Category Archives: Αφισες

Η εξέγερση του Δεκέμβρη παραμένει ακόμα ζωντανή

Η εξέγερση του Δεκέμβρη παραμένει ακόμα ζωντανή

 

1.

Η εξέγερση του 2008 αποτέλεσε τη μεγαλύτερη κοινωνική εξέγερση που είχε πραγματοποιηθεί μετά το 1973. Χωρίς καμία αμφιβολία εισέβαλε με βία στην ιστορία και καθόρισε τη σύγχρονη Ελλάδα. Για τρεις εβδομάδες ολόκληρη η χώρα συνταράχθηκε από το ξέσπασμα δίκαιης οργής για την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια.

2.

Οι πυροβολισμοί του Κορκονέα είχαν προαναγγελθεί, ένα χρόνο πριν, από τον Υπουργό Δημόσιας Τάξης κατά τη διάρκεια των φοιτητικών κινητοποιήσεων. Οι αστυνομικοί έχουν “ευαίσθητο νευρικό σύστημα”, είχε δηλώσει τότε απειλητικά. Το βράδυ της 6ης Δεκέμβρη τα βήματα των Κορκονέα και Σαραλιώτη συγχρονίστηκαν πλήρως με την αστυνομική βία των τελευταίων ετών, τη διαρκή κάλυψη της από την πολιτική ηγεσία, αλλά και την δικαστική ατιμωρησία και τις τυπικές ΕΔΕ.

3.

Λίγη ώρα μετά τη δολοφονία του Αλέξη ξεσπούν μαζικές συγκρούσεις με την αστυνομία σε όλο το κέντρο της Αθήνας, πραγματοποιούνται επιθέσεις σε τράπεζες και καταστήματα πολυεθνικών εταιριών, ενώ καταλαμβάνεται το Πολυτεχνείο, η ΑΣΣΟΕ και η Νομική. Λίγο πριν είχε καεί το ΑΤ Ακροπόλεως και η Ερμού. Τις πρώτες δύο μέρες, Σάββατο και Κυριακή, συγκρούσεις πραγματοποιούνται στη Θεσσαλονίκη, την Ξάνθη, την Αλεξανδρούπολη, την Κομοτηνή, τα Γιάννενα, το Αγρίνιο, την Πάτρα, τη Σπάρτη, το Βόλο, τα Χανιά, το Ηράκλειο, τη Μυτιλήνη, την Κοζάνη, τις Σέρρες, τη Λάρισα, τη Λαμία, τη Κόρινθο, την Κέρκυρα, τη Ζάκυνθο, την Ηγουμενίτσα… Ο κατάλογος των πόλεων δεν έχει τέλος. Την Κυριακή στην Αθήνα μια διαδήλωση χιλιάδων πορεύεται με λύσσα προς τη ΓΑΔΑ. Συγκρούεται για κάθε μέτρο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και καταφέρνει να φτάσει από το Μουσείο μέχρι το Εφετείο. To θράσος και ο εγκληματικός χαρακτήρας της αστυνομίας αποτυπώνεται εύγλωττα όταν ένας ΜΑΤας σημαδεύει με το υπηρεσιακό του όπλο τους διαδηλωτές. Όλο το βράδυ τα Εξάρχεια μετατρέπονται σε πεδίο μάχης. Το σύνθημα “Δεν είπαμε ακόμα την τελευταία λέξη… Αυτές οι νύχτες είναι του Αλέξη”, δονεί ολόκληρη την περιοχή. Τη Δευτέρα 8 Δεκέμβρη η εξέγερση γενικεύεται. Μαθητές και μαθήτριες σε όλη την Ελλάδα πραγματοποιούν διαδηλώσεις, καταλαμβάνουν τα σχολεία τους και επιτίθενται σε τουλάχιστον 20 ΑΤ. Το βράδυ πραγματοποιείται μεγαλειώδης διαδήλωση, όπου πολλές χιλιάδες συγκρούονται μέχρι το πρωί με την αστυνομία, ενώ καταστρέφονται τράπεζες και πολυτελή καταστήματα. Τις επόμενες τρεις εβδομάδες η εξέγερση θα συνεχιστεί με ένταση, μαζική συμμετοχή, πλατιά σύνθεση υποκειμένων και πρωτόγνωρη πολυμορφία δράσεων και αντιδομών. Καταλαμβάνονται δημοτικά κτήρια στον Άγ. Δημήτριο, το Χαλάνδρι, τη Ν. Φιλαδέλφεια, τη Ν. Σμύρνη, τα Πετράλωνα και το Περιστέρι. Η Εθνική Λυρική Σκηνή στην Ακαδημίας και το κτήριο της ΓΣΕΕ στην Πατησίων. “Τα Χριστούγεννα αναβάλλονται. Έχουμε εξέγερση”. Περιγράφοντας τον Δεκέμβρη δεν μπορούμε να μη θυμηθούμε πιο συγκεκριμένα: Την επίθεση με μολότοφ στα δικαστήρια της Ευελπίδων κατά τη διάρκεια της μεταφοράς των δολοφόνων. Τις συγκρούσεις που ξέσπασαν στη Νέα Σμύρνη μετά την κηδεία του Αλέξη και τους πυροβολισμούς (στον αέρα) των Ζητάδων, ακριβώς απέναντι από τους εξεγερμένους. Αλλά και την αστεία δίωξη τους από τον εισαγγελέα για “άσκοπους πυροβολισμούς”. Την παραίτηση των Υπουργών Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης, που δεν έγιναν δεκτές από τον Πρωθυπουργό. Αλλά και τη χυδαιότητα του Υπουργού Παιδείας, ο οποίος συνέχισε ατάραχος την έξοδο του σε νυχτερινό κέντρο το βράδυ της 6ης Δεκέμβρη, παρά το γεγονός ότι είχε ενημερωθεί για τη δολοφονία ενός 15χρονου μαθητή. Τα 700 σχολεία και τις 200 πανεπιστημιακές σχολές σε όλη την χώρα που βρίσκονταν υπό κατάληψη τη δεύτερη βδομάδα της εξέγερσης. Τους μετανάστες 2ης γενιάς που βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή των συγκρούσεων. “Αυτές οι μέρες είναι για την εκμετάλλευση που συνεχίζεται για 18 χρόνια. Είναι για τους αγώνες που δεν ξεχάστηκαν στους κάμπους στο Βόλο, τα ολυμπιακά έργα, την Αμαλιάδα. Είναι για τον ιδρώτα και το αίμα των γονιών μας, για την μαύρη εργασία, τα ατελείωτα ωράρια. Είναι για τα παράβολα, τα πρόστιμα, τα ένσημα που πληρώνουμε και δεν θα μας αναγνωριστούν ποτέ. Είναι για τα χαρτιά που θα κυνηγάμε μια ζωή σαν να είναι λαχείο. 18 χρόνια βουβής οργής είναι πολλά”, έγραφε τότε το Στέκι Αλβανών Μεταναστών. Δεν μπορούμε να μη θυμηθούμε την πρόταση που κατατέθηκε στον Πρωθυπουργό για την κήρυξη της χώρας σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, την απαγόρευση συγκεντρώσεων και τη συμμετοχή του στρατού στη διασφάλιση της δημόσιας τάξης. Τα ΕΚΑΜ που φρουρούσαν το ΑΤ Εξαρχείων και τη Βουλή, αλλά οπισθοχωρούσαν κάτω από τον πετροπόλεμο στα Προπύλαια. Τον εμπρησμό και την ολοκληρωτική καταστροφή του παραρτήματος περιβάλλοντος και διαχείρισης απορριμμάτων του ΥΠΕΧΩΔΕ ως ένδειξη αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Λευκίμμης. Την επίθεση περισσότερων από 100 συντρόφων στην έδρα της ΥΜΕΤ στην Καισαριανή. Τον εμπρησμό του κτηρίου του (μηχανισμού φακελώματος των τραπεζών) ΤΕΙΡΕΣΙΑ. Τους πυροβολισμούς ενάντια στα ΜΑΤ έξω από το στρατόπεδο τους στο Γουδί και τα Εξάρχεια από τον “Επαναστατικό Αγώνα”. Την κατάληψη των στούντιο της ΕΡΤ την ώρα που μίλαγε ο πρωθυπουργός στη Βουλή και το πανό που ανέβηκε: “Σταματήστε να κοιτάτε, βγείτε όλοι στους δρόμους”.

Continue reading

Ο Ταξικός Αγώνας δεν είναι εκβιασμός: Κάλεσμα Συμπαράστασης και Αλληλεγγύης στη δίκη του ΣΣΜ (Τρίτη 21/11, 9πμ, Ευελπίδων)

Το Ιανουάριο και τον Απρίλιο του 2014, διεξάγονται από το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στο χώρο του επισιτισμού (ΣΣΜ) κινητοποιήσεις διεκδίκησης καταβολής δεδουλευμένων, αποζημιώσεων και επαναπροσλήψεων στα μαγαζιά «Σαλαντίν» στον Κεραμεικό και «Βοτανοπωλείο» στα Πετράλωνα.

Πιο συγκεκριμένα από το μεζεδοπωλείο «Σαλαντίν» απολύονται 3 εργαζόμενοι-μέλη του Σωματείου γιατί διεκδικούν το αυτονόητο δικαίωμα τους στην ασφάλιση καθώς και τη μη μείωση του μεροκάματου τους. Οι εργαζόμενοι του καταστήματος μαζί με το Σωματείο προχωρούν σε κινητοποιήσεις διεκδικώντας την επαναπρόσληψη των συναδέλφων τους, την καταβολή δεδουλευμένων και την πραγματική ασφαλιστική τους κάλυψη. Την ίδια χρονική περίοδο απολύεται εργαζόμενη από το κατάστημα «Βοτανοπωλειο» και μέσω του Σωματείου διεκδικεί τις αποδοχές και αποζημιώσεις που δικαιούται με βάση την πραγματική εργασιακή της σχέση. Μετά το τέλος των παραπάνω κινητοποιήσεων και αφού σε μεγάλο βαθμό ικανοποιήθηκαν τα αιτήματα των εργαζομένων, έγινε γνωστό ότι διεξάγεται προανάκριση εις βάρος 7 μελών του Σωματείου με την κατηγορία της “απόπειρας εκβίασης με απειλή βλάβης της επιχείρησης και της ηθικής αυτουργίας αυτής” , μετά από μηνύσεις των ιδιοκτήτων των δυο προαναφερθέντων καταστημάτων. Να συμπληρώσουμε εδώ ότι δεν λείπουν τα παράδοξα, από την εξέλιξη της υπόθεσης, μιας και αντί για να κινηθεί αυτόφωρη διαδικασία ως είθισται, διεξήχθη έρευνα 2 μηνών από το τμήμα Προστασίας Κράτους και Πολιτεύματος της Ασφάλειας, υπηρεσία αναρμόδια -απ’ όσο γνωρίζουμε- για υποθέσεις εργατικών διεκδικήσεων…

Το ΣΣΜ στα δέκα χρόνια της ύπαρξης του έχει στηρίξει αγώνες και διεκδικήσεις εργαζομένων, έχει οργανώσει πληθώρα κινητοποιήσεων, έχει καταφέρει πολλές μικρές και μεγάλες νίκες, τόσο για τους εργαζόμενους στο χώρο του επισιτισμού όσο και ως παρακαταθήκη στην ευρύτερη ταξική πάλη. Σε μια περίοδο ύφεσης, από την πλευρά των από τα κάτω και του ταξικού ανταγωνισμού οι διαδικασίες, οι αγώνες και η γενικότερη δράση του ΣΣΜ και συνολικότερα του συνδικαλισμού βάσης διαρρηγνύει την ταξική ειρήνη που επιθυμούν τα αφεντικά και δημιουργεί τα πεδία για την ανάπτυξη της αλληλεγγύης, της συμμετοχικότητας και της ταξικής συνείδησης. Σε μια από τις πιο ζοφερές και αβέβαιες περιόδους για την Τάξη μας, όπου η επιβολή των επιταγών των κυρίαρχων είναι σχεδόν απόλυτη, η ύπαρξη και η δράση των Σωματείων Βάσης δεν μπορεί παρά να αντιμετωπιστεί ως επικίνδυνη από τα αφεντικά και το κράτος τους. Έτσι μετά από μπράβους, απειλές, εκβιασμούς, όπλα που έχουν κατά καιρούς επιστρατευτεί από κάποια αφεντικά εις βάρος του Σωματείου, τώρα ήρθε η σειρά της νομικής οδού…

Κι αν τα «εναλλακτικά» αφεντικά του «Σαλαντίν» και του «Βοτανοπωλείου» επέλεξαν αυτό τον τρόπο για να προασπίσουν τα συμφέροντα τους απέναντι στους εργαζόμενους, αστυνομικές και δικαστικές αρχές σε πλήρη εναρμόνιση με το κυρίαρχο πνεύμα της εποχής (τότε αλλά και τώρα) επιχειρούν να καταστείλουν παραδειγματικά ένα από τα τελευταία αναχώματα μαχητικής ταξικής πάλης και διεκδίκησης.

Την Τρίτη 21 Νοέμβρη η υπόθεση εκδικάζεται στα δικαστήρια της Ευελπίδων. Στο εδώλιο του κατηγορουμένου μαζί με το ΣΣΜ και τα μέλη του κάθεται ο μαχητικός συνδικαλισμός βάσης, κάθεται κάθε αγωνιζόμενος εργαζόμενος, κάθεται ο καθένας που επιλεγεί να σταθεί με αξιοπρέπεια απέναντι στα αφεντικά στις δύσκολες εποχές που ζούμε και να διεκδικήσει τα αυτονόητα. Στο εδώλιο κάθεται το σύνολο της Τάξης μας.

Την Τρίτη 21 Νοέμβρη στεκόμαστε έμπρακτα στο πλευρό των συναδέλφων, συναγωνιστών, συντρόφων του ΣΣΜ.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΤΡΙΤΗ 21/11/2017 ΩΡΑ 9.00 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ

Ταξική Αντεπίθεση (ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

 

Κυριακή 5 Νοέμβρη ΑΠΕΡΓΙΑ στον κλάδο στου εμπορίου ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ Ερμού (Σύνταγμα) 10 πμ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!

ΟΥΤΕ 52, ΟΥΤΕ 32, ΟΥΤΕ 8!
ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ!

Η ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΘΗΚΕ.
ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ.

ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΩΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΑΝ ΠΕΛΑΤΕΣ
ΚΑΙ ΣΤ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ!

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ

Κυριακή 5/11, 10:00, Ερμού (Σύνταγμα)

 

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας

και στα “απελευθερωμένα” ωράρια

Αγία Ζώνη ΙΙ: ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΤΥΧΗΜΑ – ΗΤΑΝ ΕΝΑ KΡΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ: ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ στην Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών. Σάββατο 21 Οκτώβρη, Σταθμός ΗΣΑΠ Πειραιά στις 12:00

Η περιβαλλοντική καταστροφή του Σαρωνικού που προκλήθηκε από τη βύθιση στη Σαλαμίνα του σαπιοκάραβου “Αγία Ζώνη ΙΙ”

Αγία Ζώνη ΙΙ: ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΤΥΧΗΜΑ

όπως δεν ήταν ατυχήματα και δεν “έφταιγε η κακιά στιγμή”, για το “Σάμινα” και το “Δύστος”, την κατάρρευση της Ρικομέξ, το ολοκαύτωμα της Πάρνηθας, την έκρηξη στα διυλιστήρια των ΕΛΠΕ…

ΗΤΑΝ ΕΝΑ KΡΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

και φέρει ανεξίτηλη την υπογραφή δύο εκ των πλέον ληστρικών μερίδων του ελληνικού καπιταλισμού -του εφοπλισμού και της πετρελαιόβιομηχανίας- που μαζί με πολυεθνικούς μονοπωλιακούς ομίλους και μ’ επίκεντρο το λιμάνι και το δήμο του Πειραιά έχουν επιβάλει, σε μια περιοχή που εκτείνεται από τη Δραπετσώνα και το Κερατσίνι, μέχρι το Πέραμα, τον Ασπρόπυργο και την Ελευσίνα, μια ειδική οικονομική ζώνη, ένα καθεστώς πολιτικού και ταξικού απαρτχάιντ.

Μέσα σ’ αυτό το “φιλικό προς τις επενδύσεις” περιβάλλον -όπου τα μέτρα προστασίας, τα αντιρρυπαντικά μέσα και οι υποδομές προστασίας των εργαζομένων θεωρούνται περιττά έξοδα- έρχεται η καπιταλιστική ανάπτυξη της καταστροφής της φύσης, της ταξικής αφαίμαξης, της κοινωνικής λεηλασίας. Όπως στο Ελληνικό, στις Σκουριές, στον Αχελώο.

Παρ’ όλη την κυβερνητική προπαγάνδα, την αντιπολιτευτική σπέκουλα και την παραπληροφόρηση των μμε, οι περιβαλλοντικές συνέπειες παραμένουν ανυπολόγιστες και οι κρατικές ευθύνες ανεξίτηλες. Η πραγματική απάντηση και σ’ αυτό το κρατικό-καπιταλιστικό έγκλημα μπορεί να δοθεί μόνο στους δρόμους της Αντίστασης και του Αγώνα.

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ στην Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών

Σάββατο 21 Οκτώβρη Σταθμός ΗΣΑΠ Πειραιά στις 12:00

αναρχικές–αντιεξουσιαστικές–κομμουνιστικές συλλογικότητες, σύντροφοι-συντρόφισσες