Category Archives: Προκηρυξεις/ Μπροσουρες

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΛΑΟ: ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΚΥΠΡΟΥ – ΙΣΡΑΗΛ – ΑΙΓΥΠΤΟΥ. ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ, ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ – ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ 29/6 6μμ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΕΛΛΑΔΑΣ – ΚΥΠΡΟΥ – ΙΣΡΑΗΛ – ΑΙΓΥΠΤΟΥ

ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ
ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ – ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29 ΙΟΥΝΗ 6μμ

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ – ΑΠΑΡΤΧΑΪΝΤ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

123 νεκροί Παλαιστίνιοι στις διαδηλώσεις του τελευταίου διμήνου για το Δικαίωμα της Επιστροφής των Παλαιστινίων προσφύγων. Τελευταίο θύμα, η 21χρονη εθελόντρια νοσηλεύτρια Ραζάν Αλ Νατζάρ που εκτελέστηκε εν ψυχρώ από ισραηλινούς στρατιώτες. Κι όμως, αυτές οι εν ψυχρώ δολοφονίες άοπλων διαδηλωτών αποτελούν ένα μικρό μόνο κλάσμα της σιωνιστικής βαρβαρότητας εναντίον των Παλαιστινίων.

Το Ισραήλ από τα γεννοφάσκια του έχει σκοπό την αποικιοκρατική κατάκτηση της ιστορικής περιοχής της Παλαιστίνης, μέσω εκτοπίσεων και διωγμών, σφαγών και εκκαθαρίσεων. Η σιωνιστική πολιτική συνδυάζει διάφορες μεθόδους γι αυτόν το σκοπό. Το κράτος του Ισραήλ είναι ένα κράτος θεμελιωμένο πάνω στο ρατσιστικό διαχωρισμό μεταξύ των Εβραίων και μη πολιτών του. Δεκάδες είναι οι νόμοι που καθιστούν τους μη – Εβραίους “δεύτερης κατηγορίας” πολίτες με εμφανή σκοπό την εκδίωξή τους ή τον πλήρη εξανδραποδισμό τους και την μετατροπή τους σε παρίες.

Στα παλαιστινιακά εδάφη της Δυτικής Όχθης ακολουθεί σταθερά μια πολιτική διωγμών, επιδοτώντας πλουσιοπάροχα ισραηλινούς εποικισμούς και καθιστώντας τα παλαιστινιακά εδάφη μικρούς θύλακες, απομονωμένους μεταξύ τους, περιφραγμένους και φρουρούμενους από τον ισραηλινό στρατό, με τους Παλαιστίνιους που ζουν σε αυτά να είναι αναγκασμένοι να περνούν καθημερινούς εξευτελισμούς στα τσεκ πόιντς, μια κατάσταση που δεν διαφέρει ουσιωδώς από το αλήστου μνήμης ρατσιστικό καθεστώς απαρτχάιντ των λευκών αποικιοκρατών της Νότιας Αφρικής. Το επιστέγασμα αυτής της πολιτικής αποικισμού των παλαιστινιακών εδαφών είναι το σιδερόφρακτο Τείχος που κατασκεύασε την τελευταία 20ετία το Ισραήλ στη Δυτική Όχθη, μέσα στο οποίο περικλείονται τα διάσπαρτα παλαιστινιακά εδάφη ως άλλα μικρά “Μπαντουστάν”, περικυκλωμένα από τον ισραηλινό στρατό, κάνοντας τον βίο-αβίωτο για την μεγάλη πλειοψηφία των “μαύρων” της Δυτικής Όχθης, των Παλαιστίνιων, ληστεύοντας ταυτόχρονα ξεδιάντροπα τους φυσικούς πόρους και περιορίζοντας εν γένει ασφυκτικά τη δυνατότητά τους να παράξουν τα προς το ζην.

Αν το ρατσιστικό κράτος και αποικιοκρατικό απαρτχάιντ είναι η σιωνιστική μέθοδος στη Δυτική Όχθη και εντός του ισραηλινού κράτους, στη Λωρίδα της Γάζας η σιωνιστική πολιτική είναι αυτή της πολιορκίας, του αποκλεισμού και περιοδικά της εισβολής. Το Ισραήλ έχει μετατρέψει την Λωρίδα της Γάζας σε ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Δύο εκατομμύρια Παλαιστίνιοι ζουν σε μια λωρίδα γης μήκους περίπου 40 χιλιομέτρων και πλάτους μεταξύ 6 και 12 χιλιομέτρων σε συνθήκες εμπάργκο εισαγωγής/εξαγωγής αγαθών και χερσαίου και ναυτικού στρατιωτικού αποκλεισμού από το Ισραήλ. Η συντριπτική πλειοψηφία των Παλαιστινίων της Λωρίδας της Γάζας δυσκολεύεται να έχει πρόσβαση σε πόσιμο νερό, η μεγάλη πλειοψηφία δεν έχει πρόσβαση σε εργασία, η ηλεκτροδότηση λειτουργεί ελάχιστες ώρες τη μέρα και σχεδόν όλες οι απαραίτητες κοινωνικές και παραγωγικές υποδομές της περιοχής έχουν καταστραφεί από τις χιλιάδες των ισραηλινών βομβαρδισμών.

Για να πετύχει τους σκοπούς του, το κράτος του Ισραήλ λειτουργεί από την ίδρυσή του ως προκεχωρημένο φυλάκιο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην περιοχή χρηματοδοτούμενο και εξοπλιζόμενο αφειδώς απ’ αυτόν. Το Ισραήλ δεν δολοφονεί μόνο του. Έχει συμμάχους και συνενόχους. Πρώτο και καλύτερο τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, που έβαλε νέα φωτιά στην περιοχή με την μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ.

Συνένοχο είναι και το ελληνικό κράτος και οι ελληνικές κυβερνήσεις που τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια συσφίγγουν συνεχώς τις σχέσεις τους με το κράτος – δολοφόνο.

Ειδικά τα τελευταία χρόνια, οι μνημονιακές κυβερνήσεις, με τελευταία την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, βαθαίνουν διαρκώς τη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ στο πλαίσιο του οικοδομούμενου άξονα Ισραήλ – Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου στη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Το ελληνικό κράτος επιδιώκει έναν αναβαθμισμένο ρόλο στη γεωπολιτική σκακιέρα της περιοχής στο πλάι του αμερικανικού ιμπεριαλισμού καθώς και οικονομικά και άλλα οφέλη στον ανταγωνισμό με την τούρκικη αστική τάξη για την ΑΟΖ, τις στρατιωτικές ισορροπίες και τις ενεργειακές μπίζνες. Παζαρεύει την ΑΟΖ και γενικότερα το ρόλο της Ελλάδας στις ιμπεριαλιστικές σταυροφορίες και ληστείες οικοδομώντας συμμαχίες με ένα κράτος το οποίο δεν αναγνωρίζει κανένα δικαίωμα των Παλαιστινιών στα χωρικά ύδατα της Λωρίδας της Γάζας και εμποδίζει ακόμα και το ψάρεμα για τους κατοίκους της.

Στα πλαίσια αυτά οικοδομείται ένα ευρύ πλέγμα σχέσεων με το Ισραήλ που εκτείνεται από οικονομικές σχέσεις και επιχειρηματικά σχέδια εκμετάλλευσης κοιτασμάτων φυσικού αερίου, ηλεκτρική διασύνδεση, μεταφορές και επενδύσεις στον τομέα του τουρισμού και της ψυχαγωγίας μέχρι αναβαθμισμένη στρατιωτική συνεργασία, κοινά στρατιωτικά γυμνάσια, ανταλλαγές πληροφοριών και τεχνογνωσίας καθώς και μια “βιομηχανία” πολιτιστικών σχέσεων που εξωραΐζει και νομιμοποιεί την σιωνιστική βαρβαρότητα.

Το ελληνικό κράτος και η κυβέρνηση έχουν βαμμένα τα χέρια τους με το αίμα των Παλαιστίνιων.

Πολεμάμε ενάντια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό
και το πιστό του μάντροσκυλο στη Μέση Ανατολή!

Υπερασπιζόμαστε το δικαιώμα των παλαιστινιακών οργανώσεων
να αντιστέκονται με κάθε μέσο στην ισραηλινή θηριωδία.

Βροντοφωνάζουμε: Νίκη στα όπλα της Παλαιστινιακής Αντίστασης!
Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

Το ελληνικό κράτος και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ
είναι συνένοχη στο διαρκές έγκλημα στην Παλαιστίνη.

Απαιτούμε τον τερματισμό κάθε σχέσης της Ελλάδας με το Ισραήλ.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΕΛΛΑΔΑΣ – ΚΥΠΡΟΥ – ΙΣΡΑΗΛ – ΑΙΓΥΠΤΟΥ

ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ
ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ – ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29 ΙΟΥΝΗ 6μμ

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό

Κυκλοφορία έκδοσης “Πολιτικά κείμενα του αναρχικού Χρήστου Πολίτη” & Πολιτική Εκδήλωση Μνήμης σήμερα 31.5 (ΕΜΠ)

θα ‘σαι πάντα ένα αστέρι και μια ιαχή πολέμου

Κυκλοφόρησε το βιβλίο (222 σελ.) “Πολιτικά κείμενα του αναρχικού Χρήστου Πολίτη”.
Διατίθεται με ελεύθερη οικονομική συνεισφορά.

Πολιτική Εκδήλωση Μνήμης, σήμερα Πέμπτη 31.5 στο ΕΜΠ (κτ. Γκίνη) στις 18.00

Σύντροφοι και Συντρόφισσες, Φίλοι και Φίλες του Χρήστου Πολίτη

Τα τραγούδια δεν σιωπούν, οι χοροί συνεχίζονται. Συναυλία Αλληλεγγύης στους GRUP YORUM (Αθήνα 1/6)

Τα τραγούδια δεν σιωπούν, οι χοροί συνεχίζονται
Συναυλία Αλληλεγγύης στους GRUP YORUM

Tο GRUP YORUM, από το 1985 όπου ιδρύθηκε μέχρι και σήμερα, αποτελεί έναν ακούραστο συνοδοιπόρο, έναν λυρικό αφηγητή των λαϊκών αγώνων στην Τουρκία. Εδώ και 33 χρόνια, οι σύντροφοι θέτοντας την μουσική τους στην υπηρεσία της αντίστασης, μετατρέπουν σε τραγούδι την ομορφότερη όλων των τεχνών: την τέχνη του αγώνα. Την τέχνη του οραματισμού, της αλληλεγγύης, του δίκιου, της αυταπάρνησης και της αυτοθυσίας. Και το μήνυμα αυτής της τέχνης, που μέσω της μουσικής ταξιδεύει απρόσκοπτα απ’ άκρη σε άκρη στην Τουρκία αλλά και σε ολόκληρη τη γη, μας υπενθυμίζει τα καθήκοντα του προλεταριακού διεθνισμού και του επαναστατικού αγώνα.

Τα τραγούδια τους, ταυτισμένα με την πολιτιστική παράδοση των λαών της Μέσης Ανατολής και διανθισμένα με την ποίηση, τη μουσική και την ιστορία τους, αποτελούν υπόδειγμα μέθεξης μεταξύ τέχνης και πολιτικής. Τα μέλη του GRUP YORUM, απέναντι στα αστικά αφηγήματα περί τέχνης και των κίβδηλων αναπαραστάσεων της έξω από την πραγματική ζωή, τοποθέτησαν την καθημερινότητα του εργαζόμενου και αγωνιζόμενου λαού στο επίκεντρο μια νέας πολιτιστικής πρότασης. Της πρότασης να αναδείξουμε την προλεταριακή κουλτούρα, τόσο ως ανάχωμα στην ιδεολογική επέλαση του κεφαλαίου, όσο και ως σημείο συσπείρωσης του δικού μας προλεταριακού στρατοπέδου. Το GRUP YORUM με τα τραγούδια του, απαλλοτριώνει την τέχνη από τα αστικά χαλκεία και την επαναπροσδιορίζει ως στοιχείο που πηγάζει από τον λαό, τον υπηρετεί, τον διαπαιδαγωγεί και τον παροτρύνει στον αγώνα.

Σάρκα από τη σάρκα των λαϊκών αγωνιστών της Τουρκίας, τα μέλη του GRUP YORUM στιχουργούν τη μουσική τους όχι ως αποστασιοποιημένοι υποστηρικτές των αγώνων, αλλά ως αναπόσπαστο κομμάτι τους. Όντας όλοι τους μέλη της επαναστατικής αριστεράς, και συγκεκριμένα μιας από τις ιστορικότερες κομμουνιστικές οργανώσεις της Τουρκίας, αυτής του Λαϊκού Μετώπου (HALK CEPHESI), οι σύντροφοι δεν τραγουδούν μονάχα για τα διαχρονικά και ανυπέρβλητα οράματα της επανάστασης. Τραγουδούν και για το σήμερα, για τις τρέχουσες ανάγκες, τους αγώνες και τις θυσίες του λαού. Για τις απεργίες και τους εργάτες, τις εξεγέρσεις και τις συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής, τους νεκρούς διαδηλωτές, τους ένοπλους αντάρτες και την αυτοθυσία τους, τους πολιτικούς κρατούμενους και τους αγώνες τους στις φυλακές. Αυτή η αδιάρρηκτη σχέση του GRUP YORUM με τον λαό, είναι που μετατρέπει τα τραγούδια τους σε ύμνο των αντιστεκόμενων, σε μουσική υπόκρουση των απεργιών, των διαδηλώσεων και των συγκρούσεων, και εν τέλει σε ζωντανή αφήγηση των σύγχρονων (και όχι μόνο) λαϊκών αγώνων στην Τουρκία.

Σήμερα, με την Τουρκία να διανύει έναν ακόμα κύκλο σκοταδισμού και τυραννίας και τις δυνάμεις καταστολής να αποτελούν τον πυλώνα της φασιστικής πολιτικής Ερντογάν ως εχέγγυο της επιχειρούμενης παντοκρατορίας του, οι δημοκρατικές και αριστερές δυνάμεις της χώρας βρίσκονται κάτω από ένα άνευ προηγουμένου καθεστώς καταστολής. Ειδικότερα, η επαναστατική αριστερά και συγκεκριμένα το Λαϊκό Μέτωπο Τουρκίας, αποτελεί δια στόματος Ερντογάν έναν από τους πλέον ‘’επικίνδυνους εσωτερικούς εχθρούς’’ που πρέπει να συντριβεί. Συλλήψεις, φυλακίσεις, κατεδαφίσεις γραφείων της οργάνωσης, εκτελέσεις και βασανιστήρια συγκροτούν τη μεθοδολογία εξόντωσης των συντρόφων του Λαϊκού Μετώπου.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον βίας και τρομοκρατίας, το μουσικό συγκρότημα GRUP YORUM, ως η πλέον αναγνωρίσιμη και δημοφιλής στον λαό δομή του Λαϊκού Μετώπου, έχει υποστεί μια σειρά από κατασταλτικά χτυπήματα, με στόχο την αδρανοποίηση και τη φίμωση του. Από τις εισβολές της αστυνομίας στο πολιτιστικό κέντρο IDIL στην Κωνσταντινούπολη, όπου διδάσκεται δωρεάν θέατρο και μουσική στους φτωχούς νεολαίους της περιοχής και την καταστροφή υποδομών και μουσικών οργάνων, μέχρι την φυλάκιση 11 μελών του GRUP YORUM και την επικήρυξη άλλων 6 με το ποσό των 300.000 λιρών ως μέλη τρομοκρατικής οργάνωσής, γίνεται ξεκάθαρη, μια κατά τα άλλα μάταιη, απόπειρα να υποταχθεί η επαναστατική αριστερά στη βία του κράτους και να καταστεί ανενεργή.

Η απόπειρα φίμωσης του GRUP YORUM, χτυπάει την επαναστατική αριστερά, όμως στοχεύει ακόμα παραπέρα. Στοχεύει το λαό της Τουρκίας στο σύνολό του. Στοχεύει στην επιβαλλόμενη σιωπή και την ποινικοποίηση της ελεύθερης έκφρασης για κάθε διαφωνούντα, σε ένα καθεστώς γενικευμένης κοινωνικής οπισθοδρόμησης και υποταγής. Σε ένα φασιστικό καθεστώς αποστειρωμένο από κάθε ελεύθερη, αριστερή και δημοκρατική φωνή.

Όμως, η ιστορία διδάσκει πως τα αυταρχικά καθεστώτα είναι και τα πλέον αδύναμα. Η τρομοκράτηση του λαού δεν είναι επίδειξη δύναμης, αλλά αδυναμίας και φόβου. Είναι ένδειξη αποσταθεροποίησης ενός καθεστώτος που δεν έχει άλλο τρόπο για να στηριχθεί πέρα από τον εκφοβισμό και τη βία. Γιατί δεν έχει λαϊκή νομιμοποίηση, δεν έχει συμμάχους και η βία που ασκεί είναι θέμα χρόνου να του αντιγυρίσει. Στην Τουρκία σήμερα, μέσα σε ένα καθεστώς φτώχειας, εξαθλίωσης και στέρησης βασικών δημοκρατικών αγαθών, είναι δεδομένο πως όσους και αν φυλακίσουν ή δολοφονήσουν, η λαϊκή οργή θα συσσωρεύεται και αργά ή γρήγορά θα εκραγεί.

Αυτή η πίστη στο λαό, τις δυνάμεις και το δίκιο του, αυτή η πίστη στο αναπόφευκτο της επανάστασης, αποτελεί και την ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης του GRUP YORUM και του Λαϊκού Μετώπου. Αυτή η πίστη, σήμερα, παρόλο που το καθεστώς Ερντογάν έχει καταφέρει ένα συντριπτικό πλήγμα στην επαναστατική αριστερά, είναι που κρατάει την σημαία της αντίστασης ψηλά και το Λαϊκό Μέτωπο δεν συνθηκολογεί. Αυτή η πίστη είναι που χαλύβδωσε, μέσα από δεκαετίες αιματηρών αγώνων, το απαράμιλλο επαναστατικό πείσμα των συντρόφων μας, και σήμερα συνεχίζουν να πολεμάνε και να τραγουδούν. Και σε αυτόν τον πόλεμο και τα τραγούδια του, οι σύντροφοι μας δεν θα είναι μόνοι τους.

Σε αυτό το πλαίσιο, η συναυλία αλληλεγγύης στους Grup Yorum, την 1η Ιούνη στην Αθήνα, αποτελεί για μας μια ιστορική στιγμή που αφορά συνολικά το λαϊκό κίνημα στην Ελλάδα. Ένα κρίσιμο στιγμιότυπο για το πως το κίνημα μπορεί και πρέπει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, στο ύψος του προλεταριακού διεθνισμού, της αλληλεγγύης και του επαναστατικού αγώνα. Την ώρα ακριβώς που πυκνώνουν οι πολεμοκάπηλες φωνές και στις δύο πλευρές του Αιγαίου, στα πλαίσια της όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών σε παγκόσμια κλίμακα κι ενώ ο ευρωατλαντισμός συνεχίζει να αποτελεί τον νούμερο ένα, θανάσιμα επικίνδυνο παράγοντα για την υπόθεση της ειρήνης και των λαϊκών συμφερόντων από την Γάζα μέχρι τη Δαμασκό και από τη νοτιοανατολική Μεσόγειο μέχρι το Ντονμπάς.

Ενώνοντας τις φωνές και τα τραγούδια, τους χορούς, τις γροθιές και τα όπλα του αγώνα μας οφείλουμε να στείλουμε μήνυμα αλληλεγγύης και συναδέλφωσης κόντρα στους κοινούς μας εχθρούς: τον φασισμό, τον ιμπεριαλισμό, τον καπιταλισμό. Παίρνοντας κουράγιο και πίστη από την πίστη των συντρόφων μας, οφείλουμε να σταθούμε στο πλάι τους, να στηρίξουμε τον αγώνα τους και να συστρατευτούμε στην πάλη ενάντια στο φασιστικό καθεστώς της Τουρκίας. Ως προλετάριοι διεθνιστές, να στηρίξουμε τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τους φοιτητές, τις δημοκρατικές και αριστερές δυνάμεις. Ως επαναστάτες, να στηρίξουμε όσους διώκονται, φιμώνονται, βασανίζονται και φυλακίζονται. Και ακόμα παραπάνω, όσους σε πείσμα των καιρών και ενάντια στο φόβο, συνεχίζουν να αγωνίζονται. Έχουμε δίκιο, θα νικήσουμε.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ, ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ

ΚΑΤΩ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ. ΖΗΤΩ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ GRUP YORUM ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

*****
ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ GRUP YORUM

ΑΘΗΝΑ | 1 ΙΟΥΝΗ | ΕΝΑΡΞΗ: 20:00

ΠΛ. ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ (πάνω από τη γέφυρα Μουστοξύδη, πλησίον Ευελπίδων)

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ :
ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΟΙ, SOCIAL WASTE, PABLO HASEL, GRUP YORUM

Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο

Κυκλοφόρησε η μπροσούρα “Καπιταλιστική Κρίση και Πόλεμος: Η Ελλάδα ως προκεχωρημένο φυλάκιο του ΝΑΤΟ και ο αγώνας ενάντια στη βάση της Σούδας”.

Κυκλοφόρησε η μπροσούρα “Καπιταλιστική Κρίση και Πόλεμος: Η Ελλάδα ως προκεχωρημένο φυλάκιο του ΝΑΤΟ και ο αγώνας ενάντια στη βάση της Σούδας”.

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)
Laboratorio Influenza

Αθήνα – Ρέθυμνο, Μάιος 2018

Διανέμεται στους δρόμους, σε πολιτικούς χώρους, στέκια και καταλήψεις.

Περιεχόμενα

  • Εισαγωγή.
  • Εισήγηση του Laboratorio Influenza
  • Εισήγηση της Ταξικής Αντεπίθεσης
  • Παράρτημα: Για την πιθανή επανεγκατάσταση πυρηνικών όπλων στον Άραξο
  • Για το σύντροφο Χρήστο Πολίτη

Η μπροσούρα που κρατάτε στα χέρια σας είναι αφιερωμένη στη μνήμη του συντρόφου Χρήστου Πολίτη που έφυγε αναπάντεχα από τη ζωή στις 11 Μαρτίου 2018. Μόλις μια βδομάδα πριν τον συνοδεύαμε στο λιμάνι της Σούδας για να επιστρέψει στην Αθήνα. Η μπροσούρα αυτή περιλαμβάνει την εισήγηση που έγραψε και διάβασε ο ίδιος εκ μέρους της Ταξικής Αντεπίθεσης στην εκδήλωση που συνδιοργανώσαμε στο Ρέθυμνο στις 3 Μάρτη. Ήταν μάλιστα δική του ιδέα να εκδώσουμε της εισηγήσεις. Η αφιέρωση αυτή δεν είναι παρά ένας ελάχιστος φόρος τιμής στη μνήμη του.

Οι περισσότερες/οι από εμάς γνωρίσαμε το Χρήστο σχετικά πρόσφατα, το Δεκέμβρη του 2017 όταν ήρθε στην Κρήτη, στην Κατάληψη Ευαγγελισμού στο Ηράκλειο, για μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση. Πολύ γρήγορα καταλάβαμε ότι επρόκειτο για έναν σπουδαίο αναρχικό αγωνιστή. Το καταλάβαμε από τη σαφήνεια του λόγου του και τη ζωντάνια που μετέφερε το πάθος του για την Κοινωνική Επανάσταση. Το επιβεβαιώσαμε όταν μάθαμε τη διαδρομή του στο αναρχικό κίνημα. Καταλάβαμε επίσης ότι ήταν ένας βαθύτατα ευγενικός Άνθρωπος, γεμάτος καλοσύνη. Το διαβάσαμε στο καθαρό του βλέμμα και το είδαμε να αποτυπώνεται στο χαμόγελό του. Το επιβεβαιώσαμε κι αυτό όταν ήρθε στο Ρέθυμνο, τρεις μήνες μετά, και τον γνωρίσαμε καλύτερα. Περάσαμε τρεις μέρες μαζί, συζητώντας, σχεδιάζοντας πράγματα για το μέλλον, διασκεδάζοντας. Κάθε στιγμή μαζί του ήταν γεμάτη. Ο Χρήστος έφυγε από την Κρήτη και μας άφησε γεμάτους ενέργεια και θέληση για Αγώνα και Ζωή. Είμαστε πραγματικά τυχεροί που τον γνωρίσαμε.

Η είδηση του θανάτου του μας ξάφνιασε και μας γέμισε θλίψη. Στις 11 Μαρτίου χάσαμε ένα πραγματικό σύντροφο, έναν αφοσιωμένο Αναρχικό Επαναστάτη, έναν έντιμο και ειλικρινή Άνθρωπο. Από κείνη τη μέρα και για όλες τις μέρες που θα ρθουν, ο Χρήστος ζει μες στις καρδιές μας και στους αγώνες μας. Στα εύκολα και στα δύσκολα, στις νίκες και στις ήττες, θα κουβαλάμε τη μνήμη του Χρήστου, ως εφόδιο στον αγώνα μας και ως διαρκή υπενθύμιση ότι πρέπει να συνεχίσουμε. Να «κάνουμε το επόμενο βήμα. Για την κοινωνική/ταξική αντεπίθεση. Για την προλεταριακή έφοδο στον ουρανό», όπως έγραφε πριν λίγα χρόνια μέσα από τη φυλακή ο Χρήστος.

Καλό ταξίδι Σύντροφε! Χρήστος Πολίτης, πάντα Παρών!

Laboratorio Influenza, Ρέθυμνο, Απρίλης 2018

Ολόκληρη η μπροσούρα ΕΔΩ

70 Χρονιά από τη Νάκμπα: Πορεία προς τις πρεσβείες των ΗΠΑ και του Ισραήλ (15/5 Προσυγκέντρωση 6μμ Μέγαρο Μουσικής)

70 Χρονιά από τη Νάκμπα

Νίκη στον ανυποχώρητο αγώνα για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης

Νίκη στα όπλα της Παλαιστινιακής αντίστασης

Όλοι και όλες στην πορεία προς τις πρεσβείες των ΗΠΑ και του Ισραήλ

Τριτη 15 Μαη 6:00 μμ

Προσυγκέντρωση στο Μέγαρο Μουσικής

Ήδη από τις αρχές του 20ου Αιώνα, οι σιωνιστικοί σχεδιασμοί για την εκκαθάριση της Παλαιστίνης μπαίνουν σε πορεία υλοποίησης, με αγορές εκτάσεων καθώς και με μαζικές μεταναστεύσεις Εβραίων στην Παλαιστινιακή γη.

Με την υποστήριξη των Βρετανών αποικιοκρατών παραχωρείται στους Σιωνιστές αυθαίρετα η γη της Παλαιστίνης, ενώ παράλληλα μπαίνουν οι βάσεις για μαζικούς διωγμούς και βίαιο εποικισμό, με τη δημιουργία ακροδεξιών παραστρατιωτικών οργανώσεων, που στοχοποιούν και εκδιώκουν τον Παλαιστινιακό λαό.

Το 1947 οι Εβραίοι επικοί αποτελούν το 33% του συνολικού πληθυσμού, ενώ παράλληλα ψηφίζεται σχέδιο του ΟΗΕ για την διχοτόμηση της Παλαιστινιακής γης σε δυο κράτη, το ένα με Αραβική πλειοψηφία και το άλλο με εβραϊκή, το οποίο και καταλαμβάνει το μεγαλύτερο τμήμα της Παλαιστίνης.

Τον Νοέμβρη του 1947 ξεκινάν πολύνεκρες συμπλοκές μεταξύ των Αραβικών και Εβραϊκών πληθυσμών οι οποίες, τον Μάιο του 1948 κλιμακώνονται σε γενικευμένη πολεμική σύρραξη.

Εκατοντάδες χιλιάδες παλαιστίνιοι εκδιώκονται από τη γη τους, υπό την ένοπλη σιωνιστική τρομοκρατία παίρνοντας τον δρόμο της προσφυγιάς, ενώ το νεοσύστατο σιωνιστικό κράτος καταλάμβανε το 77% της παλαιστινιακής γης, σηματοδοτώντας την μεγάλη καταστροφή των παλαιστίνιων (Αλ Νάκμπα).

Τον ξεριζωμό ενός ολοκλήρου λάου από την πατρίδα του που πλέον ονομάζεται Ισραήλ.

-70 χρονιά μετά την μεγάλη καταστροφή, ο αγώνας για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης είναι πιο επιτακτικός, πιο επίκαιρος όσο πότε.

Το σιωνιστικό κράτος δολοφόνος του Ισραήλ μετατρέπει την Παλαιστίνη σε τεράστια φυλακή, με εκατοντάδες σημεία ελένχου, καθώς και με το τείχος περιορισμού της Δυτικής Όχθης, αποκλείοντας έτσι την πρόσβαση εκατοντάδων χιλιάδων παλαιστίνιων σε υποδομές υγείας, εκπαίδευσης, και διαβίωσης.

Το σιωνιστικό κράτος οργανώνει πογκρόμ, συλλήψεις, και εν ψυχρό εκτελέσεις, με επιθέσεις του στρατού κατοχής και επικών, ακόμη και ενάντια σε μικρά παιδιά.

Κατεδαφίζει οικισμούς παλαιστίνιων, εκτοπίζει, απομυζά τη γη, και τους φυσικούς πόρους του Παλαιστινιακού λάου.

Η Ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι συνυπεύθυνη στο συστηματικό έγκλημα απέναντι στον Παλαιστινιακό λαό, καθώς βαθαίνει τη συνεργασία με το σιωνιστικό κράτος δολοφόνο του Ισραήλ σε στρατιωτικό επίπεδο, με διευρυμένα προγράμματα συνεκπαίδευσης του Ελληνικού και Ισραηλινού στρατού αντίστοιχα, ενώ παράλληλα ενισχύει τη θέση της στον αντιδραστικό άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ περνώντας μέρος στην κατασκευή του κοινού αγωγού φυσικού αερίου Ισραήλ Κύπρου Ελλάδας EastMed, για την εξαγωγή κλεμμένου φυσικού πλούτου της Παλαιστίνης προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Παράλληλα η νέα τριμερής συνάντηση Ελλάδας Κύπρου Ισραήλ ανέδειξε την επέκταση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ισραήλ-ΕΕ, μεσώ Κύπρου Ελλάδας.

Καθήκον του ανταγωνιστικού κινήματος είναι να διατρανώσει την αλληλεγγύη του διαφυλάσσοντας την παρακαταθήκη του αγώνα του Παλαιστινιακού λάου, για την απελευθέρωση της πατρίδας που του αφαιρέθηκε, με σφαίρες, βια, με εκτοπισμούς και φυλακίσεις, με χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες.

-70 χρονιά μετά την μεγάλη καταστροφή ο παλαιστινιακός λαός συνεχίζει να αντιστέκεται παραθέτοντας βαρύ φόρο αίματος για την λευτεριά, σε αγώνα με τεράστιες θυσίες σε βάθος δεκαετιών, από την μια γενιά στην άλλη μέχρι την οριστική νίκη, και απελευθέρωση της Παλαιστίνης από τη σιωνιστική κατοχή.

-Νίκη στον αγώνα για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης

-Νίκη στα όπλα της παλαιστινιακής αντίστασης

-Τερματισμός των σχέσεών της χωράς μας με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

70 χρόνια από τη Νάκμπα: Πορεία στην αμερικάνικη και την ισραηλινή πρεσβεία την Τρίτη 15/5 6μμ. Προσυγκέντρωση στο Μέγαρο Μουσικής (Μετρό)

 

70 χρόνια από τη Νάκμπα, ο αγώνας συνεχίζεται από γενιά σε γενιά,
μέχρι την οριστική απελευθέρωση της Παλαιστίνης

Καταστροφή – Αντίσταση – Επιστροφή

Ολοι στην πορεία στην αμερικάνικη και την ισραηλινή πρεσβεία την Τρίτη 15 Μάη, 6μμ.
Προσυγκέντρωση στο Μέγαρο Μουσικής (Μετρό)

70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, τη μεγάλη καταστροφή για το λαό της Παλαιστίνης, δεκάδες χιλιάδες παλαιστίνιοι διαδηλωτές αψηφούν την τρομοκρατία των σιωνιστών και διεκδικούν το δικαίωμα στην επιστροφή (Αλάουντα στα αραβικά) στις πατρογονικές τους εστίες, από τις οποίες οι ίδιοι και οι πρόγονοί τους ξεριζώθηκαν με τη βία, διαδηλώνοντας στη «νεκρή ζώνη» που το Ισραήλ έχει επιβάλει εδώ και χρόνια στην πολιορκημένη Λωρίδα της Γάζας. Αυτοί οι «ελεύθεροι πολιορκημένοι» που αψηφούν τις σφαίρες των σιωνιστών παραδίδουν μαθήματα θάρρους, αυτοθυσίας και αποφασιστικότητας στους καταπιεσμένους λαούς όλου του κόσμου, είτε αυτοί ζουν στα δεσμά της κατοχής είτε στα δεσμά του καπιταλισμού και του μνημονίου, όπως εμείς. Δεκάδες νεκροί και εκατοντάδες τραυματίες είναι το τίμημα της αντίστασης στην τρομοκρατία των ελεύθερων σκοπευτών του ισραηλινού στρατού.

70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν προκλητικά την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ. Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές εγκαταλείπουν τη γλώσσα της «διπλωματίας» και των «ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων», ικανοποιώντας πλήρως τις ορέξεις του σιωνιστικού λόμπι, τους διακαείς πόθους των ισραηλινών κατακτητών. Οι σιωνιστές βλέπουν το «πράσινο φως» προκειμένου να συνεχίσουν λυσσαλέα, με εντατικότερους ρυθμούς, το ξεσπίτωμα των Παλαιστίνιων από τη Δυτική Οχθη, την επέκταση των εποικισμών, την όξυνση της πολιορκίας της Λωρίδας της Γάζας, το καθημερινό δολοφονικό όργιο και τα βασανιστήρια άμαχων Παλαιστίνιων.

70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ενισχύει συνεχώς τους οικονομικούς, στρατιωτικούς, πολιτικούς και πολιτιστικούς δεσμούς με το Ισραήλ. Η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου είναι συνένοχη στο διαρκές κατοχικό έγκλημα στην Παλαιστίνη. Ο Τσίπρας σε επίσκεψή του στο Ισραήλ δεν είχε κανένα πρόβλημα να αναγνωρίσει ως «ιστορική πρωτεύουσα» του Ισραήλ την Ιερουσαλήμ, υπογράφοντας το βιβλίο επισκεπτών του Προεδρικού Μεγάρου της χώρας, κατά τη συνάντησή του με τον ισραηλινό πρόεδρο Ρεουβέν Ρίβλιν.

70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, ο παλαιστινιακός λαός συνεχίζει να αντιστέκεται και να ματώνει, καταβάλλοντας μεγάλο φόρο αίματος στο θυσιαστήριο της λευτεριάς. Δε θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Η ιστορία του αγώνα των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων που μάχονται την αποικιοκρατία, την κατοχή και τον ιμπεριαλισμό, δυνάμεις με τεχνολογική και στρατιωτική υπεροπλία, είναι μια ιστορία τεράστιων θυσιών σε βάθος δεκαετιών. Ο επαναστατικός αγώνας κρατάει δεκαετίες, με τη μια γενιά να παραδίδει τη σκυτάλη στην άλλη, μέχρι οι συνθήκες να είναι ευνοϊκές για την οριστική νικηφόρα μάχη για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Η ιστορία της Παλαιστινιακής Αντίστασης είναι αναπόσπαστο τμήμα του αγώνα της ανθρωπότητας στην πορεία της για την κοινωνική χειραφέτηση, και αποτελεί αναμφίβολα τεράστια παρακαταθήκη για όλα τα επαναστατικά κινήματα του πλανήτη. Απέναντι στη σιωνιστική προπαγάνδα, που με θράσος αναπτύσσεται σήμερα στη χώρα μας, οφείλουμε να τη διαφυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού.

Νάκμπα (Η μεγάλη καταστροφή)

Το σιωνιστικό σχέδιο εθνικού αφανισμού της Παλαιστίνης αρχίζει να υλοποιείται στις αρχές του 20ου αιώνα με τις μαζικές μεταναστεύσεις εβραίων στην Παλαιστίνη και την αγορά παλαιστινιακής γής και σταδιακά εξελίσσεται στον δια της βίας εβραϊκό εποικισμό της Παλαιστίνης. Το 1947 οι εβραίοι αποτελούν πλέον το 1/3 του πληθυσμού και κατέχουν το 6% της Παλαιστίνης. Την επικύρωση του σχεδίου αναγνώρισης δυο κρατών από τον ΟΗΕ, ένα με πλειοψηφία Αραβες στο 44% και ένα με πλειοψηφία Εβραίους στο 56% της Παλαιστίνης (στο δεύτερο συμπεριλαμβανόταν και η έρημος Νεγκέφ), τον Νοέμβρη του ‘47, ακολούθησαν αιματηρές συμπλοκές ανάμεσα στις δυο κοινότητες, των Εβραίων και των Παλαιστίνιων. Κατά τη διάρκεια του αραβοϊσραηλινού πολέμου που ακολούθησε, τον Μάη του 1948, εκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι Παλαιστίνιοι ξεριζώθηκαν μαζικά από τις εστίες τους, λόγω της τρομοκρατίας των ένοπλων σιωνιστών. Μετά το τέλος του πολέμου, ο μισός πληθυσμός των Παλαιστίνιων, περίπου 800.000, ακολουθούσε το δρόμο της προσφυγιάς, ενώ το Ισραήλ επεκτεινόταν στο 77% της παλαιστινιακής γης. Η Αίγυπτος απέκτησε την εξουσία στη Λωρίδα της Γάζας και η Ιορδανία στη Δυτική Οχθη.

Η απώλεια της παλαιστινιακής γης.
Στην τρίτη εικόνα οι Παλαιστίνιοι ήταν υπό τη διοίκηση της Ιορδανίας και της Αιγύπτου. Οι εβραίοι στην ιστορική Παλαιστίνη, το 1872 αποτελούσαν το 4% του συνολικού πληθυσμού, το 1914-1918 το 10%, το 1931 το 17% και το 1948 το 33%.

Παλαιστινιακή Επανάσταση

Στις όμορες με την κατεχόμενη Παλαιστίνη χώρες, στην Ιορδανία, την Αίγυπτο, το Λίβανο, τη Συρία σχηματίστηκαν μαζικοί προσφυγικοί καταυλισμοί για να στεγάσουν τους ξεκληρισμένους Παλαιστίνιους. Στους καταυλισμούς αυτούς συγκεντρωνόταν το κατεξοχήν πληβειακό κομμάτι των Παλαιστίνιων, που έμελλε να παίξει το σημαντικότερο ρόλο στην Παλαιστινιακή Επανάσταση που θα ξεσπούσε. Ακολούθησαν τα μεγάλα επαναστατικά γεγονότα στην Ιορδανία, αρχές του 1970, και στη συνέχεια στο Λίβανο, μέχρι το 1982. Το παλαιστινιακό κίνημα αναμετρήθηκε διαδοχικά με τα αντιδραστικά αραβικά καθεστώτα, τον στρατό του βασιλιά Χουσεΐν στην Ιορδανία, τους ακροδεξιούς Λιβανέζους (φαλαγγίτες) και τους σιωνιστές που εισέβαλλαν το 1982 στο Λίβανο. Ακολούθησε η εξέγερση του παλαιστινιακού λαού στα εδάφη της Παλαιστίνης, με την πρώτη Ιντιφάντα το 1987 και τη δεύτερη Ιντιφάντα το 2000.

Τον Αύγουστο του 2005, το Ισραήλ αναγκάστηκε να απομακρύνει 8.000 εποίκους από τη Γάζα. Παρά το άγριο σφυροκόπημα της Γάζας από τις κατοχικές δυνάμεις, η Αντίσταση δεν κατασίγαζε. Σήμερα, για πρώτη φορά μετά από 50 χρόνια, η Παλαιστινιακή Επανάσταση έχει σταθεροποιήσει το προπύργιό της μέσα στην ιστορική Παλαιστίνη. Μετά από τη διενέργεια δημοκρατικών εκλογών το 2006, και μετά τη συντριβή της απόπειρας πραξικοπήματος που είχαν ενορχηστρώσει Ισραήλ, ΗΠΑ και ΕΕ το 2007, οι Ισραηλινοί έσφιξαν την πολιορκία της Γάζας, μετατρέποντάς την σε μια τεράστια ανοιχτή φυλακή.

H Αντίσταση στη Λωρίδα της Γάζας παραμένει ακλόνητη και σταθερά αποκρούει τους σιωνιστές εισβολείς σε όλες τις διαδοχικές της αναμετρήσεις με τον σιωνιστικό στρατό. Σε κάθε φονική επιδρομή τους, οι σιωνιστές καταστρέφουν εσκεμμένα δημόσιες κοινωφελείς υπηρεσίες, νοσοκομεία, σχολεία, υποδομές ύδρευσης και ηλεκτρισμού, τζαμιά και χώρους λατρείας, με προφανή στόχο την κάμψη του ηθικού των πολιορκημένων Παλαιστίνιων. Το ηθικό των πολιορκημένων Παλαιστίνιων, όμως, δεν κάμπτεται. Διατηρείται ακμαίο και κάθε φορά τα πάντα χτίζονται από την αρχή, με πολλή προσπάθεια, ευρηματικότητα, αυτοθυσία, ατσαλένια θέληση και ανεξάντλητη αντοχή.

  • Η νέα θηριωδία του Ισραήλ να μη μείνει αναπάντητη.
  • Απαιτούμε τον τερματισμό της Πολιορκίας της Γάζας.
  • Απαιτούμε τον τερματισμό κάθε σχέσης της χώρας μας με το Ισραήλ.
  • Πολεμάμε ενάντια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και το πιστό του μάντροσκυλο στη Μέση Ανατολή!
  • Βροντοφωνάζουμε: Νίκη στα όπλα της Παλαιστινιακής Αντίστασης, Λευτεριά στην Παλαιστίνη.
  • Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι συνένοχη στο διαρκές κατοχικό έγκλημα στην Παλαιστίνη.

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό

Κείμενο της Συνέλευσης Αλληλεγγύης στον αναρχικό Μάριο Σεϊσίδη

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΜΑΡΙΟ ΣΕΪΣΙΔΗ

Στις 6 Ιούνη, στη δικαστική αίθουσα που θα παρουσιαστεί ο σύντροφος Μάριος Σεϊσίδης, θα κλείσει οριστικά και αμετάκλητα ένας τεράστιος κύκλος που άνοιξε πριν 11 χρόνια, στις 16 Γενάρη του 2006. Τόσο από την πλευρά του κράτους, όσο και από την πλευρά ενός μαχόμενου αναρχικού κινήματος, που όλα αυτά τα χρόνια, παρείχε απλόχερα την αλληλεγγύη του σε όλους τους διωκόμενους συντρόφους που κατηγορήθηκαν για την υπόθεση, με καθεστωτικούς δημοσιογραφικούς όρους, των «ληστών με τα μαύρα».

Είναι αλήθεια ότι η ληστεία στην Εθνική τράπεζα, στη διασταύρωση Ιπποκράτους και Σόλωνος, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, τόσο σε επίπεδο καταστολής στους φερόμενους ως δράστες της ληστείας όσο και στο ίδιο το αναρχικό κίνημα σε επίπεδο προπαγάνδας, και όχι μόνο, καθώς στοχοποιήθηκε και ανακρίθηκε ένας ευρύτερος κύκλος συντρόφων με βάση τις φιλικές και πολιτικές σχέσεις που διατηρούσε με τους συντρόφους.

Ένας ασκός που είχε ξανανοίξει το καλοκαίρι του 2002, με αφορμή τις συλλήψεις μελών της 17Ν και την κανιβαλική επικοινωνιακή επίθεση εναντίον τους, με απώτερο σκοπό φυσικά να απαξιώσουν την τριαντάχρονη πορεία της οργάνωσης στα μάτια της κοινωνίας, που για πολλά χρόνια παρακολουθούσε την αγωνιστική της δράση. Η σύλληψη του αναρχικού Γ. Δημητράκη, μετα από βαρύτατο τραυματισμό του από σφαίρες μπάτσων κατά τη διάρκεια καταδίωξης, στο κεντρο της Αθήνας, πυροδοτεί ένα παρόμοιο επικοινωνιακό μπουρίνι.

Η κατευθυνόμενη, καθεστωτική και επικοινωνιακή καταιγίδα εκείνων των ημερών, αποσιωπά ότι οι 19 σφαίρες που έριξαν τα όπλα των μπάτσων και μία ταυτοποιημένη εκ των δραστών, παρολίγον να σκορπίσει το θάνατο εντός και εκτός στοάς. Ο λαχειοπώλης (ο οποίος στράφηκε εναντίον του κράτους και της τράπεζας απαιτώντας αποζημίωση για τον τραυματισμό του), ο σύντροφος, το αμάξι με το οποίο προσπάθησαν να διαφύγουν οι ληστές, αλλά και ένα ταξί με τον οδηγό του μέσα γαζώθηκαν στην κυριολεξία από τα ένστολα και λυσσασμένα σκυλιά  του καθεστώτος.

Στη δίκη, τον Απρίλη του 2017, σε πρώτο βαθμό, του συντρόφου Μάριου Σεϊσίδη, αποδείχτηκε περίτρανα, για ακόμη μία φορά το μέγεθος και η σφοδρότητα της σύγκρουσης  που μαίνεται αδιάκοπα μεταξύ των αγωνιστών του αναρχικού κινήματος και του καθεστώτος. Η ποινή των 36 ετών κάθειρξης, που ξεδιάντροπα ανακοίνωσε το τρίο των δικαστών  για τη ληστεία στην εθνική τράπεζα στη Σόλωνος το 2006 και της συναυτουργίας σε τρείς απόπειρες ανθρωποκτονιών (του φρουρού της τράπεζας και δύο ένστολων γουρουνιών), αποτελεί  πράξη εκδίκησης  και εκφοβισμού τόσο προς τον ίδιο, όσο και προς όσους-ες επιλέγουν να αρνούνται την υποταγή και τον ήσυχο θάνατο, που κράτος και κεφάλαιο επιβάλει καθημερινά σε κάθε έκφανση της ζωής μας.

Η δικαστική απόφαση είναι αδύνατο να ειδωθεί κάτω από διαφορετικό πρίσμα, όταν σε κανένα στάδιο της δίκης δεν προέκυψε η συμμετοχή του Μάριου, σε κάποια από τις δεκάδες κατηγορίες μίας κακοστημένης και υπερδιογκωμένης δικοφραφίας, όπως είναι αυτή των «ληστών με τα μαύρα». Όταν για την ίδια υπόθεση οι σύντροφοι, Σίμος Σεϊσίδης και Γρηγόρης Τσιρώνης έχουν αθωωθεί σε δίκες, όπου οι εισαγγελείς έχουν ομολογήσει στις αγορεύσεις τους ότι η υπόθεση δεν έπρεπε καν να φτάσει στη δικαστική αίθουσα! Όταν για τον Γιάννη Δημητράκη, που είχε παραδεχθεί τη συμμετοχή του στη ληστεία της Ε.Τ.Ε στη Σόλωνος, το πενταμελές εφετείο κατέληξε σε ποινή 12,5 ετών κάθειρξης , αποδομώντας την πρωτόδικη και εξίσου εξοντωτική ποινή των 35,5 ετών κάθειρξης.

Στο πρόσωπο του συντρόφου Μάριου, οι αστυνομοδικαστικοί μηχανισμοί μεθόδευσαν και πήραν, χωρίς κανένα πρόσχημα αστικής νομιμότητας, μία σαδιστική ρεβάνς για τα 11 χρόνια φυγοδικίας του, για το γεγονός ότι ανήκει στον αναρχικό χώρο, για τη διαφύλαξη έστω και μετά από 11 χρόνια του κύρους των διωκτικών μηχανισμών, για την εμπέδωση ενός τρομοκρατικού μηνύματος που δηλώνει προς όσους-ες δεν σκύβουν το κεφάλι, την ανορίοτη, βίαιη και μονοπωλιακή ισχύ του καθεστώτος.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς γι αυτό το κύρος των διωκτικών αρχών; Την εξώθηση τριών ανθρώπων σε καθεστώς φυγοδικίας στη βάση στημένων ενταλμάτων, όπως ήταν αυτά του Μάριου και του Γρηγόρη, που στηρίχθηκαν σε αναγνώριση  50% (!) μετά από πολύωρη ανάκριση σε φιλικό πρόσωπο; Για τον μεν πρώτο και ακριβώς στη βάση της ίδιας λαθροχειρίας και για τον δεύτερο; Ή μήπως το όνομα του Σίμου Σεϊσίδη που ξέρναγαν όλα τα καθεστωτικά μίντια, ως δράστη, πριν ακόμη στεγνώσει το αίμα του τραυματισμένου συντρόφου στην άσφαλτο, τη μέρα της ληστείας;

Να θυμίσουμε ότι για χρόνια αστικές φυλλάδες, αφιέρωναν σελίδες νουάρ αφηγημάτων καθ’ υπόδειξη της αστυνομίας, στοχοποιώντας τους ως ύποπτους ή δράστες για ένοπλες ενέργειες αντάρτικου πόλης και  ληστειών τραπεζών, σκιαγραφώντας ακατάπαυστα μία αυθαίρετη αλλά επιβαρυντική εικόνα ενοχής; Τροφοδοτώντας ένα ανελέητο ανθρωποκυνηγητό,  που το 2009 καταλήγει στην επικήρυξη των τριών καταζητούμενων και βαπτισμένων, ως Νο1 δημόσιοι κίνδυνοι, από τα υπουργικά θρασίμια του Πασοκ,  Γ. Παπακωνσταντίνου και Μ.Χρυσοχοϊδη προς 600.000 ευρώ.

Ή να ξεχάσουμε τον βαρύτατο φόρο αίματος που πλήρωσε ο Σίμος τον Μάη του 2010, όταν και σε καταδίωξη από ένστολα γουρούνια τραυματίστηκε θανάσιμα και επήλθε μετά από κάκιστη νοσηλεία, τις κρίσιμες τουλάχιστον μέρες, ο ακρωτηριασμός του κάτω δεξιού του άκρου; Να αφήσουμε στη λήθη τη μέρα σύλληψης του συντρόφου Γ.Τσιρώνη και Σ.Χριστοδούλου τον Μάη του 2015 και την αυτοκτονία του Σπύρου Δραβίλα, όταν σε αποκλεισμό οικίας από εκατοντάδες μπάτσους, αρνήθηκε να ξαναγυρίσει στη φυλακή; Να προσπεράσουμε μήπως το γεγονός ότι ο Μάριος, όπως και ο σύντροφος Κ.Σακκάς, γλίτωσαν από καθαρή τύχη το θάνατο από τις ευθείες βολές, κατά τη διάρκεια καταδίωξης τους, από ένστολους δολοφόνους στην περιοχή της Σπάρτης τον Αύγουστο του 2016, όταν και συνελήφθησαν άοπλοι, με μοναδικές «ύποπτες» αποσκευές, τσάντες με ρούχα διακοπών;

Η εξόντωση και εκδικητικότητα των διωκτικών αρχών, πάνω στο σώμα και τη ψυχή του Μάριου, συνεχίστηκε τον Νοέμβρη του 2016 με τη βίαιη λήψη δείγματος DNA από τον σύντροφο. Στα υπόγεια του εφετείου Αθηνών, σε μία καλοστημένη παγίδα με αφορμή την κλήση σε απολογία σε ειδικό εφέτη ανακριτή για την υπόθεση των «ληστών του Διστόμου» (για την οποία τελικά παραπέμπεται σε δίκη στις 25 Μαϊου ως μέλος της οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας). Ακόμα ένα δημιούργημα της αντιτρομοκρατικής και ενος εμμονικού εισαγγελέα, του ο Δ. Ασπρογέρακα, που υπηρετεί βαθύτερους και ευρύτερους κατασταλτικούς στόχους, που αφορούν στην αντιμετώπιση του εσωτερικού εχθρού για το καθεστώς της αστικής δημοκρατίας και χρησιμοποιεί σέρνοντας συντρόφους, κοινωνικούς κρατούμενους, συγγενικό και φιλικό περιβάλλον στη δικαστική καρμανιόλα με βαρύτατες κατηγορίες.

Η λίστα καταγραφής του «κύρους» της κρατικής κατασταλτικής μηχανής και των μηχανισμών του, τόσο σ’ αυτή την υπόθεση, όσο και σε δεκάδες άλλες περιπτώσεις διώξεων συντρόφων-ισσων, είναι ένας ατελείωτος χείμαρρος εκδικητικής μανίας και λυσσαλέας προσπάθειας εξόντωσης και εξάντλησης των αγωνιστών, που εκβάλει σε κάθε σπιθαμή αυτής της χώρας και φυσικά εντός των αστικών δικαστηρίων και των σωφρονιστικών κολαστηρίων. Βασικός στόχος είναι να καμφθεί το αγωνιστικό φρόνημα των συντρόφων και να παραδειγματιστούν όσοι-ες σκέφτονται, να διαβούν παρόμοιες ή διαφορετικής μορφής διαδρομές αγώνα και αντίστασης.

Η διαχείριση του εσωτερικού εχθρού από το κράτος και τους πολιτικούς προϊστάμενούς του λαμβάνει πιο έντονα σάρκα και οστά στη τωρινή συγκυρία. Σε μία περίοδο σφοδρής επίθεσης από το καθεστώς, ενάντια στον αναρχικό χώρο, που εκδηλώθηκε στους συντρόφους που καταδικάστηκαν σε εξοντωτικές ποινές με το άρθρο του 187Α περί ατομικής τρομοκρατίας. Με την παραλίγο εξόντωση του συντρόφου Κ. Γιαγτζόγλου για το αίτημα της μεταφοράς του στις δικαστικές φυλακές Κορυδαλλού. Συνεχίζεται με την πρόταση αναίρεσης της αθωωτικής απόφασης του πενταμελούς εφετείου για την υπόθεση του συντρόφου Τ. Θεοφίλου από πρώην εισαγγελέα της αντιτρομοκρατικής και νεοδιορισθέντα αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, ενώ ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη, με άγνωστη κατάληξη, η δίκη σε β’ βαθμό της Ηριάννας και του Περικλή.

Είναι αναμφισβήτητο πλέον ότι εκτυλίσσεται ένα πραγματικά τρομοκρατικό στρατηγικό σχέδιο εναντίον αναρχικών και του ευρύτερου ριζοσπαστικού κινήματος. Το μήνυμα των εκμεταλλευτών είναι ξεκάθαρο. Ό,τι δεν αφομοιώνεται μέσα στον καπιταλιστικό κύκλο και παρεμποδίζει την ομαλή αναπαραγωγή του θα τύχει αυτής της αντιμετώπισης από ένα ολόκληρο σύστημα, και για λόγους επιβίωσης θα εκβιαστεί να προσαρμοστεί, να αναθεωρήσει, να αποκηρύξει.
Σε πείσμα των καιρών οι αγωνιστικές πορείες των συντρόφων και συντροφισσών μας μία φράση αντηχούν μέσα και έξω από τα τείχη: ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!

 

 

        ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΚΑΙ ΛΗΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ

 

                   Συνέλευση αλληλεγγύης στον αναρχικό Μάριο Σεϊσίδη

 

Πόσες φορές χρειάζεται να ξαναδικαστεί κάποιος; Όσες χρειάζεται η «αντιτρομοκρατική» για να τον καταδικάσει! Αλληλεγγύη στο σύντροφο Τάσο Θεοφίλου

Κείμενο του Τάσου Θεοφίλου

σχετικά με την αίτηση αναίρεσης κατά της αθωωτικής απόφασης

***

Στις 27-3-2018 ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου και πρώην εποπτεύων εισαγγελέας της «αντιτρομοκρατικής» Ι. Αγγελής άσκησε αναίρεση ενώπιον του δικαστηρίου του Αρείου Πάγου κατά της αθωωτικής απόφασης του Α΄ Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών με την οποία ο σύντροφος κηρύχθηκε αθώος. Στις 11 Μάη θα εξεταστεί η αίτηση αναίρεσης από το Ε’ Τμήμα του Αρείου Πάγου. Αν γίνει δεκτή ο Τάσος Θεοφίλου θα επιστρέψει στη φυλακή με τις αρχικές κατηγορίες, οι οποίες επισύρουν ακόμα και την ποινή της ισόβιας κάθειρξης, μέχρι να επαναληφθεί το εφετείο από νέα σύνθεση δικαστών.

Ο Τάσος Θεοφίλου συνελήφθη τον Αύγουστο του 2012, λίγες μέρες μετά τη ληστεία στην ALPHA BANK στην Πάρο, κατά τη διάρκεια της οποίας τραυματίστηκε θανάσιμα οδηγός ταξί που επιχείρησε να εμποδίσει τη διαφυγή των ληστών. Ο Τάσος Θεοφίλου «αναγνωρίστηκε» με συνοπτικές διαδικασίες από την «αντιτρομοκρατική» και τα μίντια ως ο ληστής με το καουμπόικο καπέλο, που υποτίθεται πως πυροβόλησε τον πενηντατριάχρονο οδηγό ταξί. Η απόφαση του πενταμελούς εφετείου τον Ιούλη του 2017 φαίνεται να μην υποτάχθηκε στις επιταγές της συγκεκριμένης υπηρεσίας και των δημοσιογράφων της, καθώς απάλλαξε τον Τάσο από όλες τις κατηγορίες. Την Παρασκευή 11 Μάη θα κριθεί κατά πόσο η αθωωτική απόφαση του πενταμελούς εφετείου θα έχει αμετάκλητη ισχύ ή αν ο σύντροφος θα ξανασυρθεί σε δίκη με βασικές κατηγορίες: συμμετοχή και ένταξη στη ΣΠΦ, διακεκριμένη οπλοκατοχή, ληστεία, απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά συρροή, ανθρωποκτονία από πρόθεση. Η 11ηΜάη δεν θα είναι πάντως το τέρμα του δρόμου. Θα είναι μόνο η αρχή μιας νέας περιόδου άτυπης αλλά ουσιαστικής ομηρίας του συντρόφου μας, έως την δημοσιοποίηση της απόφασης που θα συμβεί σε άγνωστο χρόνοκαι σε διάστημα απο μερικες εβδομάδες μέχρι και αρκετούς μηνες.

Η δίωξη του Τάσου Θεοφίλου, όσο κ αν φαίνεται να αγγίζει τα όρια της προσωπικής εμπάθειας, δεν είναι προσωπική. Είναι πολιτική και αφορά την κατασταλτική διαχείριση του αναρχικού χώρου, του ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος και συνολικά της τάξης μας. Συνδέεται άμεσα με τις πρόσφατες δικαστικές εξελίξεις στις υποθέσεις συντρόφων που καταδικάστηκαν σε εξοντωτικές ποινές με βάση τον 187Α και το άρθρο περί ατομικής τρομοκρατίας, με την επικείμενη δίκη συντρόφων, κοινωνικών κρατουμένων και συγγενικών τους προσώπων για την υπόθεσητων «ληστών του Διστόμου», που εύκολα αναβαθμίστηκε σε υπόθεση «τρομοκρατίας» με ομπρέλα τον Επαναστατικό Αγώνα. Εντάσσεται στον ίδιο κατασταλτικό σχεδιασμό απέναντι σε οποιονδήποτε ανήκει στον αναρχικό χώρο, ή εφάπτεται σε αυτόν, από τον αναρχικό Μάριο Σεϊσίδη, που καταδικάστηκε σε 36 χρόνια κάθειρξης με μοναδικό στοιχείο ένα έγγραφο πραγματογνωμοσύνης DNA, μέχρι τη σκανδαλώδη καταδίκη της Ηριάννας και του Περικλή με βάση τις κοινωνικές τους σχέσεις και ένα έωλο δείγμα γενετικού υλικού.

Το ευρύ κίνημα αλληλεγγύης, που δημιουργήθηκε γύρω από την υπόθεση του συντρόφου και συνέβαλε καθοριστικά στην αθώωσήτου, στάθηκε ως ανάχωμα  ενάντια στους τρομονόμους και τα αστυνομικά μαγειρέματα δειγμάτων DNA. Προφανώς αυτό δεν θα μπορούσε να μείνει αναπάντητο από την «αντιτρομοκρατική» και τους πολιτικούς προϊσταμένους της, την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, που από την αρχή της θητείας της έως σήμερα υπερασπίζεται πιστά τόσο τον 187Α όσο και την ανεξέλεγκτη χρήση DNA από την αστυνομία. Στη ρεβάνς που επιχειρούν να πάρουν, θα μας βρουν για άλλη μια φορά απέναντί τους .

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ  ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΤΑΣΟ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΥΣ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Πορεία : Σάββατο 5/5 , ώρα 13.00, Θησείο (στ. Ησαπ)
Συγκέντρωση: Παρασκευή 11/5, ώρα 09.00,Εφετείο (Αλεξάνδρας)

Συλλογικότητες, συντρόφισσες-σύντροφοι

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟΣ-ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ

Με κομμένη την ανάσα όλη η ανθρωπότητα παρακολούθησε τις τελευταίες μέρες την κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας από τις δυτικές δυνάμεις ΗΠΑ, Γαλλία, Βρετανία με τη στήριξη ΝΑΤΟ και ΕΕ, οι οποίες εκτόξευσαν περισσότερους από εκατό πυραύλους εναντίον της Συρίας, αφού είχε προηγηθεί επίθεση της πολεμικής μηχανής του Σιωνισμού. Η προσπάθεια να δικαιολογήσουν την βάρβαρη αποικιοκρατική πολιτική τους (όπως συνέβη και τον Απρίλιο του 2017 με την επίθεση των ΗΠΑ στη Συρία) με επιχειρήματα περί υποτιθέμενης χρήσης χημικών όπλων από την συριακή κυβέρνηση -η οποία μάλιστα ανακτά τον έλεγχο του μεγαλύτερου κομματιού της χώρας από τους τζιχαντιστές- μόνο γελοία και αβάσιμη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, αν θυμηθεί κανείς την προπαγάνδα πολέμου, που είχε εξαπολύσει η Δύση το 2003 για κατοχή όπλων μαζικής καταστροφής από τον Σαντάμ, έτσι ώστε να «δικαιολογήσει» την ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράκ. Μάλιστα, η επίθεση έγινε εσπευσμένα, πριν καν ο Οργανισμός για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων διεξάγει έρευνα για χημικά όπλα.

Είναι οι ίδιες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ, οι οποίες βομβάρδισαν την Γιουγκοσλαβία, διέλυσαν το Ιράκ και το Αφγανιστάν, αφανίζοντας ολόκληρους πληθυσμούς. Είναι αυτοί οι μακελάρηδες των λαών, οι οποίοι βύθισαν στο χάος την Λιβύη, η οποία πλέον έχει μετατραπεί σ’ ένα πραγματικό σκλαβοπάζαρο των προσφύγων, αυτών των θυμάτων της βαρβαρότητας του ιμπεριαλισμού. Είναι αυτοί οι φονιάδες των λαών, οι οποίοι εξόπλισαν τους νεοναζί στην Ουκρανία και στηρίζουν τη νεοναζική-νεοφιλέλευθερη κυβέρνηση της. Είναι οι μόνοι πραγματικοί τρομοκράτες της γης, οι οποίοι μαζί με το φασιστικό καθεστώς της Τουρκίας και τις μοναρχίες του Κόλπου δεν δίστασαν να ενισχύσουν το έκτρωμα του ISIS, κάθε λογής τζιχαντιστές και τη λεγόμενη «συριακή αντιπολίτευση» (FSA) για την ανατροπή της συριακής κυβέρνησης, για να διασφαλίσουν την κυριαρχία τους στη Μέση Ανατολή, ύστερα από την αστάθεια, την οποία οι ίδιοι προκάλεσαν. Είναι αυτοί, οι οποίοι, ενώ ισχυρίζονται πως επιθυμούν «δημοκρατικές αλλαγές και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», συνεργάζονται με τα πιο αντιδραστικά, αυταρχικά καθεστώτα του πλάνητη (Σαουδική Αραβία, Κατάρ), με το κράτος-μακελάρη του Ισραήλ και ευθύνονται για την μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση της σύγχρονης ιστορίας στην Υεμένη.

Η όξυνση της επιθετικότητας του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού σε βάρος του συριακού λαού, ο οποίος, μετά την αποικιοκρατικού χαρακτήρα επέμβαση του 2011, εδώ και επτά χρόνια θρηνεί 500.000 νεκρούς και εκατομμύρια πρόσφυγες, εκδηλώνεται σε μία κρίσιμη ιστορική συγκυρία. Η παρατεταμένη, δομική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος δεν έχει ξεπεραστεί, οι ρυθμοί οικονομικής ανάπτυξης είναι ανεπαρκείς, οι αντιθέσεις κεφαλαίου-εργασίας διαρκώς οξύνονται σε διεθνές επίπεδο και η απειλή του πολέμου εμφανίζεται ως το επόμενο βήμα για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας και της ιμπεριαλιστικής λεηλασίας.

Οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ αποβλέπουν στην διασφάλιση της ηγεμονίας τους στη Μέση Ανατολή, καθώς η στρατιωτική άνοδος της πυρηνικής υπερδύναμης Ρωσίας απειλεί τα συμφέροντα τους. Η στρατηγικού χαρακτήρα σύγκρουση των ΗΠΑ και των συμμάχων της με τη Ρωσία, όπως επιβεβαιώνουν το νέο στρατηγικό δόγμα του Τραμπ, που στοχοποιεί ως βασικούς ανταγωνιστές των ΗΠΑ τη Ρωσία και την Κίνα, οι κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας, η περικύκλωση της με νατοϊκά στρατεύματα, η διευκόλυνση μεταφοράς στρατευμάτων σε ευρωπαϊκό έδαφος, αυξάνει τον κίνδυνο έκρηξης γενικευμένου πολέμου με επίκεντρο τη Μέση Ανατολή γενικότερα και τη Συρία ειδικότερα. Σε μία περιοχή, η οποία μυρίζει μπαρούτι λόγων της σύγκρουσης ισχυρών περιφερειακών δυνάμεων (Ισραήλ, Σαουδική Αραβία, Ιράν, Τουρκία), άλυτων ιστορικών ζητημάτων (Κουρδικό, Παλαιστινιακό) και όπου οι συμμαχίες μεταβάλλονται από τη μία μέρα στην άλλη, συγκεντρώνουν τις στρατιωτικές τους δυνάμεις η συμμορία του ΝΑΤΟ και νέες ανερχόμενες καπιταλιστικές δυνάμεις, όπως αυτές εκφράζονται από το ρωσοκινέζικο άξονα, προετοιμάζοντας το σφαγείο των λαών της περιοχής.

Παράλληλα, οι ΗΠΑ έρχονται σε άμεση αντιπαράθεση με την Κίνα, την δεύτερη μεγαλύτερη  οικονομία του πλανήτη, επιδιώκοντας έναν εμπορικό πόλεμο, απειλούν όλο και πιο έντονα τη Β.Κορέα με πυρηνικό όλεθρο, αποσταθεροποιούν τα Βαλκάνια, θέλοντας να δείξουν ποιος είναι το αφεντικό στην περιοχή με τις άρχουσες τάξεις να ενισχύουν τον εθνικισμό, αναδυέται ξανά το ερπετό του φασισμού, ενώ οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιπαραθέσεις μεταξύ ΗΠΑ-Γερμανίας και Βρετανίας-ΕΕ μετά το Brexit προκαλούν ρωγμές στην ενότητα του ευρωατλαντικού στρατοπέδου. Την ίδια στιγμή πυκνώνουν τα σύννεφα του πολέμου στη ΝΑ Μεσόγειο εξ αιτίας των ανταγωνισμών περιφερειακών δυνάμεων και των συμφερόντων πολυεθνικών κολοσσών για τα ενεργειακά κοιτάσματα.

Η Ελλάδα, μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, βρίσκεται στην πιο εύφλεκτη περιοχή του πλανήτη και μόνο «πυλώνας σταθερότητας» δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, όπως δήλωσε ο πρέσβης των ΗΠΑ. Στην Ελλάδα των μνημονίων της διαρκούς ιμπεριαλιστικής επιτροπείας, της ανεργίας, της επισφάλειας, της φτώχειας και της εξαθλίωσης, το ελληνικό κράτος συνεχίζει να συνεισφέρει τις δεύτερες -μετά τις ΗΠΑ- υψηλότερες δαπάνες ως προς το ποσοστό του ΑΕΠ στο ΝΑΤΟ. Ενώ τα μνημόνια προκάλεσαν την μεγαλύτερη μεταφορά πλούτου από τα κάτω προς τα πάνω για τα μεταπολεμικά δεδομένα, όλη η χώρα από την Αλεξανδρούπολη μέχρι τον Άραξο και από τον Άραξο μέχρι τη Σούδα (από την οποία ξεκίνησαν το πλοίο που βομβάρδισε την Συρία και αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού) έχει μετατραπεί σε ορμητήριο των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όσο κι αν υποκριτικά αποποιείται τις ευθύνες της και χύνει κροκοδείλια δάκρυα, είναι συνένοχη στο δράμα του συριακού λαού. Ενώ η κοινωνική γενοκτονία στο εσωτερικό συνεχίζεται, ιαχές του πολέμου ακούγονται στο Αιγαίο λόγω των τυχοδιωκτισμών της ντόπιας παρασιτικής αστικής τάξης και της αναβάθμισης του ρόλου της Τουρκίας ως περιφερειακής δύναμης με βλέψεις αυτονόμησης της πολιτικής της.

Από τη μία, το ελληνικό κράτος με τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, συμμετέχει στον αντιδραστικό άξονα Ελλάδας-Κύπρουιγύπτου-Ισραήλ, συμμαχώντας με το δικτάτορα Σίσι, συνάπτει συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας και στρατιωτικής εκπαίδευσης με το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ, το οποίο δολοφονεί τον παλαιστινιακό λαό. Από την άλλη, το φασιστικό καθεστώς του Ερντογάν κάτω από κοινοβουλευτικό μανδύα συνεχίζει τη γενοκτονία του ηρωϊκού κουρδικού λαού, εισβάλλει στη Συρία, καταπατά δημοκρατικές ελευθερίες, θέτει στο εκτελεστικό απόσπασμα την ιστορική τουρκική Επαναστατική Αριστερά.

Στο δεδομένο ιστορικό πλαίσιο, όπου το φάντασμα ενός γενικευμένου πολέμου απειλεί την ίδια την ύπαρξη της ανθρωπότητας, είναι χρέος των επαναστατικών δυναμέων να μπουν στην πρώτη την γραμμή για την αποτροπή ενός νέου μακελειού των λαών. Οι λαοί δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, τις επεμβάσεις και τους αστικούς τυχοδιωκτισμούς. Εμπρός για να συγκροτήσουμε τώρα ένα μαζικό, μαχητικό, αντιπολεμικό, διεθνιστικό κίνημα, το οποίο θα σταματήσει την ιμπεριαλιστική φονική μηχανή του πολέμου. Εμπρός για να οργανώσουμε την αντιϊμπεριαλιστική πάλη των λαών,με σκοπό να σαμποτάρουμε τις ντόπιες εξαρτημένες ολιγαρχίες και κυβερνήσεις, οι οποίες στηρίζουν πρόθυμα τα εγκλήματα των ιμπερια-ληστών. Εμπρός για να ξεσπάσει αντιπολεμικός ξεσηκωμός παντού και τώρα στον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία για την ανατροπή της πιο επικίνδυνης ιμπεριαλιστικής πολιτικής των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, για να μην γίνουμε κρέας για τα κανόνια των φονιάδων των λαών. Γιατί μόνο έτσι οι λαοί θα υπερασπιστούν την ειρήνη και θα κερδίσουν την ανεξαρτησία τους, ανοίγοντας τον δρόμο για την αποτίναξη του ιμπεριαλιστικού ζυγού και την κοινωνική απελευθέρωση.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΡΙΑΚΟ ΛΑΟ

ΕΞΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΠΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΕΕ ΤΩΡΑ

ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΩΡΑ Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΣΟΥΔΑΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΙΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ

ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ

ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ

Ταξική Aντεπίθεση (Oμάδα Aναρχικών και Kομμουνιστών)

Αθήνα, Απρίλης 2018

Ενημέρωση από την εργατική συγκέντρωση και τις απεργιακές κινητοποιήσεις της Κυριακής 1/4/18

Την Κυριακή 1 Απρίλη 2018, μια ακόμα Κυριακή με τα μαγαζιά ανοιχτά σε πανελλαδικό επίπεδο, ως  Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια πραγματοποιήσαμε εργατική συγκέντρωση στην αρχή της Ερμού (Σύνταγμα). Βρισκόμενοι στο σημείο αυτό, ήδη από τις 9πμ, μια ώρα πριν από την ώρα της δημόσιας ανακοινωμένης συγκέντρωσής μας, και μέχρι λίγο μετά τις 11πμ,  αναρτήσαμε πανό και μοιράζαμε ανακοινώσεις σε συναδέλφισσες και συναδέλφους που κινούνταν προς τους χώρους εργασίας τους, ενώ μέσω ντουντούκας διαβάζαμε και την ανακοίνωση της συλλογικότητας “Εργαζόμενοι-ες στον κλάδο του βιβλίου” (βλ. παρακάτω).

Για την Κυριακή αυτή η ΟΙΥΕ δεν είχε κηρύξει απεργία στον κλάδο του εμπορίου. Ωστόσο, είχε κηρυχθεί απεργία στον κλάδο του βιβλίου και στα πολυκαταστήματα public του Νομού Αττικής από το Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής. 

Έτσι, παράλληλα με την εργατική συγκέντρωση και με το τέλος αυτής ως Συντονιστικό δράσης στηρίξαμε και την απεργιακή περιφρούρηση του ΣΥΒΧΨΑ στο public Συντάγματος, η οποία διήρκησε μέχρι της 12.30πμ. Σημειώνουμε ότι παράλληλα με την όλη αυτή εργατική-απεργιακή κινητοποίησή μας (και εξαιτίας αυτής), κλειστό έμεινε και το Πλαίσιο στην οδό Βουλής. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε μαζική απεργιακή παρέμβαση, που αρχικά πέρασε από το προαναφερόμενο κατάστημα του Πλαισίου και κατόπιν κινήθηκε προς μαγαζιά του κλάδου του βιβλίου που ήταν ανοιχτά (Ιανός, Book+ και Πατάκης). Την ίδια μέρα ο ΣΥΒΧΨΑ βρισκόταν και στο public Καλλιθέας, όπου επίσης έγινε απεργιακή περιφρούρηση.

Τέλος, σημειώνουμε ότι κατά τις περασμένες ημέρες το Συντονιστικό δράσης είχε πραγματοποιήσει μαζικές εξορμήσεις σε χώρους δουλειάς και αφισοκολλήσεις στο κέντρο της Αθήνας (σε Ερμού, Αιόλου, Σταδίου, Πανεπιστημίου κ.α.), καθώς και σε εργασιακούς χώρους και σε άλλες γειτονιές (στο Athens Heart στην Οδό Πειραιώς, σε Περιστέρι, Ζωγράφου, Πετράλωνα κ.α.)

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ.
ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ.

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα “απελευθερωμένα” ωράρια 


Ανακοινώσεις απο ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ-ΕΣ ΣΤΟ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ:

Δεν τους χαρίζουμε καμία Κυριακή! Κυριακή 1/4, 10.00 π.μ. Εργατική συγκέντρωση (Ερμού)

ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΜΗ ΚΥΡΙΑΚΗ; ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΑΡΣΑ!

Ανακοινώσεις από ΣΥΒΧΨΑ:

Κάτω τα χέρια από τις Κυριακές και τις ζωές μας! | Ανακοίνωση ΣΥΒΧΨΑ για την απεργία της Κυριακής 1/4/18

Ανακοίνωση για τη μη κήρυξη απεργίας από την ΟΙΥΕ την Κυριακή 1 Απρίλη 2018