενα δηλώσεων αξιωματούχων όλων των πλευρών κάτι τέτοιο αφήνεται να εννοηθεί- πάντως σε κάθε περίπτωση η συχνότητα όσο και των επίπεδο των στρατιωτικών ασκήσεων μεταξύ των τριών κρατών – και της Αιγύπτου-  παράγει αναμφίβολα ντε φάκτο αποτελέσματα. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρουμε κάποιες από τις πιο χαρακτηριστικές ασκήσεις που έλαβαν χώρα τους τελευταίους μήνες: Το Δεκέμβρη του 2016, πραγματοποιήθηκε η ελληνο-αιγυπτιακή  αεροναυτική άσκηση «Μέδουσα» ανατολικά της Κρήτης και σε απόσταση βολής από τουρκική άσκηση γύρω από το Καστελόριζο. Τον ίδιο μήνα η πολυεθνική άσκηση «Ναϊάς 16»  μεταξύ Κρήτης- Κυθήρων με αεροναυτικές μονάδες από Ελλάδα, Αίγυπτο, Ισραήλ, Κατάρ. Το Μάρτη του 2017 με τη συνεργασία των ναυτικών δυνάμεων Ελλάδας, Ισραήλ, Αμερικής και με την Κύπρο σε ρόλο παρατηρητή η άσκηση «Noble Dina» που ξεκίνησε από τα ελληνικά χωρικά ύδατα για να καταλήξει στα ισραηλινά. Τον ίδιο μήνα κοινή στρατιωτική άσκηση Κύπρου Ισραήλ σημειώθηκε εντός του FIR Λευκωσίας και των κυπριακών χερσαίων συνόρων. Ενώ τον Απρίλη στρατιωτική άσκηση Κύπρου, Ισραήλ, Ελλάδας, ΗΠΑ με την ονομασία «Νέμεσις» σημειώθηκε εντός της κυπριακής ΑΟΖ, με θέμα την «αντιμετώπιση τρομοκρατικής επίθεσης εναντίον πλατφόρμας άντλησης φυσικού αερίου. Τέλος, στις 14 Ιούνη θα πραγματοποιηθεί στο όρος Τρόοδος της Κύπρου η μεγαλύτερη κοινή στρατιωτική άσκηση μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ με τη συμμετοχή της Κυπριακής εθνικής φρουράς και  400 ισραηλινούς καταδρομείς.

Αν λοιπόν οι συνεχείς ασκήσεις αποτελούν μια ήδη επικίνδυνη κατάσταση, η σπουδή των τριών κρατών να τις αναβαθμίσουν ακόμα περισσότερο, δημιουργεί ακόμα πιο περίπλοκες και οριακές καταστάσεις. Ειδικά αν αναλογιστεί κανείς τη σφοδρή ενόχληση της Τουρκίας για αυτές όσο και την περαιτέρω εμπλοκή που πρακτικά σηματοδοτούν στην υπηρέτηση τόσο των πολεμικών σχεδίων του σιωνιστικού Ισραήλ εναντίον του παλαιστινιακού λαού όσο και των ΗΠΑ εναντίον της Συρίας.

Αλλά και σε καθαρά πολιτικό επίπεδο τα θέματα που αναμένεται να κυριαρχήσουν στις συνομιλίες, αναδεικνύουν τις κρίσιμες προεκτάσεις  που η ανηλεής πάλη για τον έλεγχο της ΝΑ Μεσογείου, φέρνει στο προσκήνιο. Η υλοποίηση της ιδέας που γεννήθηκε στην προηγούμενη σύνοδο κορυφής στην Ιερουσαλήμ, και η οποία αφορούσε  στη δημιουργία ενός διακρατικού κέντρου  στον τομέα της Πολιτικής προστασίας,  αναμένεται να βρεθεί ξανά στο επίκεντρο. Βέβαια η έννοια πολιτική προστασία που χρησιμοποιείται κατά το δοκούν στο πλαίσιο της ΕΕ και του ΝΑΤΟ,  συνήθως σημαίνει την περιφρούρηση των ιμπεριαλιστικών και αστικών σχεδιασμών και πολύ λιγότερο την προστασία από φυσικές καταστροφές. Αυτό άλλωστε έσπευσε να επιβεβαιώσει ο Κύπριος πρόεδρος Αναστασιάδης, μιλώντας  το Δεκέμβρη στην Ιερουσαλήμ για την ανάγκη το κέντρο πολιτικής προστασίας να «μπορεί να αντιμετωπίσει, εκτός από φυσικές καταστροφές, και τις προκλήσεις που απορρέουν από έκτακτες καταστάσεις».  Όπως οικονομικές κρίσεις, κοινωνικές εξεγέρσεις, θερμά επεισόδια θα προσθέταμε εμείς. Θέση που όπως ήταν φυσικό αποδέχτηκαν με θέρμη Τσίπρας και Νετανιάχου.

Όσο για το Κυπριακό και τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις –σοβαρά αγκάθια και τα δύο στην προώθηση των στοχεύσεων του άξονα-  η κοινή προσήλωση στις προσπάθειες  των ΗΠΑ να επιβάλλουν την διχοτομική λύση που βρίσκεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αναμένεται να επικροτηθεί εκ νέου όσον αφορά το πρώτο ζήτημα. Θέση που ναι μεν μπορεί για την ελληνική αστική τάξη να σημαίνει αποδοχή των τετελεσμένων της τουρκικής στρατιωτικής εισβολής του 1974 –και ως εκ τούτου «εθνική ήττα»- ωστόσο με την κανονικοποίηση του διεθνούς status του νησιού ανοίγει πολύ ευκολότερα ο δρόμος για την εκμετάλλευση των θαλάσσιων κοιτασμάτων αερίου από τα μεγάλα πετρελαϊκά μονοπώλια, άρα και την εξασφάλιση ενός μικρού έστω μεριδίου από το εξαρτημένο ελληνικό και κυπριακό κεφάλαιο.

Στο δε ζήτημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων και των σοβαρών προστριβών που αυτές εμφανίζουν με επίκεντρο τα θαλάσσια σύνορα στο Αιγαίο και την οριοθέτηση των ΑΟΖ σε αμφισβητούμενες,  και από τις δύο πλευρές, ζώνες, η αποδοχή της ιμπεριαλιστικής επικυριαρχίας και ειδικότερα η όλο και μεγαλύτερη στρατιωτικοποίηση του Αιγαίου από το ΝΑΤΟ –με το πρόσχημα του ανθρωπισμού και της υπεράσπισης των προσφύγων- θα δώσει και αυτήν φορά τον τόνο.

Κλείνοντας, σε ότι αφορά το Παλαιστινιακό, αν και εφόσον αυτό τεθεί στην ημερήσια διάταξη των συζητήσεων, αυτό θα ξεπεταχτεί με τις γνωστά φληναφήματα περί της προσήλωσης στην επανέναρξη συνομιλιών με τη –δοτή- παλαιστινιακή αρχή, με γνώμονα  τη λύση δύο κρατών και την πάταξη της παλαιστινιακής τρομοκρατίας, όπως ονομάζουν ανερυθρίαστα την παλαιστινιακή αντίσταση.

Αν σε όλους τους παραπάνω επικίνδυνους σχεδιασμούς  που κυοφορεί για το λαό και την εργατική τάξη της χώρας η επερχόμενη τριμερής, προσθέσουμε και το προκλητικό για τα φιλοπαλαιστινιακά αισθήματα του ελληνικού λαού, ξέπλυμα του σιωνιστικού κράτους του Ισραήλ και της αιματοβαμμένης χούντας του Αλ Σίσι της Αιγύπτου, προκύπτει επιτακτική η ανάγκη της μαζικής κινηματικής κινητοποίησης στις 15 Ιούνη σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και πολύ περισσότερο, της δημιουργίας μιας μόνιμης πολιτικής διαδικασίας που θα παρακολουθεί και θα παρεμβαίνει κάθε φορά που οι συγκεκριμένες βλέψεις της εν λόγω συμμαχίας παίρνουν σάρκα και οστά.

Με νωπή τη σημαντική για τα δεδομένα της εποχής κινητοποίηση του προηγούμενου μήνα, για την απεργία πείνας των παλαιστίνιων πολιτικών κρατουμένων, και με παρακαταθήκη τα ομολογουμένως αυξημένα κινηματικά αντανακλαστικά των τελευταίων χρόνων, σε ότι έχει να κάνει με την παλαιστινιακή αντίσταση ειδικότερα και την αντιιμπεριαλιστική αντιπολεμική πάλη γενικότερα, θέτουμε και εμείς τις μικρές μας δυνάμεις στην προώθηση μιας τέτοιας πρωτοβουλίας. Μιας πρωτοβουλίας που μπορεί να αποτελέσει ένα ακόμα εργαλείο στην προοπτική συγκρότησης ενός μαζικού μαχόμενου αντικαπιταλιστικού αντιιμπεριαλιστικού μετώπου, του μόνου ικανού να αναμετρηθεί με τις αλλεπάλληλες αντιδραστικές τομές  που η αστική τάξη και ο ιμπεριαλισμός επιβάλλουν σε όλα τα επίπεδα.

Τη στιγμή που τα σύννεφα μιας περιφερειακής πολεμικής ανάφλεξης ή ακόμα ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου ρίχνουν μαύρη τη σκιά τους στο ήδη βαριά επιβαρυμένο από την οχταετή μνημονιακή λαίλαπα, κοινωνικό σώμα ∙

Τη στιγμή που η ελληνική αστική τάξη και το κράτος της μπαίνουν ακόμα πιο βαθιά στο ρόλο του καλού και πειθήνιου στρατιώτη των ιμπεριαλιστών μετατρέποντας τη χώρα σε «πεδίο βολής φθηνό» ∙

Τη στιγμή που η βάση της Σούδας και το νατοϊκό στρατηγείο της Λάρισας αναβαθμίζονται για να ανταποκριθούν στις «προκλήσεις της εποχής» και μεγάλο τμήμα της Β. Ελλάδας μετατρέπεται σε πεδίο μεταφοράς στρατιωτικών δυνάμεων για την πολεμική άσκηση του ΝΑΤΟ «Noble jump 2017» στη Ρουμανία.

Τη στιγμή που για μεγάλο κομμάτι του λαού, της εργατικής τάξης, της νεολαίας αυτής της χώρας  μοναδική προοπτική είναι η ανεργία, η φθηνή και πειθαρχημένη εργασία, η λουμπενοποίηση και ο εκφασισμός ή ακόμα το «κρέας στα κανόνια» αστών και ιμπεριαλιστών ∙

Ήρθε η ώρα να βγούμε μπροστά, να αναλάβουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν ως εργάτες, ως προλετάριοι, ως κομμουνιστές, ως αναρχικοί για την ανάπτυξη νέων πολύμορφων επαναστατικών αγώνων ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο, για την ειρήνη και την ανεξαρτησία, βασικά προτάγματα κόμβοι ενός επαναστατικού προγράμματος με ορίζοντα την κοινωνική επανάσταση, τον κομμουνισμό και την αναρχία.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΤΡΙΜΕΡΗ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ

ΕΛΛΑΔΑΣ, ΚΥΠΡΟΥ, ΙΣΡΑΗΛ ΣΤΙΣ 15/6

-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ, 7ΜΜ

-ΑΘΗΝΑ, ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΙΣΡΑΗΛ, 7ΜΜ

 ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ  ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Κάλεσμα στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο στον Ασπρόπυργο (17/06) και Κάλεσμα για τη συγκρότηση μπλοκ (16/6)

Κάλεσμα σε συζήτηση για τη συγκρότηση μπλοκ στην αντιφασιστική διαδήλωση στον Ασπρόπυργο Παρασκευή 16/6, στις 6 μμ (ακριβώς) Πολυτεχνείο, Γκίνη

Καλούμε όλες τις συλλογικότητες και τα άτομα που επιθυμούν να συμμετάσχουν στην αντιφασιστική διαδήλωση στον Ασπρόπυργο το Σάββατο 17/6, με στόχο την οργάνωση ενός μαζικού περιφρουρημένου μπλοκ. Οι ιδαιτερότητες της συγκεκριμένης περιοχής, με την έντονη παρουσία των φασιστικών ταγμάτων και την απροκάλυπτη στήριξη που παρέχουν σε αυτά οι τοπικές αστυνομικές αρχές, καθιστούν επιτακτική τόσο την οργάνωση της περφρούρησης της διαδήλωσης όσο ακόμα και τους όρους μετάβασης και αποχώρησης από αυτήν. Για την μαζικότερη παρουσία του αντιφασιστικού κινήματος, η ομάδα μας σκοπεύει να ναυλώσει λεωφορείο.    

Παρασκευή 16/6, στις 6μμ (ακριβώς), Πολυτεχνείο, κτίριο Γκίνη

*

Όλοι – όλες στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο στον Ασπρόπυργο, Σάββατο 17 Ιούνη Πλατεία Δημαρχείου Ασπρόπυργου, 7μμ

Απο τον περασμένο Αύγουστο οι μετανάστες εργάτες γης στον Ασπρόπυργο βρίσκονται αντιμέτωποι με την οργανωμένη δράση τάγματος εφόδου της Χρυσής Αυγής και άλλων φασιστών. Δρώντας υπό την πλήρη κάλυψη του τοπικού αστυνομικού τμήματος, την ανοχή της δημοτικής αρχής και τις ευλογίες των αφεντικών της περιοχής, η δράση της εν λόγω συμμορίας έρχεται να επιβεβαιώσει για πολλοστή φορά το χαρακτηρισμό των φασιστών ως δύναμη κρούσης του κεφαλαίου.

Μόνο το τελευταίο εξάμηνο, δεκάδες είναι τα περιστατικά βίας και τρομοκρατίας που έχουν καταγραφεί. Ξυλοδαρμοί με λοστούς και σιδηρογροθιές, μαχαιρώματα, εμπρησμοί καταλυμάτων, απειλές, τραμπουκισμοί, προπηλακισμοί, συνθέτουν τον καμβά της δράσης των φασιστών εναντίον των μεταναστών εργατών.

Από ότι φαίνεται, οι άθλιες συνθήκες εργασίας και τα πενιχρά μεροκάματα που ως άλλοι τσιφλικάδες έχουν επιβάλλει στους εργάτες γης τα μικρά και μεγάλα αφεντικά της περιοχής δεν αρκούν. Όπως δε φαίνεται να είναι αρκετή η διαρκής πίεση που ασκούν πάνω τους οι αστυνομικές αρχές με εξακριβώσεις, ελέγχους και τις μόνιμες απειλές για απέλαση ή για μεταφορά σε κάποιο “κέντρο φιλοξενίας”.

Η εμπέδωση της εργασιακής υποτίμησης απαιτεί σε συνθήκες κρίσης πιο ριζοσπαστικές μεθόδους. Απαιτεί επιστάτες με μαστίγια στα χέρια όπως στη Μανωλάδα, απαιτεί βασανιστές όπως στην περίπτωση του Αιγύπτιου αρτεργάτη Ουαλίντ Ταλέμπ, απαιτεί φασιστικές ομάδες κρούσης όπως στον Ασπρόπυργο. Κάπως έτσι χτίζονται καθημερινά οι μικρές και μεγάλες Ειδικές Οικονομικές Ζώνες στη χώρα. Και κάπως έτσι μετατρέπεται τελικά όλη η χώρα σε μια Ειδική Οικονομική Ζώνη. Σε μια ζώνη φθηνής και πειθαρχημένης εργασίας, σε μια ζώνη περίκλειστη για το εργατικό κίνημα, όπου εντός της μοναδικός νόμος θα είναι νόμος του κεφαλαίου και όργανο επιβολής του οι μπάτσοι και οι φασίστες.

Αυτή ειναι η στρατηγική του κεφαλαίου και αυτήν ακριβώς υπηρετούν σήμερα στον Ασπρόπυργο τα μαντρόσκυλα του. Λογαριάζουν όμως χωρίς το ξενοδόχο: το εργατικό αντιφασιστικό κίνημα και βέβαια τους ίδιους τους μετανάστες και τους αγώνες τους!

Στις 13 Μαΐου μια μαζική αντιφασιστική εκδήλωση στον Ασπρόπυργο, η οποία χτυπήθηκε ύπουλα από τα ΜΑΤ και τους φασίστες, βροντοφώναξε την αταλάντευτη διάθεση ενός κόσμου να σταθεί αλληλέγγυος στα ταξικά του αδέρφια.

Ένα σχεδόν μήνα μετά, και ενώ οι φασιστικές προκλήσεις συνεχίζονται, το αντιφασιστικό κίνημα είναι αποφασισμένο να ξανακάνει δυναμικά την εμφάνιση του στην εργατούπολη του Ασπροπύργου, καθιστώντας σαφές προς κάθε κατεύθυνση ότι οποιοδήποτε χέρι σηκώνεται εναντίον της εργατικής τάξης και των αγωνιστων της θα κόβεται!

Όλοι – όλες στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο στον Ασπρόπυργο!

Σάββατο 17 Ιούνη, 7 μμ, Πλατεία Δημαρχείου Ασπρόπυργου

 

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Κάλεσμα για την πανελλαδική ημέρα αλληλεγγύης στο σύντροφο Τάσο Θεοφίλου (24/06)

“Αν όμως μετά από όλα αυτά, από τόσους μήνες και τόσες συνεδριάσεις πιστεύεται ότι η διατύπωση του αντιτρομοκρατικού ‘’που ήταν δυνατόν να βλάψουν σοβαρά μια χώρα, με σκοπό να εκφοβίσουν σοβαρά έναν πληθυσμό, να βλάψουν σοβαρά και να καταστρέψουν τις θεμελιώδεις συνταγματικές, πολιτικές και οικονομικές δομές μιας χώρας’’ θεωρείτε ότι περιγράφει καλύτερα εμένα, παρά την τρόικα τότε δεν έχετε παρά να με καταδικάσετε. Αν επίσης πιστεύετε ότι εγώ σκότωσα πυροβολώντας τέσσερις φορές εξ επαφής έναν άοπλο πολίτη εν θερμώ ή εν ψυχρώ δεν έχει σημασία τότε πάλι δεν έχετε παρά να με καταδικάσετε”

Από την “απολογία” του Τάσου Θεοφίλου

Στις 19 Αυγούστου του 2012 ο αναρχικός κομμουνιστής Τάσος Θεοφίλου συνελήφθη από την “αντι”τρομοκρατική, μέσα σε συνθήκες μιντιακής τρομοϋστερίας, ηθικού πανικού και σύγχρονου κυνηγιού μαγισσών. Κατηγορήθηκε από τους διώκτες του για την ένοπλη ληστεία στην Alpha Bank της Νάουσας Πάρου, όπου σκοτώθηκε οδηγός ταξί που επιχείρησε να ακινητοποιήσει τους ληστές. Παράλληλα, κατηγορήθηκε ως μέλος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, παρά τον διαφορετικό του ιδεολογικό και πολιτικό προσανατολισμό. Παρά την πλήρη ανυπαρξία στοιχείων, το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε ένοχο τον Τάσο για τη ληστεία, ενώ τον αθώωσε για τη ΣΠΦ και την ανθρωποκτονία του οδηγού ταξί. Η εξοντωτική ποινή των 25 χρόνων που επιβλήθηκε δεν ικανοποίησε την Αντιτρομοκρατική, που μέχρι σήμερα επιδιώκει την πλήρη εξόντωση του Τάσου. Ο εισαγγελέας Δράκος, όντας σε διατεταγμένη υπηρεσία, άσκησε “έφεση υπέρ του νόμου” με αποτέλεσμα ο Τάσος να ξαναδικάζεται στο εφετείο ακόμα και για τις υποθέσεις για τις οποίες αθωώθηκε!

Στο εν εξελίξει εφετείο το σαθρό κατηγορητήριο για ακόμα μια φορά έχει καταρρεύσει. Κανένας μάρτυρας δεν έχει αναγνωρίσει τον Τάσο ως δράστη της ληστείας, ενώ αντιθέτως πλήθος μαρτύρων διαβεβαίωσε πως την επίμαχη ώρα βρίσκονταν στο Στέκι Μεταναστών στην Αθήνα, όπου βοηθούσε σε εργασίες. Ακόμα και το “ατράνταχτο ενοχοποιητικό τεκμήριο” που παρουσιάστηκε ως “δυνατό χαρτί” από την αρχή της υπόθεσης, ένα καπέλο στο οποίο βρέθηκε DNA του Τάσου, αποδείχθηκε ότι είναι διαφορετικό από το καπέλο που φορούσε ο δράστης της ληστείας. Παρά την πλήρη κατάρρευση του κατηγορητηρίου, όμως, η εισαγγελέας στην πρότασή της πρότεινε την ενοχή του Τάσου ακόμα και για τις κατηγορίες που έχει αθωωθεί!

Η περίπτωση της δίωξης του αναρχικού κομμουνιστή Τάσου Θεοφίλου συμπυκνώνει την πολιτική του κράτους έκτακτης ανάγκης ενάντια στους πολιτικούς του εχθρούς.Η περίπτωση του Τάσου δεν είναι η μοναδική. Είναι η ακραία εφαρμογή της ειδικής μεταχείρισης και του καθεστώτος εξαίρεσης που επιβάλλει το κράτος εναντίον των πολιτικών του αντιπάλων, την ίδια ώρα που δεν τους αναγνωρίζει την ταυτότητα του πολιτικού κρατούμενου!Εν τέλει, η δίωξη και η απόπειρα εξόντωσης του Τάσου αποτελεί μια ακόμα στιγμή του γενικότερου κατασταλτικού πογκρόμ, μέσα στο πλαίσιο μνημονιακής επέλασης του κεφαλαίου και του κράτους του . Όπως ο ίδιος ο Τάσος είπε στην “απολογία του: “Η δίωξή μου είναι κομμάτι μιας συνολικότερης προσπάθειας εισαγωγής, εφαρμογής και εμπέδωσης του δόγματος Νόμος και Τάξη από το πολιτικό προσωπικό της χώρας τις τελευταίες δυόμιση δεκαετίες, αλλά με μια ιδιαίτερη έμφαση και εντατικοποίηση της εφαρμογής του την περίοδο 2009-2015. Ένα κατασταλτικό δόγμα, ένα δόγμα που αφορά συγχρόνως και με σχέση αλληλεξάρτησης τόσο το υπουργείο της δημόσιας τάξης όσο και της δικαιοσύνης και το οποίο εισήγαγαν οι ελληνικές κυβερνήσεις ως πολιτική-πακέτο από τις ΗΠΑ. Άλλωστε το πάντα φτωχό και εξαρτημένο ελληνικό κράτος υποχρεώνεται ακόμη και την εσωτερική του νομοθεσία να εισάγει από τις ΗΠΑ και ήδη από το 1947 η Ελλάδα ξεπατικώνει και εφαρμόζει στο εσωτερικό της τους Νόμους περί Νομιμοφροσύνης του Τρούμαν στο πλαίσιο της αντικομουνιστικής εκστρατείας και της προσπάθειας δικαίωσης των δοσίλογων, των ταγματασφαλιτών και των συνεργατών των ναζί”.

ΟΛΕΣ/ΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ ΤΑΣΟ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΣΤΙΣ 24/06 (ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ)

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ: Συγκέντρωση Αλληλεγγύης, Παρασκευή 9 Ιουνίου, 7μμ, έξω από τις φυλακές Κορυδαλλού

Φωτογραφία του χρήστη Class War News.

ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Από τις 18 Μαϊου, οι κρατούμενοι σε διάφορες ελληνικές φυλακές, συντονίζονται εκ νέου, σε αγωνιστικές  και συλλογικές κινητοποιήσεις. Όπως οι ίδιοι αναφέρουν σε κειμενό τους : «Μέσα από τον αγώνα που ξεκινάμε επιζητάμε αρχικά την κινητοποίηση αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας που αντιλαμβάνονται τις αδικίες και τους παραλογισμούς που γίνονται σε βάρος μας, καθώς και την μαζικοποίηση του αγώνα σε όλες τις φυλακές της χώρας. Εμείς οι κρατούμενοι που βρισκόμαστε έγκλειστοι στις φυλακές του ελληνικού κράτους αποφασίζουμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας ξεπερνώντας τους τεχνητούς διαχωρισμούς που θέλουν να μας επιβάλλουν με βάση την εθνικότητα και τις  θρησκευτικές πεποιθήσεις που έχουμε ή δεν έχουμε για να διεκδικήσουμε μια σειρά αιτημάτωνπου μας αφορούν όλους και που αποτελούν μέτωπα πάλης που έρχονται σε ρήξη με την αυστηροποίηση της σωφρονιστικής πολιτικής».  Σε πρώτο χρόνο ξεκίνησαν, με την άρνηση του μεσημεριανού κλειδώματος , θέτοντας παράλληλα την προοπτική κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων.

Τα αιτήματα των κρατουμένων αφορούν το νομικό πλαίσιο που ρυθμίζει το πότε και πώς  θα βρίσκουν το δρόμο προς την ελευθερία τους και έχουν ως εξής:
1. Μονιμοποίηση των διατάξεων του νόμου 4322/2015, που αφορούν στις υπο όρους αποφυλακίσεις, χωρίς περιορισμούς και εξαιρέσεις.
2. Κατάργηση του εισαγγελικού βέτο στο θεσμό τον αδειών.
3. Κατάργηση του νόμου-έκτρωμα, που αφορά στην αθροιστική έκτιση της ποινής για συγκεκριμένα αδικήματα εντός των “σωφρονιστικών” καταστημάτων, κατά τη διάρκεια της άδειας ή μετά την παραβίασή της.

Στον ελλαδικό χώρο υπάρχει μια μακροχρόνια παράδοση αιματηρών αγώνων, που έχουν δοθεί από τους κρατούμενους εντός  των κατ’ ευφημισμό σωφρονιστικών ιδρυμάτων. Αγώνες αξιοπρέπειας και αντίστασης, που στόχο είχαν την ανάδειξη των φυλακών, ως αποθήκες και κολαστήρια ανθρωπίνων ψυχών, σε μία αργή και επίπονη πορεία προς τον εξανθρωπισμό τους. Η αλήθεια είναι βέβαια πως η μόνη εξανθρώπιση των σιδερόφραχτων κάτεργων, δεν μπορεί να είναι άλλη από την οριστική καταργησή τους. Γιατί τίποτα θετικό δεν μπορεί να παραχθεί εντός δομών που το μόνο που αναπαράγουν είναι βία, αδικία και καταπίεση, παρα μόνο η διαιώνιση των ίδιων και χειρότερων στρεβλώσεων, που υποτίθεται πώς καλείται να «διορθώσει» ο εγκλεισμός.

Η φυλακή αποτελεί για το κράτος και το κεφάλαιο την αιχμή του δόρατος, στη φαρέτρα των κατασταλτικών μηχανισμών, που διαθέτει για την διαχείριση της κοινωνικής εντροπίας. Το τρίπτυχο αστυνομία, δικαιοσύνη και φυλακές είναι τα μόνιμα σκιάχτρα του καθεστώτος, που καλείται να αντιμετωπίσει οποιοσδήποτε σκέφτεται να αντισταθεί στη σύγχρονη καπιταλιστική κρεατομηχανή αφανισμού ανθρώπων.

Εμείς, ως συνέλευση αλληλεγγύης στον αγώνα των κρατουμένων, αποδεχόμαστε την αναγκαιότητα των αγώνων εντός των τειχών, τόσο για τους ίδιους τους κρατούμενους, αλλά όσο και για εμάς εκτός των τειχών. Η μάχη και η αντίσταση εναντίον των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους είναι υπόθεση όλων όσων ανήκουν στο στρατόπεδο της ανατροπής του καπιταλιστικού συστήματος , που ολοένα και με μεγαλύτερη ταχύτητα καταβροχθίζει και αφανίζει τις ζωές μας.

Καλούμε τον κόσμο του αγώνα να στηρίξει με οποιονδήποτε τρόπο μπορεί  την κίνηση των κρατουμένων, να αντισταθούν και να σηκώσουν τη σημαία της αξιοπρέπειας, απέναντι στους τσιμεντένιους δεσμοφύλακες της κοινωνικής οργής, που ολοένα και φουντώνει στις μέρες μας. Οι φυλακές είναι ένας ακόμη  μοχλός συγκράτησης των κοινωνικών κραδασμών, που γίνονται αντιληπτοί από τους επικυρίαρχους αυτού του κόσμου. Η κατεύθυνση αυστηροποίησης του νομικού πλαισίου για τη λειτουργία των φυλακών, που προωθεί η συγκυβέρνηση  ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ, δεν πρέπει να αφήνει αδιάφορο οποιονδήποτε αντιλαμβάνεται τη σύνδεση που μπορούν να έχουν οι κοινωνικοι και ταξικοί αγώνες, εντός κι εκτός των τειχών, ενάντια στους Λεβιάθαν του κράτους και του κεφαλαίου.

ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ
ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΦΥΛΑΚΗΣ ΚΑΝΕΙΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 9/6, 19:00, ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

Συνέλευση αλληλεγγύης στον αγώνα των κρατουμένων
                                                                  saak@riseup.net      

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ – Συγκέντρωση-Πορεία προς την τουρκική πρεσβεία, Πέμπτη 1 Ιούνη, Σύνταγμα, 18.00

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

ΠΕΜΠΤΗ 1 ΙΟΥΝΗ, 18:00, ΣΥΝΤΑΓΜΑ 


Από την απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλη του 2016 μέχρι κι σήμερα, η Τουρκία βρίσκεται σε μόνιμο καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Το φασιστικό καθεστώς του Ερντογάν διεξάγει έναν ανηλεή πόλεμο, ο οποίος διαρκώς οξύνεται, ενάντια σε όποιον αντιστέκεται. Οι συνεχείς επιχειρήσεις ενάντια σε επαναστατικές οργανώσεις, οι φυλακίσεις, οι απαγορεύυσεις κυκλοφορίας, τα βασανιστήρια, οι δολοφονίες περιγράφουν τη σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν οι Τούρκοι και Κούρδοι αγωνιστές. Ο Ερντογάν με όχημα την πάταξη του “Γκιουλενισμού” ξεκίνησε μια σειρά εκκαθαρίσεων σε όλο το φάσμα του τούρκικου κράτους. Μια σειρά εκκαθαρίσεων η οποία βάζει στο στόχαστρο όχι μόνο τους αγωνιστές αλλα ακόμα κι ανθρώπους προοδευτικούς, όπως δημοσιογράφους, δημόσιους υπαλλήλους, καθηγητές που απλά έχουν εκφράσει δημόσια την αντίθεση τους σε σχέση με το φασισμό κι το φόβο που επιβάλλεται. Ενδεικτικό της κατάστασης είναι το γεγονός πως σ’αυτό το διάστημα έχουν απολυθεί πάνω από 100.000 δημόσιοι υπάλληλοι και έχουν προφυλακιστεί κοντά στις 42.000 άνθρωποι, στους οποίους συγκαταλέγονται από αγωνιστές με επαναστατική δράση μέχρι άνθρωποι που ανέβασαν σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης αρνητικό σχόλιο για τον Ερντογάν κι το καθεστώς του.
Μέσα σ’αυτό το περιβάλλον μια απολυμένη καθηγήτρια, η Nuriye Gülmen ξεκίνησε πρώτη ένα πολύμηνο αγώνα, στην Άγκυρα, ενάντια στις απολύσεις. Με σθένος κι αποφασιστικότητα, παρά τις καθημερινές συλλήψεις στις οποίες προέβαινε η αστυνομία για να της κάμψει το ηθικό, κατάφερε να ακουστεί σε όλη την Τουρκία το σύνθημα: «Θέλουμε τις δουλείες μας πίσω. Οχι στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης». Στον ίδιο αγώνα συμμετείχε και ο απολυμένος δάσκαλος Semih Özakça και μαζί με τη Nuriye ξεκίνησαν απεργία πείνας στις 11 Μαρτίου. Με το δίκαιο και παράλληλα σκληρό αγώνα τους κατάφεραν η φωνή τους να φτάσει σε πολλές πόλεις και γειτονιές, τόσο στην Τουρκία όσο κι σε άλλες χώρες, και να ενωθούν με μεγάλα κομμάτια των εργαζομένων, των απολυμένων και ευρύτερα των λαϊκών στρωμάτων της Τουρκίας. Στις 22 Μαϊου η αντιτρομοκρατική τους συνέλαβε και την επόμενη μέρα προφυλακίστηκαν, με την κατηγορία, σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση, ότι «η αντίσταση αυτή μπορεί είτε να μετατραπεί σε απεργία πείνας θανάτου, είτε να μετατραπεί σε εξέγερση όπως της πλατείας Γκέζι και των καπνεργατών TEKEL του 2010,(από τους οποίους αφαιρέθηκε το δικαίωμα σταθερής εργασίας λόγω των πολυήμερων και μαζικών συγκεντρώσεών τους), αλλά και η δήθεν συμμετοχή τρομοκρατικής οργάνωσης και προπαγάνδας της.». Πλέον μέσα στη φυλακή συνεχίζουν την πολυήμερη απεργία πείνας, διεκδικώντας τα αιτήματά τους, αντιστεκόμενοι στο φασιστικό καθεστώς του ΑΚP.

Εμείς από την πλευρά μας, στέλνουμε σινιάλο διεθνιστικής αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας που διεξάγουν ένα σκληρό μα και συνάμα δίκαιο αγώνα απέναντι σε ένα φασιστικό καθεστώς που δε διστάζει να δολοφονεί αγωνιστές αλλά ακόμα και μικρά παιδιά. Σε ένα καθεστώς καταπίεσης που εχει επιβάλλει ως καθημερινότητα, σε όποιον διαφωνεί μαζί του, τις συλλήψεις,τις διώξεις, τις προφυλακίσεις, τα βασανιστήρια.

Η Nuriye, ο Semih και όλοι οι αγωνιστές που έδωσαν τη ζωή τους στην πάλη ενάντια στο φασισμό κι το σύστημα ανισότητας και αδικίας αποτελούν φωτεινά σύμβολα αντίστασης.

AMEΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ NURIYE KAI SEMIH

ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΔΕΚΤΑ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ.

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΤΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ DHKC

ΤΟ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ.ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

ΠΕΜΠΤΗ 1 ΙΟΥΝΗ, 18:00, ΣΥΝΤΑΓΜΑ.

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών

Κάλεσμα για στήριξη της συγκέντρωσης για τον νεκρό εργάτη Bahadar Chaudhary : Σάββατο 3 Ιούνη στο σταθμό ΗΣΑΠ Νέας Ιωνίας στις 12.00

ΤΑ ΠΛΟΥΤΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΑΣ

Το Σαββατο της 13ης Μαϊου ακόμα ένας προλετάριος θυσιάστηκε στο βωμό της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Ήταν ο μετανάστης αδερφός μας Bahadar Chaudhary, που κατέρρευσε από υπερκόπωση τη στιγμή που εργάζονταν στο κάτεργο των υφαντηρίων Παντελίδη στην οδό Σινιόσογλου 5 της Ν. Ιωνίας. Για εμάς δεν υπάρχουν ταξικά ουδέτερα “εργατικά ατυχήματα”, παρά μόνο εργοδοτικές δολοφονίες που οφείλονται στις βάρβαρες συνθήκες εργασίας, τα εξαντλητικά ωράρια, την εντατικοποίηση. Τα αφεντικά πλουτίζουν βουτώντας στον ιδρώτα και το αίμα των προλεταρίων. Απέναντι σε αυτό το διαρκές έγκλημα πρέπει να αντισταθούμε με όλες μας τις δυνάμεις. Να αρνηθούμε να συνηθίσουμε το θάνατο..

Όλες και όλοι να στηρίξουμε την προγραμματισμένη συγκέντρωση στον σταθμό του ΗΣΑΠ Νέας Ιωνίας, Σάββατο 3 Ιούνη στις 12:00 και την πορεία που θα ακολουθήσει προς το εργασιακό κάτεργο των υφαντηρίων Παντελίδη.

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)