Category Archives: Αφισες

70 χρόνια ΝΑΤΟ, 70 χρόνια πολέμων, σφαγών και λεηλασιών.

Η Ταξική Αντεπίθεση συμμετέχει και στηρίζει τον Συντονισμό Συλλογικοτήτων, Ομάδων, Συντρόφων-Συντροφισσών στην Αθήνα, που προέκυψε μετά από το κάλεσμα για μία αντιεθνικιστική-αντιμιλιταριστική/ αντιπολεμική-αντινατοϊκή καμπάνια δράσεων, όπως κατατέθηκε από τη συλλογικότητα “πέλοτο” από την Ξάνθη και τη “συλλογικότητα αναρχικών από τα ανατολικά” από τη Θεσσαλονίκη με αφορμή τη συμπλήρωση 70 χρόνων από την ίδρυση του ΝΑΤΟ. Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις του Συντονισμού: Σάββατο 30 Μάρτη 13:00 Συγκέντρωση στο υπουργείο Εξωτερικών (Βασ. Σοφίας 1) Σάββατο 6 Απρίλη 13:00 Συγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος και Διαδήλωση στην πρεσβεία των ΗΠΑ. Σάββατο 13 Απρίλη Συμμετοχή στις κινητοποιήσεις ενάντια στις πολεμικές βάσεις και τις στρατιωτικές υποδομές του ΝΑΤΟ.

70 χρόνια ΝΑΤΟ, 70 χρόνια πολέμων, σφαγών και λεηλασιών

Στις 4 Απριλίου του 2019 ο δολοφονικός ιμπεριαλιστικός μηχανισμός του ΝΑΤΟ κλείνει 70 χρόνια ύπαρξης. 70 χρόνια στρατιωτικών επεμβάσεων, πολέμων, ανακίνησης πραξικοπημάτων, υποδούλωσης λαών. Εδώ και 70 χρόνια το ΝΑΤΟ ως οπλισμένο χέρι του ιμπεριαλισμού, υπό την αμερικάνικη ηγεμονία και καθοδήγηση, αιματοκυλά ολόκληρο τον πλανήτη από άκρη σε άκρη.

Το ελληνικό κράτος, ως μέλος του ΝΑΤΟ, δεν είναι «αθώο» και «αμυνόμενο», ούτε «πυλώνας σταθερότητας σε ένα τόξο αστάθειας», όπως διαφημίζει η αστική προπαγάνδα. Το ελληνικό κράτος και ο ελληνικός καπιταλισμός δεν είναι ούτε όαση, ούτε νησίδα. Αναπτύσσεται εντός ενός συγκεκριμένου συσχετισμού ισχύος και μέσα σ’ αυτόν υπερασπίζεται τα συμφέροντά του και λαμβάνει τις αποφάσεις του, ακολουθώντας ως στρατηγική επιλογή την πολιτική της ασφυκτικής πρόσδεσης στο άρμα του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού.

Σήμερα, βρισκόμαστε σε αναμονή του ξεσπάσματος μιας νέας μείζονος παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, καθώς η καπιταλιστική οικονομία αδυνατεί να ανακάμψει επαρκώς, η ανάπτυξη είναι αναιμική, εύθραυστη και ανισόμετρη με σημάδια επιβράδυνσης, το χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι ασταθές, ο εμπορικός πόλεμος ανάμεσα στα μεγάλα καπιταλιστικά κέντρα εντείνει την επισφάλεια, ενώ το παγκόσμιο χρέος (κυρίως των ανεπτυγμένων κρατών) έχει εκτοξευθεί σε δυσθεώρητα ύψη. Σε αυτό το ασταθές περιβάλλον έρπουσας κρίσης, με τους ενδοαστικούς και ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς να αυξάνονται διαρκώς, δημιουργείται κι ένα αντίστοιχο περιβάλλον έρποντος παγκοσμίου πολέμου. Στην παρούσα ιστορική φάση σχηματοποιούνται δυο βασικά ανταγωνιστικά μπλοκ, από τη μία το ευρωατλαντικό και στον αντίποδα το ρωσοκινέζικο. Και όσο η Κίνα, ως αναδυόμενη υπερδύναμη, απειλεί ευθέως την οικονομική πρωτοκαθεδρία των αμερικάνων, τόσο οι ΗΠΑ διεκδικούν τη διαιώνιση της παγκόσμιας ηγεμονίας τους μέσα από τη “φυγή προς τα εμπρός” και την πύκνωση του στρατιωτικού τυχοδιωκτισμού και της επεμβατικότητάς τους σε όλον τον πλανήτη (με τελευταίο παράδειγμα τις διακηρυγμένες απόπειρες ανατροπής των κυβερνήσεων σε Βενεζουέλα, Νικαράγουα και Κούβα).

Εντός των συγκεκριμένων ανταγωνισμών και του συγκεκριμένου συσχετισμού δυνάμεων, λοιπόν, το ελληνικό κράτος δεν είναι «ουδέτερο» και «ειρηνόφιλο», αλλά παίρνει συγκεκριμένη θέση μάχης. Σήμερα, η Ελλάδα καλείται να αναλάβει έναν ειδικό ρόλο στο επερχόμενο ιμπεριαλιστικό σφαγείο, ως ορμητήριο πολέμου και προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης στα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο. Και αυτό είναι κοινός τόπος για όλες τις αστικές δυνάμεις, παρά τις δευτερεύουσας σημασίας διαφοροποιήσεις που έχουν ως προς τον τρόπο εφαρμογής των πολεμοκάπηλων σχεδιασμών. Έτσι, ο εθνικισμός του ελληνικού κράτους εμφανίζεται σε δυο αλληλοσυμπληρούμενες μορφές: “μακεδονομάχοι” και ΣΥΡΙΖΑ, παρά τη φαινομενική αντιπαλότητά τους, στην πράξη ακολουθούν δυο εξ ίσου εθνικιστικές αφηγήσεις που ξεκινούν και καταλήγουν, μέσα από διαφορετικές διαδρομές, στην κοινή στρατηγική τους σύγκλιση και τη νέα “Μεγάλη Ιδέα” της εποχής: τη δημιουργία της “ισχυρής και γεωπολιτικά αναβαθμισμένης μετα-μνημονιακής Ελλάδας” και την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του ελληνικού κεφαλαίου, μέσα από την πρόσδεση στο άρμα της ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, πως μπροστάρηδες και διοργανωτές στα εθνικιστικά συλλαλητήρια των “μακεδονομάχων” ήταν φιλοΝΑΤΟϊκές ακροδεξιές δυνάμεις, όπως η Pan-Macedonian Association Inc, το Ελληνοαμερικάνικο Εθνικό Συμβούλιο (HANC), ο στρατηγός Φραγκούλης Φράγκος (επίτημος αρχηγός του ΓΕΣ και υπηρεσιακός υπουργός “Αμύνης” στη μνημονιακή υπηρεσιακή κυβέρνηση Πικραμένου), ο Κρις Σπύρου (Πρόεδρος της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης, στέλεχος του Δημοκρατικού Κόμματος στις ΗΠΑ και υποστηρικτής του Αντώνη Σαμαρά) και άλλα μπουμπούκια της ντόπιας εθνικοφροσύνης.

Η πλήρης ευθυγράμμισή του ελληνικού κράτους με τους σχεδιασμούς του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού είναι ο απαραίτητος όρος για την ισχυροποίηση του ρόλου της ντόπιας αστικής τάξης στο διεθνές πλαίσιο των καπιταλιστικών ανταγωνισμών. Στο πλαίσιο αυτό προωθείται, με αμερικάνικη πρωτοβουλία, η δημιουργία του “μίνι ΝΑΤΟ” στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, με αναβαθμισμένο τον ελληνικό ρόλο και με τη συμμετοχή της Κύπρου, του Ισραηλινού κράτους-απαρτχάιντ, της χούντας της Αιγύπτου, και αργότερα του Χασεμιτικού Βασίλειου της Ιορδανίας. Στο πλάνο αυτό οι στρατιωτικές συνεργασίες αλληλοδιαπλέκονται με τις οικονομικές μπίζνες, όπως με το σχεδιασμό του αγωγού φυσικού αερίου East Med, που αποτελεί ένα καπιταλιστικό πρότζεκτ βασισμένο πάνω στην κλοπή των παλαιστινιακών πόρων φυσικού αερίου. Χαρακτηριστική για την επικινδυνότητα της αλληλοδιαπλοκής του οικονομικού και μιλιταριστικού τυχοδιωκτισμού ήταν η δήλωση που έκανε ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νεντανιάχου με ανάρτηση στον λογαριασμό του στο Twitter, στις 8 Μαρτίου: «σε μερικές ημέρες, οι ηγέτες της Κύπρου και της Ελλάδας θα έλθουν εδώ, μαζί με τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ κ. Πομπέο, προκειμένου να προχωρήσουμε με τον αγωγό αερίου από το Ισραήλ προς την Ευρώπη μέσω αυτών των χωρών. Το [Πολεμικό] Ναυτικό θα προστατέψει επίσης αυτό τον αγωγό».

Με κάθε δυνατή ευκαιρία οι ΗΠΑ δείχνουν τη στήριξή τους στο ελληνικό κράτος και κάνουν φανερές τις προθέσεις τους για τον ειδικό ρόλο που θέλουν να παίξει η Ελλάδα στην περιοχή. Στις 3 Δεκεμβρίου του 2018 ο αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα Τζέφρι Πάιατ δήλωνε στην ομογενειακή εφημερίδα Εθνικός Κήρυκας: «Είμαι εντυπωσιασμένος από τη σοβαρότητα της ελληνικής κυβέρνησης». Ταυτόχρονα, ο Πάιατ (ο άνθρωπος-κλειδί του νεοφιλελεύθερου/φασιστικού πραξικοπήματος του “Ευρω-Μαϊντάν” στην Ουκρανία), οργώνοντας κυριολεκτικά τη χώρα, έδινε το πλαίσιο της εμβάθυνσης της αμερικάνικης παρουσίας στην Ελλάδα, βασικοί άξονες του οποίου είναι:

– Η μετατροπή της Ελλάδας σε μακρύ χέρι των ΗΠΑ, όχι μονάχα στα Βαλκάνια και τη ΝΑ Μεσόγειο, αλλά σε ολόκληρη την ΕΕ (στο πλαίσιο του ανταγωνισμού των ΗΠΑ με τη Γερμανία).

– Η ενίσχυση του “ηγετικού ρόλου” της Ελλάδας στα Βαλκάνια με την ευρωατλαντική ολοκλήρωση των Δ. Βαλκανίων, μετά την κύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών. Πλέον, μετά από 9 χρόνια κρίσης και πίεσης του ελληνικού καπιταλισμού, δημιουργείται ξανά ένα εύφορο πεδίο για την επιθετική επανεξόρμησή του στα Βαλκάνια, όπως έγινε φανερό από τις εισηγήσεις των Γραφείων Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων (ΟΕΥ) των ελληνικών πρεσβειών στη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, τη Σερβία, την Αλβανία, τη Βοσνία – Ερζεγοβίνη και τη Β. Μακεδονία, σε εκδήλωση του Enterprise Greece, του ΕΒΕΘ και υπουργείου Εξωτερικών (Θεσ/νίκη, 4/02/2019). Όπως χαρακτηριστικά ανέφεραν οι οικονομικές υπηρεσίες των πρεσβειών: «στις περισσότερες αγορές των Βαλκανικών χωρών υπάρχει πρόσφορο έδαφος για την υλοποίηση επενδύσεων, αλλά και την εξέταση νέων συνεργασιών».

– Η ενεργειακή συνεργασία, στο πλαίσιο της απόπειρας απεξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο (επέκταση Ρεβυθούσας για αεριοποίηση αμερικανικού LNG, νέα πλατφόρμα Αλεξανδρούπολης, αγωγός ΤΑΡ, αγωγός Ελλάδας- Βουλγαρίας κλπ). Είναι ενδεικτικό πως ο Πάιατ χαρακτήρισε την Ελλάδα ως κόμβο και κλειδί για τη διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας. Άμεση εμπλοκή στους ενεργειακούς σχεδιασμούς έχουν δυο από τις πιο επιθετικές μερίδες του ελληνικού κεφαλαίου, το σύμπλεγμα της πετρελαιοβιομηχανίας και του εφοπλισμού, που υπό την σκέπη διεθνών μονοπωλιακών κολοσσών συμμετέχουν (στο μερίδιο που τους αναλογεί) στη σκληρή πάλη για το μοίρασμα και το ξαναμοίρασμα των σφαιρών επιρροής και τον έλεγχο των αγορών, των πλουτοπαραγωγικών πηγών και των οδών μεταφοράς.

– Η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας και η πύκνωση της παρουσίας του αμερικάνικου παράγοντα είτε με τη μορφή είτε οικονομικών επενδύσεων είτε με παράπλευρες δραστηριότητες.

– Ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας – ΗΠΑ και του πολεμοκάπηλου άξονα Ελλάδας- Κύπρου – Ισραήλ- Αιγύπτου. Στο πλαίσο αυτό παρατηρούμε ως παράγωγο της πολιτικής αυτής τον υπερεξοπλισμό του ελληνικού κράτους και την ανάδυση του εθνικιστικού μιλιταρισμού, με κλασικό πρόσχημα τον “κίνδυνο εξ ανατολών”.

Σχεδόν ένα μήνα μετά ήρθε στο φως της δημοσιότητας η “Ολοκληρωμένη Έκθεση (Integrated Country Strategy) του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών για την Ελλάδα”. Πρόκειται για κείμενο το οποίο εγκρίθηκε τον Αύγουστο του 2018 από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και αποδεσμεύτηκε προς δημοσιοποίηση από την αμερικανική πλευρά πριν μερικούς μήνες στην αγγλική γλώσσα. Η έκθεση είναι εξόχως αποκαλυπτική για τον βαθμό εμπλοκής του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην περιοχή, γεγονός που αποτελεί τον απαραίτητο βατήρα για την επιδιωκόμενη γεωστρατηγική αναβάθμιση του ελληνικού κράτους και την επιθετική επανεξόρμηση του ελληνικού κεφαλαίου στα Βαλκάνια και τη ΝΑ Μεσόγειο. Όπως γίνεται φανερό από την ανάγνωση ολόκληρης της έκθεσης, η επιθετικότητα του ελληνικού καπιταλισμού είναι υποβασταζόμενη από τις ευρωατλαντικές (και ιδιαίτερα από τις αμερικάνικες ) πλάτες, ως “ευέλικτος γεωπολιτικός μεντεσές”.

Ας σταχυολογήσουμε, λοιπόν, τα σημαντικότερα κομμάτια της έκθεσης:

– Οι ΗΠΑ δίνουν τα συγχαρητήριά τους στο ελληνικό κράτος, το οποίο παρά την οικονομική κρίση και την πίεση που έχει δεχθεί τα τελευταία εννιά χρόνια είναι από τα λίγα μέλη του ΝΑΤΟ που ευθυγραμμίζονται με το αμερικανικό αίτημα για στρατιωτικές δαπάνες άνω του 2% του ΑΕΠ. Στην έκθεση γίνεται αναφορά στην κοστοβόρα αναβάθμιση των F16, αλλά και στη φιλοξενία στρατιωτικών ασκήσεων του ΝΑΤΟ, που κόστισαν πάνω από 2 δισεκατομμύρια δολάρια από το 2015.

– Στην έκθεση γίνεται εκτενής αναφορά στη στρατιωτική συνεργασία ανάμεσα στις δυο χώρες και την εντατικοποίηση της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στην Ελλάδα: «Η Ελλάδα είναι ένας αφοσιωμένος εταίρος στην προώθηση των αμερικανικών συμφερόντων εντός και εκτός Ελλάδας μέσω της Αμερικανικής Ναυτικής Δραστηριότητας Υποστήριξης στον κόλπο της Σούδας, στην Κρήτη (…) Η ελληνική κυβέρνηση στηρίζει την εμβάθυνση της στρατιωτικής συνεργασίας και το υπουργείο Άμυνας πρόσφερε πρόσθετες εγκαταστάσεις, εκτός του Κόλπου της Σούδας, για την υποστήριξη των αμερικανικών επιχειρήσεων στην περιοχή, επιτρέποντας σε αμερικανικές δυνάμεις που βρίσκονται καθ’ οδόν προς ασκήσεις του ΝΑΤΟ να εισέρχονται και να εξέρχονται και από άλλους λιμένες. Σε εξέλιξη βρίσκεται επίσης ο σχεδιασμός μιας κοινής, διυπηρεσιακής άσκησης καταπολέμησης της τρομοκρατίας και η κυβέρνηση ενέκρινε το αίτημά μας για ανάπτυξη μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων και ενός νέου σκάφους ειδικών δυνάμεων και προσωπικού στην Ελλάδα». Και παρακάτω: «Θα ενισχύσουμε την ικανότητα της Ελλάδος να υπερασπίζεται τα σύνορά της και να στηρίζει τις στρατιωτικές δραστηριότητες των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή».

– Οι ΗΠΑ δίνουν συγχαρητήρια για τη συμμετοχή της Ελλάδος στον “πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία”, αλλά και για τον εκσυγχρονισμό της αντιμεταναστευτικής πολιτικής: «Το 2017, η Ελλάδα έγινε η πρώτη χώρα της ΕΕ που εγκατέστησε την Ασφαλή Πλατφόρμα Πραγματικού Χρόνου (SRTP) του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στις ελληνικές αρχές να ελέγχουν τους μετανάστες και τους πρόσφυγες χρησιμοποιώντας τις βάσεις δεδομένων των Η.Π.Α. Επιπλέον, οι ελληνικές αρχές χρησιμοποιούν τα εργαλεία ανταλλαγής πληροφοριών του FBI και του Κέντρου Ελέγχου της Τρομοκρατίας για να βελτιώσουν τις ελεγκτικές τους ικανότητες. Στηριζόμενη στη δύναμη αυτής της ανταλλαγής πληροφοριών, η Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα θα επιδιώξει να επεκτείνει τις ελληνικές ικανότητες επιβολής του νόμου και να αναπτύξει μακροχρόνια συνεργασία με σκοπό τη διεξαγωγή κοινών ερευνών και τη συνεργασία στον τομέα της επιβολής του νόμου προκειμένου να αντιμετωπίσουν από κοινού την εσωτερική και παγκόσμια τρομοκρατία και το διεθνικό έγκλημα (…) Η Ελλάδα να ενισχύσει την ικανότητα να στηρίζει τις στρατιωτικές και αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο».

– Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην ενεργειακή και οικονομική συνεργασία ΗΠΑ – Ελλάδας: «Η Ελλάδα διαδραματίζει εξέχοντα ρόλο στον Ευρωπαϊκό ενεργειακό χάρτη λόγω της γεωγραφικής της θέσης. Η Αποστολή θα αναζητήσει επενδυτικές ευκαιρίες για τις αμερικανικές εταιρείες που θα αυξήσουν την ενεργειακή ασφάλεια, ενώ ταυτόχρονα θα μειώσουν την εξάρτηση της περιοχής από το φυσικό αέριο που προέρχεται από τις βορειοανατολικές χώρες. Έπειτα από χρόνια ανεπαρκών επενδύσεων, η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα ενθαρρύνει την Ελλάδα να αναπτύξει άλλες αγορές, όπως εκείνη τη τεχνολογίας, ώστε να θέσει τα θεμέλια για να αναλάβει στο μέλλον ηγετικό ρόλο στην περιοχή». Στο πλαίσιο αυτό, το State Department κάνει λόγο για: «Υποστήριξη των επενδύσεων των ΗΠΑ σε στρατηγικούς τομείς και προώθηση των ενεργειακών έργων που εμβαθύνουν την περιφερειακή ενεργειακή διαφοροποίηση και ασφάλεια».

Στο σημείο αυτό πρέπει να τονίσουμε την ενότητα της στρατιωτικής με την οικονομική συνεργασία, όπως έγινε φανερό και στις πρόσφατες δηλώσεις του Διοικητή του ΝΑΤΟϊκού Κέντρου Ναυτικής Αποτροπής στη Σούδα, αντιπλοίαρχου Στέλιου Κωστάλα, στον τηλεοπτικό σταθμό ΚΡΗΤΗ TV σχετικά με την εξόρυξη υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης και τον ρόλο του ΚΕΝΑΠ: «Εμείς θεωρούμε ότι αυτό θα είναι το Ελ Ντοράντο του μέλλοντος στην ευρύτερη περιοχή μας που είναι οι πλατφόρμες και οι αγωγοί διακίνησης των υδρογονανθράκων. Ελ Ντοράντο από τη μια πλευρά, αλλά και αχίλλειος πτέρνα απ’ τη άλλη όσον αφορά την προστασία αυτών των εγκαταστάσεων». Είναι ενδεικτικό ότι στην εκπαίδευση ανδρών της Μονάδας Υποβρυχίων Καταστροφών περιλαμβάνεται σενάριο αναρρίχησης σε πλωτή πλατφόρμα ερευνών για πετρέλαιο.

– Στην έκθεση γίνεται νύξη για τον ειδικό ρόλο των ΗΠΑ στη νεοφιλελεύθερη προσαρμογή της ελληνικής οικονομίας. Έτσι, πληροφορούμαστε πως η αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα διοργάνωσε δεκάδες συγκεντρώσεις επιχειρηματιών, βουλευτών και κυβερνητικών αξιωματούχων: «πολλοί από τους οποίους συμμετείχαν σε προγράμματα ανταλλαγών χρηματοδοτούμενα από τις ΗΠΑ». Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται: «Η Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα θα αξιοποιήσει τις σχέσεις της με την ελληνική κυβέρνηση, με τις ομάδες της διασποράς και τον αμερικανικό κλάδο της τεχνολογίας, προκειμένου να προωθήσει συνέργειές με μεγάλη εισροή κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου (ενδεχομένως 1 δις ευρώ σε μία δεκαετία) από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και να λειτουργήσει ως καταλύτης στις μεταβαλλόμενες στάσεις πολλών Ελλήνων όσον αφορά το ρόλο του δημόσιου τομέα».

– Στην έκθεση γίνεται επίμονη αναφορά για την προώθηση ηγετικού ρόλου της Ελλάδας στα Βαλκάνια, μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας των Πρεσπών. Όπως φαίνεται από διάφορα σημεία του κειμένου, η ευρωατλαντική ολοκλήρωση των Δ. Βαλκανίων με τη συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ είναι κομβική για την προώθηση των αμερικάνικων συμφερόντων στην περιοχή: «Η Αποστολή θα συνεχίσει να ενθαρρύνει την Ελλάδα να υποστηρίξει και να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην ενσωμάτωση των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ και στην ειρηνική επίλυση περιφερειακών διαφορών και συγκρούσεων (…) Η Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα θα προτρέψει την Ελλάδα να εφαρμόσει τη συμφωνία για το θέμα της ονοματοδοσίας της Μακεδονίας και θα ενθαρρύνει την αδιάλειπτη κοινή συμμετοχή στο Κυπριακό ζήτημα». Ενδεικτική για τη ζέση των ΗΠΑ ήταν η συγχαρητήρια επιστολή του αμερικάνου προέδρου Ντόναλτ Τραμπ προς τους Τσίπρα και Ζάεφ, στην οποία η συμφωνία των Πρεσπών χαρακτηρίστηκε ως: «το πιο ιστορικό επίτευγμα στα Βαλκάνια, από τη Συμφωνία του Ντέιτον», ενώ ο αναπληρωτής υπουργός εξωτερικών Τζον Σάλιβαν τόνισε πως η συμφωνία: «θα προσφέρει οικονομικά οφέλη στην Ελλάδα και θα θωρακίσει τον ρόλο της ως πυλώνα σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο και στα Βαλκάνια».

– Στην έκθεση γίνεται φανερή η όλο και πιο βαθιά εμπλοκή της Ελλάδας στους επικίνδυνους ανταγωνισμούς μεταξύ του ευρωατλαντικού και του ρωσοκινέζικου άξονα: «Η Αποστολή για την Ελλάδα θα εξακολουθήσει να ενδυναμώνει τις διμερείς σχέσεις στον τομέα της ενέργειας, των στρατιωτικών υποθέσεων, της επιβολής του νόμου και της συνεργασίας ενάντια στην τρομοκρατία, ενώ ταυτόχρονα θα επικεντρωθεί σε δύο πρωταρχικούς διπλωματικούς στόχους, προκειμένου να προωθηθεί η μεγέθυνση και η ανταγωνιστικότητα στην Ελλάδα – τη μεταρρύθμιση και τον εκσυγχρονισμό του τομέα της εκπαίδευσης και την καταπολέμηση της κακοήθους Ρωσικής και Κινεζικής επιρροής (…) Η Αποστολή για την Ελλάδα θα αξιοποιήσει την ώθηση που θα προκύψει από τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (στο πλαίσιο της οποίας οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η τιμώμενη χώρα), προκειμένου να προωθήσει την Αμερικανική παρουσία σε οικονομικό και πολιτιστικό επίπεδο στο βόρειο τμήμα της χώρας, το οποίο εκτίθεται όλο και περισσότερο στην κακοήθη επιρροή της Ρωσίας και την οικονομική εισβολή της Κίνας».

– Τέλος, είναι άξια αναφοράς η αγωνία του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού για την εξουδετέρωση των παραδοσιακών αντιαμερικάνικων αισθημάτων και αντανακλαστικών της ελληνικής κοινωνίας και τη δημιουργία φιλοαμερικάνικου κλίματος μέσα από διάφορες μεθόδους (μέσω ΜΚΟ, ιδιωτικών ΜΜΕ, εκπαιδευτικών και πολιτιστικών ιδρυμάτων που θα δημιουργήσουν: «μια νέα γενιά ηγετών φίλα προσκείμενη στις Ηνωμένες Πολιτείες και τις αξίες που οι τελευταίες πρεσβεύουν»). Το αμερικάνικο υπουργείο εξωτερικών ζητάει από την πρεσβεία να εργαστεί για την κατανόηση, από πλευράς ελλήνων πολιτών, των αμερικάνικων προτεραιοτήτων στην περιοχή, ώστε: «να στηρίξουν την συνεργασία για την ασφάλεια, τους οικονομικούς δεσμούς και την πολιτική εμπλοκή των ΗΠΑ». Ιδιαίτερη βαρύτητα γίνεται στο ρόλο των ΜΚΟ και των ΜΜΕ, που καλούνται να αντιστρέψουν το κλίμα διαχρονικής δυσπιστίας εναντίον των ΗΠΑ.

Για να δούμε, όμως, το μέγεθος της υποκρισίας του ΣΥΡΙΖΑ, του κόμματος που υλοποιεί όλες τις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις στην περιοχή κι έχει ευθυγραμμιστεί πλήρως με την αμερικάνικη εξωτερική πολιτική, αρκεί να αντιγράψουμε τα φούμαρα που πουλούσε στο πρόγραμμά του το 2012. Τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ μιλούσε για: «καταγγελία της στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ και την απεμπλοκή από κάθε σχεδιασμό στρατιωτικής επίθεσης στο Ιράν και τη Συρία. Τη στήριξη του αγώνα για τη δημιουργία ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967. Το κλείσιμο όλων των ξένων βάσεων στην Ελλάδα. Άμεση κατάργηση των βάσεων της Σούδας και του Άκτιου. Δεν θέλουμε την Ελλάδα στο ΝΑΤΟ, ούτε το ΝΑΤΟ στην Ελλάδα και αγωνιζόμαστε για τη διάλυσή του».

Απέναντι στο ζόφο που ετοιμάζουν οι κυρίαρχοι του πλανήτη και την πολεμική προπαρασκευή που βρίσκεται σε εξέλιξη, καλούμε τους συντρόφους και τις συντρόφισσές του επαναστατικού κινήματος, αναρχικούς και κομμουνιστές, ανέντακτους αγωνιστές και αγωνίστριες, με αφορμή τα 70 χρόνια από την ίδρυση της νατοϊκής συμμορίας, να διαδηλώσουν μαζικά και μαχητικά ενάντια στη φονική μηχανή του ιμπεριαλισμού και την ευθυγραμμισμένη εξωτερική πολιτική του ελληνικού κράτους. Με τα σύννεφα του πολέμου να πυκνώνουν ξανά η εργατική τάξη, ο λαός και η νεολαία καλούνται ν΄ αντιταχθούν στις πολεμικές εκστρατείες των αστικών τάξεων. Για να μην γίνουμε βορά για τα κανόνια των ιμπεριαλιστών και της ολιγαρχίας. Γιατί ΔΙΚΟΙ τους ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ, ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ. Γιατί είναι χρέος των επαναστατικών δυνάμεων να συγκροτήσουν ένα σύγχρονο «ιστορικό μπλοκ», το οποίο θα μπλοκάρει τη μηχανή του πολέμου και θα θέσει στο στόχαστρο τον ίδιο τον καπιταλισμό, τη μήτρα του εθνικιστικού και ιμπεριαλιστικού σφαγείου. Για να μειωθούν τώρα οι στρατιωτικές δαπάνες και να δοθούν λεφτά για τις κοινωνικές ανάγκες, για παιδεία, υγεία και άμεση βελτίωση των συνθηκών εργασίας. Για να δημιουργήσουμε ένα κοινό μέτωπο μάχης ενάντια στον εθνικισμό, το μίσος και τον μιλιταρισμό. Για τη διάλυση των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών και την άμεση αποδέσμευση από ΝΑΤΟ και ΕΕ από τη σκοπιά του διεθνισμού και της υπεράσπισης των εργαζομένων. Γιατί εδώ είναι ο εχθρός μέσα στην Ελλάδα, μέσα στην ΕΕ, μέσα στο ΝΑΤΟ και πρέπει να τον πολεμήσουμε. Γιατί οι λαοί είναι υπεύθυνοι για την ιστορία τους και μονάχα αν οργανώσουν την αντιπολεμική, διεθνιστική και αντιιμπεριαλιστική τους πάλη, θα μπορέσουν ν΄ ανοίξουν τον δρόμο για την αποτίναξη του ιμπεριαλιστικού ζυγού, την κοινωνική απελευθέρωση, για την δημιουργία μας κοινωνίας δίχως εκμετάλλευση, φτώχεια και πολέμους, όπου ο πλούτος θ΄ ανήκει σε αυτούς που τον παράγουν.

Η Ταξική Αντεπίθεση, στο πλαίσιο αυτό, συμμετέχει και στηρίζει τον Συντονισμό Συλλογικοτήτων, Ομάδων, Συντρόφων-Συντροφισσών στην Αθήνα, που προέκυψε μετά από το κάλεσμα για μία αντιεθνικιστική-αντιμιλιταριστική/ αντιπολεμική-αντινατοϊκή καμπάνια δράσεων, όπως κατατέθηκε από τη συλλογικότητα “πέλοτο” από την Ξάνθη και τη “συλλογικότητα αναρχικών από τα ανατολικά” από τη Θεσσαλονίκη με αφορμή τη συμπλήρωση 70 χρόνων από την ίδρυση του ΝΑΤΟ. Στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις του Συντονισμού:

Σάββατο 30 Μάρτη 13:00 Συγκέντρωση στο υπουργείο Εξωτερικών (Βασ. Σοφίας 1)

Σάββατο 6 Απρίλη 13:00 Συγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος και Διαδήλωση στην πρεσβεία των ΗΠΑ.

Σάββατο 13 Απρίλη Συμμετοχή στις κινητοποιήσεις ενάντια στις πολεμικές βάσεις και τις στρατιωτικές υποδομές του ΝΑΤΟ.

Να κλείσουν όλες οι βάσεις και οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις του ΝΑΤΟ

Καμιά συμμετοχή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο

Να σαμποτάρουμε τον πολεμοκάπηλο άξονα Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ – Αιγύπτου

Πολεμάμε για την τάξη μας και όχι για τα συμφέροντα του κεφαλαίου

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Εκδήλωση – Συζήτηση: ΔΣΕ και Σλαβομακεδόνες: μια εμβληματική ιστορία διεθνισμού. Πέμπτη 21/3 στις 19:00, στον πολιτικό χώρο στη Σπύρου Τρικούπη 44 (Εξάρχεια)

Στο πλαίσιο της συζήτησης που έχει ανοίξει για το «Μακεδονικό Ζήτημα», με αφορμή τη Συμφωνία των Πρεσπών, η Ομάδα Επαναστατικής Ιστορίας διοργανώνει εκδήλωση στον Πολιτικό Χώρο της Ταξικής Αντεπίθεσης, Σπ. Τρικούπη 44, με θέμα «ΔΣΕ και Σλαβομακεδόνες: μια εμβληματική ιστορία διεθνισμού». Το περιεχόμενο της εκδήλωσης αφορά στη στάση του κομμουνιστικού κινήματος απέναντι στο «Μακεδονικό Ζήτημα» την περίοδο του Μεσοπολέμου, καθώς και στους όρους διαμόρφωσης του σλαβομακεδονικού επαναστατικού κινήματος στην Κατοχή και τον Εμφύλιο, με αποκορύφωμα τον κοινό αγώνα του ελληνικού και σλαβομακεδονικού λαού για τη νίκη του ΔΣΕ και της λαϊκής επανάστασης στην Ελλάδα.

«Οι κοινοί αγώνες του ελληνικού και του σλαβομακεδονικού λαού, αποτέλεσαν μια συνεκτική προλεταριακή θέση μάχης απέναντι σε δύο καταστατικά και αλληλοσυμπληρούμενα γνωρίσματα του ελληνικού καπιταλισμού: την ιμπεριαλιστική εξάρτηση από τη μια και τον εθνικισμό από την άλλη.

Η εξάρτηση από τον Ιμπεριαλισμό, στοιχειοθετημένη από την αστική ιδεολογία, στη βάση της θεωρίας περί της «Ελλάδας ψωροκώσταινας» που μην έχοντας επαρκείς παραγωγικές ικανότητες και πλουτοπαραγωγικούς πόρους είναι καταδικασμένη να βρίσκεται υπό την υψηλή προστασία των μεγάλων δυνάμεων προκειμένου να επιβιώσει, δένεται οργανικά με αυτήν του εθνικισμού και της «Μεγάλης Ιδέας», η οποία πατώντας ακριβώς πάνω στην θεωρούμενη παραγωγική ανεπάρκεια, προτάσσει ως διέξοδο την καταπίεση των εθνικών μειονοτήτων και την κατάκτηση –υπό την αιγίδα πάντα κάποιου ιμπεριαλιστή προστάτη- εδαφών γειτονικών κρατών που σύμφωνα με τον εθνικό ιδεολογικό μύθο άνηκαν στο προαιώνιο ελληνικό έθνος. Με το δίπολο αυτό, υποτέλειας και ραγιαδιασμού από τη μια και ενός πολεμοκάπηλου τυχοδιωκτικού εθνικισμού από την άλλη, συγκρούστηκε ολοκληρωτικά η πολιτική του επαναστατικού τότε ΚΚΕ, κατορθώνοντας να οικοδομήσει πάνω σε μια βαθιά ανάλυση της ελληνικής ιστορίας και των εγχώριων παραγωγικών δυνάμεων, τη δυνατότητα της επαναστατικής αλλαγής και του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού, ως δυνατότητα πραγματικά βιώσιμη και ρεαλιστική, ικανής να επιλύσει τα ζωτικά κοινωνικά επίδικα των υποτελών τάξεων.

Επιχειρώντας να συγκροτήσει τις δικές του θέσεις μάχης απέναντι στον ιμπεριαλιστική εξάρτηση και τον εθνικισμό, το σύγχρονο επαναστατικό κίνημα οφείλει να σταθεί πάνω στην θεωρία και την πράξη του κομμουνιστικού κινήματος εκείνης της εποχής. Η θεμελιακή θέση του για «τον λαό, ο οποίος δεν μπορεί να απελευθερωθεί ο ίδιος εφόσον καταπιέζει άλλους λαούς» συμπυκνώνει την ουσία του προλεταριακού διεθνισμού και είναι πιο επίκαιρη από ποτέ!»

(Απόσπασμα από την εισήγηση)

Πέμπτη 21 Μαρτίου στις 19:00, στον πολιτικό χώρο της Ταξικής Αντεπίθεσης στη Σπύρου Τρικούπη 44 (Εξάρχεια)

Ομάδα Επαναστατικής Ιστορίας

Συγκέντρωση στο Υπουργείο Άμυνας ενάντια στην κοινή στρατιωτική άσκηση ΗΝΙΟΧΟΣ 2019, με την συμμετοχή του Ισραήλ: Πέμπτη 14/3, 18.00


Το Ισραήλ δεν δολοφονεί μόνο του. Η Ελληνική Κυβέρνηση έιναι συνένοχη.
Συγκέντρωση στο Υπουργείο Άμυνας ενάντια στην κοινή στρατιωτική άσκηση ΗΝΙΟΧΟΣ 2019, με την συμμετοχή του Ισραήλ, την Πέμπτη 14 Μάρτη, 18.00

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό

Θα ‘σαι πάντα ένα αστέρι και μια ιαχή πολέμου

Ένας χρόνος μετά από την απώλεια του φίλου και συντρόφου Χρήστου Πολίτη,

Συνάντηση Κυριακή 10 Μάρτη 2019

  • 10:00 – Μπενάκη και Κωλέττη Εξάρχεια (για να μεταβούμε συλλογικά στο Χολαργό)
  • 11:00 – Συγκέντρωση Μνήμης στο νεκροταφείο Χολαργού
  • 12:30 – Στο καφενείο του νεκροταφείου

Η συνέχιση του αγώνα είναι η μεγαλύτερη ένδειξη σεβασμού και συντροφικότητας για έναν αγωνιστή που έφυγε από την ζωή.

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΑΛΒΙΝΙ – ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΟΙ ΚΑΡΑΜΠΙΝΙΕΡΟΙ ΤΟΥ: Εκδήλωση 15/3 (ΕΜΠ) – Συγκέντρωση-Πορεία 16/3 (Ιταλική Πρεσβεία)

Την Πέμπτη 7/2/2019 η αστυνομία εισέβαλλε και εκκένωσε μετά από 24 χρόνια κατάληψης, το Asilo Occupato στην πόλη του Τορίνο. Το Asilo έχει πρωταγωνιστήσει σε κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες ενάντια στις εξώσεις και στις αναπλάσεις των παλιών εργατικών συνοικιών από τα μεγαλοαφεντικά του Τορίνο, ενάντια στα κέντρα κράτησης μεταναστών, ενάντια στη κατασκευή των TAV, σε αντιφασιστικές κινητοποιήσεις. Η αστυνομία εμφανίστηκε όχι μόνο για την εκκένωση στο Asilo αλλά και για τη σύλληψη 6 συντρόφων και συντροφισσών, οι οποίοι κατηγορούνται βάσει του άρθρου 270 του Ποινικού Κώδικα περί “ανατρεπτικής δράσης”, μια κατασταλτική μεθόδευση που χρησιμοποιείται για να χτυπήσει τους αναρχικούς εδώ και χρόνια στην Ιταλία. Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες βρίσκονται ήδη προφυλακισμένοι σε καθεστώς απομόνωσης. Η εκκένωση του Asilo και οι προφυλακίσεις των συντρόφων-ισσων στο Τορίνο επιδιώκουν το ξερίζωμα της αντίστασης και στο ξεδόντιασμα της αλληλεγγύης.

Στα πλαίσια του ίδιου κατασταλτικού δόγματος της κυβέρνησης Salvini κατά του “εσωτερικού εχθρού”, στις 19/2/2019, στη πόλη του Τρέντο συλλαμβάνονται και προφυλακίζονται, κατοπιν αστυνομικής εισβολής σε σπιτια, σύντροφοι-ισσες αντιμετωπίζοντας βαρύτατες κατηγορίες στα πλαίσια του ιταλικου αντιτρομοκρατικού νόμου.

Εκδήλωση για την κατασταλτική εκκένωση της Κατάληψης Asilo occupato στο Τορίνο

με την παρουσία συντρόφου από την κατάληψη.

Παρασκευή 15/03 – 18:00 Πολυτεχνείο, Κτ. Γκίνη

Συγκέντρωση στην Ιταλική Πρεσβεία (Βασ. Σοφίας και Σέκερη) – θα ακολουθήσει Πορεία

Σάββατο 16/03 -13.00

Συνέλευση ενάντια στις διώξεις και τις προφυλακίσεις αγωνιστών – αγωνιστριών στην Ιταλία

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στο εφετείο Αθηνών για τον Σπύρο Χριστοδούλου: Τετάρτη 27/2, 8.30 πμ

Τετάρτη 27/2 Συγκέντρωση αλληλεγγύης στο εφετείο Αθηνών για τον Σ. Χριστοδούλου

Την Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου, ορίστηκε δικάσιμος στο Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών προκειμένου να εξεταστεί το αίτημα του απεργού πείνας από 14/1 Σ.Χριστοδούλου που αφορά την συγχώνευση των ποινών του.

Καλούμε σε συγκέντρωση Αλληλεγγύης την Τετάρτη 27/2 στις 8.30 πμ στο εφετείο Αθηνών (λ. Αλεξάνδρας και Λουκάρεως)

Αλληλεγγύη στον αγωνιστή κοινωνικό κρατούμενο (απεργό πείνας από 14/1) Σ. Χριστοδούλου

Άμεση ικανοποίηση του αιτήματός του

Αγώνας για την Κοινωνική Επανάσταση, για έναν κόσμο ισότητας και ελευθερίας

Ως την λευτεριά

Συνέλευση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Σ. Χριστοδούλου

Πορεία Αλληλεγγύης στον απεργό πείνας από 14/01 Σπύρο Χριστοδούλου Σάββατο 23/02, 12:00 – Μοναστηράκι

Πορεία αλληλεγγύης στον απεργό πείνας από 14/01 Σπύρο Χριστοδούλου

Σάββατο 23/02, στις 12:00 – Μοναστηράκι

“Σήμερα στις 14/1/19 και ώρα 10:00π.μ. ξεκίνησα την απεργία πείνας που είχα προαναγγείλει ότι θα προβώ και σας υπόσχομαι ότι θα το φτάσω μέχρι τέλους, και όποιο και αν είναι το κόστος για την υγεία μου δεν μου καίγεται καρφί. Άλλωστε όλοι οι πραγματικοί αγώνες κερδίζονται με θυσίες. Θέλω να ξέρετε όλες και όλοι ότι σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου και θα μάχομαι πάντα για ένα ονειρεμένο αύριο, με γνώμονα το δίκαιο αψηφώντας το οποιαδήποτε κόστος. Άλλωστε η ζωή με τον θάνατο έχουν ένα κοινό σημείο με όλους μας, το πραγματικό, αληθινό και τίμιο αγώνα.”

Άμεση συγχώνευση των ποινών

Λευτεριά στον αγωνιστή Σπύρο Χριστοδούλου

Συνέλευση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Σπύρο Χριστοδούλου

Ενημέρωση – Συζήτηση για την πραγματοποίηση δράσεων αλληλεγγύης σχετικά με την εκκένωση της κατάληψης Asilo και τις συλλήψεις – προφυλακίσεις συντρόφων – συντροφισσών στο Τορίνο: Δευτέρα 18/02, 18:00, ΕΜΠ

Ενημέρωση – Συζήτηση για την πραγματοποίηση δράσεων αλληλεγγύης σχετικά με την εκκένωση της κατάληψης Asilo και τις συλλήψεις – προφυλακίσεις συντρόφων – συντροφισσών στο Τορίνο.

Θα υπάρξει τηλεφωνική επικοινωνία με συντρόφους από την Ιταλία.

Δευτέρα 18/02/19, 18:00, Πολυτεχνείο

Χρειάζονται πολλά, τον κόσμο για ν’ αλλάξεις: οργή κι επιμονή. Γνώση κ’ αγανάκτηση.Γρήγορη απόφαση, στόχαση βαθιά ψυχρή υπομονή, κι ατέλειωτη καρτερία.Κατανόηση της λεπτομέρειας και κατανόηση του συνόλου.Μονάχα η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει πώςτην πραγματικότητα ν’ αλλάξουμε.

Μπέρτολντ Μπρεχτ

Την Πέμπτη 7/2 η αστυνομία εισέβαλε με ισχυρές δυνάμεις στην κατάληψη Asilo στο Τορίνο.Οι περίπου 600 ματατζήδες που κατέφτασαν απ’ όλη τη βόρεια Ιταλία, εκκένωσαν ένα τόπο που έχει καταληφθεί από το 1995 και έχει αποτελέσει κομμάτι της διοργάνωσης πολλών κοινωνικών αγώνων (ενάντια στις εξώσεις και στις αναπλάσεις των παλιών εργατικών συνοικιών από τους “μεγαλοιδιοκτήτες” του Τορίνο, ενάντια στα κέντρα “επαναπροώθησης” μεταναστών, ενάντια στον TAV).

Η αστυνομία εμφανίστηκε όχι μόνο για την εκκένωση του Asilo αλλά και για τη σύλληψη 6 συντρόφων και συντροφισσών, οι οποίοι και κατηγορούνται βάση του αρ. 270 του ποινικού κώδικα περί “ανατρεπτικής δράσης”, μια κατασταλτική μεθόδευση που χρησιμοποιείται για το χτύπημα των αναρχικών εδώ και πολλά χρόνια στην Ιταλία. Παρότι σε αρκετές προηγούμενες περιπτώσεις οι εισαγγελείς δεν κατάφερναν να υποστηρίξουν την συγκεκριμένη κατηγορία, η οποία και συχνά κατέρρεε στην δικαστική αίθουσα, αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι η προφυλάκιση των συντρόφων – συντροφισσών μπορεί να διαρκέσει μέχρι και δύο χρόνια.

Επιπλέον, οι σύντροφοι-συντρόφισσες βρίσκονται σε καθεστώς “υψηλής επιτήρησης”, το οποίο και προβλέπεται για κατηγορούμενους με “τρομοκρατικά” αδικήματα. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούν να συναντούν “κοινούς” κρατούμενους, δεν μπορούν να συναντιούνται μεταξύ τους, υφίστανται τη λογοκρισία στην αλληλογραφία τους (όλα τα γράμματα ανοίγονται και διαβάζονται από τους δεσμοφύλακες) και έχουν ιδιαίτερα περιορισμένο αριθμό επισκεπτηρίων. Εκ των πραγμάτων, πρόκειται για μια βαριά συνθήκη απομόνωσης.

Σε ένδειξη αλληλεγγύης το Σάββατο 9/2 πολλοί σύντροφοι και συντρόφισσες κατέβηκαν στο δρόμο για να διαδηλώσουν και να συγκρουστούν με την αστυνομία, σ’ ένα Τορίνο απολύτως στρατιωτικοποιημένο, με απολογισμό δεκάδες τραυματίες αστυνομικούς και 11 συντρόφους συλληφθέντες.

Η εκκένωση του Asilo και οι προφυλακίσεις των συντρόφων – συντροφισσών στο Τορίνο επιδιώκουν στο ξερίζωμα της αντίστασης και στο ξεδόντιασμα της αλληλεγγύης. Αποτελούν μέρος μιάς παγκόσμιας “αντί”τρομοκρατικής εκστρατείας η οποία εφαρμόζεται σε αναρχικούς, κομμουνιστές και στην αγωνιζόμενη κοινωνία που δεν σκύβει το κεφάλι και δεν οριοθετεί την δράση της μέσα στα πλαίσια της αστικής νομιμότητας.

Από την πρόσφατη έκδοση του Ιταλού κομμουνιστή Τσέζαρε Μπατίστι, ως δώρο της αγαστής συνεργασίας που ξεκινούν Σαλβίνι και Μπολσονάρο με πρώτο σταθμό το κυνήγι των “κομμουνιστών δολοφόνων”, μέχρι τις χιλιάδες προφυλακίσεις αντιφρονούντων και αγωνιστών στην Τουρκία του Ερντογάν. Από τους ακρωτηριασμούς και τις δολοφονίες διαδηλωτών του κινήματος ” κίτρινα γιλέκα” στη Γαλλία του Μακρόν, μέχρι την αποικιοκρατική εισβολή των πολυεθνικών στην γη των Μαπούτσε. Από τα βασανιστήρια και τις προφυλακίσεις αναρχικών συντρόφων στη Ρωσία του Πούτιν, μέχρι την συνεχιζόμενη βαρβαρότητα των Σιωνιστών πάνω στα σώματα ανδρών, γυναικών και παιδιών στα κατεχόμενα εδάφη της Παλαιστίνης. Η αλληλεγγύη μας θα ζεσταίνει κάθε γωνιά αντίστασης και θα στήνει αναχώματα στην βάρβαρη επέλαση του καπιταλισμού.

Μέχρι την αναρχία και τον κομμουνισμό.

Αγώνας για την κοινωνική επανάσταση

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΑΛΗΨΙΕΣ ΤΟΥ ASILO OCCUPATO ΣΤΟ ΤΟΡΙΝΟ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ:

Rizzo Antonio

Salvato Lorenzo

Ruggeri Silvia

Volpacchio Giada

Blasi Niccolò

De Salvatore Giuseppe

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Αλληλεγγύη στον αγωνιστή κοινωνικό κρατούμενο Σπύρο Χριστοδούλου

Ο αγωνιστής κρατούμενος Σπύρος Χριστοδούλου βρίσκεται από τις 14/1 σε απεργία πείνας, αντιστεκόμενος με το έσχατο αυτό μέσο, στην επιχειρούμενη εξόντωση του από το αστυνομικό δικαστικό σύμπλεγμα. Συγκεκριμένα, διεκδικεί το νομικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της συγχώνευσης των ποινών, η παραβίαση του οποίου στην περίπτωση του πρακτικά σημαίνει, ότι τα δώδεκα χρόνια φυλάκισης που έχει ήδη εκτίσει από προηγούμενες καταδίκες του δεν θα προσμετρηθούν ως χρόνος κράτησης στις νέες ποινές που του επιβλήθηκαν ύστερα από τη σύλληψη του τον Μάη του 2015. Στη βάση των εισηγήσεων της Εισαγγελίας Αθηνών, και σε καταφανή αντίθεση με τις διατάξεις του ποινικού κώδικα, ο Σ. Χριστοδούλου είναι πλέον υποχρεωμένος να εκτίσει τις ποινές του ξεχωριστά, γεγονός που ισοδυναμεί με πολυετή παραμονή του στη φυλακή κι ενώ εκκρεμούν σε βάρος του σειρά δικαστικών αποφάσεων.

Η τελευταία αυτή μεθόδευση, λίγο πριν εκπνεύσουν τα νόμιμα χρονικά όρια παραμονής του στη φυλακή, αποτελεί την κορύφωση των κατασταλτικών κινήσεων εναντίον του που ξεκίνησαν αμέσως μετά τη σύλληψη του το Μάη του 2015. Θυμίζουμε ότι ο Χριστοδούλου, βρισκόμενος σε συνθήκη παρανομίας από το 2007 συνελήφθη μαζί με τον αναρχικό αγωνιστή Γ. Τσιρώνη- φυγόδικο από το 2006 για την υπόθεση «των ληστών με τα μαύρα» – και τον σύντροφο του και επίσης «παράνομο» Σ. Δραβίλα που αυτοκτόνησε λίγο πριν τη σύλληψη τους. Στη βάση αστυνομικών και δικαστικών σεναρίων που εξυφαίνονταν χρόνια, ο Χριστοδούλου θα θεωρηθεί μαζί με το Δραβίλα ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα σε «ποινικούς, ληστές τραπεζών και τρομοκράτες» και θα του αποδοθεί -παρά τη χαρακτηριστική ένδεια στοιχείων εις βάρος του, τα οποία ως επί το πλείστων στηρίζονται στα παραπεμπτικά της αντιτρομοκρατικής και σε αλληλοαντικρουόμενες καταθέσεις μαρτύρων- πρωταγωνιστικός ρόλος σε μια δαιδαλώδη σειρά υποθέσεων που περιλαμβάνει ληστείες τραπεζών, απαγωγές, ένταξη και συμμετοχή σε ένοπλες οργανώσεις, που έγινε γνωστή ως «υπόθεση των ληστών του Διστόμου».

Στην πραγματικότητα, το βασικό αποδεικτικό υλικό για την στοιχειοθέτηση της σε βάρος του ενοχής αποτελούν οι δεδομένες επιλογές ρήξης του με την αστική νομιμότητα και την καθεστηκυία ηθική, τις οποίες άλλωστε και αναλαμβάνει: την παρουσία του δίπλα σε έναν επικηρυγμένο αναρχικό αγωνιστή, την αλληλεγγύη του σε ένα «επικίνδυνο κακοποιό» , την αταλάντευτη στάση του απέναντι στις διωκτικές αρχές, την άρνηση του να δεχτεί ως όρο ζωής τη φυλακή, την ανυπότακτη διαδρομή του όλα τα προηγούμενα χρόνια εντός και εκτός των τειχών.

Αυτές ακριβώς τις επιλογές, έρχεται να στοχοποιήσει και να εκδικηθεί η νέα κατασταλτική μεθόδευση εναντίον του Σ. Χριστοδούλου, στέλνοντας παράλληλα ένα τρομοκρατικό μήνυμα σε όσους και όσες κινούνται ή σκέφτονται να κινηθούν σε διαδρομές αντίστοιχες με αυτές που διένυσε ο Σπύρος. Σε διαδρομές δηλαδή κοινωνικής συνειδητοποίησης και πολιτικοποίησης, σε ρήξη τόσο με την αστική δικαιοσύνη όσο και με τις μικρές και μεγάλες μαφίες του κόσμου των φυλακών και της «παρανομίας»· σε διαδρομές σαν αυτές που ακολούθησαν ο Κεχαΐδης, ο Πρέκας και ο Τεμπερεκίδης· σε διαδρομές σαν εκείνες που πορεύτηκαν οι εκατοντάδες φυλακισμένοι των ιταλικών φυλακών τη δεκαετία του 70’, που έφτασαν μέσα από μια διεργασία προλεταριακής συνειδητοποίησης, να οπλιστούν ενάντια στον ταξικό εχθρό και να βροντοφωνάξουν «την άρνηση τους στην εκμετάλλευση, τη φτώχεια και την καταπίεση που επιβάλλει η αστική τάξη, την άρνηση τους να συνεχίσουν να αποτελούν το άλλοθι των αστυνομικών και αντιπρολεταριακών δομών του Κράτους».

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον αγωνιστή κρατούμενο Σπύρο Χριστοδούλου!

Η νίκη της απεργίας πείνας του θα αποτελέσει νίκη της αγωνιζόμενης κοινωνίας των φυλακών και του κινήματος αλληλεγγύης στους κοινωνικούς και πολιτικούς κρατούμενους και ήττα του σκληρού φασιστικού πυρήνα της αστικής δικαιοσύνης και της αστυνομικής και σωφρονιστικής καταστολής.

Διαδήλωση Αλληλεγγύης, Παρασκευή 15/2, Προπύλαια 18.00

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

 

Μοτοπορεία αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Σπύρο Χριστοδούλου: Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου στις 6μ.μ. – πλατεία Εξαρχείων

Μοτοπορεία αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Σπύρο Χριστοδούλου Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου στις 6μ.μ. – πλατεία Εξαρχείων
Απόσπασμα από κείμενο του Σπύρου Χριστοδούλου:

“Σήμερα στις 14/1/19 και ώρα 10:00π.μ. ξεκίνησα την απεργία πείνας που είχα προαναγγείλει ότι θα προβώ και σας υπόσχομαι ότι θα το φτάσω μέχρι τέλους, και όποιο και αν είναι το κόστος για την υγεία μου δεν μου καίγεται καρφί. Άλλωστε όλοι οι πραγματικοί αγώνες κερδίζονται με θυσίες. Θέλω να ξέρετε όλες και όλοι ότι σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου και θα μάχομαι πάντα για ένα ονειρεμένο αύριο, με γνώμονα το δίκαιο αψηφώντας το οποιαδήποτε κόστος. Άλλωστε η ζωή με τον θάνατο έχουν ένα κοινό σημείο με όλους μας, το πραγματικό, αληθινό και τίμιο αγώνα.”

Άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων του απεργού πείνας Σπύρου Χριστοδούλου

Σπύρο γερά ως τη λευτεριά


Συνέλευση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Σπύρο Χριστοδούλου