Category Archives: Αφισες

Εκδήλωση αλληλεγγύης στον αναρχικό Μάριο Σεϊσίδη: To χρονικό μιας ληστείας (18/5 ΕΜΠ, 19.00)

Εκδήλωση αλληλεγγύης στον αναρχικό Μάριο Σεϊσίδη: To χρονικό μιας ληστείας.

Γενάρης του 2006. Ληστεία στην Εθνική τράπεζα διασταύρωση Ιπποκράτους και Σόλωνος. Οι μπάτσοι σκορπούν τον πανικό και παραλίγο τον θάνατο με 19 σφαίρες. Τραυματίζεται βαριά και συλλαμβάνεται ο αναρχικός Γ. Δημητράκης. Οι υπόλοιποι ληστές διαφεύγουν της σύλληψης.

H εξέλιξη της ιστορίας από τότε σκιαγραφείται μέσα από πολύχρονες φυλακίσεις, διώξεις, στοχοποιήσεις, εξωφρενικές επικηρύξεις συντρόφων. Ένα ανελέητο κυνηγητό για την εμπέδωση της «αντιτρομοκρατικής» πολιτικής, για την εξουδετέρωση του «εσωτερικού εχθρού» μέσα στο περιβάλλον της οικονομικής και κοινωνικής αστάθειας.

Στις 6 Ιούνη, μέσα στην δικαστική αίθουσα θα παιχτεί η τελευταία πράξη αυτού του παράλογου θεάτρου, ώστε να κλείσει οριστικά και αμετάκλητα ένας κύκλος που άνοιξε πριν 12 χρόνια. Ο σύντροφος καλείται να δώσει την τελευταία του μάχη, για να αποτινάξει τα 36 χρόνια εξοντωτικής καταδίκης του. Θα είμαστε εκεί, δίπλα του.

Θα μιλήσουν:
– Mάριος Σεϊσίδης
– Γρηγόρης Τσιρώνης
– Γιάννης Δημητράκης

18/5 – Πολυτεχνειο, Αθήνα – Κτ. Γκίνη
Ώρα: 19.00

ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

25/5 – Πλατεία Εξαρχείων

Ώρα: 18.00

Συνέλευση αλληλεγγύης στον Μάριο Σεϊσίδη

70 χρόνια από τη Νάκμπα: Πορεία στην αμερικάνικη και την ισραηλινή πρεσβεία την Τρίτη 15/5 6μμ. Προσυγκέντρωση στο Μέγαρο Μουσικής (Μετρό)

 

70 χρόνια από τη Νάκμπα, ο αγώνας συνεχίζεται από γενιά σε γενιά,
μέχρι την οριστική απελευθέρωση της Παλαιστίνης

Καταστροφή – Αντίσταση – Επιστροφή

Ολοι στην πορεία στην αμερικάνικη και την ισραηλινή πρεσβεία την Τρίτη 15 Μάη, 6μμ.
Προσυγκέντρωση στο Μέγαρο Μουσικής (Μετρό)

70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, τη μεγάλη καταστροφή για το λαό της Παλαιστίνης, δεκάδες χιλιάδες παλαιστίνιοι διαδηλωτές αψηφούν την τρομοκρατία των σιωνιστών και διεκδικούν το δικαίωμα στην επιστροφή (Αλάουντα στα αραβικά) στις πατρογονικές τους εστίες, από τις οποίες οι ίδιοι και οι πρόγονοί τους ξεριζώθηκαν με τη βία, διαδηλώνοντας στη «νεκρή ζώνη» που το Ισραήλ έχει επιβάλει εδώ και χρόνια στην πολιορκημένη Λωρίδα της Γάζας. Αυτοί οι «ελεύθεροι πολιορκημένοι» που αψηφούν τις σφαίρες των σιωνιστών παραδίδουν μαθήματα θάρρους, αυτοθυσίας και αποφασιστικότητας στους καταπιεσμένους λαούς όλου του κόσμου, είτε αυτοί ζουν στα δεσμά της κατοχής είτε στα δεσμά του καπιταλισμού και του μνημονίου, όπως εμείς. Δεκάδες νεκροί και εκατοντάδες τραυματίες είναι το τίμημα της αντίστασης στην τρομοκρατία των ελεύθερων σκοπευτών του ισραηλινού στρατού.

70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν προκλητικά την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ. Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές εγκαταλείπουν τη γλώσσα της «διπλωματίας» και των «ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων», ικανοποιώντας πλήρως τις ορέξεις του σιωνιστικού λόμπι, τους διακαείς πόθους των ισραηλινών κατακτητών. Οι σιωνιστές βλέπουν το «πράσινο φως» προκειμένου να συνεχίσουν λυσσαλέα, με εντατικότερους ρυθμούς, το ξεσπίτωμα των Παλαιστίνιων από τη Δυτική Οχθη, την επέκταση των εποικισμών, την όξυνση της πολιορκίας της Λωρίδας της Γάζας, το καθημερινό δολοφονικό όργιο και τα βασανιστήρια άμαχων Παλαιστίνιων.

70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ενισχύει συνεχώς τους οικονομικούς, στρατιωτικούς, πολιτικούς και πολιτιστικούς δεσμούς με το Ισραήλ. Η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου είναι συνένοχη στο διαρκές κατοχικό έγκλημα στην Παλαιστίνη. Ο Τσίπρας σε επίσκεψή του στο Ισραήλ δεν είχε κανένα πρόβλημα να αναγνωρίσει ως «ιστορική πρωτεύουσα» του Ισραήλ την Ιερουσαλήμ, υπογράφοντας το βιβλίο επισκεπτών του Προεδρικού Μεγάρου της χώρας, κατά τη συνάντησή του με τον ισραηλινό πρόεδρο Ρεουβέν Ρίβλιν.

70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, ο παλαιστινιακός λαός συνεχίζει να αντιστέκεται και να ματώνει, καταβάλλοντας μεγάλο φόρο αίματος στο θυσιαστήριο της λευτεριάς. Δε θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Η ιστορία του αγώνα των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων που μάχονται την αποικιοκρατία, την κατοχή και τον ιμπεριαλισμό, δυνάμεις με τεχνολογική και στρατιωτική υπεροπλία, είναι μια ιστορία τεράστιων θυσιών σε βάθος δεκαετιών. Ο επαναστατικός αγώνας κρατάει δεκαετίες, με τη μια γενιά να παραδίδει τη σκυτάλη στην άλλη, μέχρι οι συνθήκες να είναι ευνοϊκές για την οριστική νικηφόρα μάχη για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Η ιστορία της Παλαιστινιακής Αντίστασης είναι αναπόσπαστο τμήμα του αγώνα της ανθρωπότητας στην πορεία της για την κοινωνική χειραφέτηση, και αποτελεί αναμφίβολα τεράστια παρακαταθήκη για όλα τα επαναστατικά κινήματα του πλανήτη. Απέναντι στη σιωνιστική προπαγάνδα, που με θράσος αναπτύσσεται σήμερα στη χώρα μας, οφείλουμε να τη διαφυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού.

Νάκμπα (Η μεγάλη καταστροφή)

Το σιωνιστικό σχέδιο εθνικού αφανισμού της Παλαιστίνης αρχίζει να υλοποιείται στις αρχές του 20ου αιώνα με τις μαζικές μεταναστεύσεις εβραίων στην Παλαιστίνη και την αγορά παλαιστινιακής γής και σταδιακά εξελίσσεται στον δια της βίας εβραϊκό εποικισμό της Παλαιστίνης. Το 1947 οι εβραίοι αποτελούν πλέον το 1/3 του πληθυσμού και κατέχουν το 6% της Παλαιστίνης. Την επικύρωση του σχεδίου αναγνώρισης δυο κρατών από τον ΟΗΕ, ένα με πλειοψηφία Αραβες στο 44% και ένα με πλειοψηφία Εβραίους στο 56% της Παλαιστίνης (στο δεύτερο συμπεριλαμβανόταν και η έρημος Νεγκέφ), τον Νοέμβρη του ‘47, ακολούθησαν αιματηρές συμπλοκές ανάμεσα στις δυο κοινότητες, των Εβραίων και των Παλαιστίνιων. Κατά τη διάρκεια του αραβοϊσραηλινού πολέμου που ακολούθησε, τον Μάη του 1948, εκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι Παλαιστίνιοι ξεριζώθηκαν μαζικά από τις εστίες τους, λόγω της τρομοκρατίας των ένοπλων σιωνιστών. Μετά το τέλος του πολέμου, ο μισός πληθυσμός των Παλαιστίνιων, περίπου 800.000, ακολουθούσε το δρόμο της προσφυγιάς, ενώ το Ισραήλ επεκτεινόταν στο 77% της παλαιστινιακής γης. Η Αίγυπτος απέκτησε την εξουσία στη Λωρίδα της Γάζας και η Ιορδανία στη Δυτική Οχθη.

Η απώλεια της παλαιστινιακής γης.
Στην τρίτη εικόνα οι Παλαιστίνιοι ήταν υπό τη διοίκηση της Ιορδανίας και της Αιγύπτου. Οι εβραίοι στην ιστορική Παλαιστίνη, το 1872 αποτελούσαν το 4% του συνολικού πληθυσμού, το 1914-1918 το 10%, το 1931 το 17% και το 1948 το 33%.

Παλαιστινιακή Επανάσταση

Στις όμορες με την κατεχόμενη Παλαιστίνη χώρες, στην Ιορδανία, την Αίγυπτο, το Λίβανο, τη Συρία σχηματίστηκαν μαζικοί προσφυγικοί καταυλισμοί για να στεγάσουν τους ξεκληρισμένους Παλαιστίνιους. Στους καταυλισμούς αυτούς συγκεντρωνόταν το κατεξοχήν πληβειακό κομμάτι των Παλαιστίνιων, που έμελλε να παίξει το σημαντικότερο ρόλο στην Παλαιστινιακή Επανάσταση που θα ξεσπούσε. Ακολούθησαν τα μεγάλα επαναστατικά γεγονότα στην Ιορδανία, αρχές του 1970, και στη συνέχεια στο Λίβανο, μέχρι το 1982. Το παλαιστινιακό κίνημα αναμετρήθηκε διαδοχικά με τα αντιδραστικά αραβικά καθεστώτα, τον στρατό του βασιλιά Χουσεΐν στην Ιορδανία, τους ακροδεξιούς Λιβανέζους (φαλαγγίτες) και τους σιωνιστές που εισέβαλλαν το 1982 στο Λίβανο. Ακολούθησε η εξέγερση του παλαιστινιακού λαού στα εδάφη της Παλαιστίνης, με την πρώτη Ιντιφάντα το 1987 και τη δεύτερη Ιντιφάντα το 2000.

Τον Αύγουστο του 2005, το Ισραήλ αναγκάστηκε να απομακρύνει 8.000 εποίκους από τη Γάζα. Παρά το άγριο σφυροκόπημα της Γάζας από τις κατοχικές δυνάμεις, η Αντίσταση δεν κατασίγαζε. Σήμερα, για πρώτη φορά μετά από 50 χρόνια, η Παλαιστινιακή Επανάσταση έχει σταθεροποιήσει το προπύργιό της μέσα στην ιστορική Παλαιστίνη. Μετά από τη διενέργεια δημοκρατικών εκλογών το 2006, και μετά τη συντριβή της απόπειρας πραξικοπήματος που είχαν ενορχηστρώσει Ισραήλ, ΗΠΑ και ΕΕ το 2007, οι Ισραηλινοί έσφιξαν την πολιορκία της Γάζας, μετατρέποντάς την σε μια τεράστια ανοιχτή φυλακή.

H Αντίσταση στη Λωρίδα της Γάζας παραμένει ακλόνητη και σταθερά αποκρούει τους σιωνιστές εισβολείς σε όλες τις διαδοχικές της αναμετρήσεις με τον σιωνιστικό στρατό. Σε κάθε φονική επιδρομή τους, οι σιωνιστές καταστρέφουν εσκεμμένα δημόσιες κοινωφελείς υπηρεσίες, νοσοκομεία, σχολεία, υποδομές ύδρευσης και ηλεκτρισμού, τζαμιά και χώρους λατρείας, με προφανή στόχο την κάμψη του ηθικού των πολιορκημένων Παλαιστίνιων. Το ηθικό των πολιορκημένων Παλαιστίνιων, όμως, δεν κάμπτεται. Διατηρείται ακμαίο και κάθε φορά τα πάντα χτίζονται από την αρχή, με πολλή προσπάθεια, ευρηματικότητα, αυτοθυσία, ατσαλένια θέληση και ανεξάντλητη αντοχή.

  • Η νέα θηριωδία του Ισραήλ να μη μείνει αναπάντητη.
  • Απαιτούμε τον τερματισμό της Πολιορκίας της Γάζας.
  • Απαιτούμε τον τερματισμό κάθε σχέσης της χώρας μας με το Ισραήλ.
  • Πολεμάμε ενάντια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και το πιστό του μάντροσκυλο στη Μέση Ανατολή!
  • Βροντοφωνάζουμε: Νίκη στα όπλα της Παλαιστινιακής Αντίστασης, Λευτεριά στην Παλαιστίνη.
  • Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι συνένοχη στο διαρκές κατοχικό έγκλημα στην Παλαιστίνη.

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό

Κυριακή 6 Μάη: μια μέρα εκδηλώσεων στην πλατεία Εξαρχείων ενάντια στις ναρκομαφίες, τον κοινωνικό κανιβαλισμό και την κρατική καταστολή

μια μέρα ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ στην πλατεία Εξαρχείων
ενάντια στις ναρκομαφίες, τον κοινωνικό κανιβαλισμό και την κρατική καταστολή

 

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ, ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

 

ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΜΑΗ 2018

16.00 «Αφήγηση Παραμυθιών» με τον Ταξιάρχη Μπεληγιάννη

16.45 Ζωγραφική για παιδιά με την Ειρήνη Πούλου

17.30 Παράσταση Κουκλοθέατρου για μικρούς και μεγάλους «Ο Γάιλαρος»

18.30 «Τσίρκο Κατσιβάτσε»

19.30 «Ηχοβολή» έντεχνη και παραδοσιακή μουσική

21.00 Προβολή της ταινίας «Μοντέρνοι Καιροί»

αναρχικές συλλογικότητες, σύντροφοι/ισσες, αγωνιστές/στριες από κοινωνικά και ταξικά εγχειρήματα

Πόσες φορές χρειάζεται να ξαναδικαστεί κάποιος; Όσες χρειάζεται η «αντιτρομοκρατική» για να τον καταδικάσει! Αλληλεγγύη στο σύντροφο Τάσο Θεοφίλου

Κείμενο του Τάσου Θεοφίλου

σχετικά με την αίτηση αναίρεσης κατά της αθωωτικής απόφασης

***

Στις 27-3-2018 ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου και πρώην εποπτεύων εισαγγελέας της «αντιτρομοκρατικής» Ι. Αγγελής άσκησε αναίρεση ενώπιον του δικαστηρίου του Αρείου Πάγου κατά της αθωωτικής απόφασης του Α΄ Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών με την οποία ο σύντροφος κηρύχθηκε αθώος. Στις 11 Μάη θα εξεταστεί η αίτηση αναίρεσης από το Ε’ Τμήμα του Αρείου Πάγου. Αν γίνει δεκτή ο Τάσος Θεοφίλου θα επιστρέψει στη φυλακή με τις αρχικές κατηγορίες, οι οποίες επισύρουν ακόμα και την ποινή της ισόβιας κάθειρξης, μέχρι να επαναληφθεί το εφετείο από νέα σύνθεση δικαστών.

Ο Τάσος Θεοφίλου συνελήφθη τον Αύγουστο του 2012, λίγες μέρες μετά τη ληστεία στην ALPHA BANK στην Πάρο, κατά τη διάρκεια της οποίας τραυματίστηκε θανάσιμα οδηγός ταξί που επιχείρησε να εμποδίσει τη διαφυγή των ληστών. Ο Τάσος Θεοφίλου «αναγνωρίστηκε» με συνοπτικές διαδικασίες από την «αντιτρομοκρατική» και τα μίντια ως ο ληστής με το καουμπόικο καπέλο, που υποτίθεται πως πυροβόλησε τον πενηντατριάχρονο οδηγό ταξί. Η απόφαση του πενταμελούς εφετείου τον Ιούλη του 2017 φαίνεται να μην υποτάχθηκε στις επιταγές της συγκεκριμένης υπηρεσίας και των δημοσιογράφων της, καθώς απάλλαξε τον Τάσο από όλες τις κατηγορίες. Την Παρασκευή 11 Μάη θα κριθεί κατά πόσο η αθωωτική απόφαση του πενταμελούς εφετείου θα έχει αμετάκλητη ισχύ ή αν ο σύντροφος θα ξανασυρθεί σε δίκη με βασικές κατηγορίες: συμμετοχή και ένταξη στη ΣΠΦ, διακεκριμένη οπλοκατοχή, ληστεία, απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά συρροή, ανθρωποκτονία από πρόθεση. Η 11ηΜάη δεν θα είναι πάντως το τέρμα του δρόμου. Θα είναι μόνο η αρχή μιας νέας περιόδου άτυπης αλλά ουσιαστικής ομηρίας του συντρόφου μας, έως την δημοσιοποίηση της απόφασης που θα συμβεί σε άγνωστο χρόνοκαι σε διάστημα απο μερικες εβδομάδες μέχρι και αρκετούς μηνες.

Η δίωξη του Τάσου Θεοφίλου, όσο κ αν φαίνεται να αγγίζει τα όρια της προσωπικής εμπάθειας, δεν είναι προσωπική. Είναι πολιτική και αφορά την κατασταλτική διαχείριση του αναρχικού χώρου, του ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος και συνολικά της τάξης μας. Συνδέεται άμεσα με τις πρόσφατες δικαστικές εξελίξεις στις υποθέσεις συντρόφων που καταδικάστηκαν σε εξοντωτικές ποινές με βάση τον 187Α και το άρθρο περί ατομικής τρομοκρατίας, με την επικείμενη δίκη συντρόφων, κοινωνικών κρατουμένων και συγγενικών τους προσώπων για την υπόθεσητων «ληστών του Διστόμου», που εύκολα αναβαθμίστηκε σε υπόθεση «τρομοκρατίας» με ομπρέλα τον Επαναστατικό Αγώνα. Εντάσσεται στον ίδιο κατασταλτικό σχεδιασμό απέναντι σε οποιονδήποτε ανήκει στον αναρχικό χώρο, ή εφάπτεται σε αυτόν, από τον αναρχικό Μάριο Σεϊσίδη, που καταδικάστηκε σε 36 χρόνια κάθειρξης με μοναδικό στοιχείο ένα έγγραφο πραγματογνωμοσύνης DNA, μέχρι τη σκανδαλώδη καταδίκη της Ηριάννας και του Περικλή με βάση τις κοινωνικές τους σχέσεις και ένα έωλο δείγμα γενετικού υλικού.

Το ευρύ κίνημα αλληλεγγύης, που δημιουργήθηκε γύρω από την υπόθεση του συντρόφου και συνέβαλε καθοριστικά στην αθώωσήτου, στάθηκε ως ανάχωμα  ενάντια στους τρομονόμους και τα αστυνομικά μαγειρέματα δειγμάτων DNA. Προφανώς αυτό δεν θα μπορούσε να μείνει αναπάντητο από την «αντιτρομοκρατική» και τους πολιτικούς προϊσταμένους της, την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, που από την αρχή της θητείας της έως σήμερα υπερασπίζεται πιστά τόσο τον 187Α όσο και την ανεξέλεγκτη χρήση DNA από την αστυνομία. Στη ρεβάνς που επιχειρούν να πάρουν, θα μας βρουν για άλλη μια φορά απέναντί τους .

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ  ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΤΑΣΟ ΘΕΟΦΙΛΟΥ

ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΥΣ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Πορεία : Σάββατο 5/5 , ώρα 13.00, Θησείο (στ. Ησαπ)
Συγκέντρωση: Παρασκευή 11/5, ώρα 09.00,Εφετείο (Αλεξάνδρας)

Συλλογικότητες, συντρόφισσες-σύντροφοι