Author Archives: taksiki-antepithesi

Αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους. Σύγκρουση με το καθεστώς έκτακτης ανάγκης.

«Δεν έχει σημασία τι είναι δίκαιο ή άδικο, βρισκόμαστε σε πολεμική κατάσταση», είχε δηλώσει προκλητικά πριν λίγα χρόνια ο παρασημοφορημένος από το FBI Μ. Χρυσοχοΐδης. Ο πρώην Υπουργός Δημόσιας Τάξης θα μπορούσε να αναφέρεται στα μνημόνια, τη συνεργασία αστυνομίας και εμπόρων ναρκωτικών στα Εξάρχεια ή τους εικονικούς πνιγμούς για τη βίαιη απόσπαση DNA από πολιτικούς κρατούμενους.

Μετά το Σεπτέμβρη του 2009 (όπου και πραγματοποιείται η πρώτη επιχείρηση εξάρθρωσης της ΣΠΦ με την εισβολή στο σπίτι στο Χαλάνδρι) ξεκινάει στην Ελλάδα ένα σύνθετο, πολυεπίπεδο κατασταλτικό σχέδιο, το οποίο συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Δεν μιλάμε για ένα ακόμα πογκρόμ συλλήψεων και διώξεων. Αναφερόμαστε σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αντι-εξέγερσης, στην οργάνωση της προληπτικής αντεπανάστασης από την πλευρά του αστικού κράτους. Tην εποχή εκείνη το καθεστώς βρισκόταν με το βλέμμα στραμμένο στην παγκόσμια καπιταλιστική κρίση και είχε στην πλάτη του τα πρόσφατα γεγονότα του Δεκέμβρη, αυτά της αυθόρμητης και βίαιης εξέγερσης, που ξέσπασε σε όλη την Ελλάδα αμέσως μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου το 2008.

Μετά το 2009, επιβάλλεται ένα καθεστώς μόνιμης έκτακτης ανάγκης: Η Αγγελική Κουτσουμπού βρίσκεται στο Σύνταγμα αιμόφυρτη, χτυπημένη από μηχανή της Ομάδας ΔΕΛΤΑ, το Δεκέμβρη του 2009. Ο Γιάννης Καυκάς βρίσκεται σε “προθανάτια κατάσταση”, ύστερα από επίθεση των ΜΑΤ σε αντι-μνημονιακη διαδήλωση το 2011. Ένα χρόνο μετά, το 2012, αντιφασίστες διαδηλωτές βασανίζονται μέσα στη ΓΑΔΑ και ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης τους καλύπτει πλήρως. Οι αναρχικοί συλληφθέντες στο Βελβεντό το 2013 βασανίζονται, ενώ η αστυνομία δημοσιεύει τις φωτογραφίες τους, οι οποίες περιφέρονται στα κανάλια. “Όχι τόσο για να επαναφέρει κάποια ισορροπία, όσο για να φανερώσει, ως το ακρότατο σημείο, την ανισότητα που υπάρχει ανάμεσα στον υπήκοο που τόλμησε να παραβιάσει το νόμο και τον παντοδύναμο ανώτατο άρχοντα που διατρανώνει τη δύναμή του”. Την αστυνομική κτηνωδία συμπληρώνουν οι χιλιάδες προληπτικές προσαγωγές, οι μαζικές συλλήψεις, η διόγκωση των κατηγοριών, η βιομηχανία των προφυλακίσεων, ο στρατός κατοχής στα Εξάρχεια, η επικήρυξη καταζητούμενων αναρχικών.

Ο πυρήνας της κατασταλτικής πολιτικής παραμένει ίδιος, ακόμα και μετά το Γενάρη του 2015. Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά τις υποτιθέμενες ευαισθησίες του στα “ανθρώπινα δικαιώματα” και παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις, παραμένει σταθερός στο στρατηγικό στόχο της “αντι”αντιτρομοκρατικής πολιτικής: την εξουδετέρωση του “εσωτερικού εχθρού”.

Εισβάλλει στην κατειλημμένη πρυτανεία και φτάνει τους πολιτικούς κρατούμενους απεργούς πείνας στα όρια του θανάτου, λίγους μήνες μόνο μετά την εκλογή του. Βασανίζει τους αγωνιστές Κ. Σακκά, Μ. Σεϊσίδη και Π. Ασπιώτη για να τους αποσπάσει DNA. Καταδικάζει τον Μ. Σεϊσίδη σε 36 χρόνια και σε ισόβια τον αναρχικό και μέλος του ΕΑ Ν. Μαζιώτη για την έκρηξη στην Τράπεζα της Ελλάδας (όπου στεγάζεται και ο μόνιμος αντιπρόσωπος του ΔΝΤ στην Ελλάδα), στην οποία δεν τραυματίστηκε κανένας πολίτης ή αστυνομικός, ενώ μετά τη σύλληψη της Π. Ρούπα κρατάει σε ομηρία το 6χρονο παιδί τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ φτάνει στο σημείο να αρνείται ακόμα και τα πιο βασικά δικαιώματα στους πολιτικούς κρατούμενους, όπως η χορήγηση άδειας, αφού διατηρεί το φασιστικό νόμο Δένδια, που επιτρέπει το εισαγγελικό βέτο στις αποφάσεις του συμβουλίου των φυλακών. Απαγόρευσε ακόμα και εκδήλωση -σε συνεργασία με τις πρυτανικές αρχές- τον Δεκέμβρη του 2016 στη Νομική Σχολή. Λογόκρινε, στην πράξη, πολιτική συζήτηση με θέμα τη χορήγηση άδειας στον πολιτικό κρατούμενο Δ.Κουφοντίνα, την οποία του στερούν εδώ και 7 χρόνια. Την προηγούμενη μέρα, μάλιστα, η εισαγγελία του Αρείου Πάγου είχε στειλει στις φυλακές απόρρητο έγγραφο, το οποίο απαγόρευε στον Δ. Κουφοντίνα να παρέμβει τηλεφωνικά στην εκδήλωση, απειλώντας τον με την πειθαρχική κύρωση απαγόρευσης υποβολής αίτησης για άδεια για τα επόμενα δύο χρόνια. Στην ίδια κατεύθυνση, αυτή της λογοκρισίας και της δίωξης του φρονήματος, κινήθηκαν και οι νέες διατάξεις του “αντι”τρομοκρατικού νόμου που προσπάθησε να περάσει κρυφά το Υπουργείο Δικαιοσύνης σε άσχετο νομοσχέδιο, όπου ποινικοποιούταν ρητά η έκφραση γνώμης. Πρόκειται για διατάξεις που αποσύρθηκαν προσωρινά, αλλά θα κατατεθούν ξανά αργότερα όπως διαβεβαίωσε και ο Υπουργός Δικαιοσύνης, μην αφήνοντας περιθώρια παρερμηνείας στην αμερικάνικη πρεσβεία και στα τζάκια της μεγαλοαστικής τάξης.

Η συνέχεια της κατασταλτικής πολιτικής από όλες τις μνημονιακές κυβερνήσεις, αποδεικνύει το γεγονός ότι η περιθωριοποίηση, η ποινικοποίηση και η καταστολή της επαναστατικής δράσης, καθώς και των κοινωνικών και ταξικών αγώνων, δεν αφορά το μένος κάποιας ακροδεξιάς κυβέρνησης, αλλά εξυπηρετεί συγκεκριμένες ανάγκες του κεφαλαίου. Και σήμερα -μέσα σε ένα περιβάλλον καπιταλιστικής κρίσης, όξυνσης των ταξικών αντιθέσεων και απαξίωσης του αστικού πολιτικού κόσμου- υπάρχει επιτακτική ανάγκη να συντριβούν οι επαναστατικές δυνάμεις, οι αναρχικοί και οι κομμουνιστές. Να εξουδετερωθούν τα προτάγματα της οργάνωσης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, της άμεσης σύγκρουσης με το καθεστώς, της αντίστασης, της έμπρακτης αλληλεγγύης, της αντιιμπεριαλιστικής πάλης. Να εξουδετερωθούν τα οράματα της κοινωνικής επανάστασης,, της αναρχίας και του κομμουνισμού.

Σήμερα, πρέπει να χτυπηθούν οι πολιτικές πρωτοπορίες για να θωρακίσει η ΕΕ την ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων της και να ξεπεράσει την κρίση η εγχώρια αστική τάξη. Να πληρώσουν την κρίση οι εργαζόμενοι χωρίς όμως να οξυνθεί η ταξική πάλη, χωρίς να σηκώσει κεφάλι ο λαός. Πώς αλλιώς θα σωθεί το ευρώ; Πώς αλλιώς θα υλοποιηθούν όλες οι προτάσεις των εγχώριων εργοδοτικών ενώσεων και θα μετατραπεί όλη η χώρα σε Ειδική Οικονομική Ζώνη. Πώς αλλιώς θα μεταφερθεί αξία -μέσα από τα τοκοχρεολύσια, το δανεισμό για την ανατροφοδότηση του κρατικού χρέους, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας- από την περιφέρεια στα ιμπεριαλιστικά κέντρα;

Τους τελευταίους μήνες η συγκυβέρνηση έχει επιδοθεί σε μια αθόρυβη, αλλά συνεχή και συστηματική επίθεση στους πολιτικούς της αντιπάλους.

Ο αναρχικός Μάριος Σεϊσίδης καταδικάστηκε σε 36 χρόνια κάθειρξη -από ένα δικαστήριο εντεταλμένο- βασιζόμενο μονάχα σε ένα έγγραφο πραγματογνωμοσύνης DNA από τα εγκληματολογικά εργαστήρια της αστυνομίας. Πρόκειται για μια εκδικητική ποινή, η οποία αποζητούσε τη ρεβάνς για τα 11 χρόνια φυγοδικίας του συντρόφου και την πολιτική στάση του απέναντι στους δικαστές: “Οι τράπεζες είναι νόμιμοι τοκογλύφοι, σύγχρονοι δυνάστες που τρομοκρατούν καθημερινά το λαό με τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, εκμεταλλευόμενες το γεγονός ότι σε κάποια φάση της ζωής τους πολλοί στράφηκαν πρός αυτές για να δανειστούν χρήματα, ώστε να αγοράσουν ένα σπίτι για να στεγάσουν τις οικογενειές τους. Έτσι λοιπόν τους επιστρέφω τους χαρακτηρισμούς του τρομοκράτη και του ληστή, που τόσα χρόνια αποκαλούσαν εμένα και τους συντρόφους μου. Τρομοκράτες και ληστές είναι το κράτος και το αστικό προσωπικό του, αυτοί τρομοκρατούν τον λαό καθημερινά με νέα μνημόνια, νέους φόρους και συνεχόμενες αυξήσεις σε είδη πρώτης ανάγκης. Αυτοί τους απειλούν ότι θα τους κατασχέσουν τα σπίτια τους αν δεν πληρώσουν μια δόση από τα δάνεια που πήραν. Αυτοί έχουν εξωθήσει στην αυτοκτονία χιλιάδες ανθρώπους λόγω οικονομικών προβλημάτων και όχι εμείς που αγωνιζόμαστε στο πλευρό τους”.

Η εισαγγελέας Άννα Καλουτά πρότεινε την ενοχή του αναρχικού κομμουνιστή Τάσου Θεοφίλου για όλες τις κατηγορίες. Πρόκειται για μια προκλητική πρόταση, η οποία απειλεί το σύντροφο με την ποινή ακόμα και της ισόβιας, παρά το γεγονός ότι έχει αποκαλυφτεί ότι η γελοία ιστορία με το καπέλο, τους ληστές και το DNA είναι ένα απροκάλυπτο ψέμα της “αντι”τρομοκρατικής. Χαρακτηριστικό της κακοστημένης σκευωρίας είναι ότι ο υπεύθυνος του “τμήματος εσωτερικής τρομοκρατίας” της ΔΑΕΕΒ, Ε. Χαρδαλιάς, σε κατάθεσή του παραδέχτηκε ότι «μπορεί να μην ήταν ο άνθρωπος στη ληστεία». Ο σύντροφος όμως δεν ονομάζεται Μιχάλης Χριστοφοράκος, δεν είναι διευθυντής της Siemens, ούτε πρόεδρος του ελληνο-γερμανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου για να κυκλοφορεί ελεύθερος. Δε συμμετείχε στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου για να αθωωθεί. Είναι κοινωνικός αγωνιστής, ο οποίος δηλώνει ξεκάθαρα: “Θα πω για άλλη μια φορά και κλείνοντας ότι δεν έχω διαπράξει τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούμαι. Διέπραξα όμως το αδίκημα που περικλείει όλα τα αδικήματα. Είμαι αναρχικός. Στον ταξικό πόλεμο πήρα θέση με τους αποκλεισμένους και τους αδικημένους, με τους κυνηγημένους και με τους κολασμένους, με τους φτωχούς, με τους αδύνατους και τους καταπιεσμένους”.

Η εισαγγελέας Εφετών Ελ. Καρκαμπούνα στην αγόρευσή της (που κράτησε 130 λεπτά, στην προσπάθεια της να φανεί νομικά εμπεριστατωμένη) για την υπόθεση “Χαλανδρίου” πρότεινε τη βαριά καταδίκη των μελών της ΣΠΦ, καθώς και του αναρχικού Π. Μασούρα. Όσον αφορά στα μέλη, επιδιώκει πολύχρονες καταδίκες όλων εκείνων που έχουν αναλάβει την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή τους στην οργάνωση, έχουν έμπρακτα αμφισβητήσει το κρατικό μονοπώλιο της βίας και έχουν υπερασπιστεί δημόσια την πράξη τους αυτή. Σε ό,τι αφορά το σύντροφο Π. Μασούρα, είναι σαφές ότι στόχος της εισαγγελέως είναι να βρεθεί -μετά το Μαλανδρίνο, την Αυλώνα, τον Κορυδαλλό και τα Γρεβενά- ξανά σε κάποια φυλακή. Η εισαγγελέας και η αντιτρομοκρατική δεν μπορούν να αποδεχτούν την αταλάντευτη παρουσία του στο επαναστατικό κίνημα. Μια καθημερινή θέση μάχης στην ταξική αντιπαράθεση, που αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στην πολιτική του τοποθέτηση στο δικαστήριο: “Δεν δημιουργήσαμε εμείς τις στρατιές των ανέργων, των πεινασμένων και των αστέγων. Δεν τρομοκρατήσαμε εμείς την κοινωνία με γκλοπ και δακρυγόνα, με όπλα και επιστρατεύσεις απεργών, με ειδικούς νόμους εργασιακού μεσαίωνα, με μνημόνια και κατασχέσεις κατοικιών. Δεν είναι δικά μας δημιουργήματα οι αυτοκτονίες και τα ναρκωτικά. Δεν δημιουργήσαμε εμείς τις πολυεθνικές που καταληστεύουν το αίμα και τον ιδρώτα του εργαζόμενου λαού. Δεν δολοφονήσαμε και δεν σύραμε στα δικαστήρια εμείς την πρωτοπόρα και αγωνιζόμενη νεολαία. Δεν αρπάξαμε εμείς το ψωμί από τα χέρια του βιοπαλαιστή, ούτε νομιμοποιήσαμε τη δολοφονία ονομάζοντάς την εργατικό ατύχημα. Δεν αρπάξαμε εμείς τα φάρμακα από τον καρκινοπαθή, τα βιβλία από το μαθητή, τα δικαιώματα από τον εργαζόμενο και τον φοιτητή, τη ζωή από τον πρόσφυγα και τον μετανάστη, τη δίκαιη δίκη από τον κατηγορούμενο”.

Απορρίφθηκε, από το συμβούλιο της φυλακής, για δεύτερη συνεχή φορά η αίτηση για τακτική άδεια που είχε καταθέσει ο αναρχικός Γ. Καραγιαννίδης. Αυτή την φορά το νομικό τρικ αφορά περιστατικό ξυλοδαρμού φύλακα που είχε συμβεί το 2013 και για το οποίο ο σύντροφος είχε τιμωρηθεί πειθαρχικά. Η πειθαρχική του ποινή, όμως, είχε διαγραφεί από τον Ιούλιο του 2016 και ως εκ τούτου δεν αποτελούσε λόγο απόρριψης. Την προηγούμενη φορά το συμβούλιο της φυλακής είχε κατασκευάσει ένα γραφειοκρατικό κώλυμα, απέρριψε την αίτηση γιατί ο Γ. Καραγιαννίδης τυπικά θεωρείται κρατούμενος της φυλακής Λάρισας, αν και τα τελευταία 4,5 χρόνια βρίσκεται αδιάλειπτα στον Κορυδαλλό. Ο σύντροφος όμως δεν παραιτείται, δεν εγκαταλείπει τον αγώνα και είναι ξεκάθαρος: “Η αυθαιρεσία του συμβουλίου Κορυδαλλού στερεί από δεκάδες φυλακισμένους μία- περιορισμένη έστω- διέξοδο από το ασφυκτικό πλαίσιο του εγκλεισμού. Ακριβώς όμως επειδή οι άδειες κατακτήθηκαν από προηγούμενες γενιές κρατουμένων και δεν παραχωρήθηκαν από κανένα συμβούλιο, η υπεράσπιση και η διεύρυνση τους αποτελεί ένα ζητούμενο για καθένα και καθεμία που διαβιοί εντός των τειχών. Αυτός και μόνο ο λόγος αρκεί για να συνεχίσω να διεκδικώ με κάθε πρόσφορο μέσο αυτήν την “ανάσα ελευθερίας””.

Η Υποψήφια διδάκτωρ Πανεπιστημίου Ηριάννα Β.Λ. καταδικάστηκε σε 13 χρόνια κάθειρξη, χωρίς αναστολή και χωρίς κανένα ελαφρυντικό. Μοναδικό στοιχείο που την οδήγησε στη φυλακή της Θήβας ήταν η σχέση της με τον ΚΠ, ο οποίος είχε κατηγορηθεί για συμμετοχή στη ΣΠΦ και έχει αθωωθεί αμετάκλητα. Για αυτό και η εισαγγελέας ρωτούσε προκλητικά την Ηριάννα κατά τη διάρκεια της δίκης, γιατί δεν χωρίσανε με το σύντροφό της. “Η Ηριάννα καταδικάστηκε για οπλοκατοχή με μόνο στοιχείο ένα χαμηλής ποσότητας και κακής ποιότητας δείγμα DNA, το οποίο όταν ζητήθηκε από το στάδιο κιόλας της ανάκρισης για επανέλεγχο σε πιστοποιημένο και εξειδικευμένο εργαστήριο, που συνεργάζεται με δικαστικές αρχές σε όλη την Ευρώπη, η απάντηση που δόθηκε από την αστυνομία ήταν ότι τελείωσε”, έγραψε ο ΚΠ σε εφημερίδα μετά την καταδικαστική απόφαση. Φυσικά η πρόεδρος του δικαστηρίου Αποστολίδου-Δημοπούλου Ζωή (η οποία είχε καταδικάσει, πριν λίγους μήνες και το σύντροφο Μ. Σεϊσίδη) ανταμείφθηκε από την ηγεσία της Δικαιοσύνης και τη συγκυβέρνηση για τις υπηρεσίες της και προήχθη σε Πρόεδρο Εφετών!

Απορρίφθηκε, για δεύτερη συνεχή φορά, η αίτηση για την τακτική άδεια που δικαιούται ο σύντροφος Κώστας Γουρνάς. Η άρνηση του αναρχικού και μέλους του Επαναστατικού Αγώνα να υπογράψει δήλωση μετάνοιας είναι πασιφανές ότι δεν μπορεί να γίνει ανεκτή ούτε από την εισαγγελέα των φυλακών, ούτε από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Πειραιά. Γιατί η στράτευση στα λαϊκά συμφέροντα και την υπόθεση της κοινωνικής επανάστασης δεν μπορεί να γίνει ανεκτή από το ίδιο το κράτος. Η απορριπτική πρόταση του αντιεισαγγελέα δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας και αποτελεί πολιτική θέση: “Με τη στάση αυτή άφησε σαφείς υπαινιγμούς για την ιδεολογική ασυμφωνία του με τον τρόπο και τους κανόνες λειτουργίας της σύγχρονης κοινωνίας, αναπόσπαστο μέρος των οποίων είναι οι νόμοι”. Ο σύντροφος παρ’ όλα αυτά στέλνει μήνυμα αντίστασης από τα υπόγεια του Κορυδαλλού: “Είναι στη δυνατότητα του κάθε αγωνιστή, του κάθε αντιστεκόμενου, σήμερα, να συνδράμει με όποιον τρόπο κρίνει ως πρόσφορο στον αγώνα των πολιτικών κρατουμένων ενάντια στο καθεστώς εξαίρεσης και για την χορήγηση των αδειών που δικαιούνται. Γιατί αν επιτρέψουμε να επιβληθεί, σήμερα, άτυπα ή επίσημα, η αναβάθμιση του καθεστώτος εξαίρεσης μέσω των δηλώσεων αποκήρυξης, τότε δημιουργούμε αυτόματα έναν αρνητικό συσχετισμό εις βάρος όλης της κοινωνίας. Γιατί η υπόθεση της οικοδόμησης μιας κοινωνικής επανάστασης, σήμερα, εκτός από ζήτημα ενός απροσδιόριστου κοινωνικού ξεσηκωμού, είναι και ζήτημα καθημερινού πολιτικού αγώνα για την αποτίναξη των μνημονίων και του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης”.

Σήμερα, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε δίπλα στους πολιτικούς κρατούμενους. Να οργανώσουμε ξανά ένα πλατύ, μετωπικό κίνημα αλληλεγγύης. Για τη μαχητική υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους. Για τη διάρρηξη του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης. Για την άμεση απελευθέρωσή τους.

Για τη νίκη. Για την αναρχία και τον κομμουνισμό.

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Εργατική συγκέντρωση ενάντια στη “λευκή νύχτα”: Σάββατο 24/6, 6μμ, Ίλιον – Πλατεία Γεννηματά (κεντρική πλατεία)

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ
ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΝΥΧΤΕΣ ΝΑ ΠΑΝΕ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ, ΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ, ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ, ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΒΑΡΒΑΡΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ “ΛΕΥΚΗΣ ΝΥΧΤΑΣ”ΣΤΟ ΙΛΙΟΝ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ :: ΣΑΒΒΑΤΟ 24 ΙΟΥΝΗ
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ – ΙΛΙΟΝ, 18:00

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα “απελευθερωμένα” ωράρια

Πανελλαδική Ημέρα Αλληλεγγύης στο σύντροφο Τάσο Θεοφίλου: Συγκέντρωση – Πορεία Σάββατο 24 Ιούνη, 12.00, Μοναστηράκι.

Κάλεσμα της Ταξικής Αντεπίθεσης (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

στην Πανελλαδική Ημέρα Αλληλεγγύης στο σύντροφο Τάσο Θεοφίλου

Ενημέρωση από την αντιφασιστική διαδήλωση στον Ασπρόπυργο (17/6)

Με τη συμμετοχή περίπου 500 διαδηλωτών πραγματοποιήθηκε το αντιφασιστικό συλλαλητήριο στις 17/6 στον Ασπρόπυργο ενάντια στις φασιστικές επιθέσεις κατά Πακιστανών εργατών γης, με τη συμμετοχή πολιτικών οργανώσεων, συνδικάτων, εργατικών σωματείων, της πακιστανικής κοινότητας και του μπλοκ που συγκροτήθηκε έπειτα από ανοιχτό κάλεσμα της Ταξικής Αντεπίθεσης (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), το οποίο και πλαισιώθηκε από περίπου 100 συντρόφους και συντρόφισσες.

Η διαδήλωση πραγματοποιήθηκε 3 μέρες μετά τη δίκαιη επίθεση στην τοπική χρυσαυγίτικη γιάφκα, η οποία και βρέθηκε κατά τη διάρκεια όλης της ημέρας του συλλαλητηρίου, περιφρουρούμενη από ισχυρές δυνάμεις ένστολων ομοϊδεατών τους.

Υπό συνεχή βροχή, η πορεία ξεκίνησε από την πλατεία του δημαρχείου Ασπροπύργου, απ’ όπου ο φασίστας δήμαρχος καλύπτει πολιτικά τα ρατσιστικά πογκρόμ του τοπικού τάγματος εφόδου και είχε ζητήσει την απαγόρευση της διαδήλωσης προς το αστυνομικό τμήμα, προς τα εκεί δηλαδή οπού οι μετανάστες εργάτες, τα θύματα των επιθέσεων μετατρέπονται σε κατηγορούμενους

Οι θρασύδειλες φασιστικές προκλήσεις, πίσω από την κάλυψη ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων, λίγο μετά από το τοπικό α.τ, αλλά κι εκείνες μετά την ολοκλήρωση της διαδήλωσης, απαντήθηκαν συλλογικά και αποφασισμένα, αναγκάζοντας τους να τραπούν τρέχοντας σε φυγή. Κατά τη διάρκεια της συγκροτημένης αποχώρησης μας, οδηγός αγροτικού αυτοκινήτου αναπτύσσοντας ταχύτητα αποπειράθηκε να πατήσει με το όχημα του συντρόφους και συντρόφισσες, ζηλεύοντας –υπό τα απαθή βλέμματα αστυνομικών διμοιριών- τη δόξα του Γκοτζαμάνη…

Το μήνυμα στάλθηκε. Το αντιφασιστικό κίνημα είναι αποφασισμένο να ξανακάνει δυναμικά την εμφάνιση του στην εργατούπολη του Ασπροπύργου, καθιστώντας σαφές προς κάθε κατεύθυνση ότι οποιοδήποτε χέρι σηκώνεται εναντίον της εργατικής τάξης και των αγωνιστων της θα κόβεται!

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

ΧΘΕΣ, ΣΗΜΕΡΑ, ΑΥΡΙΟ… Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΛΕΕΙ: HMOYN, EIMAI KAI ΘΑ EIMAI. Διήμερο Εκδηλώσεων 24 & 25 Ioύνη στο Πολυτεχνείο

ΧΘΕΣ, ΣΗΜΕΡΑ, ΑΥΡΙΟ…

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΛΕΕΙ: HMOYN, EIMAI KAI ΘΑ EIMAI.

Διήμερο Εκδηλώσεων 24 & 25 Ioύνη στο Πολυτεχνείο

Σάββατο 24 Ιούνη στις 18.00, ΕΜΠ

Βιντεοπροβολές:

“Κάναμε αυτό που έπρεπε”. Μαρτυρία του Paolo Finardi (Vοlante Rossa)

“Η επανάσταση που έπρεπε να έρθει, η επανάσταση που θα έρθει”

Santa Libera, Αύγουστος 1946. Μαρτυρία του Giovanni Gerbi (Volante 808)

Εκδήλωση: σχέσεις ανάμεσα στην Αντίσταση ενάντια στο φασισμό και τις εμπειρίες του επαναστατικού Αντάρτικου (1970-80).

Με τη συμμετοχή αγωνιστή του επαναστατικού κινήματος, πρώην πολιτικού κρατούμενου για τη δράση των Ερυθρών Ταξιαρχιών.

Τηλεφωνική παρέμβαση του πολιτικού κρατούμενου Δημήτρη Κουφοντίνα.

Κυριακή 25 Ιούνη στις 18.00, ΕΜΠ

Εκδήλωση: Εξαίρεση δικαιωμάτων στις ιταλικές και τις ελληνικές φυλακές. Κινητοποιήσεις και Αγώνες των πολιτικών και των κοινωνικών κρατούμενων.

Τοποθέτηση πρώην πολιτικού κρατούμενου για τη δράση των Ερυθρών Ταξιαρχιών όσον αφορά τις συνθήκες εγκλεισμού και την κρατική καταστολή στην Ιταλία τις δεκαετίες 1980-90 και μια σύντομη ματιά στο σήμερα.

Τηλεφωνικές παρεμβάσεις των πολιτικών κρατουμένων Κώστα Γουρνά, Γιώργου Καραγιαννίδη, Δημήτρη Μπουρζούκου, Κώστα Σακκά, Μάριου Σεϊσίδη.

Ενημέρωση για τις κινητοποιήσεις στις ελληνικές φυλακές.

Παρεμβάσεις από πρώην κοινωνικούς και πολιτικούς κρατούμενους και συλλογικότητες του κινήματος ενάντια στις φυλακές.

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Στα ΗΟΤ ΗΟΤ ΟΙ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΑΠΕΙΛΟΥΝ – ΓΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΥΤΕΣ ΠΑΤΑΤΕΣ: ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ, Κυριακή 18/06, Πλ. Πατριάρχου N.Φιλαδέλφεια, 19:30 μ.μ

Η Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών) στηρίζει τη Συγκέντρωση – Μικροφωνική που καλεί το σωματείο της Συνέλευσης Βάσης Εργαζόμενων Οδηγών Δικύκλου (ΣΒΕΟΔ), την Κυριακή 18 Ιούνη 19:30 μ.μ στην πλατεία Πατριάρχου στη Nέα Φιλαδέλφεια.

Η εργοδοσία του ΗΟΤ ΗΟΤ, με τα δαγκωμένα δεδουλευμένα, τα κουτσουρεμένα ένσημα, τα χρωστούμενα επιδόματα και τις χυδαιότητες και τις απειλές πως «θα θάψει και θα πιστολιάσει» τον έναν από τους δύο διανομείς (μέλη της ΣΒΕΟΔ) που διεκδικούν τα αυτονόητα, αποτελεί μια εικόνα από την αποθράσυνση των αφεντικών, που σ’ αυτούς τους μνημονιακούς καιρούς πάει χέρι χέρι με το βάθεμα της κρίσης και της καπιταλιστικής επέλασης που γκρεμίζει ότι έχει απομείνει ακόμα όρθιο από κατακτήσεις και δικαιώματα, κερδισμένα μ΄ αγώνα και αίμα περασμένων γενιών.

Ενάντια στη εργοδοτική τρομοκρατία, όχι άλλα βήματα πίσω !

ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΔΡΑΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΕΥΣΗ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΓΩΝΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΚΕΔΕΣ ΤΟΥΣ

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

*

Ακολουθεί η Ανακοίνωση – Καταγγελία της Συνέλευσης Βάσης Εργαζόμενων Οδηγών Δικύκλου (ΣΒΕΟΔ)

Στα ΗΟΤ ΗΟΤ ΟΙ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΑΠΕΙΛΟΥΝ – ΓΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΥΤΕΣ ΠΑΤΑΤΕΣ

Οι συνάδελφοι Κ.Μ και Τ.Φ εργάζονται ως διανομείς στο κατάστημα HOT HOT Burger στη Νέα Φιλαδέλφεια και είναι μέλη του σωματείου μας. Από τον Απρίλιο του 2017 και με αφορμή τη μη έγκαιρη καταβολή του δώρου του Πάσχα ξεκίνησαν να διεκδικούν δεδουλευμένα, δώρα και επιδόματα που δεν τους είχαν καταβληθεί. Διεκδίκησαν το αυτονόητο, να ασφαλίζονται σύμφωνα με τις ώρες που εργάζονται.

Η επιχείρηση μετά από παρεμβάσεις του σωματείου μπήκε σε διαδικασία διαλόγου και άλλαξε τις συμβάσεις των συναδέλφων σε 6ημερες (6,40 ώρες την ημέρα). Επίσης δεσμεύτηκε για την παροχή εταιρικού δικύκλου εντός είκοσι ημερών ενώ για το μεσοδιάστημα θα καλύπτει η ίδια τα έξοδα κίνησης και τα σέρβις για τα ιδιόκτητα μηχανάκια των δύο συναδέλφων.

Το Σάββατο 10 Ιούνη ο συνάδελφος Κ.Μ πήγε να εργαστεί. Ο εργοδότης Βασίλης Χαριτάκης  κάλεσε τον συνάδελφο και τους υπόλοιπους εργαζόμενους να συζητήσουν στο γραφείο του καταστήματος. Εκεί ο εργοδότης του επιτέθηκε φραστικά με χυδαιότητες και στη συνέχεια κινήθηκε απειλητικά εναντίον του λέγοντας πως «θα τον θάψει και θα τον πιστολιάσει». Ο συνάδελφος αποχώρησε για να διασφαλίσει τη σωματική του ακεραιότητα.

Άμεσα, μέλη του σωματείου και αλληλέγγυοι συγκεντρωθήκαμε στο Α.Τ Φιλαδέλφειας όπου ο συνάδελφος κατέθεσε μήνυση εναντίον του εργοδότη και στη συνέχεια πραγματοποιήσαμε παρέμβαση στο εν λόγω κατάστημα (HOT HOT).

Στο μνημονιακό χειμώνα που έχει παγώσει τις αντιστάσεις και τη θέρμη των αγώνων οι εργοδότες έχουν αποθρασυνθεί πλήρως. Θεωρούν τον εαυτό τους το αντίστοιχο των φεουδαρχών του μεσαίωνα, έχουν γραμμένη την εργατική νομοθεσία εκεί που δεν πιάνει το μελάνι και δεν διστάζουν να τραμπουκίζουν και να απειλούν τους εργαζόμενους που ορθώνουν το ανάστημά τους.

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ – ΣΠΑΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ

Κυριακή 18/06/2017, Πλατεία Πατριάρχου N.Φιλαδέλφεια, 19:30 μ.μ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗ Ν.Α. ΜΕΣΟΓΕΙΟ – ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

Στις 15 Ιούνη θα πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη τριμερής συνάντηση κορυφής των ηγετών Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ. Συνέχεια της αντίστοιχης διάσκεψης που είχε λάβει χώρα τον περασμένο Δεκέμβρη στην Ιερουσαλήμ και πολλών άλλων που έχουν σημειωθεί την τελευταία πενταετία είτε σε επίπεδο αρχηγών κρατών και υπουργών είτε σε επίπεδο στρατιωτικών και αστυνομικών  διοικήσεων, η  σύνοδος της Θεσσαλονίκης έρχεται  να επισφραγίσει και να εμβαθύνει ακόμα περισσότερο τους κοινούς στρατηγικούς προσανατολισμούς των τριών κρατών σε νευραλγικούς για τα συμφέροντα τους τομείς. Επίκεντρο των συζητήσεων στον τομέα Οικονομίας και Ενέργειας θα αποτελέσει το ζήτημα της εκμετάλλευσης των πλούσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου της περιοχής και της θωράκισης των οδών μεταφοράς του. Στο πλαίσιο αυτό και με δεδομένη τη θέση της ελληνικής κυβέρνησης ότι «στόχος της Ελλάδας είναι να καταστεί διαμετακομιστικό κέντρο του ισραηλινού και κυπριακού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη» κεντρικό θέμα της συνόδου σε ότι αφορά το Ενεργειακό θα αποτελέσει  ο πολυδιαφημισμένος  αγωγός East Med. O East Med αποτελεί ένα από τα πιο μεγαλεπήβολα project της ελληνικής αστικής τάξης, η οποία φιλοδοξεί μέσω αυτού να διοχετεύει το κυπριακό και ισραηλινό φυσικό αέριο στις ευρωπαϊκές αγορές μέσω  Κύπρου, Ελλάδας, Ιταλίας αντί όδευσης μέσω Τουρκίας. Πρόκειται για σχεδιασμό  ανταγωνιστικό προς τον αντίστοιχο τουρκικό, που ήρθε ξανά δυναμικά στο προσκήνιο λόγω της υπογραφής πριν από λίγους μήνες στο Ισραήλ ενός μνημονίου συνεργασίας ανάμεσα σε Ελλάδα, Ιταλία, Κύπρο, Ισραήλ,  υπό την παρουσία του επιτρόπου ενέργειας της ΕΕ.  Ο αγωγός, το κόστος του οποίου εκτιμάται περί τα 5 δις. ευρώ, έχει ενταχθεί – όπως και το υποθαλάσσιο καλώδιο Eur-Asia interconnector που αφορά στην ηλεκτρική διασύνδεση των τριών κρατών -στα έργα κοινού ενδιαφέροντος της ΕΕ, μιας και σχετίζεται με τομείς που θεωρούνται στρατηγικής σημασίας από τους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές, καθώς θεωρείται ότι ενισχύει την ενεργειακή αυτάρκεια της ΕΕ. Αξίζει ακόμα να σημειωθεί ότι τη θεμελίωση του έργου έχει αναλάβει κοινοπραξία αποτελούμενη από την «δική» μας ΔΕΠΑ και τον ιταλικό ενεργειακό κολοσσό Edison.

Στο τραπέζι των συζητήσεων κεντρική θέση θα λάβει ακόμα η πορεία της συμφωνίας που υπογράφτηκε τον περασμένο Αύγουστο μεταξύ της  ελληνικής Energean Oil & Gas και  ισραηλινών εταιρειών για την αγορά του 100%  δύο πλούσιων  κοιτασμάτων φυσικού αερίου του Ισραήλ. Κοιτάσματα με τα οποία το ελληνικό κράτος φιλοδοξεί να ενισχύσει τη γεωπολιτική του θέση στην περιοχή, επιχειρώντας σε συνδυασμό με την περαιτέρω εκμετάλλευση των  εγχώριων  και τα οφέλη που προσδοκά να αποσπάσει από την επένδυση – που  από κοινού σχεδιάζουν το υπουργείο Ενέργειας και η Ελληνική εταιρεία διαχείρισης Υδρογονανθράκων –  σε σειρά θαλάσσιων οικοπέδων στο Ιόνιο Πέλαγος  και τη Ν. Κρήτη, να κάνει το μεγάλο άλμα μετατρεπόμενη   από διαμετακομιστικός κόμβος σε χώρα παραγωγός φυσικού αερίου.

Τέλος, ξεχωριστή θέση στις συζητήσεις θα έχει η εμβάθυνση της ενεργειακής σχέσης με τη σύμμαχο Αίγυπτο υπό το πρίσμα των νέων δεδομένων που δημιουργεί η ανακάλυψη του γιγαντιαίου κοιτάσματος Zohr στην ΑΟΖ της Αιγύπτου όσο και οι συμφωνίες με ενεργειακούς κολοσσούς του μεγέθους της Exxon Mobil- της οποίας ισχυρός άνδρας υπήρξε ο νυν επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας-, της γαλλικής Total και της Qatar  Petroleum-  με όλες τις δυσλειτουργίες που δημιουργεί για την τελευταία η πρόσφατη διακοπή των διπλωματικών σχέσεων του Κατάρ με την Αίγυπτο- για έρευνες υδρογονανθράκων στην κυπριακή ΑΟΖ. Εξέλιξη που όπως είναι επόμενο συναντά ισχυρή αντίσταση από την Τουρκία του Ερντογάν, αξιωματούχοι της οποίας δεν παραλείπουν να τονίζουν ότι κάτι τέτοιο θα αποτελούσε παραβίαση «κόκκινων γραμμών» με πολύ σοβαρές συνέπειες για τη σταθερότητα της περιοχής.

Πέρα από τις υποκριτικές ρητορείες περί των προοπτικών ανάπτυξης και ευημερίας που ανοίγουν τέτοιου είδους σχεδιασμοί, το μόνο σίγουρο είναι ότι και μόνο η ενεργοποίηση τέτοιων παικτών του διεθνούς μονοπωλιακού κεφαλαίου  και των αντίστοιχων κρατών που τα εκπροσωπούν, είναι αρκετή  για να καταλάβει κανείς τους κινδύνους  που κρύβουν για τους λαούς της  ΝΑ Μεσογείου  οι κατ’ επίφαση  «αγωγοί ειρήνης»   και οι  ενεργειακές επενδύσεις που τους συνοδεύουν. Πόσο μάλλον όταν οι σχεδιασμοί αυτοί προχωρούν πάνω στη βάση ευρω-νατοϊκών  σχεδίων και της στρατιωτικής συνεργασίας, ειδικά ανάμεσα σε Ελλάδα και Ισραήλ, όπου το Πρόγραμμα Αμυντικής Συνεργασίας  θεωρείται τόσο αναπτυγμένο  όσο με το αντίστοιχο που έχουν οι Ισραηλινοί με τους Αμερικανούς.

Δεν είναι βέβαια κάτι που  προκαλεί έκπληξη. Ο έλεγχος και η νομή των πλουτοπαραγωγικών υλών, η εξασφάλιση των οδών μεταφοράς τους, γενικότερα το μοίρασμα και το ξαναμοίρασμα των αγορών και των σφαιρών επιρροής είναι γραμμένα στην ιστορία του καπιταλιστικού ιμπεριαλιστικού συστήματος με γράμματα που στάζουν αίμα. Δεν θα μπορούσε να συμβαίνει διαφορετικά σε μια περιοχή όπως η ΝΑ Μεσόγειος που ακριβώς εξαιτίας του πλούτου της  προσφέρει σε μεγάλες δυνάμεις του Ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού τη δυνατότητα ενεργειακής απεξάρτησης από τη Ρωσία.

Τέτοιου είδους ζητήματα είναι ζωτικά και η γεωπολιτική τους βαρύτητα τεράστια. Είναι αυτά ακριβώς τα ζητήματα αυτά  που διατηρούν χρόνια τις συγκρούσεις και τις συνεχείς αναδιατάξεις στην περιοχή. Και αυτά που στις μέρες μας, σε συνθήκες βαθέματος της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης και παρόξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών δικαιολογούν όχι μόνο στη συνέχιση τους αλλά και τη γενίκευση τους σε ολόκληρη την περιοχή.

Όλα αυτά μάλιστα σε μια συγκυρία, όπου ο ιμπεριαλισμός και οι αστικές τάξεις έχουν καταφέρει σε μεγάλο βαθμό να περιθωριοποιήσουν  τους μόνους ικανούς να βάλουν εμπόδια στη φρενήρη επέλαση τους, τους λαούς και τα απελευθερωτικά κινήματα. Εξέλιξη σε προφανή σύνδεση, βέβαια,  με την υποχώρηση του διεθνούς επαναστατικού κινήματος και την πολιτική ουράς που έφτασε πολύ συχνά αυτό να ακολουθεί, άλλοτε πίσω από τον Ιμπεριαλισμό και άλλοτε πίσω από τις κατά τόπους αστικές τάξεις και τον εθνικισμό.

Στο σημείο αυτό και πριν δούμε σε ποιους άξονες θα κινηθεί σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο η σύνοδος  της Θεσσαλονίκης,  έχει εκτιμούμε  σημασία να δούμε επιγραμματικά πώς διατάσσονται στην ευρύτερη περιοχή κάποιες από τις δυνάμεις εκείνες που «μοιράζουν και ξαναμοιράζουν τον κόσμο». Γιατί ακριβώς οι αστικές τάξεις της περιοχής, εν προκειμένω της Ελλάδας, του Ισραήλ και της Κύπρου ετεροκαθορίζονται- αν και όχι στον ίδιο βαθμό- σε ότι αφορά τις επιδιώξεις τους από τις κινήσεις  των δυνάμεων αυτών.

Οι ΗΠΑ διατηρούν στρατεύματα και βάσεις σε τέσσερις από τις οχτώ χώρες που περιβάλλουν τη λεκάνη της ΝΑ Μεσογείου (Ελλάδα, Λιβύη, Συρία, Τουρκία) και ισχυρές οικονομικές και πολιτικές συνδέσεις με την Αίγυπτο, το Ισραήλ, την Κύπρο. Η Αγγλία έχει σημαντικές βάσεις στην Κύπρο, η Γαλλία έχει μόνιμο αεροπλανοφόρο στην περιοχή και  διατηρεί όπως και η Αγγλία ιστορικές σχέσεις «κυριότητας» σε Β. Αφρική και Μ. Ανατολή. Αλλά και η Γερμανία με όχημα την ΕΕ έχει αυξήσει την επιρροή της στην περιοχή, ειδικά στην μνημονιοκρατούμενη  Ελλάδα και την  Κύπρο. Από το χάρτη δε λείπει ούτε η Κίνα, που την ενδιαφέρουν  ιδιαίτερα οι θαλάσσιες πύλες της ευρωπαϊκής αγοράς εμπορευμάτων, ούτε βέβαια η Ρωσία, η οποία παρά την εκδίωξη της από τη Λιβύη κατάφερε να διατηρήσει και να αναβαθμίσει τη στρατιωτική της παρουσία στη Συρία, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο, να αποσπάσει την πρωτοβουλία των κινήσεων από Αμερικάνους και Ευρωπαίους Ιμπεριαλιστές.

Σε αυτό λοιπόν το φόντο, στο φόντο  του οξύτατου ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, την εξέλιξη του οποίου καθορίζει, πέρα από πρόσκαιρες διαφοροποιήσεις,  η στρατηγική αντίθεση συμφερόντων ΗΠΑ-Ρωσίας, γίνεται αντιληπτός ο χαρακτήρας του άξονα  Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ: ως άξονας αντιδραστικός και φιλοπόλεμος, με στόχο την κάλυψη των συνεχών διευρυνόμενων αναγκών του Ευρωατλαντικού Ιμπεριαλισμού στις πολυσύνθετες επιχειρήσεις που διεξάγει με επίκεντρο τη Συρία σε ολόκληρη την περιοχή της ΝΑ Μεσογείου και της Μ. Ανατολής.

Κάτι τέτοιο άλλωστε μαρτυρά σε στρατιωτικό επίπεδο- για να επανέλθουμε στα της συνόδου- η κεντρική θέση που κατέχουν στην ατζέντα των συζητήσεων των τριών αρχηγών κρατών, τα ζητήματα της περαιτέρω εμβάθυνσης της στρατιωτικής συνεργασίας, η οποία ως τώρα περιλαμβάνει μεταστάθμευση στρατιωτικών δυνάμεων, κοινά επιχειρησιακά στρατηγεία, συνεχείς κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή τεχνογνωσίας, μέσων, στελεχών. Ίσως είναι νωρίς να μιλήσουμε για την επίσημη διατύπωση ενός ενιαίου αμυντικού δόγματος των τριών κρατών –αν και από τα συμφραζόμενα δηλώσεων αξιωματούχων όλων των πλευρών κάτι τέτοιο αφήνεται να εννοηθεί- πάντως σε κάθε περίπτωση η συχνότητα όσο και των επίπεδο των στρατιωτικών ασκήσεων μεταξύ των τριών κρατών – και της Αιγύπτου-  παράγει αναμφίβολα ντε φάκτο αποτελέσματα. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρουμε κάποιες από τις πιο χαρακτηριστικές ασκήσεις που έλαβαν χώρα τους τελευταίους μήνες: Το Δεκέμβρη του 2016, πραγματοποιήθηκε η ελληνο-αιγυπτιακή  αεροναυτική άσκηση «Μέδουσα» ανατολικά της Κρήτης και σε απόσταση βολής από τουρκική άσκηση γύρω από το Καστελόριζο. Τον ίδιο μήνα η πολυεθνική άσκηση «Ναϊάς 16»  μεταξύ Κρήτης- Κυθήρων με αεροναυτικές μονάδες από Ελλάδα, Αίγυπτο, Ισραήλ, Κατάρ. Το Μάρτη του 2017 με τη συνεργασία των ναυτικών δυνάμεων Ελλάδας, Ισραήλ, Αμερικής και με την Κύπρο σε ρόλο παρατηρητή η άσκηση «Noble Dina» που ξεκίνησε από τα ελληνικά χωρικά ύδατα για να καταλήξει στα ισραηλινά. Τον ίδιο μήνα κοινή στρατιωτική άσκηση Κύπρου Ισραήλ σημειώθηκε εντός του FIR Λευκωσίας και των κυπριακών χερσαίων συνόρων. Ενώ τον Απρίλη στρατιωτική άσκηση Κύπρου, Ισραήλ, Ελλάδας, ΗΠΑ με την ονομασία «Νέμεσις» σημειώθηκε εντός της κυπριακής ΑΟΖ, με θέμα την «αντιμετώπιση τρομοκρατικής επίθεσης εναντίον πλατφόρμας άντλησης φυσικού αερίου. Τέλος, στις 14 Ιούνη θα πραγματοποιηθεί στο όρος Τρόοδος της Κύπρου η μεγαλύτερη κοινή στρατιωτική άσκηση μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ με τη συμμετοχή της Κυπριακής εθνικής φρουράς και  400 ισραηλινούς καταδρομείς.

Αν λοιπόν οι συνεχείς ασκήσεις αποτελούν μια ήδη επικίνδυνη κατάσταση, η σπουδή των τριών κρατών να τις αναβαθμίσουν ακόμα περισσότερο, δημιουργεί ακόμα πιο περίπλοκες και οριακές καταστάσεις. Ειδικά αν αναλογιστεί κανείς τη σφοδρή ενόχληση της Τουρκίας για αυτές όσο και την περαιτέρω εμπλοκή που πρακτικά σηματοδοτούν στην υπηρέτηση τόσο των πολεμικών σχεδίων του σιωνιστικού Ισραήλ εναντίον του παλαιστινιακού λαού όσο και των ΗΠΑ εναντίον της Συρίας.

Αλλά και σε καθαρά πολιτικό επίπεδο τα θέματα που αναμένεται να κυριαρχήσουν στις συνομιλίες, αναδεικνύουν τις κρίσιμες προεκτάσεις  που η ανηλεής πάλη για τον έλεγχο της ΝΑ Μεσογείου, φέρνει στο προσκήνιο. Η υλοποίηση της ιδέας που γεννήθηκε στην προηγούμενη σύνοδο κορυφής στην Ιερουσαλήμ, και η οποία αφορούσε  στη δημιουργία ενός διακρατικού κέντρου  στον τομέα της Πολιτικής προστασίας,  αναμένεται να βρεθεί ξανά στο επίκεντρο. Βέβαια η έννοια πολιτική προστασία που χρησιμοποιείται κατά το δοκούν στο πλαίσιο της ΕΕ και του ΝΑΤΟ,  συνήθως σημαίνει την περιφρούρηση των ιμπεριαλιστικών και αστικών σχεδιασμών και πολύ λιγότερο την προστασία από φυσικές καταστροφές. Αυτό άλλωστε έσπευσε να επιβεβαιώσει ο Κύπριος πρόεδρος Αναστασιάδης, μιλώντας  το Δεκέμβρη στην Ιερουσαλήμ για την ανάγκη το κέντρο πολιτικής προστασίας να «μπορεί να αντιμετωπίσει, εκτός από φυσικές καταστροφές, και τις προκλήσεις που απορρέουν από έκτακτες καταστάσεις».  Όπως οικονομικές κρίσεις, κοινωνικές εξεγέρσεις, θερμά επεισόδια θα προσθέταμε εμείς. Θέση που όπως ήταν φυσικό αποδέχτηκαν με θέρμη Τσίπρας και Νετανιάχου.

Όσο για το Κυπριακό και τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις –σοβαρά αγκάθια και τα δύο στην προώθηση των στοχεύσεων του άξονα-  η κοινή προσήλωση στις προσπάθειες  των ΗΠΑ να επιβάλλουν την διχοτομική λύση που βρίσκεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αναμένεται να επικροτηθεί εκ νέου όσον αφορά το πρώτο ζήτημα. Θέση που ναι μεν μπορεί για την ελληνική αστική τάξη να σημαίνει αποδοχή των τετελεσμένων της τουρκικής στρατιωτικής εισβολής του 1974 –και ως εκ τούτου «εθνική ήττα»- ωστόσο με την κανονικοποίηση του διεθνούς status του νησιού ανοίγει πολύ ευκολότερα ο δρόμος για την εκμετάλλευση των θαλάσσιων κοιτασμάτων αερίου από τα μεγάλα πετρελαϊκά μονοπώλια, άρα και την εξασφάλιση ενός μικρού έστω μεριδίου από το εξαρτημένο ελληνικό και κυπριακό κεφάλαιο.

Στο δε ζήτημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων και των σοβαρών προστριβών που αυτές εμφανίζουν με επίκεντρο τα θαλάσσια σύνορα στο Αιγαίο και την οριοθέτηση των ΑΟΖ σε αμφισβητούμενες,  και από τις δύο πλευρές, ζώνες, η αποδοχή της ιμπεριαλιστικής επικυριαρχίας και ειδικότερα η όλο και μεγαλύτερη στρατιωτικοποίηση του Αιγαίου από το ΝΑΤΟ –με το πρόσχημα του ανθρωπισμού και της υπεράσπισης των προσφύγων- θα δώσει και αυτήν φορά τον τόνο.

Κλείνοντας, σε ότι αφορά το Παλαιστινιακό, αν και εφόσον αυτό τεθεί στην ημερήσια διάταξη των συζητήσεων, αυτό θα ξεπεταχτεί με τις γνωστά φληναφήματα περί της προσήλωσης στην επανέναρξη συνομιλιών με τη –δοτή- παλαιστινιακή αρχή, με γνώμονα  τη λύση δύο κρατών και την πάταξη της παλαιστινιακής τρομοκρατίας, όπως ονομάζουν ανερυθρίαστα την παλαιστινιακή αντίσταση.

Αν σε όλους τους παραπάνω επικίνδυνους σχεδιασμούς  που κυοφορεί για το λαό και την εργατική τάξη της χώρας η επερχόμενη τριμερής, προσθέσουμε και το προκλητικό για τα φιλοπαλαιστινιακά αισθήματα του ελληνικού λαού, ξέπλυμα του σιωνιστικού κράτους του Ισραήλ και της αιματοβαμμένης χούντας του Αλ Σίσι της Αιγύπτου, προκύπτει επιτακτική η ανάγκη της μαζικής κινηματικής κινητοποίησης στις 15 Ιούνη σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και πολύ περισσότερο, της δημιουργίας μιας μόνιμης πολιτικής διαδικασίας που θα παρακολουθεί και θα παρεμβαίνει κάθε φορά που οι συγκεκριμένες βλέψεις της εν λόγω συμμαχίας παίρνουν σάρκα και οστά.

Με νωπή τη σημαντική για τα δεδομένα της εποχής κινητοποίηση του προηγούμενου μήνα, για την απεργία πείνας των παλαιστίνιων πολιτικών κρατουμένων, και με παρακαταθήκη τα ομολογουμένως αυξημένα κινηματικά αντανακλαστικά των τελευταίων χρόνων, σε ότι έχει να κάνει με την παλαιστινιακή αντίσταση ειδικότερα και την αντιιμπεριαλιστική αντιπολεμική πάλη γενικότερα, θέτουμε και εμείς τις μικρές μας δυνάμεις στην προώθηση μιας τέτοιας πρωτοβουλίας. Μιας πρωτοβουλίας που μπορεί να αποτελέσει ένα ακόμα εργαλείο στην προοπτική συγκρότησης ενός μαζικού μαχόμενου αντικαπιταλιστικού αντιιμπεριαλιστικού μετώπου, του μόνου ικανού να αναμετρηθεί με τις αλλεπάλληλες αντιδραστικές τομές  που η αστική τάξη και ο ιμπεριαλισμός επιβάλλουν σε όλα τα επίπεδα.

Τη στιγμή που τα σύννεφα μιας περιφερειακής πολεμικής ανάφλεξης ή ακόμα ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου ρίχνουν μαύρη τη σκιά τους στο ήδη βαριά επιβαρυμένο από την οχταετή μνημονιακή λαίλαπα, κοινωνικό σώμα ∙

Τη στιγμή που η ελληνική αστική τάξη και το κράτος της μπαίνουν ακόμα πιο βαθιά στο ρόλο του καλού και πειθήνιου στρατιώτη των ιμπεριαλιστών μετατρέποντας τη χώρα σε «πεδίο βολής φθηνό» ∙

Τη στιγμή που η βάση της Σούδας και το νατοϊκό στρατηγείο της Λάρισας αναβαθμίζονται για να ανταποκριθούν στις «προκλήσεις της εποχής» και μεγάλο τμήμα της Β. Ελλάδας μετατρέπεται σε πεδίο μεταφοράς στρατιωτικών δυνάμεων για την πολεμική άσκηση του ΝΑΤΟ «Noble jump 2017» στη Ρουμανία.

Τη στιγμή που για μεγάλο κομμάτι του λαού, της εργατικής τάξης, της νεολαίας αυτής της χώρας  μοναδική προοπτική είναι η ανεργία, η φθηνή και πειθαρχημένη εργασία, η λουμπενοποίηση και ο εκφασισμός ή ακόμα το «κρέας στα κανόνια» αστών και ιμπεριαλιστών ∙

Ήρθε η ώρα να βγούμε μπροστά, να αναλάβουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν ως εργάτες, ως προλετάριοι, ως κομμουνιστές, ως αναρχικοί για την ανάπτυξη νέων πολύμορφων επαναστατικών αγώνων ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο, για την ειρήνη και την ανεξαρτησία, βασικά προτάγματα κόμβοι ενός επαναστατικού προγράμματος με ορίζοντα την κοινωνική επανάσταση, τον κομμουνισμό και την αναρχία.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΤΡΙΜΕΡΗ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ

ΕΛΛΑΔΑΣ, ΚΥΠΡΟΥ, ΙΣΡΑΗΛ ΣΤΙΣ 15/6

-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ, 7ΜΜ

-ΑΘΗΝΑ, ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΙΣΡΑΗΛ, 7ΜΜ

 ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ  ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Κάλεσμα στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο στον Ασπρόπυργο (17/06) και Κάλεσμα για τη συγκρότηση μπλοκ (16/6)

Κάλεσμα σε συζήτηση για τη συγκρότηση μπλοκ στην αντιφασιστική διαδήλωση στον Ασπρόπυργο Παρασκευή 16/6, στις 6 μμ (ακριβώς) Πολυτεχνείο, Γκίνη

Καλούμε όλες τις συλλογικότητες και τα άτομα που επιθυμούν να συμμετάσχουν στην αντιφασιστική διαδήλωση στον Ασπρόπυργο το Σάββατο 17/6, με στόχο την οργάνωση ενός μαζικού περιφρουρημένου μπλοκ. Οι ιδαιτερότητες της συγκεκριμένης περιοχής, με την έντονη παρουσία των φασιστικών ταγμάτων και την απροκάλυπτη στήριξη που παρέχουν σε αυτά οι τοπικές αστυνομικές αρχές, καθιστούν επιτακτική τόσο την οργάνωση της περφρούρησης της διαδήλωσης όσο ακόμα και τους όρους μετάβασης και αποχώρησης από αυτήν. Για την μαζικότερη παρουσία του αντιφασιστικού κινήματος, η ομάδα μας σκοπεύει να ναυλώσει λεωφορείο.    

Παρασκευή 16/6, στις 6μμ (ακριβώς), Πολυτεχνείο, κτίριο Γκίνη

*

Όλοι – όλες στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο στον Ασπρόπυργο, Σάββατο 17 Ιούνη Πλατεία Δημαρχείου Ασπρόπυργου, 7μμ

Απο τον περασμένο Αύγουστο οι μετανάστες εργάτες γης στον Ασπρόπυργο βρίσκονται αντιμέτωποι με την οργανωμένη δράση τάγματος εφόδου της Χρυσής Αυγής και άλλων φασιστών. Δρώντας υπό την πλήρη κάλυψη του τοπικού αστυνομικού τμήματος, την ανοχή της δημοτικής αρχής και τις ευλογίες των αφεντικών της περιοχής, η δράση της εν λόγω συμμορίας έρχεται να επιβεβαιώσει για πολλοστή φορά το χαρακτηρισμό των φασιστών ως δύναμη κρούσης του κεφαλαίου.

Μόνο το τελευταίο εξάμηνο, δεκάδες είναι τα περιστατικά βίας και τρομοκρατίας που έχουν καταγραφεί. Ξυλοδαρμοί με λοστούς και σιδηρογροθιές, μαχαιρώματα, εμπρησμοί καταλυμάτων, απειλές, τραμπουκισμοί, προπηλακισμοί, συνθέτουν τον καμβά της δράσης των φασιστών εναντίον των μεταναστών εργατών.

Από ότι φαίνεται, οι άθλιες συνθήκες εργασίας και τα πενιχρά μεροκάματα που ως άλλοι τσιφλικάδες έχουν επιβάλλει στους εργάτες γης τα μικρά και μεγάλα αφεντικά της περιοχής δεν αρκούν. Όπως δε φαίνεται να είναι αρκετή η διαρκής πίεση που ασκούν πάνω τους οι αστυνομικές αρχές με εξακριβώσεις, ελέγχους και τις μόνιμες απειλές για απέλαση ή για μεταφορά σε κάποιο “κέντρο φιλοξενίας”.

Η εμπέδωση της εργασιακής υποτίμησης απαιτεί σε συνθήκες κρίσης πιο ριζοσπαστικές μεθόδους. Απαιτεί επιστάτες με μαστίγια στα χέρια όπως στη Μανωλάδα, απαιτεί βασανιστές όπως στην περίπτωση του Αιγύπτιου αρτεργάτη Ουαλίντ Ταλέμπ, απαιτεί φασιστικές ομάδες κρούσης όπως στον Ασπρόπυργο. Κάπως έτσι χτίζονται καθημερινά οι μικρές και μεγάλες Ειδικές Οικονομικές Ζώνες στη χώρα. Και κάπως έτσι μετατρέπεται τελικά όλη η χώρα σε μια Ειδική Οικονομική Ζώνη. Σε μια ζώνη φθηνής και πειθαρχημένης εργασίας, σε μια ζώνη περίκλειστη για το εργατικό κίνημα, όπου εντός της μοναδικός νόμος θα είναι νόμος του κεφαλαίου και όργανο επιβολής του οι μπάτσοι και οι φασίστες.

Αυτή ειναι η στρατηγική του κεφαλαίου και αυτήν ακριβώς υπηρετούν σήμερα στον Ασπρόπυργο τα μαντρόσκυλα του. Λογαριάζουν όμως χωρίς το ξενοδόχο: το εργατικό αντιφασιστικό κίνημα και βέβαια τους ίδιους τους μετανάστες και τους αγώνες τους!

Στις 13 Μαΐου μια μαζική αντιφασιστική εκδήλωση στον Ασπρόπυργο, η οποία χτυπήθηκε ύπουλα από τα ΜΑΤ και τους φασίστες, βροντοφώναξε την αταλάντευτη διάθεση ενός κόσμου να σταθεί αλληλέγγυος στα ταξικά του αδέρφια.

Ένα σχεδόν μήνα μετά, και ενώ οι φασιστικές προκλήσεις συνεχίζονται, το αντιφασιστικό κίνημα είναι αποφασισμένο να ξανακάνει δυναμικά την εμφάνιση του στην εργατούπολη του Ασπροπύργου, καθιστώντας σαφές προς κάθε κατεύθυνση ότι οποιοδήποτε χέρι σηκώνεται εναντίον της εργατικής τάξης και των αγωνιστων της θα κόβεται!

Όλοι – όλες στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο στον Ασπρόπυργο!

Σάββατο 17 Ιούνη, 7 μμ, Πλατεία Δημαρχείου Ασπρόπυργου

 

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

Κάλεσμα για την πανελλαδική ημέρα αλληλεγγύης στο σύντροφο Τάσο Θεοφίλου (24/06)

“Αν όμως μετά από όλα αυτά, από τόσους μήνες και τόσες συνεδριάσεις πιστεύεται ότι η διατύπωση του αντιτρομοκρατικού ‘’που ήταν δυνατόν να βλάψουν σοβαρά μια χώρα, με σκοπό να εκφοβίσουν σοβαρά έναν πληθυσμό, να βλάψουν σοβαρά και να καταστρέψουν τις θεμελιώδεις συνταγματικές, πολιτικές και οικονομικές δομές μιας χώρας’’ θεωρείτε ότι περιγράφει καλύτερα εμένα, παρά την τρόικα τότε δεν έχετε παρά να με καταδικάσετε. Αν επίσης πιστεύετε ότι εγώ σκότωσα πυροβολώντας τέσσερις φορές εξ επαφής έναν άοπλο πολίτη εν θερμώ ή εν ψυχρώ δεν έχει σημασία τότε πάλι δεν έχετε παρά να με καταδικάσετε”

Από την “απολογία” του Τάσου Θεοφίλου

Στις 19 Αυγούστου του 2012 ο αναρχικός κομμουνιστής Τάσος Θεοφίλου συνελήφθη από την “αντι”τρομοκρατική, μέσα σε συνθήκες μιντιακής τρομοϋστερίας, ηθικού πανικού και σύγχρονου κυνηγιού μαγισσών. Κατηγορήθηκε από τους διώκτες του για την ένοπλη ληστεία στην Alpha Bank της Νάουσας Πάρου, όπου σκοτώθηκε οδηγός ταξί που επιχείρησε να ακινητοποιήσει τους ληστές. Παράλληλα, κατηγορήθηκε ως μέλος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, παρά τον διαφορετικό του ιδεολογικό και πολιτικό προσανατολισμό. Παρά την πλήρη ανυπαρξία στοιχείων, το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε ένοχο τον Τάσο για τη ληστεία, ενώ τον αθώωσε για τη ΣΠΦ και την ανθρωποκτονία του οδηγού ταξί. Η εξοντωτική ποινή των 25 χρόνων που επιβλήθηκε δεν ικανοποίησε την Αντιτρομοκρατική, που μέχρι σήμερα επιδιώκει την πλήρη εξόντωση του Τάσου. Ο εισαγγελέας Δράκος, όντας σε διατεταγμένη υπηρεσία, άσκησε “έφεση υπέρ του νόμου” με αποτέλεσμα ο Τάσος να ξαναδικάζεται στο εφετείο ακόμα και για τις υποθέσεις για τις οποίες αθωώθηκε!

Στο εν εξελίξει εφετείο το σαθρό κατηγορητήριο για ακόμα μια φορά έχει καταρρεύσει. Κανένας μάρτυρας δεν έχει αναγνωρίσει τον Τάσο ως δράστη της ληστείας, ενώ αντιθέτως πλήθος μαρτύρων διαβεβαίωσε πως την επίμαχη ώρα βρίσκονταν στο Στέκι Μεταναστών στην Αθήνα, όπου βοηθούσε σε εργασίες. Ακόμα και το “ατράνταχτο ενοχοποιητικό τεκμήριο” που παρουσιάστηκε ως “δυνατό χαρτί” από την αρχή της υπόθεσης, ένα καπέλο στο οποίο βρέθηκε DNA του Τάσου, αποδείχθηκε ότι είναι διαφορετικό από το καπέλο που φορούσε ο δράστης της ληστείας. Παρά την πλήρη κατάρρευση του κατηγορητηρίου, όμως, η εισαγγελέας στην πρότασή της πρότεινε την ενοχή του Τάσου ακόμα και για τις κατηγορίες που έχει αθωωθεί!

Η περίπτωση της δίωξης του αναρχικού κομμουνιστή Τάσου Θεοφίλου συμπυκνώνει την πολιτική του κράτους έκτακτης ανάγκης ενάντια στους πολιτικούς του εχθρούς.Η περίπτωση του Τάσου δεν είναι η μοναδική. Είναι η ακραία εφαρμογή της ειδικής μεταχείρισης και του καθεστώτος εξαίρεσης που επιβάλλει το κράτος εναντίον των πολιτικών του αντιπάλων, την ίδια ώρα που δεν τους αναγνωρίζει την ταυτότητα του πολιτικού κρατούμενου!Εν τέλει, η δίωξη και η απόπειρα εξόντωσης του Τάσου αποτελεί μια ακόμα στιγμή του γενικότερου κατασταλτικού πογκρόμ, μέσα στο πλαίσιο μνημονιακής επέλασης του κεφαλαίου και του κράτους του . Όπως ο ίδιος ο Τάσος είπε στην “απολογία του: “Η δίωξή μου είναι κομμάτι μιας συνολικότερης προσπάθειας εισαγωγής, εφαρμογής και εμπέδωσης του δόγματος Νόμος και Τάξη από το πολιτικό προσωπικό της χώρας τις τελευταίες δυόμιση δεκαετίες, αλλά με μια ιδιαίτερη έμφαση και εντατικοποίηση της εφαρμογής του την περίοδο 2009-2015. Ένα κατασταλτικό δόγμα, ένα δόγμα που αφορά συγχρόνως και με σχέση αλληλεξάρτησης τόσο το υπουργείο της δημόσιας τάξης όσο και της δικαιοσύνης και το οποίο εισήγαγαν οι ελληνικές κυβερνήσεις ως πολιτική-πακέτο από τις ΗΠΑ. Άλλωστε το πάντα φτωχό και εξαρτημένο ελληνικό κράτος υποχρεώνεται ακόμη και την εσωτερική του νομοθεσία να εισάγει από τις ΗΠΑ και ήδη από το 1947 η Ελλάδα ξεπατικώνει και εφαρμόζει στο εσωτερικό της τους Νόμους περί Νομιμοφροσύνης του Τρούμαν στο πλαίσιο της αντικομουνιστικής εκστρατείας και της προσπάθειας δικαίωσης των δοσίλογων, των ταγματασφαλιτών και των συνεργατών των ναζί”.

ΟΛΕΣ/ΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ ΤΑΣΟ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΣΤΙΣ 24/06 (ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ)

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών)

ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ: Συγκέντρωση Αλληλεγγύης, Παρασκευή 9 Ιουνίου, 7μμ, έξω από τις φυλακές Κορυδαλλού

Φωτογραφία του χρήστη Class War News.

ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Από τις 18 Μαϊου, οι κρατούμενοι σε διάφορες ελληνικές φυλακές, συντονίζονται εκ νέου, σε αγωνιστικές  και συλλογικές κινητοποιήσεις. Όπως οι ίδιοι αναφέρουν σε κειμενό τους : «Μέσα από τον αγώνα που ξεκινάμε επιζητάμε αρχικά την κινητοποίηση αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας που αντιλαμβάνονται τις αδικίες και τους παραλογισμούς που γίνονται σε βάρος μας, καθώς και την μαζικοποίηση του αγώνα σε όλες τις φυλακές της χώρας. Εμείς οι κρατούμενοι που βρισκόμαστε έγκλειστοι στις φυλακές του ελληνικού κράτους αποφασίζουμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας ξεπερνώντας τους τεχνητούς διαχωρισμούς που θέλουν να μας επιβάλλουν με βάση την εθνικότητα και τις  θρησκευτικές πεποιθήσεις που έχουμε ή δεν έχουμε για να διεκδικήσουμε μια σειρά αιτημάτωνπου μας αφορούν όλους και που αποτελούν μέτωπα πάλης που έρχονται σε ρήξη με την αυστηροποίηση της σωφρονιστικής πολιτικής».  Σε πρώτο χρόνο ξεκίνησαν, με την άρνηση του μεσημεριανού κλειδώματος , θέτοντας παράλληλα την προοπτική κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων.

Τα αιτήματα των κρατουμένων αφορούν το νομικό πλαίσιο που ρυθμίζει το πότε και πώς  θα βρίσκουν το δρόμο προς την ελευθερία τους και έχουν ως εξής:
1. Μονιμοποίηση των διατάξεων του νόμου 4322/2015, που αφορούν στις υπο όρους αποφυλακίσεις, χωρίς περιορισμούς και εξαιρέσεις.
2. Κατάργηση του εισαγγελικού βέτο στο θεσμό τον αδειών.
3. Κατάργηση του νόμου-έκτρωμα, που αφορά στην αθροιστική έκτιση της ποινής για συγκεκριμένα αδικήματα εντός των “σωφρονιστικών” καταστημάτων, κατά τη διάρκεια της άδειας ή μετά την παραβίασή της.

Στον ελλαδικό χώρο υπάρχει μια μακροχρόνια παράδοση αιματηρών αγώνων, που έχουν δοθεί από τους κρατούμενους εντός  των κατ’ ευφημισμό σωφρονιστικών ιδρυμάτων. Αγώνες αξιοπρέπειας και αντίστασης, που στόχο είχαν την ανάδειξη των φυλακών, ως αποθήκες και κολαστήρια ανθρωπίνων ψυχών, σε μία αργή και επίπονη πορεία προς τον εξανθρωπισμό τους. Η αλήθεια είναι βέβαια πως η μόνη εξανθρώπιση των σιδερόφραχτων κάτεργων, δεν μπορεί να είναι άλλη από την οριστική καταργησή τους. Γιατί τίποτα θετικό δεν μπορεί να παραχθεί εντός δομών που το μόνο που αναπαράγουν είναι βία, αδικία και καταπίεση, παρα μόνο η διαιώνιση των ίδιων και χειρότερων στρεβλώσεων, που υποτίθεται πώς καλείται να «διορθώσει» ο εγκλεισμός.

Η φυλακή αποτελεί για το κράτος και το κεφάλαιο την αιχμή του δόρατος, στη φαρέτρα των κατασταλτικών μηχανισμών, που διαθέτει για την διαχείριση της κοινωνικής εντροπίας. Το τρίπτυχο αστυνομία, δικαιοσύνη και φυλακές είναι τα μόνιμα σκιάχτρα του καθεστώτος, που καλείται να αντιμετωπίσει οποιοσδήποτε σκέφτεται να αντισταθεί στη σύγχρονη καπιταλιστική κρεατομηχανή αφανισμού ανθρώπων.

Εμείς, ως συνέλευση αλληλεγγύης στον αγώνα των κρατουμένων, αποδεχόμαστε την αναγκαιότητα των αγώνων εντός των τειχών, τόσο για τους ίδιους τους κρατούμενους, αλλά όσο και για εμάς εκτός των τειχών. Η μάχη και η αντίσταση εναντίον των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους είναι υπόθεση όλων όσων ανήκουν στο στρατόπεδο της ανατροπής του καπιταλιστικού συστήματος , που ολοένα και με μεγαλύτερη ταχύτητα καταβροχθίζει και αφανίζει τις ζωές μας.

Καλούμε τον κόσμο του αγώνα να στηρίξει με οποιονδήποτε τρόπο μπορεί  την κίνηση των κρατουμένων, να αντισταθούν και να σηκώσουν τη σημαία της αξιοπρέπειας, απέναντι στους τσιμεντένιους δεσμοφύλακες της κοινωνικής οργής, που ολοένα και φουντώνει στις μέρες μας. Οι φυλακές είναι ένας ακόμη  μοχλός συγκράτησης των κοινωνικών κραδασμών, που γίνονται αντιληπτοί από τους επικυρίαρχους αυτού του κόσμου. Η κατεύθυνση αυστηροποίησης του νομικού πλαισίου για τη λειτουργία των φυλακών, που προωθεί η συγκυβέρνηση  ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ, δεν πρέπει να αφήνει αδιάφορο οποιονδήποτε αντιλαμβάνεται τη σύνδεση που μπορούν να έχουν οι κοινωνικοι και ταξικοί αγώνες, εντός κι εκτός των τειχών, ενάντια στους Λεβιάθαν του κράτους και του κεφαλαίου.

ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ
ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΦΥΛΑΚΗΣ ΚΑΝΕΙΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 9/6, 19:00, ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

Συνέλευση αλληλεγγύης στον αγώνα των κρατουμένων
                                                                  saak@riseup.net